Article

KMO-update

Btw-behandeling van opslagdiensten

De Belgische btw-administratie heeft recent haar standpunt gewijzigd inzake de btw-behandeling van opslagdiensten.

Inleiding

Tot voor kort nam de Belgische btw-administratie het standpunt in dat de opslag van goederen voor btw-doeleinden plaatsvond waar het onroerend goed gelegen is, ongeacht of het een ‘actieve’ dan wel een ‘passieve’ terbeschikkingstelling van opslagruimte betrof. Onder een zogenaamde ‘actieve opslag’ worden naast de pure terbeschikkingstelling van de opslagruimte ook bepaalde warehousingdiensten aangeboden, zoals bijvoorbeeld wegen, reinigen en etiketteren.

Zowel bij een actieve als een passieve opslag diende dus Belgische btw te worden betaald indien de opslagruimte in België was gelokaliseerd, ongeacht waar de afnemer gevestigd was. Andere EU-lidstaten waren evenwel van mening dat de actieve opslag onder de algemene plaatsbepalingsregel viel. In een ‘business to business’(B2B)-context betekende dit dat wanneer de opslag in België gebeurde voor bijvoorbeeld een Italiaanse btw-plichtige klant, er Italiaanse btw verschuldigd was. Bijgevolg kwam het in de praktijk dus voor dat er twee keer btw moest worden betaald op eenzelfde opslagdienst.

Dit probleem werd voorgelegd aan het btw-comité, een multilateraal overlegorgaan dat dienst doet als raadgevend comité van de Europese Commissie.

In wat volgt zullen we steeds uitgaan van een B2B-relatie.

Nieuwe regeling

In navolging van het standpunt van het btw-comité heeft de Europese Commissie een verordening uitgevaardigd waarbij een onderscheid wordt gemaakt tussen actieve en passieve opslag en de modaliteiten van het gebruiksrecht. Onder druk van deze verordening en een uitspraak van het Europees Hof van Justitie heeft ook België zijn regelgeving nu aangepast.

Vanaf 1 juni 2014 moet daarom een onderscheid worden gemaakt tussen enerzijds de situatie waarin een dienst louter betrekking heeft op de toekenning van een al dan niet exclusief recht van gebruik van het onroerend goed (passieve opslag) en anderzijds de situatie waarin de opslagdienst gepaard gaat met aanvullende activiteiten die de eigenaar van de opslagplaats verricht voor de huurder (actieve opslag).

Passieve opslag

Wanneer het gaat om een loutere terbeschikkingstelling van een opslagruimte, zonder bijkomende diensten, dan wordt de algemene plaatsbepalingsregel toegepast wanneer de klant geen toegang heeft tot de opslagruimte en de eigenaar van de opslagruimte zelf regelt waar de goederen gestockeerd zullen worden. In dat geval zal er geen sprake zijn van een exclusief gebruiksrecht en wordt de dienst overeenkomstig de algemene B2B-plaatsbepalingsregel geacht plaats te vinden waar de afnemer gevestigd is. In het eerder geschetste voorbeeld dus in Italië.

Indien de klant daarentegen een welbepaalde, afgebakende plaats toegewezen krijgt om zijn goederen op te slaan, waar hij steeds toegang toe heeft en die niemand anders mag gebruiken, kwalificeert de dienst eerder als een onroerende verhuur, die geacht wordt plaats te vinden daar waar het onroerend goed is gelegen.

Noteer in dit verband dat de (Belgische) btw-vrijstelling voor onroerende verhuur niet speelt voor zover de verhuur louter betrekking heeft op een opslagruimte. Een klein kantoortje dat maximaal 10% van de oppervlakte inneemt, zal geen afbreuk doen aan de kwalificatie als opslagruimte.

Actieve opslag

Wanneer naast de terbeschikkingstelling van de opslagdiensten ook diensten voor het behoud of de verbetering van de kwaliteit van de opgeslagen goederen worden verricht, dan kwalificeert dit type handeling als een actieve opslag onderhevig aan de algemene plaatsbepalingsregels.

Conclusie

Ondernemers die opslagdiensten verrichten of ontvangen, worden daarom aangeraden om hun contracten te laten nakijken zodat de juiste btw-behandeling wordt toegepast en geen onnodige boetes worden opgelopen.

Gepubliceerd op 05/08/2014.

Did you find this useful?