Article

BTW op internetverkopen

KMO-update

60% van de Belgische consumenten bestelde ooit al eens iets online en 24% van de Belgen koopt maandelijks online voor gemiddeld 170 EUR. De praktijk van de verkoop aan particulieren op het web kende de afgelopen jaren een exponentiële groei en dit zal in de nabije toekomst alleen maar toenemen. Daarom is het interessant om de btw-regels op internetverkopen even op te frissen. In deze bijdrage worden alleen de internetverkopen aan particulieren behandeld.


In eerste instantie moet er een onderscheid worden gemaakt tussen de verkopen via het internet van goederen en van diensten.


Verkopen via internet – goederen

  • Belgische webshop en btw bij levering in België
    Dit is de meest eenvoudige situatie. De leverancier rekent gewoon Belgische btw op zijn factuur en dit volgens het gangbare btw-tarief van de geleverde producten (6, 12 of 21%).
  • Belgische webshop en btw bij levering in de EU
    In principe is ook voor deze verkopen gewoon Belgische btw toepasselijk. Wanneer goederen worden verzonden of vervoerd, wordt de plaats waar het goed zich bevindt op het tijdstip van vertrek van de verzending of het vervoer aangemerkt als de plaats van de levering.

Dit zou er echter kunnen toe leiden dat particulieren (en belastingplichtigen die de btw niet in aftrek kunnen brengen, alsook niet-belastingplichtige rechtspersonen) zich goederen laten toesturen vanuit EU-lidstaten met een laag btw-tarief (bv. Luxemburg: 17%) of dat webshops zich daar gaan vestigen.
Om dat te vermijden werd de regel ingevoerd dat, indien goederen door de leverancier (of voor zijn rekening) worden verzonden naar een andere EU-lidstaat, naar een privépersoon of meer algemeen naar een persoon die aldaar niet gehouden is tot het voldoen van de btw over de intracommunautaire verwerving, de plaats van de levering, de plaats van aankomst van de verzending of het vervoer is. In dit geval zal de leverancier de btw in rekening moeten brengen van de EU-lidstaat waar de afnemer gevestigd is.

Omdat deze regel er toe leidt dat de leverancier zich in verschillende lidstaten zou moeten laten identificeren voor btw-doeleinden werden er door de verschillende lidstaten drempels ingevoerd. Het is pas indien de verkopen in een bepaalde lidstaat de drempel overschrijden dat de lokale btw moet worden toegepast. Tot aan de overschrijding van die drempel kan een Belgische webshop dus gewoon Belgische btw blijven aanrekenen.

Merk op dat deze drempels verschillen van lidstaat tot lidstaat. Van zodra de drempel in een bepaalde lidstaat is overschreden, is de leverancier verplicht daar een BTW nummer aan te vragen, en in dat land periodieke BTW aangiften in te dienen. De levering aan de particulier wordt vervolgens in de buitenlandse aangifte opgenomen en dus aan de BTW in dat land onderworpen. Merk op dat de verkoop ook nog in de Belgische btw-aangifte moet worden opgenomen. Concreet moet de maatstaf van heffing worden opgenomen in rooster 47 van de Belgische btw-aangifte.

Maar zelfs als de drempel niet wordt bereikt, kan de verkoper ervoor kiezen om de regeling voor verkopen op afstand op al zijn leveringen naar een lidstaat toe te passen (en dus steeds lokale btw op de levering toe te passen). Dit kan interessant zijn voor de landen met een lager btw-tarief dan België.
Verkopen via internet – diensten

Sinds 1 januari 2015 zijn elektronische diensten altijd belast in het land waar de afnemer woont of is gevestigd. Elektronische diensten zijn diensten die over het internet of een elektronisch netwerk worden verleend, wegens hun aard grotendeels geautomatiseerd zijn en slechts in geringe mate menselijk ingrijpen vergen, en zonder informatietechnologie niet kunnen worden verricht.

Voorbeelden hiervan zijn abonnementen op onlinedagbladen en –tijdschriften, onlinegegevensopslag, toegang tot of downloaden van software, … Wanneer een particulier dus dergelijke elektronische diensten aankoopt via een webshop moet er steeds lokale btw worden aangerekend. Deze regel zou tot gevolg hebben dat een dienstverrichter zich in verschillende lidstaten zou moeten registreren. Daarom heeft Europa het MOSS als vereenvoudiging in het leven geroepen.

MOSS (Mini-One-Stop Shop) is een optioneel systeem waarbij de verschuldigde btw in verschillende lidstaten via 1 aangifte en 1 betaling wordt voldaan. Een dienstverrichter heeft echter ook de keus om vrijwillig een btw-nummer in bepaalde landen aan te vragen. Hoe dan ook werden er, in tegenstelling tot bij de leveringen van goederen, door de lidstaten geen drempels ingevoerd. Er moet dus altijd lokale btw worden aangerekend.


David Gonce – VAT Department

version française
Did you find this useful?