ochrona kredytowa, rozporządzenia crr

Analizy

Ochrona kredytowa nierzeczywista

Sposób na spełnienie wymogów Rozporządzenia CRR w zakresie ryzyka przez instytucje kredytujące

Biuletyn prawny: Finanse i bankowość | Marzec 2017

Zmiana wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych („CRR” lub „Rozporządzenie”) wskazuje dwa rodzaje mechanizmów ograniczania ryzyka kredytowego stosowanych przez instytucje kredytujące (np. banki, firmy inwestycyjne):

  1. ochrona kredytowa rzeczywista - bazuje na możliwości upłynnienia, uzyskania transferu, przejęcia czy zatrzymania określonych aktywów lub kwot,
  2. ochrona kredytowa nierzeczywista - polega na zobowiązaniu podmiotu trzeciego do zapłaty instytucji poszukującej ochrony określonej kwoty w przypadku niewykonania zobowiązania przez kredytobiorcę lub wystąpienia innych określonych zdarzeń.

Oprócz ograniczania ryzyka kredytowego, celem mechanizmu ochrony kredytowej jest ograniczanie ryzyka kredytowego instytucji finansowych, jak również zapewnienie ich stabilności finansowej.

Aby dany instrument został uznany za ochronę nierzeczywistą, musi spełnić szereg wymogów:

  • musi zostać udzielony przez tzw. uznanego dostawcę ochrony (np. bank),
  • musi zostać udzielony w formie przewidzianej w CRR. Zgodnie z Rozporządzeniem ochronę nierzeczywistą mogą stanowić gwarancje (spełniające szereg dodatkowych wymogów konstrukcyjnych), a także określone rodzaje kredytowych instrumentów pochodnych, w tym: swapy ryzyka kredytowego, swapy przychodu całkowitego, czy obligacje powiązane z ryzykiem kredytowym,
  • ochrona nierzeczywista musi być ustanowiona w sposób prawnie skuteczny oraz być egzekwowalna we wszystkich właściwych jurysdykcjach,
  • ochrona musi być bezpośrednia, a jej zakres jasno określony i bezsporny,
  • umowa dotycząca ochrony nierzeczywistej nie może zawierać pewnych klauzul, których wypełnienie pozostaje poza bezpośrednią kontrolą kredytodawcy (np. banku, firmy inwestycyjnej), dotyczących np. jednostronnego wypowiedzenia umowy, czy podniesienia faktycznego kosztu ochrony.

Wymienione powyżej warunki mają zastosowanie zarówno do ochrony nierzeczywistej w postaci instrumentów pochodnych, jak i do gwarancji.

Rozporządzenie nakłada też dodatkowe wymagania w stosunku do poszczególnych form ochrony. W odniesieniu do gwarancji dodatkowe warunki dotyczą sposobu dochodzenia należności z tytułu gwarancji, sposobu udokumentowania zobowiązania gwaranta, oraz rodzaju płatności objętych gwarancją.  Z kolei kredytowe instrumenty pochodne muszą spełniać m.in. warunki w zakresie rodzaju zdarzeń kredytowych, sposobu określenia osób odpowiedzialnych za stwierdzenie wystąpienia zdarzenia kredytowego, czy sposobu rozliczenia gotówkowego.

 

Komentarz: Agata Jankowska-Galińska, Managing Associate, radca prawny

Należy podkreślić, iż instytucje z sektora finansowego, decydujące się na skorzystanie z ochrony nierzeczywistej powinny uzyskać niezależną, pisemną oraz uzasadnioną opinię prawną w przedmiocie spełnienia przez stosowany mechanizm ochrony kredytowej warunków prawnej skuteczności oraz egzekwowalności we wszystkich właściwych jurysdykcjach. Instytucje nadzorowane przez KNF mają bowiem obowiązek okazać taką opinię na żądanie organu nadzoru. Jako Deloitte Legal – pomagaliśmy już w tym zakresie klientom przy różnych projektach.

Podstawa prawna:

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz. Urz. UE L 176 z 27.06.2013, z późn. zm.)

Subskrybuj "Biuletyn prawny: Finanse i bankowość"

Subskrybuj na e-mail powiadomienia o nowych wydaniach tego biuletynu.

Czy ta strona była pomocna?