Article

KMO-update

Degressieve afschrijvingen: ook voor vaste activa waarvan het gebruik is afgestaan aan derden?

Het degressief afschrijvingsstelsel is een keuzestelsel waarbij de belastingplichtige kan opteren om vaste activa op een versnelde manier af te schrijven. Dit keuzestelsel is evenwel niet van toepassing op activa waarvan het gebruik aan derden is afgestaan. Door deze uitzonderingsbepaling is er echter een resoluut verschil in behandeling tussen belastingplichtigen die het gebruik van de activa afstaan aan derden en belastingplichtigen die dit niet doen.

Schending van het gelijkheidsbeginsel?

Deze kwestie werd voor de eerste maal in 2009 onder de loep genomen door de Rechtbank van Leuven (Rb. Leuven dd. 11/09/2009). N.a.v. een fiscale controle werd vastgesteld dat er degressief werd afgeschreven op onroerende goederen die aan derden werden verhuurd. De fiscus aanvaardde deze degressieve afschrijvingen conform art. 43, 2° KB WIB’92.

De belastingplichtige was echter van mening dat hierdoor het gelijkheidsbeginsel werd geschonden. De rechtbank van Leuven volgde deze redenering en stelde vast dat art. 43,2° KB WIB’92 “een onderscheid bevat tussen belastingplichtigen die het gebruik van vaste activa aan derden afstaan en belastingplichtigen die dit niet doen”. Bij gebrek aan verantwoording besloot de Rechtbank van Leuven dat deze bepaling strijdig is met het gelijkheidsbeginsel en weigerde zij overeenkomstig art. 159 van de Grondwet de toepassing van art. 43, 2° KB WIB’92.

Bevestigd door het Hof van Beroep!

De zaak werd doorgetrokken tot bij het Hof van Beroep (Brussel dd. 15/01/2014). De administratie motiveerde alsnog de uitzonderingsbepaling door te stellen dat het verbod op degressieve afschrijvingen voor activa afgestaan aan derden ingevoerd werd om misbruiken tegen te gaan. De administratie was namelijk van mening dat d.m.v. financieringen gecombineerd met degressieve afschrijvingen fiscale verliezen worden gecreëerd.

De administratie kon het Hof van Beroep met dit argument evenwel niet overtuigen. Het Hof oordeelde dat, afgezien van de vraag of dit al dan niet als misbruik kan worden bestempeld, de genomen maatregel niet in verhouding staat tot het beoogde doel. Het ontstaan van een fiscaal verlies in een bepaald tijdperk kan een maatregel, waarbij alle belastingplichtigen met als activiteit de verhuur van activa worden uitgesloten van de degressieve afschrijving, niet verantwoorden. Ook in beroep werd de belastingplichtige dus in het gelijk gesteld.

Tot twee maal toe

Dezelfde problematiek kwam ook recent voor het Hof van Beroep te Antwerpen (Antwerpen dd. 6/10/2015). Ook hier weigerde de administratie degressieve afschrijvingen op een verhuurd gebouw. De administratie kwam op de proppen met een nieuwe verantwoording voor het verschil in behandeling. De uitzonderingsbepaling van art. 43, 2° WIB’92 was bedoeld om een halt toe te roepen aan de praktijk van de zogenaamde ‘tax lease’ constructies. Maar ook deze verantwoording kon het Hof niet overtuigen. De uitzonderingsbepaling is namelijk niet beperkt tot deze ‘tax lease’ constructies. Het Hof besloot dan ook dat: “de uitsluiting niet pertinent is ten aanzien van het nagestreefde doel”.

Conclusie

Hoewel het wettelijk nog steeds niet is toegestaan om degressief af te schrijven op activa waarvan het gebruik wordt afgestaan aan derden, oordeelde het Hof van Beroep tot tweemaal toe dat de toepassing van deze regel een schending uitmaakt van het gelijkheidsbeginsel. In deze arresten kan men alvast afdoende argumenten terugvinden bij betwisting hierover met de administratie.

Vraag is welke houding de administratie gaat aannemen en Cassatie zal inschakelen om alsnog haar gelijk te krijgen…

Arnaud Vandeputte – Tax Department

Did you find this useful?