Dyrektywa V AML

Artykuł

Dyrektywa V AML – odpowiedź na nowe zagrożenia

Biuletyn prawny: Finanse i bankowość | Wrzesień 2018 r.

9 lipca 2018 r. zaczęła obowiązywać Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/843 (dalej: „Dyrektywa V AML”) zmieniająca dyrektywę (UE) 2015/849 w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu (dalej: „Dyrektywa IV AML”) oraz zmieniająca dyrektywy 2009/138/WE i 2013/36/UE. Głównym założeniem projektu jest stworzenie w ramach Unii Europejskiej warunków do sprawnej wymiany informacji w celu zwiększenia skuteczności przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu.

13 lipca 2018 r. weszła w życie ustawa z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (dalej: „Ustawa”), która implementowała do polskiego porządku prawnego przepisy Dyrektywy IV AML. Tymczasem Ustawa ta będzie niedługo znów nowelizowana, gdyż opracowano przepisy Dyrektywy V AML, które powinny zostać implementowane do polskiego porządku prawnego najpóźniej do 10 stycznia 2020 r.

Dyrektywa V AML ma na celu uzupełnienie oraz dostosowanie dotychczasowych przepisów Dyrektywy IV AML w obliczu nowych wyzwań związanych z przeciwdziałaniem praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. W jej motywach możemy przeczytać: „Niedawne ataki terrorystyczne ujawniły pojawiające się nowe tendencje, w szczególności w zakresie finansowania i prowadzenia operacji przez grupy terrorystyczne. Niektóre nowoczesne usługi technologiczne są coraz częściej wykorzystywane jako alternatywne systemy finansowe, pozostając przy tym poza zakresem prawa unijnego lub korzystając z wyłączeń z wymogów prawnych, które mogą nie mieć już uzasadnienia. Aby nie pozostać w tyle za zmieniającymi się tendencjami, należy podjąć dodatkowe środki w celu zapewnienia większej przejrzystości transakcji finansowych, podmiotów o charakterze korporacyjnym i innych podmiotów prawnych (…)”. W efekcie istnieje potrzeba uwzględnienia tak zdefiniowanych, nowych zagrożeń oraz odpowiedniej zmiany przepisów Dyrektywy IV AML.

Na gruncie regulacji Dyrektywy V AML zwrócono uwagę na podmioty zajmujące się świadczeniem usług wymiany walut pomiędzy walutami wirtualnymi a walutami fiducjarnymi, jak również na dostawców kont walut wirtualnych, które to podmioty nie były dotychczas zobowiązane na mocy prawa unijnego do identyfikacji podejrzanych działań.

Dyrektywa V AML rozszerza więc podmiotowy zakres stosowania przepisów o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy.

Założeniem Dyrektywy V AML jest także zniesienie barier w komunikacji pomiędzy lokalnymi jednostkami analityki finansowej (w Polsce GIIF) oraz zapewnienie swobodnej wymiany informacji o podmiotach korporacyjnych. Narzędziem wymiany informacji o podmiotach ma być tzw. rejestr beneficjentów rzeczywistych, który powinien zostać utworzony w każdym kraju członkowskim, w tym również w Polsce, co wynika już z Dyrektywy IV AML (w Polsce do dnia 13 stycznia 2020 r.). Dyrektywa V AML zmienia sposób dostępu do informacji zgromadzonych w rejestrze, wskazując, iż nie ma potrzeby wykazywania interesu prawnego, aby dostęp taki uzyskać. Zmiana ta nie będzie miała jednak wielkiego znaczenia dla polskiego rejestru beneficjentów rzeczywistych, gdyż to, że rejestr jest bezwzględnie jawny, wskazano już w Ustawie.

Magdalena Bartosiewicz, Radca Prawny, Managing Associate, Deloitte Legal

Poza powyższym Dyrektywa V AML ogranicza możliwość korzystania z anonimowych kart przedpłaconych, które mogą stanowić łatwe w użyciu narzędzie służące do finansowania działań terrorystycznych. Z tego też względu przyjęto dalsze zmniejszenie limitów i kwot maksymalnych, poniżej których instytucje obowiązane mogą nie stosować określonych środków należytej staranności wobec klienta przewidzianych w Dyrektywie IV AML. W tym też kontekście za konieczne uznano obniżenie istniejących limitów dla anonimowych kart przedpłaconych ogólnego zastosowania oraz zidentyfikowanie klienta w przypadku zdalnych transakcji płatniczych w przypadku, gdy kwota transakcji przekracza 50 EUR.

Zmiany, mimo że wydają się nieznaczne, powinny zostać odpowiednio uwzględnione w procedurach wewnętrznych instytucji obowiązanych.

Czy ta strona była pomocna?