Analizy

Rozporządzenia wykonawcze do ustawy FATCA (cz. 2)

Rozporządzenie Ministra Finansów weszło w życie

27 stycznia 2016

W dniu 12 stycznia 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wykonywania niektórych czynności związanych z wymianą informacji w dziedzinie opodatkowania, o których mowa w Umowie FATCA (Dz. U. z 2015 r. poz. 2201; dalej: „rozporządzenie”).

Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wykonywania niektórych czynności związanych z wymianą informacji w dziedzinie opodatkowania, o których mowa w Umowie FATCA

Udostępnianie informacji o polskich rachunkach raportowanych

Rozporządzenie zawiera upoważnienie dla Dyrektorów Izb Skarbowych w: Białymstoku, Bydgoszczy, Gdańsku, Katowicach, Kielcach, Krakowie, Lublinie, Łodzi, Olsztynie, Opolu, Poznaniu, Rzeszowie, Szczecinie, Warszawie, Wrocławiu oraz Zielonej Górze do udostępniania informacji o polskich rachunkach raportowanych (zidentyfikowanych przez raportujące amerykańskie instytucje finansowe) właściwym naczelnikom urzędów skarbowych oraz organom kontroli skarbowej.

Konieczność wydania rozporządzenia wynika z faktu, że Polska i Stany Zjednoczone zawarły umowę międzyrządową (Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki w sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz wdrożenia ustawodawstwa FATCA (Dz. U. z 2015 r. poz. 1647; dalej: „Umowa FATCA”) w Modelu 1A, tj. z wzajemnością. Wzajemność oznacza, że nie tylko raportujące polskie instytucje finansowe będą przekazywać informacje o zidentyfikowanych amerykańskich rachunkach raportowanych, ale również raportujące amerykańskie instytucje finansowe powinny raportować informacje o polskich rachunkach raportowanych, tj. rachunkach finansowych prowadzonych przez te instytucje, gdy – ogólnie mówiąc – posiadaczem rachunku jest osoba fizyczna albo podmiot (rachunki finansowe inne niż rachunki depozytowe), będący polskim rezydentem[1].

Raportujące amerykańskie instytucje finansowe będą przekazywać amerykańskim władzom skarbowym (a te polskim) następujące informacje dotyczące każdego polskiego rachunku raportowanego:

  • nazwę, adres oraz polski NIP jakiejkolwiek osoby fizycznej albo podmiotu będącego polskim rezydentem i posiadaczem rachunku finansowego;
  • numer rachunku (lub jego funkcjonalny odpowiednik w przypadku braku takiego numeru);
  • nazwę oraz numer identyfikacyjny raportującej amerykańskiej instytucji finansowej;
  • wartość brutto odsetek wpłaconych na rachunek depozytowy;
  • wartość brutto dywidend pochodzących ze źródeł w Stanach Zjednoczonych, wypłaconych lub uznanych na poczet rachunku, oraz
  • wartość brutto innego rodzaju dochodów pochodzących ze źródeł w Stanach Zjednoczonych wypłaconych lub uznanych na poczet rachunku, o ile podlegają raportowaniu zgodnie z częścią 3 podtytułu A lub częścią 61 podtytułu F Kodeksu Skarbowego Stanów Zjednoczonych.

Przekazane przez stronę amerykańską informacje będą przekazywane przez Ministra Finansów dyrektorom odpowiednich izb skarbowych, a ci – zgodnie z § 2 ust. 2 rozporządzenia – udostępnią je właściwym naczelnikom urzędów skarbowych. Rezultatem opisanego procesu będzie możliwość weryfikacji prawidłowości rozliczeń podatkowych polskich rezydentów podatkowych.

Wyjaśnianie uchybień mniejszej wagi lub pomyłek administracyjnych

W § 3 rozporządzenia Minister Finansów przewidział upoważnienie dla Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu do wykonywania czynności związanych z wyjaśnianiem uchybień mniejszej wagi lub pomyłek administracyjnych, o których mowa w art. 5 Umowy FATCA.

Z treści przywoływanego przepisu Umowy FATCA wynika, że „uchybieniami mniejszej wagi lub pomyłkami administracyjnymi” będą takie zachowania, które mogą prowadzić do „nieprawidłowego lub niepełnego wykonania obowiązku przekazywania informacji” lub będą skutkować innymi naruszeniami Umowy FATCA. Bardziej znaczące uchybienia mogą zostać uznane za przypadek „istotnego nieprzestrzegania obowiązków”, którego zidentyfikowanie przez stronę amerykańską i notyfikowanie stronie polskiej skutkuje wszczęciem „kontroli amerykańskich rachunków raportowanych”, o której mowa w art. 8 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o wykonywaniu Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki w sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz wdrożenia ustawodawstwa FATCA (Dz. U. z 2015 r. poz. 1712).

[1] Zgodnie z art. 1 ust. 1 lit. bb Umowy FATCA przez „polski rachunek finansowy” rozumie się rachunek finansowy prowadzony przez raportującą amerykańską instytucję finansową, jeżeli:

(i) w przypadku rachunku depozytowego, posiadaczem jest osoba fizyczna (zgodnie z angielską wersją Umowy FATCA) będąca polskim rezydentem, a suma odsetek wypłaconych w związku z tym rachunkiem w danym roku kalendarzowym przekracza 10 USD, lub

(ii) w przypadku rachunku finansowego innego niż rachunek depozytowy – posiadaczem rachunku jest polski rezydent, włączając w to podmiot, który oświadczył, że jest polskim rezydentem dla celów podatkowych, w związku z którym to rachunkiem wypłacono lub uznano dochód pochodzący ze źródeł w Stanach Zjednoczonych, podlegający zgłoszeniu zgodnie z rozdziałem 3 podtytułu A lub rozdziałem 61 podtytułu F Kodeksu Skarbowego Stanów Zjednoczonych.

Chcesz wiedzieć więcej?

Poznaj fakty o FATCA

Czy ta strona była pomocna?

Powiązane tematy