przegląd zmian w prawie podatkowym

Analizy

Przegląd zmian w prawie podatkowym

Z dnia 18 grudnia 2018 r.

Aktualne informacje dotyczące zmian w prawie podatkowym oraz projektów ustaw i rozporządzeń z tego zakresu.

Subskrybuj "Przegląd zmian w prawie podatkowym"

Subskrybuj na e-mail powiadomienia o nowych wydaniach tego biuletynu.

Przegląd zmian w prawie podatkowym

VAT

Projekty

1.   Ustawa z dnia 22 listopada 2018 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług

Konieczność zmiany ustawy o podatku od towarów i usług wynika z implementacji do polskiego porządku prawnego przepisów: dyrektywy Rady (UE) 2016/1065 z dnia 27 czerwca 2016 r. zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w odniesieniu do bonów na towary lub usługi, oraz dyrektywy Rady (UE) 2017/2455 z dnia 5 grudnia 2017 r. zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w odniesieniu do niektórych obowiązków wynikających z podatku od wartości dodanej w przypadku świadczenia usług i sprzedaży towarów na odległość, w części która wymaga transpozycji do końca 2018 r.

W zakresie implementacji dyrektywy 2016/1065 projekt wprowadza definicje: bonu, bonu jednego przeznaczenia i bonu różnego przeznaczenia oraz regulacje w zakresie zasad opodatkowania bonów (w szczególności w łańcuchu dystrybucji) oraz w zakresie podstawy opodatkowania w przypadku bonów różnego przeznaczenia. Oczekiwany efekt to uproszczenie, modernizacja i ujednolicenie przepisów dotyczących VAT mających zastosowanie do bonów na towary lub usługi.

Z kolei, implementacja dyrektywy 2017/2455 wprowadza zmiany nakierowane na zmniejszenie kosztów i uciążliwości związanych z rozliczaniem podatku VAT od usług elektronicznych świadczonych na rzecz konsumentów z innych niż Polska państw członkowskich UE. Projektowane rozwiązania zakładają:

1. Wprowadzenie progu w kwocie 10 000 euro (42 000 zł), odnoszącego się do rocznej wartości netto usług elektronicznych świadczonych unijnym konsumentom spoza Polski, do wysokości którego podatnicy będą mogli rozliczać VAT z tytułu takich usług według reguł obowiązujących dla transakcji krajowych. Rozwiązanie to ma charakter fakultatywny, co oznacza, że podatnicy będą mogli zdecydować się na rozliczanie VAT w państwach członkowskich odbiorców ich usług.

2. Dopuszczenie podatników nieposiadających siedziby na terytorium UE, ale zarejestrowanych dla celów VAT w jednym lub więcej państw członkowskich do rozliczania usług elektronicznych w małym punkcie kompleksowej obsługi (MOSS).

Stan: 26.11.2018 r. – Ustawę przekazano Prezydentowi.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.

Link
 

2.   Ustawa z dnia 22 listopada 2018 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług

Projekt przewiduje zmiany w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług polegające na czasowym utrzymaniu stawek 23% i 8% (oraz stawek zryczałtowanego zwrotu podatku dla rolników ryczałtowych 7% i ryczałtu dla podatników świadczących usługi taksówek osobowych 4%) z jednoczesnym wprowadzeniem mechanizmu określającego termin ich stosowania. Ww. stawki od 1 stycznia 2019 r. pozostaną na obecnym poziomie, ich obniżenie o 1 pp nastąpi automatycznie w momencie określonym przy zastosowaniu wskazanych w przepisach ustawy wskaźników.

Informacja o powrocie do wysokości stawek do poziomu obowiązującego przed 2011 r. zostanie ogłoszona przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych w drodze obwieszczenia do 31 października roku poprzedzającego rok, w którym zaczną obowiązywać niższe o 1 pp stawki podatku.

Stan: 26.11.2018 r. – Ustawę przekazano Prezydentowi.

Projekt zakłada wejście ustawy w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.

Link
 

3.   Projekt ustawy z dnia 30 listopada 2018 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Ordynacja podatkowa

W projekcie proponuje się zmiany w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r. poz. 1221, z późn. zm.) – zwanej dalej: „ustawą VAT” mające na celu zastąpienie deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT - 7 i VAT- 7K przez przesyłanie nowej deklaracji w formie pliku JPK. Wszystkie proponowane zmiany mają charakter dostosowujący do wprowadzenia proponowanego rozwiązania. Rozbudowane pliki JPK będą zawierały dane pozwalające na wyeliminowanie deklaracji VAT. W plikach tych będą zawarte również inne informacje niezbędne do celów analitycznych i kontrolnych.

Projekt ma na celu uproszczenie rozliczeń w podatku od towarów i usług. Informacje wysyłane w sposób analogiczny, jak obecnie pliki JPK_VAT zastąpią deklarację podatkową, w szczególności deklarację VAT-7 i VAT-7K. W wyniku wprowadzonych zmian nastąpi znaczne zmniejszenie obciążeń podatkowych dla podatników podatku VAT i uproszczenie rozliczeń z urzędem skarbowym. Wszyscy podatnicy będą składali tylko jeden dokument w terminie miesięcznym (odpowiednio kwartalnym) bez dodatkowych załączników, które były wymagane przy składaniu deklaracji VAT-7 (VAT-7K).

Stan: 04.12.2018 r. – projekt ustawy znajduje się na etapie opiniowania.

Projekt zakłada wejście rozporządzenia w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.

Link
 

4.   Rządowy projekt ustawy z dnia 13 lutego 2018 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw

Proponowane zmiany w ustawie o VAT nakierowane są na uszczelnienie systemu VAT. W pierwszej kolejności dotyczą wyłączenia możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego przez podatników dokonujących dostaw na odległość (sprzedaż internetowa) niektórych towarów wrażliwych na oszustwa oraz podatników świadczących usługi ściągania długów. Zakłada się również doprecyzowanie zakresu obowiązku rozliczania podatku VAT w obrocie produktami ropopochodnymi poprzez odwołanie do nowej definicji paliw ciekłych. Projekt doprecyzowuje też przepisy dotyczące przesłanek wykreślania z urzędu z rejestru podatników VAT oraz podatników VAT UE. Projektodawcy chcieliby wprowadzić również dodatkowy warunek, od którego uzależnione byłoby wpisanie podatnika do wykazu podmiotów, które złożyły kaucję gwarancyjną - aby podmiot przez co najmniej 12 miesięcy działał jako podatnik VAT czynny przed wpisaniem go do wykazu. Ponadto, w projekcie przewidziano zmiany w zakresie zasad wystawiania faktur, których podstawą jest paragon fiskalny oraz korzystania z takich faktur (jednocześnie wprowadzenie stosownych sankcji w tym zakresie) mających na celu zapewnienie, że faktura wystawiona dla podatnika (oraz wykorzystana przez niego) na podstawie paragonu dokumentuje zakup dokonany przez tego podatnika. Karana ma być np. wymiana paragonów bez NIP na faktury.

Projektodawcy planują również modyfikację przesłanek stosowania zwolnienia dla dostaw budynków, budowli i ich części, poprzez likwidację warunku, że ich zasiedlenie nastąpiło w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu (wykorzystywanie na własne potrzeby wybudowanego przez podatnika budynku nie było uznawane za zasiedlenie) – stanowi to realizację wyroku TSUE z 16.11.2017 r. w sprawie C-308/16.

Stan: 27.11.2018 r. – projekt ustawy jest na etapie opiniowania.

Projekt zakładał wejście ustawy w życie z dniem 1 lipca 2018 r.

Link
 

5.   Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 13 czerwca 2018 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień

Projekt rozporządzenia wprowadza odpowiednie rozwiązania prawne wynikające ze związania Rzeczypospolitej Polskiej Umową między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Dowództwem Naczelnego Sojuszniczego Dowódcy Transformacji i Naczelnym Dowództwem Sojuszniczych Sił w Europie.

Regulacja wprowadza preferencje w zakresie zwolnienia od podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów oraz dostaw towarów w kantynach, mesach i stołówkach dowództw sojuszniczych dyslokowanych na terytorium RP i ich uprawnionych członków.

Stan: 04.12.2018 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie Komisji Prawniczej.

Rozporządzenie miałoby wejść w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Link
 

6.   Projekt ustawy z dnia 8 listopada 2018 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Ordynacja podatkowa

Projekt przewiduje zmiany w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług:

· wprowadzenie nowej matrycy stawek VAT – nowe wykazy towarów i usług opodatkowanych stawkami obniżonymi 8% i 5% (nowe załączniki nr 3 i 10 do ustawy) opartych na CN oraz PKWiU 2015, przy przyjęciu zasady stosowania jednej stawki dla całych (w miarę możliwości) działów CN, generalnego obniżania stawki w przypadku konieczności jej zmiany dla danego towaru („równanie w dół) oraz podwyższenia stawki dla punktowo wybranych (nielicznych) towarów lub usług (w celu maksymalnie możliwego zrównoważenia efektu finansowego);

· zmiany w systemie ryczałtowym dla rolników polegające na uchyleniu załącznika nr 2 i wprowadzeniu nowej ogólnej definicji produktów rolnych, co pozwoli objąć tym system wszystkie produkty (oraz towary z nich wytworzone) pochodzące z własnej działalności rolniczej rolnika ryczałtowego. Obecnie dotyczy to tylko towarów wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy o VAT (oraz towarów z nich wytworzonych);

· wprowadzenie instytucji wiążącej informacji stawkowej (WIS) – jako instrumentu zapewniającego podatnikom większą pewność co do prawidłowości opodatkowania podatkiem VAT realizowanych transakcji. W tym zakresie projektowane przepisy określają procedurę wydawania WIS oraz przewidują stosowną ochronę dla podatników posługujących się WIS.

· „przełożenie” obecnego PKWiU 2008 na odpowiednie kody CN (dla towarów) lub symbole PKWiU 2015 (dla usług) w przepisach ustawy, bez zmiany – zasadniczo – zakresu odpowiednich regulacji – większość tego rodzaju zmian pozostanie neutralna dla obecnie obowiązujących regulacji. Zmiany nastąpią w obszarze stosowania mechanizmu odwróconego obciążenia w obrocie krajowym oraz stosowania instytucji odpowiedzialności solidarnej, co wynika z „przełożenia” symboli PKWiU dla towarów wymienionych w załącznikach nr 11 i 13 do ustawy na CN – gdzie przy założeniu maksymalnie uproszczonej formy tych załączników (i racjonalizacji ich zakresu), nie sposób było osiągnąć efektu w postaci wiernego przełożenia (na zasadzie 1:1) odpowiednich symboli.

Projekt ustawy przewiduje również zmianę w przepisach ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa polegającą na ustanowieniu Szefa Krajowej Administracji Skarbowej organem odwoławczym od WIS.

Stan: 04.12.2018 r. – projekt ustawy jest na etapie opiniowania.

Projekt zakłada wejście części przepisów ustawy 1 stycznia 2019 r., pozostałe przepisy mają wejść w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.

Link
 

7.   Projekt rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 listopada 2018 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU)

W Ministerstwie Finansów trwają prace dotyczące projektu ustawy nowelizującej ustawę z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, przewidującej zmianę sposobu identyfikacji towarów i usług, m.in. na potrzeby określenia zakresu stosowania obniżonych stawek podatku od towarów i usług – projekt został wpisany do wykazu prac legislacyjnych i programowych RM pod numerem UD 423. Planowane w tym zakresie zmiany zakładają odejście od stosowanej do ww. celów Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2008), wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. (Dz. U. poz. 1293, z późn. zm.), na rzecz:

 - Nomenklatury Scalonej (CN) w zakresie towarów,

 - aktualnej Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) w zakresie usług.

Zdaniem Ministerstwa Finansów, ze względu na systemowy charakter zmian, niezbędne jest zapewnienie odpowiednio długiego vacatio legis wskazanych przepisów.  Ministerstwo Finansów zakłada, że przepisy określające nowy sposób identyfikowania towarów i usług na potrzeby podatku VAT oraz podatku dochodowego, wejdą w życie z dniem 1 stycznia 2020 r. W konsekwencji, w ocenie Ministerstwa Finansów, niezbędne jest zapewnienie dalszego obowiązywania w 2019 r. obecnych zasad klasyfikowania towarów i usług na potrzeby podatku VAT i podatku dochodowego.

Wobec powyższego w projektowanym rozporządzeniu zaproponowano zmianę, której celem jest wydłużenie, do końca 2019 r., stosowania PKWiU 2008 – dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług, podatkiem dochodowym od osób prawnych, podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz zryczałtowanym podatkiem dochodowym w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych oraz karty podatkowej.

Stan: 13.12.2018 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie Stałego Komitetu Rady Ministrów.

Projekt zakłada wejście rozporządzenia w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.

Link
 

8.   Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 stycznia 2018 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie przypadków i trybu zwrotu podatku od towarów i usług siłom zbrojnym, wielonarodowym kwaterom i dowództwom oraz ich personelowi cywilnemu

Projekt rozporządzenia wprowadza odpowiednie rozwiązania prawne wynikające ze związania Rzeczypospolitej Polskiej Umową między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Dowództwem Naczelnego Sojuszniczego Dowódcy Transformacji i Naczelnym Dowództwem Sojuszniczych Sił w Europie uzupełniającą Protokół dotyczący statusu międzynarodowych dowództw wojskowych ustanowionych na podstawie Traktatu Północnoatlantyckiego.

Celem nowelizacji jest ujednolicenie przepisów zgodnie z Umową uzupełniającą. Przypadki i tryb zwrotu podatku od towarów i usług dotyczyć będą uprawnionych do korzystania ze zwrotów dowództw oraz uprawnianych członków tych dowództw.

Stan: 13.09.2018 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie Komisji Prawniczej.

Projekt zakładał wejście rozporządzenia w życie z dniem 1 kwietnia 2018 r.

Link
 

9.   Rządowy projekt ustawy z dnia 20 września 2017 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw

Projektowana regulacja zakładająca publikowanie przez Szefa KAS na stronie BIP Ministerstwa Finansów wykazu podatników VAT czynnych zawierającego informacje (dane) o podatnikach zarejestrowanych jako podatnicy VAT czynni, który będzie aktualizowany na bieżąco, tj. w każdy dzień roboczy, raz na dobę, ma przyczynić się do tego, że uczciwi podatnicy w sposób istotny ograniczą ryzyko narażenia się na możliwość zakwestionowania przez organy podatkowe prawa do odliczenia podatku naliczonego poprzez szeroki dostęp do informacji o swoich kontrahentach.

W stosunku do publikowanej już na stronie MF usługi umożliwiającej sprawdzenie statusu podmiotu w VAT projektowany wykaz będzie umożliwiał dostęp do większej ilości informacji do weryfikacji podatników poprzez dodanie, oprócz numeru NIP, takich istotnych informacji jak: imiona i nazwiska w przypadku osób fizycznych, a w przypadku podatników niebędących osobami fizycznymi pełnej nazwy, adresu miejsca prowadzenia działalności gospodarczej bądź głównego miejsca wykonywania działalności, jeśli działalność gospodarcza jest prowadzona w kilku miejscach lub na terenie całego kraju - w przypadku podatnika będącego osobą fizyczną oraz adresu siedziby w przypadku podatnika niebędącego osobą fizyczną, numerów rachunków rozliczeniowych podatnika lub imiennych rachunków podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazanych w zgłoszeniu identyfikacyjnym lub w zgłoszeniu aktualizacyjnym związanych z prowadzoną działalnością, dat rejestracji/wykreślenia/przywrócenia w rejestrze podatników VAT czynnych wraz z podstawą prawną.

Projekt zakłada wprowadzenie w Ordynacji podatkowej odpowiedzialności solidarnej wobec podatnika, na rzecz którego dokonano dostawy towaru lub wyświadczono usługę wraz z podmiotem dokonującym tej dostawy lub świadczącym tę usługę za jego zaległości podatkowe w części podatku proporcjonalnie przypadającej na tę dostawę lub tę usługę, w przypadku gdy zapłata należności zostanie przekazana na rachunek inny niż zawarty w projektowanym wykazie podatników VAT czynnych. Odpowiedzialność solidarna będzie dotyczyła tylko kwoty podatku, związanego z konkretną dostawą towarów lub świadczeniem usług, za które płatność nie została dokonana na rachunek bankowy podatnika zawarty w wykazie podatników VAT czynnych i transakcji, których wartość przekracza 15 000 zł.

Stan: 29.10.2018 r. – projekt ustawy jest na etapie Komisji Prawniczej.

Projekt zakłada wejście ustawy w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Link
 

10.   Rządowy projekt ustawy z dnia 26 kwietnia 2018 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy - Prawo o miarach

Projekt ustawy zakłada wprowadzenie obowiązku stosowania przez podatników nowego rodzaju kas rejestrujących (kas online) umożliwiających, oprócz zapisu w pamięci kasy, również przekazywanie w sposób ciągły, zautomatyzowany i bezpośredni informacji z kas rejestrujących, z prowadzonej ewidencji oraz o zdarzeniach mających znaczenie dla pracy kas, które zaistniały podczas ich użytkowania, do systemu teleinformatycznego (Centralnego Repozytorium Kas) prowadzonego przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. System ten będzie odbierał i gromadził dane z kas rejestrujących w celach analitycznych i kontrolnych.

Zaproponowane przepisy dopuszczają, co do zasady, używanie dotychczasowych kas przez podatników, z zastrzeżeniem wprowadzenia dla wybranych branż obowiązku stosowania tylko nowego rodzaju kas (mowa tu m.in. o dostawach benzyny silnikowej lub oleju napędowego, świadczeniu usług naprawy pojazdów silnikowych, usług fryzjerskich, budowlanych bądź w zakresie opieki medycznej świadczonej przez lekarzy i lekarzy dentystów).

Proponuje się również wprowadzenie regulacji zmieniającej art. 24 ust. 2 pkt 12 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. Prawo o miarach, stanowiącej dostosowanie do regulacji wprowadzonej w ustawie o podatku od towarów i usług w zakresie zmiany potwierdzenia. Producenci kas w celu wprowadzenia danego typu kasy rejestrującej do obrotu na terytorium kraju, są obowiązani do uzyskania dla tej kasy potwierdzenia Prezesa Głównego Urzędu Miar, że spełnia ona funkcje wymienione w ustawie i wymogi techniczne określone w rozporządzeniu „technicznym”.

Stan: 15.06.2018 r. – projekt ustawy po I czytaniu na posiedzeniu Sejmu skierowano do Komisji Finansów Publicznych.

Projekt zakłada wejście ustawy w życie z dniem 1 października 2018 r.

Link

Webcast: Co mówią o spółce dane z plików JPK?

Odkryj, co organy mogą wyczytać z danych znajdujących się w plikach JPK, co rzeczywiście sprawdzają oraz jak przygotować się na ewentualną kontrolę z wykorzystaniem plików JPK.

Zarejestruj się i obejrzyj nagranie spotkania

Akcyza i cło

Weszło w życie         

1.   Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2018 r. w sprawie trybu przekazania znaków akcyzy

Weszło w życie 25 listopada 2018 r.

Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie trybu przekazania znaków akcyzy zostało sporządzone w związku z koniecznością dostosowania jego treści do przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2018 r. poz. 1114, 1039, 1356, 1629 i 1697) zmienianej na mocy ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej (Dz. U. poz. 1629).

Celem przedmiotowego rozporządzenia jest taka konstrukcja przepisów, która umożliwi przekazanie znaków akcyzy, jak dotąd, następcom prawnym i podmiotom przekształconym, ale również:

1) jednemu z następców prawnych zmarłego przedsiębiorcy, który wstąpił w prawa i obowiązki wynikające z decyzji oraz zezwoleń, o których mowa odpowiednio w art. 20a ust. 4 oraz art. 84 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, na zasadach, o których mowa w art. 84e tej ustawy;

2) przedsiębiorstwu w spadku przez osoby, o których mowa w art. 14 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej, wykonujące czynności, o których mowa w art. 13 tej ustawy, w przypadku ustanowienia zarządu sukcesyjnego po śmierci przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną.

Link
 

Wejdzie w życie

1.   Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 25 lipca 2018 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie norm dopuszczalnych ubytków niektórych wyrobów akcyzowych

Wejdzie w życie 1 stycznia 2019 r.

W związku z wejściem w życie ustawy z dnia 12 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym, od dnia 1 stycznia 2019 r. zaczną obowiązywać pozytywne stawki akcyzy na wyroby nowatorskie i płyny do papierosów elektronicznych. Opodatkowanie ww. wyrobów pozytywną stawką akcyzy rodzi również obowiązek rozliczania ich ubytków powstałych podczas magazynowania i przewozu, z wyłączeniem ich produkcji.

Ponieważ płyn do papierosów elektronicznych oraz wyroby nowatorskie nie zostały wymienione w załączniku nr 2 do ustawy, konieczna stała się zmiana techniczna w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 2015 r. w sprawie norm dopuszczalnych ubytków niektórych wyrobów akcyzowych, w zakresie norm dopuszczalnych ubytków określonych dla wyrobów akcyzowych niewymienionych w załączniku nr 2 ustawy opodatkowanych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa. Wysokość powyższych norm została ustalona w oparciu o właściwości fizykochemiczne wyrobów ropopochodnych ze szczególnym uwzględnieniem olejów smarowych. Dlatego tak określone normy dopuszczalnych ubytków nie są odpowiednie dla płynu do papierosów elektronicznych oraz wyrobów nowatorskich. Jednocześnie z uwagi na bardzo zróżnicowany skład chemiczny i zróżnicowane parametry fizyczne tych wyrobów nie jest możliwe „sztywne” ustalenie wysokości norm dopuszczalnych ubytków dedykowanych dla płynu do papierosów elektronicznych i wyrobów nowatorskich.

Rozporządzenie zakłada zmianę polegającą na wyłączeniu wyrobów nowatorskich i płynów do papierosów elektronicznych z zakresu obowiązywania ww. rozporządzenia (normy dopuszczalnych ubytków dla wyrobów niewymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowanych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa).

Link
 

2.   Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 31 października 2018 r. w sprawie środków skażających alkohol etylowy

Wejdzie w życie 1 stycznia 2019 r.

Przedmiotowe rozporządzenie w zakresie rodzaju środków skażających alkohol etylowy wykorzystywany do produkcji produktów nieprzeznczonych do spożycia przez ludzi, ich ilości oraz warunków stosowania, powiela rozwiązania prawne obecnie obowiązującego rozporządzenia w sprawie dokumentu dostawy, warunków i sposobu zwrotu wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie oraz środków skażających alkohol etylowy. Natomiast przepis stanowiący o obecności przedstawiciela naczelnika urzędu celno-skarbowego przy skażaniu alkoholu etylowego został dostosowany do wymogów stosowania przepisów ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej.

Link
 

3.   Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 9 listopada 2018 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie zwolnień wyrobów akcyzowych z obowiązku oznaczania znakami akcyzy

Wejdzie w życie 1 stycznia 2019 r.

Przedmiotowe rozporządzenie przedłuża zwolnienie z obowiązku oznaczania znakami akcyzy do dnia 31 grudnia 2020 r. importowanych, nabywanych wewnątrzwspólnotowo i wyprodukowanych na terytorium kraju, innych niż określone w art. 118 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, wyrobów akcyzowych wymienionych w poz. 1-8 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 sierpnia 2010 r. w sprawie zwolnień wyrobów akcyzowych z obowiązku oznaczania znakami akcyzy.

Link
 

4.    Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 30 listopada 2018 r. w sprawie określenia innych przypadków, w których podmiot wysyłający ma obowiązek dokonania zmiany miejsca przeznaczenia wyrobów akcyzowych przemieszczanych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy

Wejdzie w życie 1 stycznia 2019 r.

Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie określenia innych przypadków, w których podmiot wysyłający ma obowiązek dokonania zmiany miejsca przeznaczenia wyrobów akcyzowych przemieszczanych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy nie wprowadza zmian merytorycznych i związana jest ze zmianą delegacji ustawowej zawartej w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym i ustawy - Prawo celne (Dz. U. poz. 1697). 2.

Istotą rozporządzenia jest wskazanie przypadków innych niż wymienione w art. 46t ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, w których podmiot wysyłający ma obowiązek dokonania zmiany miejsca przeznaczenia wyrobów akcyzowych przemieszczanych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy.

Link
 

Projekty

1.   Ustawa z dnia 22 listopada 2018 r. zmieniającej ustawę o zmianie ustawy o podatku akcyzowym

Projekt ustawy odracza pobór akcyzy od płynu do papierosów elektronicznych oraz wyrobów nowatorskich do dnia 30 czerwca 2020 r. za pomocą stawki zerowej, co zapewni adresatom dodatkowy czas na dostosowanie się do nowej regulacji, np. na uzyskanie zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego oraz przygotowanie się do oznaczania ww. wyrobów znakami akcyzy. Należy bowiem wskazać, iż powyższe wyroby opodatkowane zerową stawką akcyzy (podobnie jak wszystkie wyroby akcyzowe opodatkowane taką stawką) nie podlegają obowiązkowi oznaczania znakami akcyzy, ewidencjonowania, produkcji w składzie podatkowym oraz składania zabezpieczenia.

W konsekwencji powyższego, wprowadza się nowy termin spełnienia obowiązku oznaczania legalizacyjnymi znakami akcyzy płynu do papierosów elektronicznych oraz wyrobów nowatorskich, wyprodukowanych na terytorium kraju, nabywanych wewnątrzwspólnotowo lub importowanych, przed dniem wejścia w życie ustawy wprowadzającej opodatkowanie tych wyrobów, tj. do dnia 30 czerwca 2020 r. Mając to na uwadze, w art. 2 ust. 2 projektu ustawy wskazuje się nowy termin składania wstępnego zapotrzebowania na legalizacyjne znaki akcyzy, tj. do dnia 31 marca 2020 r.

Stan: 26.11.2018 r. – Ustawę przekazano Prezydentowi.

Ustawa ma wejść w życie z dniem 31 grudnia 2018 r.

Link
 

2.   Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 października 2018 r. w sprawie warunków stosowania niektórych zwolnień od podatku akcyzowego

Przedkładany projekt rozporządzenia został sporządzony w związku z koniecznością dostosowania treści rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 2015 r. w sprawie warunków stosowania niektórych zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. z 2018 r. poz. 375) do rozwiązań prawnych zawartych w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz ustawy - Prawo celne (Dz. U. poz. 1697). Nowelizacja ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym wprowadza rozwiązania prawne, na mocy których przemieszczenie w kraju:

- wyrobów akcyzowych zwolnionych od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, oraz

- wyrobów akcyzowych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie objęte zostało systemem teleinformatycznym (System), takim jaki obecnie jest stosowany w przypadku wyrobów akcyzowych objętych procedurą zawieszenia poboru akcyzy. W tym celu wprowadzone zostaną, w wyniku rozbudowy systemu EMCS PL2, rozwiązania podobne do tych stosowanych przy przemieszczaniu wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy. Nowelizacja ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym wprowadza również elektroniczny dokument dostawy - e-DD.

Jednocześnie ustawą z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz ustawy - Prawo celne ustawodawca zmienił brzmienie art. 38 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym, w którym zawarta jest delegacja dla ministra właściwego do spraw finansów publicznych do określenia sytuacji, w których do zastosowania zwolnienia od akcyzy nie muszą być spełnione niektóre lub wszystkie warunki, o których mowa w art. 3la ust. 3 oraz art. 32 ust. 3, 5-6b, 12 lub 13 znowelizowanej ustawy. Z uwagi na zmianę brzmienia delegacji zasadnym stało się wydanie nowego rozporządzenia.

Stan: 10.12.2018 r. – projekt rozporządzenia skierowano do podpisu ministra.

Projekt zakłada wejście rozporządzenia w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.

Link
 

3.   Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 12 grudnia 2018 r. w sprawie informacji umieszczanych w Systemie oraz danych umieszczanych w e-AD oraz komunikatach stosowanych przy przemieszczaniu przy użyciu Systemu wyrobów akcyzowych poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy

Przedmiotowe rozporządzenie reguluje kwestie dotyczące informacji umieszczanych w Systemie oraz w e-AD i e-DD w związku z przemieszczaniem wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy jak i przemieszczenia wyrobów poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy. W zakresie regulacji dotyczących procedury zawieszenia poboru akcyzy rozporządzenie to powiela rozwiązania prawne określone rozporządzeniem Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie informacji umieszczanych w Systemie oraz w e-AD (Dz. U. poz. 388), które utraci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia w związku ze zmianą upoważnienia ustawowego (ustawa o zmianie ustawy o podatku akcyzowym m.in. zmienia numerację niektórych przepisów, w tym numerację wspomnianego upoważnienia ustawowego – z art. 41h ust. 2 i art. 46 ust. 8 na art. 46w ust. 2).

Celem przedmiotowego rozporządzenia jest określenie:

1)   szczegółowego zakres informacji, które zgodnie z art. 46w ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym powinny być dostarczone do krajowego systemu teleinformatycznego służącego do obsługi przemieszczania wyrobów akcyzowych, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 26 ustawy, oraz przypadki, w których informacje takie powinny być dostarczone,

2)   szczegółowych danych, o których mowa w art. 46w ust. 1 pkt 2 ustawy, które w przypadku przemieszczania poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy z użyciem Systemu powinny być zawarte w: elektronicznym dokumencie, ustawy, raporcie odbioru, potwierdzeniu odbioru na wydruku e-DD, elektronicznym potwierdzeniu odbioru, unieważnieniu e-DD, zmianie miejsca przeznaczenia,

3)   szczegółowego trybu postępowania w przypadku przesłania do Systemu e-DD, raportu odbioru, unieważnienia e-DD oraz zmiany miejsca przeznaczenia;

4)   sposobu komunikowania się użytkowników z Systemem, w szczególności rodzaje podpisów elektronicznych, jakimi należy opatrywać dokumenty przesyłane do Systemu pocztą elektroniczną oraz sposób dostępu do Systemu przez użytkowników Systemu,

5)   struktury lokalnego numeru referencyjnego nadawanego e-AD lub e-DD w Systemie,

6)   warunków i sposobu dostarczenia danych przez podmioty właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego celem wprowadzenia ich do Systemu,

7)   danych pozostawionych do decyzji państw członkowskich Unii Europejskiej, wymienione w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 684/2009 z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie wykonania dyrektywy Rady 2008/118/WE w odniesieniu do skomputeryzowanych procedur przemieszczania wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy (Dz.Urz. UE L 197 z 29.07.2009, str. 24, z późn. zm.), które umieszcza się obowiązkowo w e-AD lub w dokumencie zastępującym e-AD.

Stan: 13.12.2018 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie opiniowania.

Rozporządzenie ma wejść w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.

Link
 

4.   Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 12 grudnia 2018 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wyłączenia niektórych obowiązków w zakresie zgłoszeń przewozu towarów

Projektowane rozporządzenie zmieni rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 19 września 2018 r. w sprawie wyłączenia niektórych obowiązków w zakresie zgłoszeń przewozu towarów.

W rozporządzeniu przewóz towarów objętych pozycją CN 2710 będących przedmiotem dostawy towarów w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2714, z późn. zm.), bezpośrednio do statków powietrznych albo statków morskich jest wyłączony z obowiązku uzupełniania zgłoszenia o informację o odbiorze towaru (art. 5 ust. 5 ustawy), pod warunkiem potwierdzenia odbioru tych towarów na dokumencie dostawy, w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym.

Zmiana w stosunku do obowiązującego rozporządzenia polega na tym, że przewóz towarów objętych pozycją CN 2710 będących przedmiotem dostawy towarów w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174, z późn. zm.), bezpośrednio do statków powietrznych albo statków morskich będzie wyłączony z obowiązku uzupełniania zgłoszenia o informację o odbiorze towaru (art. 5 ust. 5 ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów), również gdy przemieszczanie tych towarów będzie odbywać się na podstawie e-DD albo dokumentu zastępującego e-DD pod warunkiem potwierdzenia ich odbioru, w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2018 r. poz. 1114, z późn. zm.). W świetle przepisów ww. ustawy każdy podmiot zużywający wyroby akcyzowe zwolnione od akcyzy ze względu na przeznaczenie ma obowiązek potwierdzenia ich odbioru dokumentem generowanym w Systemie EMCS PL2, określanym jako raport odbioru. W przypadku podmiotów odbierających niebędących użytkownikami Systemu EMCS PL2 raport odbioru będzie sporządzał podmiot wysyłający. Dzięki takiemu rozwiązaniu możliwe jest pozyskanie potwierdzenia odbioru w inny sposób niż wskazany w art. 5 ust. 5 ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów.

Wprowadzenie przepisów ma znaczenie dla podmiotów gospodarczych. Data wejścia w życie rozporządzenia jest uwarunkowana datą wejścia w życie ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz ustawy – Prawo celne (Dz. U. poz. 1697).

Stan: 13.12.2018 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie konsultacji publicznych.

Rozporządzenie ma wejść w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.

Link
 

5.   Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 13 grudnia 2018 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku akcyzowego oraz deklaracji w sprawie przedpłaty akcyzy

Projektowane rozporządzenie ma na celu uregulowanie problemu związanego z możliwością składania za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej deklaracji, których wzory określone zostały w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 24 stycznia 2018 r. w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku akcyzowego oraz deklaracji w sprawie przedpłaty akcyzy.

Rekomendowanym rozwiązaniem jest wydłużenie terminu możliwości składania za pomocą środków komunikacji elektronicznej deklaracji sporządzonych według wzorów określonych w rozporządzeniu Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 17 lutego 2017 r. w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku akcyzowego oraz deklaracji w sprawie przedpłaty akcyzy (Dz. U. poz. 384), z wyłączeniem deklaracji o wysokości podatku akcyzowego od płynu do papierosów elektronicznych i wyrobów nowatorskich - do dnia 31 marca 2019 r.

Stan: 17.12.2018 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie uzgodnień.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Link
 

6.   Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 listopada 2018 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego

Przedkładany projekt rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego został opracowany w związku z koniecznością dostosowania przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 24 lutego 2017 r. w sprawie w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. z 2018 r. poz.1748), zwanego dalej: rozporządzeniem w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego, do regulacji prawnych :

1. ustawy z dnia 12 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2018 r. poz. 137), w zakresie wprowadzenia opodatkowania akcyzą dwóch nowych kategorii wyrobów akcyzowych: płynu do papierosów elektronicznych i wyrobów nowatorskich;

2. ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz ustawy -Prawo celne (Dz. U. z 2018 r. poz. 1697), w zakresie objęcia przemieszczania wyrobów akcyzowych zwolnionych od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, na terytorium kraju, systemem teleinformatycznym (System), tak jak obecnie w przypadku wyrobów akcyzowych objętych procedurą zawieszenia poboru akcyzy. Na mocy tych zmian nastąpiło zastąpienia dokumentu dostawy, który do tej pory funkcjonowała w wersji papierowej, elektronicznym dokumentem e-DD oraz dokumentem zastępującym e-DD.

W związku z powyższym, przedmiotowy projekt rozporządzenia, co do zasady, przewiduje obecnie obowiązujące regulacje prawne rozporządzenia w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego, z uwzględnieniem zmian wynikających z dostosowania treści przepisów tego rozporządzenia do zmian wprowadzonych wskazanymi powyżej nowelami ustawy o podatku akcyzowym.

Stan: 17.12.2018 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie konsultacji publicznych.

Rozporządzenie ma wejść w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.

Link
 

7.    Rządowy projekt ustawy z dnia 20 kwietnia 2018 r. o zmianie ustawy o zwrocie podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej oraz ustawy – Ordynacja podatkowa

Celem wprowadzenia zmian w ustawie z dnia 10 marca 2006 r. o zwrocie podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej jest przede wszystkim przeciwdziałanie procederowi sprzedaży producentom rolnym oleju napędowego lub innych paliw silnikowych niewiadomego pochodzenia, od którego nie został zapłacony podatek akcyzowy lub podatek VAT z tytułu sprzedaży a także używania przez producentów rolnych olejów przeznaczonych do celów opałowych jako olejów napędowych.

Nowe regulacje wprowadzają ograniczenie zwrotu producentowi rolnemu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej w przypadku gdy organ podatkowy wydał w stosunku do tego producenta, decyzję ostateczną określającą zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku akcyzowego lub podatku od towarów i usług, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego, lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług dotyczącą oleju napędowego, lub innego paliwa silnikowego w rozumieniu art. 86 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, od którego nie został zapłacony w należnej wysokości podatek akcyzowy lub podatek VAT (w okresie poprzedzającym złożenie wniosku).

W ocenie projektodawców wprowadzenie projektowanych przepisów powinno wpłynąć na dobieranie przez producentów rolnych wiarygodnych dostawców, a także unikanie zakupu paliwa po tzw. „okazyjnej cenie”, która znacznie odbiega od średnich cen obowiązujących na krajowym rynku paliw, co może wskazywać na jego nielegalne pochodzenie.

Stan: 09.11.2018 r. – projekt ustawy znajduje się na etapie konsultacji publicznych.

Ustawa ma wejść w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Link
 

8.   Rządowy projekt ustawy z dnia 13 września 2018 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów

Proponowana ustawa przewiduje rozwiązanie polegające na tym, że oleje opałowe objęte pozycją CN 2710, nieobjęte zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, określone w art. 89 ust. 1 pkt 9, 10 i pkt 15 lit. a ustawy o podatku akcyzowym (objęte specyficzną, obniżoną stawką akcyzy związaną z przeznaczeniem tych olejów do celów opałowych) podlegać będą systemowi monitorowania bez względu na status podmiotu nabywającego te towary i bez względu na jego objętość w przesyłce. Przepis ten będzie stanowił lex specialis w stosunku do przepisu art. 3 ust. 2 pkt 1 lit. a.

Przewiduje się, że projektowane rozwiązania powinny przełożyć się na usprawnienie procesu nadzoru i sprawowania kontroli nad prawidłowym wykorzystaniem oleju opałowego. Czynności organów kontroli będą mogły być przeprowadzane z wykorzystaniem systemów elektronicznych przy ograniczeniu sprawozdawczości wykonywanej przez przedsiębiorców. Zwiększy to możliwości analityczne organów Krajowej Administracji Skarbowej np. w zakresie ustalenia faktycznego zużycia nabywanego z obniżoną stawką podatku akcyzowego oleju opałowego.

Przewiduje się, że zwiększone możliwości analityczne organów Krajowej Administracji Skarbowej pozwolą na szybsze wykrywanie zmiany przeznaczenia oleju opałowego np. do celów napędowych bez uiszczania należnej akcyzy. Ponadto, zawarte w projektowanej ustawie rozwiązania, zmniejszą obowiązki o charakterze administracyjnym w obrocie tym wyrobem akcyzowym, zastępując dotychczas stosowane papierowe oświadczenia o przeznaczeniu oleju opałowego do celów opałowych, pobierane przy sprzedaży tego wyrobu do celów uprawniających do zastosowania obniżonych stawek akcyzy, czynnościami, które podatnik będzie mógł wykonać z wykorzystaniem systemu elektronicznego i złożyć takie oświadczenie w systemie SENT. Równocześnie pośredniczące podmioty olejowe i podmioty zużywające olej opałowy zostaną zobowiązane do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego. Obowiązki te nie będą miały charakteru powtarzalnego, ale jednorazowy. Mając przy tym na uwadze, że nadrzędnym celem regulacji jest ochrona interesów finansowych Państwa, są one uzasadnione.

Stan: 05.11.2018 - projekt ustawy znajduje się na etapie konsultacji publicznych.

Zakłada się, że ustawa wejdzie w życie z dniem 1 marca 2019 r.

Link
 

9.    Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 lipca 2018 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy

Projekt rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie w sprawie oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy został sporządzony w związku z koniecznością dostosowania jego treści do zmienianych przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym. Ustawa z dnia 12 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym wprowadziła regulacje w zakresie opodatkowania akcyzą dwóch nowych kategorii wyrobów akcyzowych:

– płynu do papierosów elektronicznych oraz

– wyrobów nowatorskich.

W stosunku do płynu do papierosów elektronicznych i wyrobów nowatorskich mają zastosowanie ogólne przepisy dotyczące opodatkowania akcyzą wyrobów akcyzowych, w tym przedmiotu opodatkowania, powstania obowiązku podatkowego, opodatkowania ubytków, właściwości organów podatkowych, rejestracji podmiotów, deklaracji podatkowych i terminów płatności akcyzy oraz importu.

Rozporządzenie przewiduje objęcie płynu do papierosów elektronicznych oraz wyrobów nowatorskich obowiązkiem oznaczania znakami akcyzy.

Stan: 05.10.2018 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie Komisji Prawniczej.

Projekt zakłada wejście rozporządzenia w życie z upływem 14 dni od dnia ogłoszenia.

Link
 

10.   Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 października 2018 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ewidencji i innych dokumentacji dotyczących wyrobów akcyzowych i znaków akcyzy

Ustawa dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz ustawy – Prawo celne (Dz. U. poz. 1697) przewiduje likwidację obecnie funkcjonującego dokumentu dostawy i wprowadzenie w jego miejsce e-DD – elektronicznego dokumentu dostawy, na podstawie którego przemieszczać się będzie na terytorium kraju poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy wyroby akcyzowe objęte zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie lub wyroby akcyzowe wymienione w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowane zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie.

Konsekwencją powyższej zmiany jest konieczność dostosowania przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 marca 2018 r. w sprawie ewidencji i innych dokumentacji dotyczących wyrobów akcyzowych i znaków akcyzy (Dz. U. poz. 643 i 955) w ww. zakresie.

Stan: 05.11.2018 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie konsultacji publicznych.

Projekt zakłada wejście rozporządzenia w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.

Link
 

11.   Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 października 2018 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie kontroli celno-skarbowej niektórych wyrobów akcyzowych

Przedmiotowy projekt rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie w sprawie kontroli celno-skarbowej niektórych wyrobów akcyzowych ma na celu dostosowanie rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 10 maja 2017 r. w sprawie kontroli celno-skarbowej niektórych wyrobów akcyzowych, przez dodanie nowych kategorii wyrobów akcyzowych, takich jak płyn do papierosów elektronicznych i wyroby nowatorskie, które podlegają kontroli celno-skarbowej, a także wprowadzenie obowiązku przemieszczania na terytorium kraju poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie lub wyrobów akcyzowych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie na podstawie elektronicznego dokumentu e-DD lub dokumentu zastępującego e-DD.

Projekt rozporządzenia wprowadza również regulacje zapewniające sprawowanie skutecznej kontroli celnoskarbowej oraz możliwość ustalania w jej wyniku prawidłowej podstawy opodatkowania i wysokości zobowiązania podatkowego w akcyzie od produkcji, przemieszczania, zużycia i magazynowania niektórych wyrobów akcyzowych, tj. płynu do papierosów elektronicznych, wyrobów nowatorskich, zwolnionego od akcyzy alkoholu etylowego skażonego mieszaniną alkoholu izopropylowego (propan-2-ol) i benzoesanu denatonium lub mieszaniną alkoholu tert-butylowego i benzoesanu denatonium, lub alkoholem izopropylowym, zawartego w wyrobach nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi oraz wyrobów stanowiących mieszaninę piwa z napojami bezalkoholowymi („piwa smakowe”).

Projekt rozporządzenia umożliwi też sprawowanie kontroli celno-skarbowej w zakresie stosowania i oznaczania płynu do papierosów elektronicznych i wyrobów nowatorskich znakami akcyzy.

Stan: 25.10.2018 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie uzgodnień.

Projekt zakłada wejście rozporządzenia w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.

Link

Webcast: Uszczelnianie systemu akcyzowego - Nowelizacja ustawy akcyzowej

Ustawodawca przygotował szereg istotnych zmian w regulacjach akcyzowych, które zostały zgromadzone i uchwalone w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz ustawy – Prawo celne.

Zarejestruj się i zobacz nagranie spotkania

Podatki dochodowe

Wejdzie w życie

1.   Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 15 października 2018 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów (przychodów) z tytułu stypendiów otrzymywanych w ramach programu „Erasmus+”

Wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.

Rozporządzenie zakłada zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od nadwyżki ponad kwotę stypendium, otrzymywanego przez beneficjentów programu Erasmus+, zwolnionego od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 23a lit. a ustawy o PIT. Wskazuje się, że zaniechanie poboru podatku wychodzi naprzeciw Rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady, które w preambule stanowi, że należy zachęcać państwa członkowskie, aby zgodnie z prawem krajowym, zwalniały stypendia z jakiegokolwiek opodatkowania i kosztów socjalnych.

Link
 

2.   Ustawa z dnia 4 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw

Wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.

Ustawa zakłada wprowadzenie zmian w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych polegających na nałożeniu na organ podatkowy obowiązku udostępnienia zeznania, co oznacza, że obok funkcjonujących obecnie sposobów składania zeznań podatkowych przez podatnika wprowadzona zostanie usługa polegająca na wypełnieniu zeznania przez KAS, bez konieczności składania wniosku przez podatnika.

Przygotowane zeznanie będzie udostępniane podatnikowi na Portalu Podatkowym z dniem 15 lutego (po zakończeniu roku podatkowego). Podatnik uzyska dostęp do tego zeznania po uwierzytelnieniu bezpłatnym Profilem Zaufanym lub danymi autoryzacyjnymi (dane identyfikacyjne podatnika i kwota przychodów z poszczególnych pozycji informacji od płatników). Podatnicy będą składać zeznanie w okresie od 15 lutego do 30 kwietnia.

Zeznanie przygotowane przez KAS podatnik będzie mógł: a) zweryfikować i zaakceptować bez zmian, b) poprawić w wyniku dokonanej weryfikacji (np. wysokość kosztów uzyskania przychodów), c) uzupełnić o dane, których nie posiada KAS, np. ulgi podatkowe, d) odrzucić i rozliczyć się w inny dostępny sposób.

Jeżeli podatnik nie podejmie działań – zeznanie udostępnione przez urząd zostanie uznane za zaakceptowane przez podatnika z końcem okresu rozliczeniowego.

Link
 

3.   Ustawa z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw

Wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.

Projektowana ustawa w ramach działań upraszczających i uszczelniających system podatków dochodowych przewiduje m.in.:

1)   [zmniejszenie obowiązków dokumentacyjnych] Projekt przewiduje podniesienie progów dokumentacyjnych, po przekroczeniu których powstaje obowiązek sporządzenia dokumentacji cen transferowych. W efekcie, skutkuje to znaczącym zmniejszeniem obowiązków dla większości podatników, a w szczególności dla mikro, małych i średnich przedsiębiorców. Zmianie ulega też sam mechanizm określenia progów, który będzie dużo łatwiejszy w stosowaniu.

2)   [wydłużenie terminów] Wydłuża się terminy na złożenie oświadczenia o sporządzeniu lokalnej dokumentacji cen transferowych oraz złożenie informacji o cenach transferowych z 3 do 9 miesięcy po zakończeniu roku podatkowego. Z kolei termin na sporządzenie grupowej dokumentacji cen transferowych będzie jeszcze dłuższy i wyniesie 12 miesięcy po zakończeniu roku podatkowego.

3)   [ułatwienia i zwolnienia dokumentacyjne] Wprowadza się możliwość realizacji obowiązku posiadania grupowej dokumentacji cen transferowych poprzez wykorzystanie w tym celu bezpośrednio dokumentacji sporządzonej przez inny podmiot z grupy, w tym również w języku angielskim. W efekcie podatnicy, którzy otrzymują taką dokumentację z grupy nie będą zobowiązani do sporządzenia jej we własnym zakresie. Dodatkowo, wprowadza się dwa nowe zwolnienia dokumentacyjne, obejmujące transakcje kontrolowane, które w całości nie stanowią przychodu lub kosztów uzyskania przychodów oraz transakcje kontrolowane, które których cena została ustalona w trybie przetargu nieograniczonego na podstawie ustawy Prawo zamówień publicznych.

4)   [ujednolicenie wymogów dokumentacyjnych ze standardami OECD] Zmianie ulegają elementy lokalnej i grupowej dokumentacji cen transferowych, tak aby odzwierciedlały one wymogi wynikające z wytycznych OECD.

5)   [wprowadzenie uproszczonych zasad rozliczeń] Wprowadza się uproszczone rozwiązania (ang. safe harbours), których zastosowanie przez podatnika skutkuje uznaniem ceny lub elementu ceny za rynkową. Skorzystanie z takiego rozwiązania z jednej strony zapewnia podatnikom ochronę przez zakwestionowaniem ceny przez organ podatkowy, a z drugiej strony podatnik zostanie zwolniony w dużym stopniu z obowiązków dokumentacyjnych w tym zakresie. Takie rozwiązania są przewidziane dla dwóch rodzajów transakcji, tj. pożyczek oraz usług o niskiej wartości dodanej.

6)   [kompleksowe uregulowanie zasady ceny rynkowej] Wprowadzane rozwiązania umożliwiają zastosowanie, w uzasadnionych przypadkach, innych niż wymienione w ustawie metod, w tym technik wyceny, do określania przychodów lub kosztów uzyskania przychodów podatnika z transakcji kontrolowanych, co umożliwi organom podatkowym efektywniejszą weryfikację zgodności warunków pomiędzy podmiotami powiązanymi z warunkami rynkowymi.

7)   [warunki stosowania korekty cen transferowych] Wprowadza się jednoznaczną regułę, że korekta cen transferowych stanowi odpowiednio przychód lub koszt uzyskania przychodów i jest ujmowana w roku, którego dotyczy – o ile spełnione są warunki wskazane w przepisie.

8)   [doprecyzowanie niektórych instrumentów weryfikacji cen transferowych] Dotychczasowe uprawnienie organu podatkowego do uwzględnienia całokształtu warunków, na jakich prowadzą działalność podmioty powiązane poprzez uznanie, że w określonych warunkach dana transakcja nie zostałaby zawarta (ang. non-recognition) lub zostałaby zawarta inna (ang. recharacterization), wywodzone z brzmienia obowiązującego art. 11 ust. 1 ustawy o CIT oraz art. 25 ust. 1 ustawy o PIT zostało we wprowadzanych regulacjach doprecyzowane. Doprecyzowanie funkcjonowania tych instrumentów stanowi wdrożenie wytycznych OECD w zakresie zapobiegania erozji podstawy opodatkowania oraz przerzucaniu zysków (ang. BEPS).

9)   [nowoczesne raportowanie cen transferowych] Zastąpienie obowiązku składania przez podatników sprawozdań CIT/TP lub PIT/TP prostszym i bardziej przyjaznym dla podatników raportowaniem cen transferowych w formie elektronicznej (TP-R), który jednocześnie zapewni większą efektywność typowania podatników do kontroli.

10) [ujednolicenie pojęć i definicji] Wszystkie przepisy dotyczące cen transferowych zostaną umieszczone w jednym nowym rozdziale. Jednocześnie, wprowadza się ok. 10 kluczowych definicji legalnych w celu ograniczenia potencjalnych sporów interpretacyjnych, które w przeszłości dotyczyły np. pojęcia transakcji.

Link
 

4.   Ustawa z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw

Wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.

Celem ustawy jest uproszczenie prawa podatkowego w zakresie podatków dochodowych, w tym zwiększenie czytelności i precyzji istniejących przepisów, czyli uczynienia ich bardziej „przejrzystymi”, wprowadzenie rozwiązań ułatwiających realizację przez podatników ich obowiązków podatkowych sprawiających, że płacenie podatków będzie postrzegane jako „proste”, jak również eliminowanie sytuacji, w których podatnik mógłby czuć się traktowany przez prawo podatkowe niesprawiedliwie tj. sytuacji, w których przepisy prawa podatkowego nie są dla podatnika „przyjazne”.

Przejawem realizacji przez niniejszy projekt „polityki 3P” jest nie tylko usunięcie istniejących wątpliwości interpretacyjnych zwiększających pewność prawa, czy też likwidacja obowiązków informacyjnych, które nie są niezbędne dla ustalenia prawidłowości wypełniania przez adresatów norm ich obowiązków wynikających z ustaw o podatkach dochodowych, ale także modyfikacja – na korzyść podatników – istniejących preferencji poprzez poszerzenie ich zakresu stosowania, czy też uchylenie nieuzasadnionych ograniczeń. Co ważne w ramach omawianej nowelizacji wprowadzane jest również nowe, preferencyjne rozwiązanie, którego ideą jest dążenie do realizacji celów określonych w Strategii na Rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju – stawka 9% CIT.

Link
 

5.   Ustawa z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne

Wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.

Ustawa jest elementem działań nakierowanych na poprawę jakości powietrza w Polsce oraz efektywności energetycznej budynków mieszkalnych jednorodzinnych poprzez ich termomodernizację.

Ustawa zakłada wprowadzenie ulgi podatkowej skierowanej do podatników podatku dochodowego od osób fizycznych opłacających podatek według skali podatkowej, 19% stawki podatku oraz opłacających ryczałt ewidencjonowany. Ulga ta ma polegać na odliczeniu od dochodu (przychodu) wydatków poniesionych na efektywną termomodernizację (przeprowadzoną na podstawie audytu energetycznego) jednorodzinnego budynku mieszkalnego, stanowiącego własność podatnika.

Przewiduje się, że odliczeniu od dochodu (przychodu) będzie podlegało 23% wydatków w okresie realizacji przedsięwzięcia, nie więcej jednak niż 53 tys. zł. Okres realizacji przedsięwzięcia premiowany ulgą wynosi maksymalnie 3 lata. Zakłada się wprowadzenie delegacji ustawowej do wydania rozporządzenia przez ministra właściwego do spraw budownictwa w porozumieniu z ministrem do spraw środowiska określającego rodzaje materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych, które będą objęte ulgą.

Link
 

6.   Ustawa z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu wprowadzenia uproszczeń dla przedsiębiorców w prawie podatkowym i gospodarczym

Wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.

Ustawa przewiduje wprowadzenie zmian do szeregu ustaw, których głównym celem jest uproszczenie i ułatwienie prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. Powinny one stworzyć lepsze warunki dla podejmowania przez przedsiębiorców (podatników) inicjatyw rozwijających ich podstawowe aktywności, odciążając ich w wypełnianiu obowiązków biurokratycznych. Założone cele projektu są realizowane poprzez zmiany w dwóch obszarach: prawa podatkowego, prawa gospodarczego (rozumianego szeroko, jako całokształt norm regulujących zagadnienia gospodarcze).

W zakresie zmian prawa podatkowego przewiduje się zmiany: likwidację obowiązków, które bezpośrednio nie wpływają na rozliczenia podatkowe i dotyczą okoliczności, których ustalenie możliwe jest w oparciu o inne dokumenty posiadane przez podatnika; wydłużenie terminów na dokonanie wyboru sposobu i formy opodatkowania podatkiem dochodowym dochodów/ przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (co do zasady z 20 stycznia roku podatkowego do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został osiągnięty pierwszy przychód); podwyższenie progu przychodów uprawniającego do uzyskania statusu „małego podatnika” z 1,2 mln euro do 2 mln euro; wprowadzenie możliwości jednorazowego rozliczenia straty podatkowej do wysokości 5 mln zł; wprowadzenie zwolnienia z podatku dochodowego kwot odszkodowań przeznaczonych na odtworzenie zniszczonego majątku; zwolnienie od podatku dochodowego alternatywnych spółek inwestycyjnych (ASI) od zbycia udziałów lub akcji spółek, o ile ASI przez co najmniej 2 lata posiadała nie mniej niż 10% udziałów lub akcji w kapitale spółki.

Link
 

Projekty

1.   Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 grudnia 2018 r. w sprawie wyłączenia lub ograniczenia stosowania art. 41 ust. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

Projektowane rozporządzenie ma na celu realizację delegacji ustawowej, zawartej w art. 41 ust. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z przedmiotową delegacją Minister Finansów może w drodze rozporządzenia określić grupy podatników, grupy płatników lub czynności, w przypadku których zostanie wyłączone lub ograniczone stosowanie nowych zasad poboru podatku u źródła, określone w art. 41 ust. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z delegacją ustawową przesłanką wyłączenia lub ograniczenia stosowania nowych zasad poboru podatku u źródła wobec określonych podatników, płatników, czynności może być istnienie określonych uwarunkowań obrotu gospodarczego, specyficzny status niektórych grup podatników i płatników oraz specyfika dokonywania niektórych czynności.

Mając na uwadze specyficzny status niektórych grup podatników i płatników oraz specyfikę dokonywania niektórych czynności, w projektowanym rozporządzeniu wprowadza się następujące rozwiązania w zakresie zasad poboru podatku u źródła określonych w art. 41 ust. 12 w stosunku do:

· wypłat należności z tytułu odsetek lub dyskonta od obligacji emitowanych przez:

- Skarb Państwa i oferowanych na rynkach zagranicznych;

- Bank Gospodarstwa Krajowego i oferowanych na rynkach zagranicznych, przeznaczonych na finansowanie ustawowych celów działalności Banku Gospodarstwa Krajowego, dotyczących wspierania polityki gospodarczej Rady Ministrów, realizacji rządowych programów społeczno-gospodarczych, programów samorządności lokalnej i rozwoju regionalnego, oraz dochody z odpłatnego zbycia tych obligacji

– uzyskanych przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a ustawy.

· ogranicza się stosowanie art. 41 ust. 12 ustawy w ten sposób, że płatnicy są obowiązani pobrać zryczałtowany podatek dochodowy, według zasad określonych w tym przepisie, od wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 29 i art. 30a ust. 1 pkt 1–5a ustawy dokonywanych w 2019 roku, jeżeli:

1.    łączna kwota należności wypłacanych od papierów wartościowych zapisanych na rachunkach papierów wartościowych albo na rachunkach zbiorczych przekracza kwotę 2 000 000 zł;

2.    łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 29 i art. 30a ust. 1 pkt 1–5a  ustawy, innych niż wskazane w pkt 1, przekracza kwotę 2 000 000 zł.

· wyłącza się stosowanie art. 41 ust. 12 ustawy w przypadku dokonywanych:

1.    do dnia 31 grudnia 2019 r. wypłat należności:

- za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego, w tym także środka transportu,

- z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych,

- uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga posiadania biletu lotniczego przez pasażera

– na rzecz podatników mających miejsce zamieszkania na terytorium państwa będącego stroną zawartej z Rzecząpospolitą Polską umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, której przepisy określają zasady opodatkowania dochodów z dywidend, odsetek oraz należności licencyjnych, jeżeli istnieje podstawa prawna do wymiany informacji podatkowych z państwem miejsca zamieszkania tych podatników;

2. do dnia 30 czerwca 2019 r. wypłat należności innych niż określone w pkt 1 na rzecz podatników, o których mowa w tym przepisie, jeżeli istnieje podstawa prawna do wymiany informacji podatkowych z państwem miejsca zamieszkania tych podatników.

Stan: 10.12.2018 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie konsultacji publicznych.

Zakłada się, że rozporządzenie wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.

Link
 

2.   Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 7 grudnia 2018 r. w sprawie wyłączenia lub ograniczenia stosowania art. 26 ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych

Projektowane rozporządzenie ma na celu realizację delegacji ustawowej, zawartej w art. 26 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie z przedmiotową delegacją Minister Finansów może w drodze rozporządzenia określić grupy podatników, grupy płatników lub czynności, w przypadku których zostanie wyłączone lub ograniczone stosowanie nowych zasad poboru podatku u źródła, określone w art. 26 ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z delegacją ustawową przesłanką wyłączenia lub ograniczenia stosowania nowych zasad poboru podatku u źródła wobec określonych podatników, płatników, czynności może być istnienie określonych uwarunkowań obrotu gospodarczego, specyficzny status niektórych grup podatników i płatników oraz specyfika dokonywania niektórych czynności.

Mając na uwadze specyficzny status niektórych grup podatników i płatników oraz specyfikę dokonywania niektórych czynności, w projektowanym rozporządzeniu wprowadza się następujące rozwiązania w zakresie zasad poboru podatku u źródła określonych w art. 26 ust. 2e ustawy.

Wyłącza się stosowanie art. 26 ust. 2e ustawy w przypadku wypłat należności:

1) z tytułu odsetek lub dyskonta od obligacji emitowanych przez:

a) Skarb Państwa i oferowanych na rynkach zagranicznych,

b) Bank Gospodarstwa Krajowego i oferowanych na rynkach zagranicznych, przeznaczonych na finansowanie ustawowych celów działalności Banku Gospodarstwa Krajowego, dotyczących wspierania polityki gospodarczej Rady Ministrów, realizacji rządowych programów społeczno-gospodarczych, programów samorządności lokalnej i rozwoju regionalnego, oraz dochody z odpłatnego zbycia tych obligacji

– uzyskanych przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy;

2) uzyskanych z tytułu odsetek lub dyskonta od obligacji skarbowych wyemitowanych przez Skarb Państwa na rynku krajowym, które zostały nabyte od dnia 7 listopada 2015 r., przez banki centralne niemające siedziby lub zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

3) z tytułów wymienionych w art. 21 ust.1 i art. 22 ust. 1 ustawy na rzecz:

a) jednostek gospodarczych utworzonych przez organ administracji państwowej wspólnie z innymi państwami na podstawie porozumienia lub umowy, chyba że porozumienia te lub umowy stanowią inaczej,

b) organizacji międzynarodowych, których Rzeczpospolita Polska jest członkiem;

c) podmiotów, z którymi zostały zawarte umowy o współpracy, jeżeli zostały zwolnione z podatku dochodowego od osób prawnych od tych należności,

d) podmiotów zwolnionych od tych należności poprzez wskazanie ich nazwy z podatku dochodowego od osób prawnych w umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polską.

Na podstawie § 3 projektu rozporządzenia wyłącza się stosowanie art. 26 ust. 2e ustawy w przypadku dokonywanych:

1) do dnia 31 grudnia 2019 r. wypłat należności:

a) za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego,

b) z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych,

c) uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga posiadania biletu lotniczego przez pasażera

– na rzecz podatników mających siedzibę lub zarząd na terytorium państwa będącego stroną zawartej z Rzecząpospolitą Polską umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, której przepisy określają zasady opodatkowania dochodów z dywidend, odsetek oraz należności licencyjnych, jeżeli istnieje podstawa prawna do wymiany informacji podatkowych z państwem siedziby lub zarządu tych podatników;

2) do dnia 30 czerwca 2019 r. wypłat należności innych niż określone w pkt 1 na rzecz podatników, o których mowa w tym przepisie, jeżeli istnieje podstawa prawna do wymiany informacji podatkowych z państwem siedziby lub zarządu tych podatników;

3) do dnia 30 czerwca 2019 r. wypłat należności z tytułu dywidend i innych przychodów (dochodów) z udziału w zyskach osób prawnych na rzecz podatników, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy.

W przepisie § 4 projektu rozporządzenia wskazano zaś na ograniczenie w stosowaniu art. 26 ust. 2e ustawy w ten sposób, że płatnicy są obowiązani pobrać zryczałtowany podatek dochodowy, według zasad określonych w tym przepisie, od wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust.1 i art. 22 ust. 1 ustawy dokonywanych w obowiązującym u wypłacającego te należności pierwszym roku podatkowym rozpoczynającym się po dniu 31 grudnia 2018 r., jeżeli:

1) łączna kwota należności wypłacanych od papierów wartościowych zapisanych na rachunkach papierów wartościowych albo na rachunkach zbiorczych przekracza kwotę 2 000 000 zł;

2) łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust.1 i art. 22 ust. 1 ustawy, innych niż wskazane w pkt 1, przekracza kwotę 2 000 000 zł.

Stan: 12.12.2018 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie konsultacji publicznych.

Zakłada się, że rozporządzenie wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.

Link
 

3.   Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 listopada 2018 r. w sprawie sposobu i trybu eliminowania podwójnego opodatkowania w przypadku korekty zysków podmiotów powiązanych w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych

Przepisy zawarte w projektowanym rozporządzeniu dotyczą sposobu i trybu eliminowania podwójnego opodatkowania w przypadku korekty zysków przedsiębiorstw powiązanych. Konieczność uregulowania tych kwestii w prawie krajowym jest wynikiem przystąpienia Polski do Konwencji w sprawie eliminowania podwójnego opodatkowania w przypadku korekty zysków przedsiębiorstw powiązanych (Konwencja arbitrażowa) oraz z przyjęcia przez Radę Unii Europejskiej Kodeksu postępowania wspierającego skuteczne wykonanie Konwencji arbitrażowej, stanowiącego zobowiązanie polityczne, skierowane do państw członkowskich UE. Konwencja arbitrażowa ustala ogólne zasady prowadzenia procedury, zmierzającej do wyeliminowania negatywnych skutków dokonania przez organ podatkowy jednego państwa korekty zysków przedsiębiorstwa powiązanego z przedsiębiorstwem położonym w innym państwie członkowskim. Kodeks postępowania, stanowiąc quasi komentarz do konwencji arbitrażowej, zawiera natomiast uszczegółowienie przewidzianych w niej procedur (procedura wzajemnego porozumiewania, procedura arbitrażowa) oraz używanych pojęć. Intencją konwencji arbitrażowej, a także kodeksu postępowania, było stworzenie sformalizowanej procedury postępowania w sprawach podmiotów, które na skutek dokonania przez administrację podatkową innego państwa korekty zysków przedsiębiorstwa powiązanego, mogą podlegać ekonomicznemu podwójnemu opodatkowaniu. Biorąc pod uwagę fakt, iż postanowienia kodeksu postępowania nie mogą stanowić bezpośrednio podstawy prawnej podejmowania działań przez administrację podatkową, a w szczególności nakładania na podatnika obowiązków, konieczne jest uregulowanie odpowiednich kwestii proceduralnych w przepisach prawa krajowego.

Projekt rozporządzenia określa, iż procedura wzajemnego porozumiewania w sprawie korekty zysków przedsiębiorstw powiązanych wszczynana jest przez ministra właściwego ds. finansów publicznych na wniosek podmiotu krajowego. Wszczęcie postępowania uzależnione jest od przedstawienia przez podatnika informacji określonych w pkt 2i kodeksu postępowania. Projekt rozporządzenia określa także terminy, w których powinno nastąpić zawiadomienie podmiotu krajowego o podjęciu przez ministra właściwego ds. finansów publicznych postępowania porozumiewawczego (1 miesiąc) oraz jego zakończenie (2 lata od daty wszczęcia). Określono ponadto termin, po upływie którego podmiot krajowy traci prawo do złożenia wniosku o wszczęcie procedury porozumiewawczej. Termin ten ma charakter zawity (art. 6 konwencji arbitrażowej oraz pkt 2 kodeksu postępowania). W przypadku zakończenia postępowania porozumiewawczego i ewentualnie arbitrażowego w sposób, który wpływa na ustalenie podstawy opodatkowania podatnika, właściwy organ podatkowy dokonuje ponownego określenia zobowiązania podatkowego, w sposób odpowiedni do jego wyniku.

Stan: 17.12.2018 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie konsultacji publicznych.

Zakłada się, że rozporządzenie wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.

Link
 

4.   Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 listopada 2018 r. w sprawie sposobu i trybu eliminowania podwójnego opodatkowania w przypadku korekty zysków podmiotów powiązanych w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych

Niniejszy projekt zakłada wprowadzenie przepisów wykonawczych w obszarze sposobu i trybu eliminowania podwójnego opodatkowania zysków podmiotów powiązanych bez zmian w stosunku do dotychczasowych rozwiązań, z uwzględnieniem jedynie ich wydzielenia do osobnego rozporządzania oraz koniecznego dostosowania do delegacji w przepisach nowelizujących ustawę o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Projekt rozporządzenia określa, iż procedura wzajemnego porozumiewania w sprawie korekty zysków przedsiębiorstw powiązanych wszczynana jest przez ministra właściwego ds. finansów publicznych na wniosek podmiotu krajowego. Wszczęcie postępowania uzależnione jest od przedstawienia przez podatnika informacji określonych w pkt 2i kodeksu postępowania. Projekt rozporządzenia określa także terminy, w których powinno nastąpić zawiadomienie podmiotu krajowego o podjęciu przez ministra właściwego ds. finansów publicznych postępowania porozumiewawczego (1 miesiąc) oraz jego zakończenie (2 lata od daty wszczęcia). Określono ponadto termin, po upływie którego podmiot krajowy traci prawo do złożenia wniosku o wszczęcie procedury porozumiewawczej. Termin ten ma charakter zawity (art. 6 konwencji arbitrażowej oraz pkt 2 kodeksu postępowania). W przypadku zakończenia postępowania porozumiewawczego i ewentualnie arbitrażowego w sposób, który wpływa na ustalenie podstawy opodatkowania podatnika, właściwy organ podatkowy dokonuje ponownego określenia zobowiązania podatkowego, w sposób odpowiedni do jego wyniku.

Stan: 17.12.2018 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie konsultacji publicznych.

Zakłada się, że rozporządzenie wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.

Link
 

5.   Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 listopada 2018 r. w sprawie informacji o cenach transferowych w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych

Na podstawie upoważnienia zawartego w art. 23zf ust. 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1509, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, minister właściwy do spraw finansów publicznych ma obowiązek określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych przekazywanych w informacji o cenach transferowych, wraz z objaśnieniami co do sposobu jej wypełnienia, uwzględniając konieczność zapewnienia dokonywania prawidłowej analizy ryzyka zaniżenia dochodu do opodatkowania w obszarze cen transferowych oraz innych analiz ekonomicznych lub statystycznych. Przedłożony projekt rozporządzenia realizuje ten obowiązek.

Proponowane rozwiązania stanowią element procesu uszczelnienie i uproszczenia systemu podatkowego. Cele te realizowane są w projektowanej regulacji w szczególności w następujący sposób:

1. [Uproszczona i przejrzysta forma] Informacja o cenach transferowych składana będzie przez podatników w formie elektronicznej, w oparciu o schemę XML. Taka forma składania informacji pozwoli na znaczne ograniczenie czasu wypełnienia informacji, jak również zwiększy jej przejrzystość i znacznie uprości sam proces wypełniania.

2. [Zakres danych i informacji] Dane i informacje wskazane w informacji o cenach transferowych obejmują jedynie ten zakres, który podatnicy i tak muszą zebrać na potrzeby sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych. W rezultacie, wypełnienie informacji o cenach transferowych nie będzie wymagać od podatników uzyskania dodatkowych danych czy informacji, potrzebnych wyłącznie w tym celu. Przyczyni się to do zmniejszenia obciążeń administracyjnych związanych ze złożeniem formularza. Dla podmiotów, które składają informację, a nie są zobowiązane do przygotowania lokalnej dokumentacji cen transferowych, zakres informacji ograniczony jest do podstawowych informacji na temat zawieranych transakcji kontrolowanych.

3. [Precyzyjne typowanie podmiotów do kontroli] Szczegółowy zakres danych przedstawianych w informacji o cenach transferowych, połączony ze stosunkowo łatwą do analizy danych formą elektroniczną, pozwoli na bardziej precyzyjne typowanie podmiotów na potrzeby kontroli cen transferowych. Pozwoli to z jednej strony na 2 łatwiejszą identyfikację potencjalnych obszarów ryzyka zaniżenia dochodu w obszarze cen transferowych i efektywniejsze wykorzystanie zasobów organów podatkowych, a z drugiej strony – ograniczy obciążenia administracyjne podatników, u których nie występują nieprawidłowości.

4. [Dokładniejsze analizy statystyczne] Analiza statystyczna danych uzyskanych z informacji o cenach transferowych umożliwi łatwiejszą identyfikację obszarów, w których może występować potrzeba zmian w istniejących regulacjach lub wprowadzenie nowych regulacji, co wpłynie pozytywnie na jakość przepisów podatkowych w obszarze cen transferowych.

5. [Termin składania] Informacja o cenach transferowych składana będzie w tym samym terminie, w jakim podatnik zobowiązany będzie do złożenia oświadczenia o sporządzeniu lokalnej dokumentacji cen transferowych.

Stan: 11.12.2018 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie konsultacji publicznych.

Proponuje się, aby rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.

Link
 

6.   Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 listopada 2018 r. w sprawie informacji o cenach transferowych w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych

Na podstawie upoważnienia zawartego w art. 11t ust. 8 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1036, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, minister właściwy do spraw finansów publicznych ma obowiązek określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych przekazywanych w informacji o cenach transferowych, wraz z objaśnieniami co do sposobu jej wypełnienia, uwzględniając konieczność zapewnienia dokonywania prawidłowej analizy ryzyka zaniżenia dochodu do opodatkowania w obszarze cen transferowych oraz innych analiz ekonomicznych lub statystycznych. Przedłożony projekt rozporządzenia realizuje ten obowiązek.

Proponowane rozwiązania stanowią element procesu uszczelnienie i uproszczenia systemu podatkowego. Cele te realizowane są w projektowanej regulacji w szczególności w następujący sposób:

1. [Uproszczona i przejrzysta forma] Informacja o cenach transferowych składana będzie przez podatników w formie elektronicznej, w oparciu o schemę XML. Taka forma składania informacji pozwoli na znaczne ograniczenie czasu wypełnienia informacji, jak również zwiększy jej przejrzystość i znacznie uprości sam proces wypełniania.

2. [Zakres danych i informacji] Dane i informacje wskazane w informacji o cenach transferowych obejmują jedynie ten zakres, który podatnicy i tak muszą zebrać na potrzeby sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych. W rezultacie, wypełnienie informacji o cenach transferowych nie będzie wymagać od podatników uzyskania dodatkowych danych czy informacji, potrzebnych wyłącznie w tym celu. Przyczyni się to do zmniejszenia obciążeń administracyjnych związanych ze złożeniem formularza. Dla podmiotów, które składają informację, a nie są zobowiązane do przygotowania lokalnej dokumentacji cen transferowych, zakres informacji ograniczony jest do podstawowych informacji na temat zawieranych transakcji kontrolowanych.

3. [Precyzyjne typowanie podmiotów do kontroli] Szczegółowy zakres danych przedstawianych w informacji o cenach transferowych, połączony ze stosunkowo łatwą do analizy danych formą elektroniczną, pozwoli na bardziej precyzyjne typowanie podmiotów na potrzeby kontroli cen transferowych. Pozwoli to z jednej strony na 2 łatwiejszą identyfikację potencjalnych obszarów ryzyka zaniżenia dochodu w obszarze cen transferowych i efektywniejsze wykorzystanie zasobów organów podatkowych, a z drugiej strony – ograniczy obciążenia administracyjne podatników, u których nie występują nieprawidłowości.

4. [Dokładniejsze analizy statystyczne] Analiza statystyczna danych uzyskanych z informacji o cenach transferowych umożliwi łatwiejszą identyfikację obszarów, w których może występować potrzeba zmian w istniejących regulacjach lub wprowadzenie nowych regulacji, co wpłynie pozytywnie na jakość przepisów podatkowych w obszarze cen transferowych.

5. [Termin składania] Informacja o cenach transferowych składana będzie w tym samym terminie, w jakim podatnik zobowiązany będzie do złożenia oświadczenia o sporządzeniu lokalnej dokumentacji cen transferowych.

Stan: 11.12.2018 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie konsultacji publicznych.

Proponuje się, aby rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.

Link
 

7.   Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 listopada 2018 r. w sprawie dokumentacji cen transferowych w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych

Przedłożony projekt rozporządzenia ma na celu ujednolicenie wymogów dokumentacyjnych ze standardami międzynarodowymi, zarówno w zakresie local file, jak i master file tak, aby odzwierciedlały one w możliwie najwyższym stopniu wymogi wynikające z wytycznych OECD, umożliwiając jednocześnie zabezpieczenie w odpowiedni sposób interesów Skarbu Państwa. Ujednolicenie przepisów dotyczących elementów dokumentacji cen transferowych, zwłaszcza w obszarze dokumentacji grupowej, pozwoli na zmniejszenie dla podatników obciążeń administracyjnych oraz kosztów, związanych z realizacją wymogów w zakresie sporządzenia dokumentacji cen transferowych.

Projektowane rozporządzenia w ramach działań upraszczających i uszczelniających system podatków dochodowych przewiduje m.in.:

a) pełne ujednolicenie wymogów dokumentacyjnych ze standardami OECD. Zmianie ulegają elementy lokalnej i grupowej dokumentacji cen transferowych w taki sposób, aby w możliwe najpełniejszym zakresie odzwierciedlały wymogi wynikające z Wytycznych OECD.

b) ułatwienia dokumentacyjne. Poprzez ujednolicenie elementów grupowej dokumentacji cen transferowych z wymogami wynikającymi z Wytycznych OECD wprowadza się możliwość realizacji obowiązku posiadania grupowej dokumentacji cen transferowych poprzez wykorzystanie w tym celu bezpośrednio dokumentacji sporządzonej przez inny podmiot z grupy, który sporządził taką dokumentację w formacie wymaganym w tych Wytycznych. W efekcie podatnicy, którzy otrzymują taką dokumentację z grupy nie będą zobowiązani do sporządzenia jej we własnym zakresie. Projektowana regulacja stanowi znaczne uproszczenie w zakresie obowiązków związanych ze sporządzeniem dokumentacji.

c) zwiększenie przejrzystości analizy cen transferowych. Wyodrębnia się jako jeden z głównych elementów dokumentacji analizę cen transferowych (obejmującą analizę porównawczą lub analizę zgodności) i precyzuje się etapy tej analizy, aby zwiększyć przejrzystość projektowanej regulacji. Wyodrębnienie analizy cen transferowych ma również na celu podkreślenie znaczenia tej analizy, rozumianej jako całościowa analiza rezultatu finansowego warunków ustalonych lub narzuconych pomiędzy podmiotami w transakcji, jako kluczowego elementu lokalnej dokumentacji cen transferowych.

d) dostosowanie wymogów dokumentacyjnych do kompleksowego uregulowanie zasady ceny rynkowej. Zmianie ulegają elementy analizy cen transferowych tak, aby dostosować zawartość takiej analizy do kompleksowego uregulowania zasady ceny rynkowej wprowadzonego znowelizowaną ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych. Nowela przewiduje m.in. możliwość zastosowania, w uzasadnionych przypadkach, innych niż wymienione w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych metod, w tym technik wyceny, do określania ceny transferowej w transakcjach kontrolowanych, co umożliwi organom podatkowym bardziej efektywną weryfikację zgodności warunków pomiędzy podmiotami powiązanymi z warunkami rynkowymi.

e) zniesienie obowiązku wykorzystania w analizie porównawczej danych krajowych. Rezygnuje się z nakładania na podatników wymogu oparcia analizy porównawczej na danych porównywalnych podmiotów mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zachowując jednocześnie preferencję dla tych danych jeśli ich użycie jest wskazane w celu prawidłowego zastosowywania najbardziej odpowiedniej metody dla danej transakcji. Projektowane rozporządzenie wypełnia delegację ustawową zawartą w art. 11q ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Stan: 12.12.2018 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie konsultacji publicznych.

Proponuje się, aby rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.

Link
 

8.   Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 listopada 2018 r. w sprawie dokumentacji cen transferowych w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych

Projektowane zmiany mają na celu szczegółowe wskazanie elementów lokalnej dokumentacji cen transferowych i grupowej dokumentacji cen transferowych (dotyczącej transakcji kontrolowanych zawieranych z podmiotami powiązanymi, w tym transakcji z zagranicznym zakładem oraz płatności do krajów/terytoriów stosujących szkodliwą konkurencję podatkową), adekwatnie do poszczególnych kategorii, opisów i informacji wymaganych w tej dokumentacji.

Projektowane rozporządzenia w ramach działań upraszczających i uszczelniających system podatków dochodowych przewiduje m.in.:

a) pełne ujednolicenie wymogów dokumentacyjnych ze standardami OECD. Zmianie ulegają elementy lokalnej i grupowej dokumentacji cen transferowych w taki sposób, aby w możliwe najpełniejszym zakresie odzwierciedlały wymogi wynikające z Wytycznych OECD.

b) ułatwienia dokumentacyjne. Poprzez ujednolicenie elementów grupowej dokumentacji cen transferowych z wymogami wynikającymi z Wytycznych OECD wprowadza się możliwość realizacji obowiązku posiadania grupowej dokumentacji cen transferowych poprzez wykorzystanie w tym celu bezpośrednio dokumentacji sporządzonej przez inny podmiot z grupy, który sporządził taką dokumentację w formacie wymaganym w tych Wytycznych. W efekcie podatnicy, którzy otrzymują taką dokumentację z grupy nie będą zobowiązani do sporządzenia jej we własnym zakresie. Projektowana regulacja stanowi znaczne uproszczenie w zakresie obowiązków związanych ze sporządzeniem dokumentacji.

c) zwiększenie przejrzystości analizy cen transferowych. Wyodrębnia się jako jeden z głównych elementów dokumentacji analizę cen transferowych (obejmującą analizę porównawczą lub analizę zgodności) i precyzuje się etapy tej analizy, aby zwiększyć przejrzystość projektowanej regulacji. Wyodrębnienie analizy cen transferowych ma również na celu podkreślenie znaczenia tej analizy, rozumianej jako całościowa analiza rezultatu finansowego warunków ustalonych lub narzuconych pomiędzy podmiotami w transakcji, jako kluczowego elementu lokalnej dokumentacji cen transferowych.

d) dostosowanie wymogów dokumentacyjnych do kompleksowego uregulowanie zasady ceny rynkowej. Zmianie ulegają elementy analizy cen transferowych tak, aby dostosować zawartość takiej analizy do kompleksowego uregulowania zasady ceny rynkowej wprowadzonego znowelizowaną ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych. Nowela przewiduje m.in. możliwość zastosowania, w uzasadnionych przypadkach, innych niż wymienione w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych metod, w tym technik wyceny, do określania ceny transferowej w transakcjach kontrolowanych, co umożliwi organom podatkowym bardziej efektywną weryfikację zgodności warunków pomiędzy podmiotami powiązanymi z warunkami rynkowymi.

e) zniesienie obowiązku wykorzystania w analizie porównawczej danych krajowych. Rezygnuje się z nakładania na podatników wymogu oparcia analizy porównawczej na danych porównywalnych podmiotów mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zachowując jednocześnie preferencję dla tych danych jeśli ich użycie jest wskazane w celu prawidłowego zastosowywania najbardziej odpowiedniej metody dla danej transakcji.

Stan: 12.12.2018 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie konsultacji publicznych.

Proponuje się, aby rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.

Link
 

9.   Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 listopada 2018 r. w sprawie cen transferowych w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych

Projektowane zmiany mają na celu określenie sposobu i trybu:

1. oceny zgodności warunków ustalonych przez podmioty powiązane, o których mowa w art. 11c ustawy o CIT, z warunkami, jakie ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane, w tym kryteria porównywalności tych warunków, oraz

2. określania wysokości dochodu (straty) podatnika w drodze oszacowania z zastosowaniem metod, o których mowa w art. 11d ust. 1-3 ustawy o CIT, w tym określania wynagrodzenia z tytułu przeniesienia pomiędzy podmiotami powiązanymi istotnych ekonomicznie funkcji, aktywów lub kategorii ryzyka.

Najważniejsze zmiany wprowadzane niniejszym projektem rozporządzenia w odniesieniu do Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie sposobu i trybu określania dochodów osób prawnych w drodze oszacowania oraz sposobu i trybu eliminowania podwójnego opodatkowania osób prawnych w przypadku korekty zysków podmiotów powiązanych z dnia 10 września 2009 r. (Dz.U. z 2014 r. poz. 1186) obejmują:

1. [podkreślenie znaczenia w analizie rynkowości transakcji analizy całokształtu warunków między podmiotami powiązanymi] W projekcie podkreślone zostało znaczenia jakie dla analizy rynkowości transakcji ma analiza całokształtu warunków ustalonych bądź narzuconych między podmiotami powiązanymi – weryfikacja rynkowej wartości przedmiotu transakcji kontrolowanej i oszacowanie wysokości dochodu lub straty powinny zostać poprzedzone oceną całokształtu warunków ustalonych bądź narzuconych między podmiotami powiązanymi, aby rozstrzygnąć czy racjonalnie działające podmioty niepowiązane w danych okolicznościach zgodziłyby się na zawarcie danej transakcji na danych warunkach. Ponadto, w celu uproszczenia przepisów w projekcie nie precyzuje się zasad przeprowadzania badania porównywalności dla szczególnych rodzajów transakcji dotyczących np. finansowania, wartości niematerialnych, wydatków na reklamę. Dopuszcza się w ten sposób możliwość uwzględnienia przez podatnika tych okoliczności związanych z konkretnym przypadkiem transakcji, które są dla niego istotne mając jednocześnie na uwadze zasady przeprowadzania badania porównywalności wywodzone z brzmienia zasad ogólnych.

2. [możliwość rekalkulacji ceny transferowej w przypadku trudnych do wyceny wartości niematerialnych] Wprowadza się możliwość skalkulowania ceny transferowej trudnych do wyceny wartości niematerialnych ex post przez organy podatkowe pod określonymi warunkami, w razie znaczącej rozbieżności pomiędzy pierwotnie ustaloną ceną transferową takich wartości niematerialnych a ich ceną skalkulowaną na podstawie danych rzeczywistych.

3. [zdefiniowanie „szóstej metody wyceny” oraz metody dla wyceny exit fee] W związku ze zniesieniem pierwszeństwa dla stosowania tzw. metod tradycyjnych i metod zysku transakcyjnego OECD i dopuszczeniem stosowania „szóstej metody” będącej metodą wybraną przez podatnika, projekt wprowadza kryteria, jakie powinna spełniać taka inna metoda oraz w jaki sposób powinna być stosowana, aby zapewnić zgodność analizy z zasadą ceny rynkowej. Wprowadza się również metodę dla kalkulacji opłaty z tytułu restrukturyzacji, w przypadku gdy w ramach restrukturyzacji przenoszone są istotne wartości niematerialne lub istotne korzyści.

4. [uproszczenie definicji metod cen transferowych] Uproszczone zostały definicje poszczególnych metod cen transferowych, tak aby zapewnić ich spójność z Wytycznymi OECD.

5. [rozszerzenie zakresu kompensaty oraz wprowadzenie warunków jej oceny] Dokonuje się rozszerzenia dotychczas obowiązującej zasady kompensaty warunków między podmiotami powiązanymi o możliwość skompensowania niższego dochodu uzyskanego z transakcji kontrolowanych w jednym roku obrotowym z wyższym dochodem z transakcji kontrolowanych w następnym roku obrotowym oraz wprowadza się warunki oceny zasadności dokonania tej kompensaty.

6. [zakaz używania secret comparables] Wprowadza się zasadę, która mówi o tym, że zarówno organ podatkowy jak i podatnik nie mogą wykorzystywać w badaniu porównywalności dane nieujawnione drugiej stronie. Przepis ten stanowi zabezpieczenie zarówno dla organów podatkowych, jak i dla podatników przed używaniem danych, których prawidłowość nie jest możliwa do zweryfikowania przez drugą stronę postępowania.

7. [uporządkowanie etapów i sposobu przeprowadzenia badania porównywalności] Projekt precyzuje i porządkuje etapy badania porównywalności mającego na celu ustalenie wartości przedmiotu transakcji zgodnie z zasadą ceny rynkowej. Ponadto, potwierdza się możliwość wykorzystania w badaniu miar statystycznych, w tym miar tendencji centralnej oraz precyzuje kryteria, które organ podatkowy powinien wziąć pod uwagę wybierając punkt z przedziału, w przypadku kiedy dochodzi do szacowania ceny transferowej. Precyzuje się ponadto elementy badania przebiegu transakcji (jako jednego z kryteriów porównywalności) w odniesieniu do transakcji obejmujących wartości niematerialne oraz pojęcie zdolności do ponoszenia ryzyka.

8. [doprecyzowanie definicji restrukturyzacji oraz sposobu jej badania] Doprecyzowana została definicja restrukturyzacji oraz określone zostały etapy badania rynkowości tego typu transakcji, w tym okoliczności dla wyznaczenia wynagrodzenia z tytułu restrukturyzacji (tzw. exit fee) oraz kryteria, jakie powinny zostać wzięte pod uwagę przy ustalaniu jego wysokości. Doprowadzono w ten sposób do zgodności przepisów wykonawczych w tym zakresie ze standardami Wytycznych OECD.

Projektowane rozporządzenie stanowi niejako instrukcję zarówno dla podatników jak i organów podatkowych w jaki sposób przeprowadzić proces badania rynkowości transakcji.

Stan: 13.12.2018 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie konsultacji publicznych.

Proponuje się, aby rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.

Link
 

10.   Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 listopada 2018 r. w sprawie cen transferowych w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych

Projektowane zmiany mają na celu określenie sposobu i trybu:

1. oceny zgodności warunków ustalonych przez podmioty powiązane, o których mowa w art. 23o ustawy o PIT, z warunkami, jakie ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane, w tym kryteria porównywalności tych warunków, oraz

2. określania wysokości dochodu (straty) podatnika w drodze oszacowania z zastosowaniem metod, o których mowa w art. 23p ust. 1-3 ustawy o PIT, w tym określania wynagrodzenia z tytułu przeniesienia pomiędzy podmiotami powiązanymi istotnych ekonomicznie funkcji, aktywów lub kategorii ryzyka.

Najważniejsze zmiany wprowadzane niniejszym projektem rozporządzenia w odniesieniu do Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie sposobu i trybu określania dochodów osób fizycznych w drodze oszacowania oraz sposobu i trybu eliminowania podwójnego opodatkowania osób fizycznych w przypadku korekty zysków podmiotów powiązanych z dnia 10 września 2009 r. (Dz.U. z 2014 r. poz. 1176) obejmują:

1. [podkreślenie znaczenia w analizie rynkowości transakcji analizy całokształtu warunków między podmiotami powiązanymi] W projekcie podkreślone zostało znaczenia jakie dla analizy rynkowości transakcji ma analiza całokształtu warunków ustalonych bądź narzuconych między podmiotami powiązanymi – weryfikacja rynkowej wartości przedmiotu transakcji kontrolowanej i oszacowanie wysokości dochodu lub straty powinny zostać poprzedzone oceną całokształtu warunków ustalonych bądź narzuconych między podmiotami powiązanymi, aby rozstrzygnąć czy racjonalnie działające podmioty niepowiązane w danych okolicznościach zgodziłyby się na zawarcie danej transakcji na danych warunkach. Ponadto, w celu uproszczenia przepisów w projekcie nie precyzuje się zasad przeprowadzania badania porównywalności dla szczególnych rodzajów transakcji dotyczących np. finansowania, wartości niematerialnych, wydatków na reklamę. Dopuszcza się w ten sposób możliwość uwzględnienia przez podatnika tych okoliczności związanych z konkretnym przypadkiem transakcji, które są dla niego istotne mając jednocześnie na uwadze zasady przeprowadzania badania porównywalności wywodzone z brzmienia zasad ogólnych.

2. [możliwość rekalkulacji ceny transferowej w przypadku trudnych do wyceny wartości niematerialnych] Wprowadza się możliwość skalkulowania ceny transferowej trudnych do wyceny wartości niematerialnych ex post przez organy podatkowe pod określonymi warunkami, w razie znaczącej rozbieżności pomiędzy pierwotnie ustaloną ceną transferową takich wartości niematerialnych a ich ceną skalkulowaną na podstawie danych rzeczywistych.

3. [zdefiniowanie „szóstej metody wyceny” oraz metody dla wyceny exit fee] W związku ze zniesieniem pierwszeństwa dla stosowania tzw. metod tradycyjnych i metod zysku transakcyjnego OECD i dopuszczeniem stosowania „szóstej metody” będącej metodą wybraną przez podatnika, projekt wprowadza kryteria, jakie powinna spełniać taka inna metoda oraz w jaki sposób powinna być stosowana, aby zapewnić zgodność analizy z zasadą ceny rynkowej. Wprowadza się również metodę dla kalkulacji opłaty z tytułu restrukturyzacji, w przypadku gdy w ramach restrukturyzacji przenoszone są istotne wartości niematerialne lub istotne korzyści.

4. [uproszczenie definicji metod cen transferowych] Uproszczone zostały definicje poszczególnych metod cen transferowych, tak aby zapewnić ich spójność z Wytycznymi OECD.

5. [rozszerzenie zakresu kompensaty oraz wprowadzenie warunków jej oceny] Dokonuje się rozszerzenia dotychczas obowiązującej zasady kompensaty warunków między podmiotami powiązanymi o możliwość skompensowania niższego dochodu uzyskanego z transakcji kontrolowanych w jednym roku obrotowym z wyższym dochodem z transakcji kontrolowanych w następnym roku obrotowym oraz wprowadza się warunki oceny zasadności dokonania tej kompensaty.

6. [zakaz używania secret comparables] Wprowadza się zasadę, która mówi o tym, że zarówno organ podatkowy jak i podatnik nie mogą wykorzystywać w badaniu porównywalności dane nieujawnione drugiej stronie. Przepis ten stanowi zabezpieczenie zarówno dla organów podatkowych, jak i dla podatników przed używaniem danych, których prawidłowość nie jest możliwa do zweryfikowania przez drugą stronę postępowania.

7. [uporządkowanie etapów i sposobu przeprowadzenia badania porównywalności] Projekt precyzuje i porządkuje etapy badania porównywalności mającego na celu ustalenie wartości przedmiotu transakcji zgodnie z zasadą ceny rynkowej. Ponadto, potwierdza się możliwość wykorzystania w badaniu miar statystycznych, w tym miar tendencji centralnej oraz precyzuje kryteria, które organ podatkowy powinien wziąć pod uwagę wybierając punkt z przedziału, w przypadku kiedy dochodzi do szacowania ceny transferowej. Precyzuje się ponadto elementy badania przebiegu transakcji (jako jednego z kryteriów porównywalności) w odniesieniu do transakcji obejmujących wartości niematerialne oraz pojęcie zdolności do ponoszenia ryzyka.

8. [doprecyzowanie definicji restrukturyzacji oraz sposobu jej badania] Doprecyzowana została definicja restrukturyzacji oraz określone zostały etapy badania rynkowości tego typu transakcji, w tym okoliczności dla wyznaczenia wynagrodzenia z tytułu restrukturyzacji (tzw. exit fee) oraz kryteria, jakie powinny zostać wzięte pod uwagę przy ustalaniu jego wysokości. Doprowadzono w ten sposób do zgodności przepisów wykonawczych w tym zakresie ze standardami Wytycznych OECD. Projektowane rozporządzenie stanowi niejako instrukcję zarówno dla podatników jak i organów podatkowych w jaki sposób przeprowadzić proces badania rynkowości transakcji.

Stan: 13.12.2018 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie konsultacji publicznych.

Proponuje się, aby rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.

Link
 

11.   Rządowy projekt ustawy z dnia 25 kwietnia 2018 r. o firmach inwestujących w najem nieruchomości

Projektowana ustawa o firmach inwestujących w najem nieruchomości ma na celu zwiększenie atrakcyjności podejmowania i prowadzenia działalności gospodarczej w sektorze rynku nieruchomości mieszkalnych na wynajem oraz zwiększenie zaangażowania instytucjonalnego oraz prywatnego kapitału krajowego na tym rynku.

Proponuje się wprowadzenie do polskiego porządku prawnego statusu firmy inwestującej w najem nieruchomości (F.I.N.N.), na wzór funkcjonujących w Unii Europejskiej podmiotów typu REIT, będącej spółką akcyjną. Głównym przedmiotem działalności F.I.N.N. będzie wynajmowanie nieruchomości mieszkalnych.

Istotę wprowadzanego szczególnego statusu F.I.N.N. stanowi zapewnienie preferencji w podatku dochodowym od osób prawnych (podatku CIT) jak i w podatku dochodowym od osób fizycznych (podatku PIT). Preferencje podatkowe przewidziane są zarówno dla firm inwestujących w najem nieruchomości oraz spółek od nich zależnych, jak i dla inwestorów (akcjonariuszy) F.I.N.N.

W przypadku firmy inwestującej w najem nieruchomości, korzystne podatkowo warunki do inwestowania polegałyby na odroczeniu obowiązku w podatku CIT z tytułu uzyskanych dochodów m.in. z najmu nieruchomości mieszkalnych oraz ze zbycia takich nieruchomości – do czasu wydatkowania ich równowartości na wypłatę dywidendy na rzecz inwestorów (akcjonariuszy). Ponadto wprowadzana jest 8,5% stawka podatku CIT od dochodów F.I.N.N. z tytułu najmu nieruchomości mieszkalnych. Z kolei spółki zależne od F.I.N.N. będą korzystać ze zwolnienia przedmiotowego w podatku CIT z tytułu dochodów uzyskanych z najmu nieruchomości mieszkalnych oraz ze zbycia nieruchomości mieszkalnych, pod warunkiem wypłaty w określonym terminie dywidendy na rzecz F.I.N.N.

Ponadto w projekcie ustawy proponuje się zwolnienie z opodatkowania podatkiem dochodowym dochodów osiąganych z inwestycji kapitałowych w spółkę akcyjną typu F.I.N.N. Zwolnienie będzie miało zastosowanie zarówno w przypadku inwestorów będących podatnikami podatku CIT, jak i podatku PIT.

Stan: 17.10.2018 r. – wpłynęło sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych.

Zakłada się, że ustawa wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.

Link
 

12.   Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2018 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych i podatku dochodowego od osób prawnych od niektórych dochodów uzyskanych w następstwie wykonania umów offsetowych

Rozporządzenie zakłada wykorzystanie przez ministra finansów instytucji zaniechania poboru podatku od dochodów uzyskiwanych przez polskie podmioty będące beneficjentami umów offsetowych, w związku z otrzymaniem nieodpłatnie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w postaci technologii, licencji i know-how oraz prawa do korzystania z tych wartości, usług szkoleniowych w zakresie wykorzystywania otrzymanych środków i wartości, pozostające w związku z produkcją lub handlem bronią, amunicją lub materiałami wojennymi, pod warunkiem, że produkty te przeznaczone zostaną wyłączenie na cele wojskowe (obronności).

Stan: 13.12.2018 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie Komisji Prawniczej.

Rozporządzenie wejdzie w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, a zaniechanie ma mieć zastosowanie do dochodów uzyskanych od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 31 grudnia 2019 r.

Link
 

13.   Rządowy projekt ustawy z dnia 14 września 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia zatorów płatniczych

Projektowane zmiany polegają na wprowadzeniu rozwiązań mobilizujących dłużników transakcji handlowych (przedsiębiorców i podmioty publiczne) do dokonywania zapłaty w ustalonym terminie, jak również zniechęcających do narzucania przez nich nieuzasadnionych, wydłużonych terminów zapłaty. Propozycje przewidują również wprowadzenie mechanizmów wsparcia dla wierzycieli, w szczególności MŚP. Projekt przewiduje również zmiany mające na celu ograniczenie potencjalnych nadużyć w korzystaniu z instrumentów przewidzianych w ustawie o terminach zapłaty w transakcjach handlowych oraz doprecyzowanie przepisów budzących wątpliwości w praktycznym ich stosowaniu.

Projekt zakłada ponadto:

1)   skrócenie terminu zapłaty w transakcjach, w których dłużnikiem jest podmiot publiczny, do 30 dni, bez możliwości wydłużenia (wyjątek stanowią podmioty lecznicze dla który proponuje się pozostawienie terminu 60-dniowego);

2)   wprowadzenie ustawowego obowiązku stosowania, maksymalnego 60-dniowego terminu zapłaty w transakcjach w których wierzycielem jest MŚP, a dłużnikiem duży przedsiębiorca (definiowany zgodnie z Załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu) pod rygorem nieważności zapisu umownego przewidującego dłuższy termin zapłaty;

3)   zobowiązanie przedsiębiorców będących podatnikami, których dane indywidualne podlegają publikacji przez Ministra Finansów (grupy kapitałowe i podatników, których przychód przekracza rocznie 50 mln euro) do przekazywania Ministrowi Finansów corocznego sprawozdania o stosowanych terminach zapłaty;

4)   przerzucenie z wierzyciela na dłużnika ciężaru dowodu, że ustalony w umowie termin zapłaty jest rażąco nieuczciwy oraz wprowadzenie możliwości żądania takiego ustalenia w ciągu 3 lat od dnia, w którym umowa została wykonana;

5)   wprowadzenie możliwości odstąpienia przez wierzyciela od umowy lub wypowiedzenia umowy, gdy termin zapłaty ustalony w umowie jest nadmiernie wydłużony a ustalenie tego terminu było rażąco nieuczciwe wobec wierzyciela (w projekcie przyjęto, że możliwość taka będzie przysługiwała w przypadku terminu dłuższego niż 120 dni);

6)   uproszczonej procedury nakazowej w przypadkach gdy wartość roszczenia nie przekracza 75 tys. zł polegające na złagodzeniu warunków co do wykazania spełnienia świadczenia przez wierzyciela;

7)   wprowadzenie mechanizmu zapobiegającemu nadużywania prawa do rekompensaty w wysokości 40 euro w przypadku dokonania cesji wierzytelności na osoby trzecie (w szczególności na firmy windykacyjne);

8)   wprowadzenie rozwiązań, zgodnie z którymi:

a.    zawarcie przez podmiot publiczny umowy z nadmiernie długim terminem zapłaty oraz zapłata należności po terminie będzie stanowiło naruszenie dyscypliny finansów publicznych;

b.    zapłata przez podmiot publiczny przed końcem terminu ustalonego w umowie (np. 2 dni po doręczeniu faktury, gdy termin zapłaty ustalono na 30 dni od dnia doręczenia faktury), nie stanowi naruszenia dyscypliny finansów publicznych;

c.    brak żądania rekompensaty w wysokości 40 euro przez podmiot publiczny, w przypadku gdy jej wysokość jest równa lub wyższa od wysokości należności głównej, nie stanowi naruszenia dyscypliny finansów publicznych;

9)   podwyższenie obecnej wysokości rekompensaty (40 euro) w transakcjach, w których wierzycielem jest MŚP, a dłużnikiem duży przedsiębiorca lub podmiot publiczny maksymalnie o 1% wartości świadczenia pieniężnego;

10) wyraźne wskazanie narzucania nadmiernie długich terminów zapłaty jako czynów naruszających prawo konkurencji w ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów i ustawie o przeciwdziałaniu nieuczciwemu wykorzystywaniu przewagi kontraktowej w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi.

Stan: 09.11.2018 r. – projekt ustawy znajduje się na etapie opiniowania.

Ustawa ma wejść w życie z dniem 1 czerwca 2019 r.

Link

Webcast: Zmiany w PIT

Jakie nowe obowiązki dla pracodawców wprowadza ustawa?

Bezpłatne seminarium on-line: 15 stycznia 2019 r., godz. 10:00 – 11:00

Zarejestruj się

Pozostałe

Wejdzie w życie

1.   Ustawa z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej oraz niektórych innych ustaw

Ustawa ma wejść w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

W projekcie wprowadza się zmiany zarówno w zakresie realizacji zadań należących do Krajowej Administracji Skarbowej, zwanej dalej „KAS”, jak i pragmatyki służbowej.

Rekomendowane rozwiązania dotyczą m.in. poprawy organizacji, zasad finansowania KAS oraz doprecyzowania i poszerzenia katalogu zadań KAS, w szczególności w zakresie rozszerzenia uprawnień w zakresie pozyskiwania danych w celu realizacji zadań KAS. Zakłada się także doprecyzowanie i uzupełnienia przepisów trybu przeprowadzania kontroli celno-skarbowej, w tym również w zakresie kontroli posiadania oraz produkcji i obrotu automatami do gier hazardowych.

Stan: 12.12.2018 r. – ustawa została podpisana przez Prezydenta.

Link
 

2.   Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o podatku rolnym, ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz ustawy o podatku leśnym

Wejdzie w życie 1 stycznia 2019 r.

Podstawowym celem ustawy jest wprowadzenie jednolitych zasad opodatkowania gruntów, na których są posadowione urządzenia służące do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów lub energii elektrycznej oraz infrastruktura telekomunikacyjna, poprzez wskazanie, że korzystanie z tych gruntów przez przedsiębiorcę, który nie jest ich właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub posiadaczem, nie jest traktowane jako ich zajęcie na prowadzenie działalności gospodarczej. Nowelizacja ma także na celu zapobieżenie wzrostowi obciążeń finansowych przedsiębiorstw posiadających infrastrukturę liniową. Ustawa wprowadza przepisy stanowiące, iż za grunty zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej nie uważa się gruntów, przez które przebiega infrastruktura służąca do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów lub energii elektrycznej oraz infrastruktura telekomunikacyjna. W ocenie projektodawców, ustawa winna zniwelować pojawiające się w praktyce gospodarczej wątpliwości interpretacyjne związane z tym, czy wskazane wyżej grunty są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej.

Link

3.   Ustawa z dnia 9 listopada 2018 r. o elektronicznym fakturowaniu w zamówieniach publicznych, koncesjach na roboty budowlane lub usługi oraz partnerstwie publiczno-prywatnym

Wejdzie w życie 18 kwietnia 2019 r.

Główną przyczyną wdrożenia planowanych regulacji jest implementacja Dyrektywy 2014/55/UE o elektronicznym fakturowaniu w dostawach publicznych. Wyniki rozmaitych badań wskazują na na znaczną skalę problemu, jakim jest niskie wykorzystanie ustrukturyzowanych faktur elektronicznych w zamówieniach publicznych i obrocie gospodarczym (e-faktury ustrukturyzowane są to takie faktury, które pozwalają na automatyczne przekazywanie i przetwarzanie w komputerowych systemach finansowo-księgowych, bez manualnego wprowadzania danych przez człowieka).

W tym kontekście zakresem przedmiotowym projektu ustawy zostaną objęte następujące kwestie:

• możliwość wystawiania i wysyłania przez wykonawców oraz obowiązek przyjmowania przez zamawiających ustrukturyzowanych faktur elektronicznych, związanych z realizacją zamówień publicznych w rozumieniu ustawy Prawo zamówień publicznych,

• zasady funkcjonowania systemu teleinformatycznego (platformy elektronicznego fakturowania), służącego do wymiany dokumentów elektronicznych i ustrukturyzowanych faktur elektronicznych oraz przetwarzania i udostępniania informacji związanych z realizacją zamówień publicznych.

Link
 

Projekty

1.   Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 14 grudnia 2018 r. w sprawie wpłat na pokrycie kosztów nadzoru bankowego

Projektowane rozporządzenie stanowi wykonanie upoważnienia ustawowego, zawartego w art. 131a ust. 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. ‒ Prawo bankowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 2187 i poz. 2243). Zgodnie z brzmieniem przepisu upoważniającego, Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, terminy uiszczania, wysokość i sposób obliczania wpłat, o których mowa w art. 131a ust. 1 ustawy – Prawo bankowe, tj. wpłat wnoszonych przez banki na pokrycie kosztów nadzoru bankowego, a także sposób pokrywania z tych wpłat kosztów nadzoru bankowego oraz kosztów nadzoru, o których mowa w art. 131a ust. 1b ustawy – Prawo bankowe.

Konieczność wydania nowego rozporządzenia jest konsekwencją wejścia w życie ustawy z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze wzmocnieniem nadzoru nad rynkiem finansowym oraz ochrony inwestorów na tym rynku (Dz. U. poz. 2243). Ustawa z dniem 1 stycznia 2019 r. tworzy nowy Urząd Komisji Nadzoru Finansowego jako państwową osobę prawną, której organami są Komisja Nadzoru Finansowego oraz Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego. Ustawa z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze wzmocnieniem nadzoru nad rynkiem finansowym oraz ochrony inwestorów na tym rynku, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2019 r. wprowadza zmiany w zakresie finansowania kosztów nadzoru. Koszty nadzoru będą finansowane bez pośrednictwa budżetu państwa, bezpośrednio z przychodów Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego, państwowej osoby prawnej działającej w oparciu o plan finansowy. Zgodnie z art. 19a ust. 7 ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym dodanym przez ustawę z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze wzmocnieniem nadzoru nad rynkiem finansowym oraz ochrony inwestorów na tym rynku, wpłaty i opłaty na pokrycie kosztów nadzoru ustala się w oparciu o kwotę ustaloną w planie finansowym UKNF, a po zakończeniu roku obrotowego UKNF ustala się różnicę pomiędzy planowanymi a wykonanymi kosztami, którą uwzględnia się w rozliczeniu kosztów nadzoru w danym roku obrotowym.

Zmiany zasad pokrywania kosztów nadzoru oznaczają konieczność zmiany poszczególnych rozporządzeń określających sposób ponoszenia tych kosztów przez podmioty objęte nadzorem, w tym także banki. Celem projektowanego rozporządzenia jest dostosowanie przepisów wykonawczych do nowych rozwiązań ustawowych, a także uproszczenie sposobu i trybu wnoszenia wpłat na pokrycie kosztów nadzoru. W porównaniu z obecnie obowiązującym rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 23 sierpnia 2016 r. w sprawie wpłat na pokrycie kosztów nadzoru bankowego (Dz. U. poz. 1371) zmieniony zostanie sposób wyliczania wpłaty (m.in. likwidacja współczynnika korygującego) oraz termin wnoszenia należnej wpłaty przez banki (z 31 października na 15 marca). Przeniesienie terminu wpłaty na I kwartał roku umożliwi bieżące pokrywanie kosztów sprawowanego przez KNF nadzoru w części przypadającej na sektor bankowy i jest wymogiem utrzymania płynności finansowej przez UKNF jako państwowej osoby prawnej, która nie będzie już finansowana z budżetu państwa. Obliczenie należnej wpłaty będzie następowało na podstawie danych pochodzących ze zbadanych i zatwierdzonych sprawozdań finansowych sporządzanych na ostatni dzień roku kalendarzowego poprzedzającego o dwa lata dany rok. W przypadku banków, których rok obrotowy obejmuje okres inny niż rok kalendarzowy, podstawę ustalenia wysokości wpłaty stanowić będą dane ze zbadanych i zatwierdzonych sprawozdań finansowych za rok obrotowy zakończony w roku kalendarzowym poprzedzającym o dwa lata dany rok.

Projekt utrzymuje dotychczasowy sposób uwzględniania w kosztach nadzoru pokrywanych przez banki zarówno kosztów nadzoru bankowego, jak i ‒ stosownie do art. 131a ust. 1b ustawy – Prawo bankowe w stanie obowiązującym od 1 stycznia 2016 r. ‒ obowiązku pokrycia 16,5% wartości odrębnie ustalanych kosztów nadzoru nad rynkiem kapitałowym.

Proponowane rozwiązania są możliwie proste i przejrzyste, w szczególności prowadzą do zmniejszenia poziomu obciążeń administracyjnych podmiotów zobowiązanych.

Projekt rozporządzenia podtrzymuje dotychczasowy obowiązek samoobliczenia należności oraz złożenia organowi nadzoru deklaracji, w której podmiot zobowiązany wykazuje wysokość należności. Formularz deklaracji stanowi załącznik do projektu.

Stan: 18.12.2018 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie opiniowania.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Link
 

2.   Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 14 grudnia 2018 r. w sprawie wpłat na pokrycie kosztów nadzoru nad działalnością ubezpieczeniową, reasekuracyjną oraz w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego

Projektowane rozporządzenie stanowi wykonanie upoważnienia ustawowego, zawartego w art. 14 ust. 3 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o nadzorze ubezpieczeniowym i emerytalnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 477, z 2017 r. poz. 2486 oraz z 2018 r. poz. 2215). Zgodnie z brzmieniem przepisu upoważniającego, Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, terminy uiszczania, wysokość i sposób obliczania wpłat, o których mowa w art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy o nadzorze ubezpieczeniowym i emerytalnym, tj. wpłat wnoszonych przez zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji na pokrycie kosztów nadzoru nad działalnością ubezpieczeniową, reasekuracyjną oraz w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego, a także sposób pokrywania z tych wpłat kosztów nadzoru ubezpieczeniowego oraz kosztów nadzoru, o których mowa w art. 14 ust. 1a ustawy o nadzorze ubezpieczeniowym i emerytalnym.

Konieczność wydania nowego rozporządzenia jest konsekwencją wejścia w życie ustawy z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze wzmocnieniem nadzoru nad rynkiem finansowym oraz ochrony inwestorów na tym rynku (Dz. U. poz. 2243). Ustawa z dniem 1 stycznia 2019 r. tworzy nowy Urząd Komisji Nadzoru Finansowego jako państwową osobę prawną, której organami są Komisja Nadzoru Finansowego oraz Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego.

W porównaniu z obecnie obowiązującym rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 23 sierpnia 2016 r. w sprawie wpłat na pokrycie kosztów nadzoru nad działalnością ubezpieczeniową, reasekuracyjną oraz w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego (Dz. U. poz. 1363) zmieniony zostanie sposób wyliczania wpłaty (m.in. likwidacja współczynnika korygującego) oraz termin wnoszenia należnej wpłaty przez zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji (z 31 października na 15 kwietnia). Przeniesienie terminu wpłaty na pierwszy miesiąc II kwartału roku umożliwi bieżące pokrywanie kosztów sprawowanego przez KNF nadzoru w części przypadającej na sektor ubezpieczeniowy i jest wymogiem utrzymania płynności finansowej przez UKNF jako państwowej osoby prawnej, która nie będzie już finansowana z budżetu państwa. Wpłaty z sektora ubezpieczeniowego są, poza wpłatami z sektora bankowego, najistotniejszą częścią przychodów UKNF, i konieczne jest ich zrealizowane w pierwszej części roku obrotowego. Wpłaty sektora bankowego mają być realizowane do 15 marca danego roku, a wpłaty z sektora ubezpieczeniowego z jednomiesięcznym przesunięciem, które umożliwi rozłożenie w czasie czynności związanych z ewidencjonowaniem i weryfikowaniem wpłat przez UKNF. Obliczenie należnej wpłaty będzie następowało na podstawie danych pochodzących ze zbadanych i zatwierdzonych sprawozdań finansowych sporządzanych na ostatni dzień roku kalendarzowego poprzedzającego o dwa lata dany rok.

W przypadku zakładów ubezpieczeń, których rok obrotowy nie pokrywa się z rokiem kalendarzowym, podstawę ustalenia wysokości wpłaty stanowić będą dane ze zbadanych i zatwierdzonych sprawozdań finansowych za rok obrotowy zakończony w roku kalendarzowym poprzedzającym o dwa lata dany rok.

Projekt utrzymuje dotychczasowy sposób uwzględniania w kosztach nadzoru pokrywanych przez zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji zarówno kosztów nadzoru ubezpieczeniowego, jak i ‒ stosownie do art. 14 ust. 1a ustawy o nadzorze ubezpieczeniowym i emerytalnym w stanie obowiązującym od 1 stycznia 2016 r. ‒ obowiązku pokrycia 1,5% wartości odrębnie ustalanych kosztów nadzoru nad rynkiem kapitałowym.

Proponowane rozwiązania są możliwie proste i przejrzyste, w szczególności prowadzą do zmniejszenia poziomu obciążeń administracyjnych podmiotów zobowiązanych.

Projekt rozporządzenia podtrzymuje dotychczasowy obowiązek samoobliczenia należności oraz złożenia organowi nadzoru deklaracji, w której podmiot zobowiązany wykazuje wysokość należności.

Stan: 18.12.2018 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie opiniowania.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Link
 

3.   Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2018 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie właściwości organów podatkowych

W obecnym stanie prawnym podatkowa grupa kapitałowa obsługiwana jest w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych przez tzw. wyspecjalizowany urząd skarbowy właściwy ze względu na siedzibę spółki dominującej, natomiast spółki wchodzące w skład podatkowej grupy kapitałowej obsługiwane są w zakresie podatku od towarów i usług przez urząd skarbowy właściwy ze względu na miejsce siedziby podatnika.

W projektowanych zmianach rozporządzenia dodaje się w § 9a ust. 3, określając właściwość organów podatkowych w sprawach opodatkowania podatkiem od towarów i usług, spółek wchodzących w skład podatkowej grupy kapitałowej, według siedziby spółki dominującej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

Praktyka wypracowana przez urzędy skarbowe na gruncie obecnie obowiązujących przepisów prowadzi do wniosku, że w sprawach opodatkowania podatkiem od towarów i usług, spółki wchodzące w skład podatkowej grupy kapitałowej powinny być objęte właściwością jednego urzędu skarbowego ze względu na siedzibę spółki dominującej.

Zaproponowana zmiana przyniesie korzyść spółkom wchodzącym w skład podatkowej grupy kapitałowej, ponieważ sprawy prowadzone przez jednego naczelnika urzędu skarbowego w zakresie podatku od towarów i usług, rozstrzygane będą w sposób jednolity.

Ponadto taki model rozliczania spółek wchodzących w skład podatkowej grupy kapitałowej zapewni możliwość profesjonalnej obsługi tych podmiotów przez urząd skarbowy właściwy według adresu siedziby spółki dominującej, w zakresie podatków o największym znaczeniu gospodarczym.

Z uwagi na proponowaną centralizację rozliczenia transakcji w podatku dochodowym od osób prawnych oraz podatku od towarów i usług podmiotów wchodzących w skład podatkowej grupy kapitałowej, wprowadzone zmiany będą miały korzystny wpływ ekonomiczny zarówno dla podatnika, jak również organu podatkowego.

Stan: 03.12.2018 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie konsultacji publicznych.

Wejście ustawy w życie ma nastąpić z dniem 1 stycznia 2019 r.

Link
 

4.   Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z 20 listopada 2018 r. w sprawie sposobu przesyłania za pomocą środków komunikacji elektronicznej informacji o schemacie podatkowym

Projekt rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie sposobu przesyłania za pomocą środków komunikacji elektronicznej informacji o schemacie podatkowym ma na celu wykonanie delegacji zawartej w art. 86n § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”. Przepis ten obliguje ministra właściwego do spraw finansów publicznych do określenia sposobu przesyłania informacji, wskazanych w rozdziale 11a do ustawy.

Zgodnie z art. 86n § 1 i 2 ustawy, informacje, o których mowa w:

1) art. 86b §1 i 6 (informacja o schemacie podatkowym - przekazywana przez promotora),

2) art. 86c §1 i 2 (informacja o schemacie podatkowym - przekazywana przez korzystającego),

3) art. 86d §3, 4 i 5 (informacja o schemacie podatkowym przekazywana przez wspomagającego lub zawiadomienie wspomagającego),

4) art. 86f §4 (kwartalna informacja o udostępnieniu schematu podatkowego standaryzowanego przekazywana przez promotora lub wspomagającego dot. danych identyfikujących o korzystających) oraz

5) art. 86j §1 (informacja o schemacie podatkowym przekazywana przez korzystającego)

– będą przesyłane za pomocą środków komunikacji elektronicznej w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej. Struktura logiczna postaci elektronicznej tych informacji będzie dostępna w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

Stan: 10.12.2018 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie konsultacji publicznych.

Wejście ustawy w życie ma nastąpić z dniem 1 stycznia 2019 r.

Link
 

5.   Projekt ustawy z dnia 23 listopada 2018 r. o uchyleniu ustawy o specjalnym podatku węglowodorowym oraz o zmianie niektórych innych ustaw

Projektowana ustawa uchyla ustawę z dnia 25 lipca 2014 r. o specjalnym podatku węglowodorowym1 (dalej: „ustawa o specjalnym podatku węglowodorowym” lub „ustawa SPW”), jednocześnie zmieniając termin powstania opodatkowania wydobycia gazu ziemnego i ropy naftowej na podstawie przepisów ustawy z dnia 2 marca 2012 r. o podatku od wydobycia niektórych kopalin2 (dalej: „ustawa o podatku od wydobycia niektórych kopalin”).

Powyższe zmiany wiążą się również ze zmianami aktów prawnych, na które oddziałuje uchylenie ustawy SPW, w szczególności ze zmianami w przepisach ustawy o podatku od wydobycia niektórych kopalin , ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1036, z późn. zm.) oraz ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U z 2018 r. poz. 200, z późn. zm.).

Niespełnione zostały założenia ustawodawcy, że specjalny podatek węglowodorowy (wprowadzony ustawą o specjalnym podatku węglowodorowym) będzie zapewniał budżetowi państwa odpowiedni udział w zyskach z tytułu wydobycia gazu łupkowego. Wbrew prognozom nie nastąpił w Polsce rozwój wydobycia gazu łupkowego, podstawowym źródłem tego surowca pozostają konwencjonalne złoża gazu ziemnego. W kolejnych latach po przyjęciu ustawy o specjalnym podatku węglowodorowym nastąpiła weryfikacja przyjętych przy jej uchwalaniu założeń. Obecnie złoża łupkowe, jakie się znajdują na terytorium Polski, nie dają wystarczających możliwości ich gospodarczej eksploatacji.

Ponadto obecnie podatek węglowodorowy, który zgodnie z przepisem art. 35 ustawy o specjalnym podatku węglowodorowym ma być płacony od przychodów uzyskanych po dniu 1 stycznia 2020 r., oddziałuje potencjalnie na niewielką liczbę podmiotów, głównie z udziałem Skarbu Państwa, zajmujących się wydobywaniem węglowodorów. Sytuacja ta jest odmienna od uwarunkowań zakładanych na etapie powstawania ustawy, gdzie zakładano funkcjonowanie i podleganie opodatkowaniu dużej liczby podmiotów, w tym zagranicznych, zajmujących się wydobywaniem węglowodorów na terenie Polski.

Wielkość i dostępność szacowanych złóż gazu łupkowego okazała się znacznie niższa od przewidywanej, co nie pozostało bez wpływu na skalę zaangażowania podmiotów gospodarczych w poszukiwanie i wydobycie tej kopaliny, a tym samym na potencjalną wysokość wpływów podatkowych z tej daniny. Spada liczba podmiotów składających deklaracje w przedmiocie specjalnego podatku węglowodorowego (123 w 2016 r. i 80 w 2017 r.). Przy tym zdecydowana większość podatników wykazuje, w składanych deklaracjach, stratę. Należy również wskazać, że żaden podatnik specjalnego podatku węglowodorowego nie wykazał, w deklaracjach za lata 2016-2017, podatku do zapłaty (zgodnie z art. 14 ustawy o specjalnym podatku węglowodorowym w zależności od wysokości wskaźnika R będącego stosunkiem skumulowanych przychodów do skumulowanych wydatków kwalifikowanych w rozumieniu ustawy, stawka podatku może wynosić od 0% do 25%).

Biorąc pod uwagę przedstawioną argumentację rekomendowane jest uchylenie ustawy o specjalnym podatku węglowodorowym. Na aprobatę zasługuje przy tym przesunięcie terminu, od którego podatnicy wydobywający ropę naftową i gaz ziemny będą zobowiązani dokonywać zapłaty podatku od wydobycia niektórych kopalin.

Stan: 29.11.2018 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie opiniowania.

Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie 30

dni od dnia ogłoszenia.

Link
 

6.    Projekt ustawy z dnia 10 października 2018 r. o finansowym wspieraniu produkcji kulturowych gier wideo oraz o zmianie innych ustaw

W celu zmaksymalizowania korzyści płynących z potencjałów, zasobów i szans rozwojowych polskiego sektora gier wideo, jak również z myślą o przeciwdziałaniu negatywnym konsekwencjom gospodarczo-kulturowym przewag konkurencyjnych występujących na rynkach zagranicznych, a także mając na względzie zagraniczną promocję polskich treści kulturowych poprzez gry wideo oraz pozytywnego wizerunku Polski, planuje się wprowadzenie ulgi podatkowej na produkcję gier kulturowych.

Konstrukcja ulgi zakłada możliwość dodatkowego odliczenia od podstawy opodatkowania w podatku dochodowym CIT/PIT 100% ustawowo określonych kosztów kwalifikowanych, co przełoży się na realną korzyść dla podatnika w wysokości 19% kosztów kwalifikowanych.

Dopuszczalność objęcia ulgą danego projektu rozpatrywana będzie indywidualnie w oparciu o tzw. test kulturowy, którego celem jest weryfikacja, czy dana gra może być uznana za grę o charakterze kulturowym. Przewiduje się, że procedura ta realizowana będzie przez MKiDN.

Stan: 03.12.2018 r. – projekt znajduje się na etapie konsultacji publicznych.

Wejście ustawy w życie przewidziane jest po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia.

Link
 

7.   Rządowy projekt ustawy z dnia 22 listopada 2017 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z rozwojem płatności elektronicznych

Projekt ustawy przewiduje ułatwienia w przyjmowaniu oraz obowiązek zapewnienia możliwości płatności bezgotówkowych w instytucjach administracji publicznej za opłaty i podatki. Chodzi tu o możliwość dokonywania zapłaty podatków, opłat, niepodatkowych należnościach budżetowych, opłaty skarbowej oraz opłat w organach podatkowych, o których mowa w przepisach o podatkach i opłatach lokalnych, a także należności w postępowaniu egzekucyjnym. Nowa regulacja nałoży ponadto na określone w rozporządzeniu wykonawczym do ustawy grupy przedsiębiorców, którzy z racji osiąganego przychodu są zobowiązani do stosowania kas rejestrujących, obowiązek zapewnienia akceptacji przynajmniej jednego instrumentu płatniczego w formie elektronicznej.

Zdaniem autorów projektu zniesienie dodatkowych opłat za dokonywanie płatności podatków w formie bezgotówkowej obniży koszty płatników. Opłacanie podatków w formie bezgotówkowej ułatwi również sytuację dowodową płatników w przypadku kontroli organów podatkowych. Korzystanie z płatności bezgotówkowych ma w zamyśle zwiększyć także ogólne bezpieczeństwo obrotu gospodarczego, dzięki zwiększeniu transparencji transakcji, zmniejszyć możliwości „prania pieniędzy” pochodzących z nielegalnych źródeł, a także poprawić warunki konkurencji pomiędzy podatnikami opłacającymi podatki a „szarą strefą”.

Stan: 13.12.2018 r. – projekt ustawy jest na etapie Stałego Komitetu Rady Ministrów.

Projekt zakłada wejście większości przepisów w życie w ciągu 30 dni od ogłoszenia

Link
 

8.    Projekt ustawy z dnia 10 października 2018 r. o zmianie ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami oraz niektórych innych ustaw

Projektowana ustawa zmienia ustawę o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami, ustawę o wykonywaniu Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki w sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz wdrożenia ustawodawstwa FATCA, ustawę Ordynacja podatkowa oraz Kodeks karny skarbowy.

W zakresie automatycznej wymiany informacji o rachunkach raportowanych projekt przewiduje m.in. uspójnienie oraz uzupełnienie definicji pod kątem ich zgodności z Dyrektywą. Ponadto projekt wprowadza wymóg dodatkowowej weryfikacji rachunków finansowych otwartych w okresie między dniem 1 stycznia 2016 r. a dniem 30 kwietnia 2017 r. w zakresie w jakim nie zostało to zrobione zgodnie z Dyrektywą oraz standardem automatycznej wymiany informacji opracowanym przez OECD. Projekt wprowadza również regulacje dotyczące trustów, które nie zostały uwzględnione w pierwotnej wersji ustawy.

W stosunku do automatycznej wymiany informacji podatkowych o jednostkach wchodzących w skład grupy podmiotów zmodyfikowana została zgodnie z wyjaśnieniami MF, wytycznymi OECD, dyrektywą Rady (UE) 2016/881, BEPS 13 oraz Peer review of the implementation of the Action 13 minimum standard  m.in. definicja grupy podmiotów oraz sposób kalkulacji kwoty progowej w przypadku, gdy rok obrotowy obejmuje okres inny niż 12 miesięcy. Ponadto obok kwoty progowej w euro określona została równowartość wskazanej kwoty w złotych polskich. Wprowadzone zostało również odniesienie do sposobu obliczania wartości kwoty progowej w państwie rezydencji jednostki dominującej oraz wprowadzono wymóg, aby dodatkowe informacje lub wyjaśnienia zawarte w informacji o grupie podmiotów przekazywane były także w języku angielskim. Dookreślono także środki komunikacji elektronicznej do przesyłania informacji o grupie podmiotów oraz wprowadzona została instytucja korekty składanych wcześniej raportów.

Projekt wprowadza również niewielkie zmiany dostosowawcze do ustawy o wykonywaniu Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki w sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz wdrożenia ustawodawstwa FATCA w zakresie raportowania informacji o amerykańskim NIP.

Zmiany w zakresie Ordynacji podatkowej wprowadzają obowiązek podania przez wnioskodawcę występującego z wnioskiem o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, odpowiednio danych identyfikujących osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej lub państw, na terytorium których wystąpiły lub mogą wystąpić skutki transgraniczne.

Stan: 29.11.2018 r. – projekt znajduje się na etapie Komisji Prawniczej.

Wejście ustawy w życie ma nastąpić z dniem 1 stycznia 2019 r.

Link
 

9.   Rządowy projekt ustawy z dnia 6 sierpnia 2018 r. o Rzeczniku Praw Podatnika

Projekt ustawy kompleksowo reguluje funkcjonowanie nowej instytucji – Rzecznika Praw Podatnika. Projektowane rozwiązania dotyczą w pierwszej kolejności osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. W zakresie spraw przedsiębiorców, podlegających ochronie przez Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców, pierwszeństwo w udzielaniu im wsparcia będzie przysługiwało temu drugiemu. Projekt zakłada więc, że Rzecznik Praw Podatnika będzie współpracował z Rzecznikiem Małych i Średnich Przedsiębiorców i w razie potrzeby udzielał mu wsparcia. Proponowane w projekcie rozwiązania mają zagwarantować zwiększenie ochrony praw podatników i zwiększyć poczucie bezpieczeństwa prowadzonej działalności oraz w kontaktach z organami podatkowymi.

Do zadań Rzecznika będzie należało:

1) opiniowanie projektów aktów normatywnych z zakresu prawa podatkowego;

2) promowanie mediacji między podatnikami a organami podatkowymi;

3) współdziałanie ze stowarzyszeniami, samorządami zawodowymi, ruchami obywatelskimi, innymi dobrowolnymi zrzeszeniami i fundacjami, organizacjami reprezentującymi podatników oraz z zagranicznymi i międzynarodowymi organami i organizacjami działającymi na rzecz ochrony praw podatnika, zajmującymi się monitoringiem jakości prawa podatkowego i kierunkami jego reform;

4) prowadzenie działalności edukacyjnej i informacyjnej w zakresie prawa podatkowego;

5) analiza orzecznictwa sądów administracyjnych w sprawach podatkowych oraz orzecznictwa innych sądów i trybunałów w zakresie, w jakim wpływają na rozstrzyganie spraw podatkowych;

6) analiza interpretacji ogólnych wydawanych na podstawie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz interpretacji indywidualnych wydawanych na podstawie ustawy - Ordynacja podatkowa;

7) przedstawianie właściwym organom, organizacjom lub instytucjom publicznym oceny oraz wniosków zmierzających do zapewnienia skutecznej ochrony praw podatnika, wzmocnienia spójności i sprawności prawa podatkowego, usunięcia zbędnych procedur, czy wymogów formalnych lub usprawnienia trybu załatwiania spraw;

8) kierowanie do Rzecznika Praw Obywatelskich wniosków o wystąpienie przez Rzecznika Praw Obywatelskich do Trybunału Konstytucyjnego w kwestiach dotyczących praw podatnika z wnioskiem w sprawach, o których mowa w art. 188 Konstytucji;

9) analiza sposobu załatwiania przez organy podatkowe skarg i wniosków składanych na zasadach przewidzianych w ustawie - Ordynacja podatkowa;

10) podejmowanie innych działań, o ile służą one ochronie praw podatników.

Stan: 15.11.2018 r. – projekt ustawy znajduje się na etapie opiniowania.

Ustawa wejdzie w życie w terminie i na zasadach określonych w ustawie Przepisy wprowadzające ustawę – Ordynacja podatkowa i ustawę o Rzeczniku Praw Podatnika.

Link
 

10.   Ustawa z dnia 22 listopada 2018 r. o zmianie ustawy o podatku od sprzedaży detalicznej

Projekt dotyczy przedłużenia na 2019 r. zawieszenia obowiązywania przepisów ustawy z dnia 6 lipca 2016 r., w zakresie zobowiązania podatników do składania deklaracji podatkowej przez podatników, którzy osiągnęli w danym miesiącu przychód ze sprzedaży detalicznej ponad kwotę 17 mln zł, w związku z brakiem rozstrzygnięcia przez TSUE w sprawie skarg złożonych przez Polskę.

Stan: 26.11.2018 r. – Ustawę przekazano Prezydentowi.

Wejście ustawy w życie ma nastąpić z dniem 1 stycznia 2019 r.

Link
 

11.   Poselski projekt ustawy o uchyleniu ustawy o podatku od niektórych kopalin oraz o zmianie innych ustaw

Podstawowym celem ustawy jest całkowita likwidacja podatku od wydobycia niektórych kopalin. 18 kwietnia 2012 r. weszła w życie ustawa z dnia 2 marca 2012 r. o podatku od wydobycia niektórych kopalin. W uzasadnieniu ustawy wskazano, że „projektowany podatek ma na celu uchwycenie nadzwyczajnych zysków podmiotów wydobywających miedź i srebro”. Podatek od wydobycia niektórych kopalin wprowadzano w sytuacji wysokich cen miedzi na rynkach światowych. W momencie wejścia w życie ustawy cena miedzi kształtowała się na 3 poziomie 8023 dolarów za tonę (stan na 18 kwietnia 2012 r.), a średnioroczna cena miedzi na londyńskiej giełdzie wynosiła w 2012 r. blisko 7950 dolarów za tonę. Obecnie, cena miedzi na londyńskiej giełdzie wynosi nieco ponad 6 tys. dolarów za tonę, więc nie można mówić o „nadzwyczajnych zyskach podmiotów wydobywających miedź i srebro”.

Straty dla budżetu państwa z tytułu likwidacji podatku od wydobycia niektórych kopalin będą miały w opinii projektodawców charakter przejściowy oraz będą rekompensowane zwiększonymi wpływami z podatków związanych ze wzrostem nakładów inwestycyjnych KGHM Polska Miedź S.A. Ponadto, w wyniku likwidacji podatku od wydobycia niektórych kopalin możliwe będzie wypłacanie dywidendy przez koncern, która - w części przypadającej na Skarb Państwa - zasili budżet państwa.

Stan: 23.10.2018 r. – projekt ustawy skierowano do I czytania na posiedzeniu Sejmu.

Wejście ustawy w życie ma nastąpić z dniem 1 stycznia 2019 r.

Link
 

12.   Rządowy projekt ustawy z dnia 4 lipca 2018 r. – Ordynacja podatkowa

Przedmiotowy projekt został opracowany przez Komisję Kodyfikacyjną Ogólnego Prawa Podatkowego, zgodnie z § 8 pkt 2 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 października 2014 r. w sprawie utworzenia, organizacji i trybu działania Komisji Kodyfikacyjnej Ogólnego Prawa Podatkowego, na podstawie kierunkowych założeń nowej ordynacji podatkowej przyjętych przez Radę Ministrów w dniu 13 października 2015 r.

Poniżej przegląd wybranych unormowań nowej Ordynacji:

Zasady ogólne prawa podatkowego

W projektowanych przepisach zostanie zapewniona zgodność między zasadami ogólnymi prawa podatkowego i zasadami ogólnymi skatalogowanymi w Prawie przedsiębiorców.

Prawo do informacji i wsparcia

W proponowanych przepisach wskazano na sposoby udzielania podatnikom przez organy podatkowe informacji i wsparcia. Udzielane informacje mają dotyczyć praw i obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego. Informacje i wsparcie udzielane będą na zasadach określonych w ustawie z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej. Proponowane rozwiązanie ma zapewnić powszechny dostęp do informacji podatkowej, co przełoży się bezpośrednio na zwiększenie stopnia znajomości przepisów prawa podatkowego przez podatników, a tym samym ograniczy ilość popełnianych błędów w samoobliczeniu podatku. Zwiększenie świadomości podatkowej wśród podmiotów rozliczających należne podatki ma spowodować zmniejszenie liczby interpretacji indywidualnych, a w konsekwencji kosztów wiążących się z obsługą wniosków.

Zastosowanie środków komunikacji elektronicznej

Proponuje się, aby podstawowe zagadnienia z zakresu komunikacji elektronicznej były ujęte w odrębnym rozdziale, w części ogólnej projektowanego aktu prawnego, co przyczyni się do uporządkowania przedmiotowego zagadnienia w nowym akcie prawnym. W tym rozdziale uregulowano podstawowe zasady związane z komunikacją elektroniczną pomiędzy organami podatkowymi i podatnikami.

Zmodyfikowano zasadę pisemności załatwiania spraw podatkowych, w sposób niebudzący wątpliwości, że pismo to również pismo w postaci elektronicznej. Zmodyfikowano obecnie obowiązujące rozwiązanie niejednoznacznie zobowiązujące profesjonalnego pełnomocnika do posiadania adresu elektronicznego i posługiwania się tym adresem w kontaktach z organem podatkowym. W projektowanym akcie zobowiązuje się profesjonalnych pełnomocników do komunikacji elektronicznej z organami podatkowymi. Proponuje się również, by ten sam obowiązek spoczywał również na podmiotach będących użytkownikami portalu, zarejestrowanymi użytkownikami konta ePUAP oraz prowadzących działalność gospodarczą, z wyłączeniem jednakże podmiotów wykonujących działalność gospodarczą, z której przychody (dochody) opodatkowane są ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych lub kartą podatkową.

W przygotowanym projekcie składanie deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej jest co do zasady uprawnieniem podmiotów zobowiązanych. Zrezygnowano z obecnie obowiązujących rozwiązań różnicujących zasady składania deklaracji do państwowych, czy samorządowych organów podatkowych.

W projektowanych przepisach zostaną uporządkowane kwestie reprezentacji i pełnomocnictw, przy uwzględnieniu potrzeby dokonania uproszczeń dla przedsiębiorców w tym zakresie.

Tajemnica skarbowa

Proponowane rozwiązania w zakresie tajemnicy skarbowej będą korzystniejsze niż dotychczas obowiązujące, albowiem są ukierunkowane w większym stopniu na uszczelnienie danych i innych informacji objętych tajemnicą skarbową, a w szczególności chronić będą informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa na takim samym poziomie, jak dane objęte tajemnicą bankową. Ma to doprowadzić do poprawy relacji między zobowiązanymi i organami podatkowymi, wzmocni pozycję zobowiązanych wobec organów podatkowych. W projektowanych przepisach zostanie uwzględniona potrzeba wymiany informacji między organami państwa (w szczególności zapewnienia dostępu rejestrowi CEIDG do określonych danych gromadzonych w CRP KEP w celu skrócenia postępowań administracyjnych i podatkowych z uwzględnieniem ograniczeń technicznych).

Deklaracje

Wprowadza się rozwiązanie zgodnie z którym deklaracja rzetelna i niewadliwa stanowi dowód tego, co wynika z zawartej w niej treści. Deklaracja uzyskuje zatem moc dowodową dokumentu urzędowego. Oznacza to, że wprowadza się generalną zasadę, że każda deklaracja korzysta z ochrony prawnej. Stanowi to realizację zasady ogólnej prawa podatkowego, zgodnie z którą domniemywa się rzetelność zobowiązanego, chyba że jest powód, aby uważać inaczej. Projekt przewiduje zasadę umożliwiającą stronie postępowania podatkowego w pierwszej instancji dokonanie korekty deklaracji podatkowej, w zakresie objętym postępowaniem podatkowym, przed ewentualnym wydaniem decyzji podatkowej. W konsekwencji skorzystanie przez stronę z takiej możliwości przyczyni się do przyśpieszenia załatwiania spraw. W przypadku skorygowania deklaracji przez stronę postępowania i niekwestionowania takiej korekty przez organ podatkowy prowadzący postępowanie podatkowe, zakończenie postępowania nie nastąpi poprzez wydanie decyzji wymiarowej. Oczekiwane efekty mają być korzystne zarówno dla zobowiązanych jak też dla organów podatkowych. Przyjęcie proponowanego rozwiązania ma spowodować uproszczenie postępowania podatkowego poprzez zmniejszenie czynników władczych organu podatkowego oraz zwiększenie znaczenia samoobliczenia podatku przez zobowiązanego.

Przedawnienie

W nowej ordynacji podatkowej wprowadzono instytucje przedawnienia wymiaru i przedawnienia poboru. W ramach pierwszego rodzaju przedawnienia określono czas na doręczenie zobowiązanemu decyzji przez organ I instancji. Przedawnienie poboru wyznacza natomiast czas na wyegzekwowanie należnego podatku. Wprowadzenie realnych limitów czasowych, w których organy będą mogły prowadzić wymiar i pobór podatkowy ma na celu zwiększenie bezpieczeństwa prawnego podatników. Zawieszenie biegu terminu przedawnienia będzie następować tylko z przyczyn obiektywnych, niezależnych od organu podatkowego, takich jak m.in.: śmierć zobowiązanego, śmierć przedstawiciela ustawowego zobowiązanego, utraty przez zobowiązanego lub jego przedstawiciela ustawowego zdolności do czynności prawnych, wystąpienie do innego organu lub sądu o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego, od którego rozstrzygnięcia uzależnione jest wydanie decyzji wymiarowej przez organ podatkowy. W projektowanych regulacjach wyeliminowano z katalogu przesłanek powodujących zawieszenie biegu terminu przedawnienia wszczęcie postępowania w sprawie o przestępstwo lub wykroczenie skarbowe, a także wyeliminowano możliwość nadania rygoru natychmiastowej wykonalności w oparciu o przesłankę z art. 239b § 1 pkt 4 o.p., tj. gdy okres do upływu przedawnienia jest krótszy niż 3 miesiące. Wprowadzenie proponowanych rozwiązań spowodowuje zwiększenie zaufania podmiotów do organów podatkowych w wyniku ograniczenia i uproszczenia przesłanek zawieszenia biegu terminu przedawnienia, które obecnie są przedmiotem wielu sporów w ramach toczących się postepowań.

Wprowadzono dwa okresy przedawnienia wymiaru tj. 3 i 5 lat. Przyjęto przy tym zasadę, iż prawo do wymiaru wygasa po upływie 3 lat (będzie miał zastosowanie przede wszystkim do podatków niezwiązanych z prowadzoną działalnością gospodarczą), z wyjątkiem sytuacji wyliczonych enumeratywnie i określonych w przepisach regulujących przedmiotową kwestię.

Wprowadzenie 3-letniego okresu przedawnienia dotyczącego wymiaru dla tzw. spraw nieskomplikowanych tj. m.in. nie dotyczących działalności gospodarczej spowoduje, że dla zdecydowanej większości podatników przedawnienie nastąpi znacznie szybciej niż dziś, bo już po trzech latach.

Wprowadzenie natomiast 5-letniego okresu przedawnienia wymiaru należności podatkowych związanych z działalnością gospodarczą umożliwi jego przeprowadzenie bez ryzyka uszczerbku dla wpływów do budżetu państwa i jednostek samorządu terytorialnego, gdyż co do zasady nie zmienia się okres na zakończenie procedowania w tego typu sprawach. Wprowadzenie tych rozwiązań spowoduje zwiększenie zaufania do organów państwa, a co najważniejsze zwiększy efektywność organów podatkowych, w tym w obszarach istotnych, wpływających na lukę podatkową tj. identyfikacji i likwidacji oszustw podatkowych występujących w obszarze związanym z działalnością gospodarczą.

Nadpłata i zwrot podatku

W projektowanej ustawie uproszczono definicję nadpłaty, a także uwzględniono element bezpodstawnego wzbogacenia, jako przesłankę, której zaistnienie eliminuje możliwość zwrotu nadpłaty. Organ podatkowy będzie mógł odmówić dokonania zwrotu należności jeśli wykaże, że w wyniku zwrotu tej kwoty nastąpi bezpodstawne wzbogacenie. Wprowadzenie tego rozwiązania uwzględnia orzecznictwo TSUE. Uregulowanie tej kwestii doprowadzi do eliminacji wątpliwości w zakresie istnienia obowiązku weryfikacji, czy podmiot ubiegający się o zwrot nadpłaty poniósł ciężar ekonomiczny podatku.

We wprowadzonych rozwiązaniach organ podatkowy zwraca nadpłatę bez wydawania decyzji, chyba że nadpłata została określona w nieprawidłowej wysokości w deklaracji lub wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Proponuje się więc regułę bezdecyzyjnego zwrotu nadpłaty. Organ podatkowy ma obowiązek bezdecyzyjnego zwrotu nadpłaty także w każdym innym przypadku, gdy stwierdzi jej istnienie np. po zmianie, uchyleniu lub stwierdzeniu nieważności decyzji, ale również gdy nastąpi to w ramach czynności sprawdzających, czy kontroli podatkowej. Przyjęte rozwiązanie stanowi realizację postulatu zwrotu nadpłaty w możliwie uproszczonej procedurze. Przyjęcie zaproponowanych regulacji w tym zakresie uprości, a co najistotniejsze, przyspieszy rozpatrywanie spraw w tym zakresie.

W projektowanych przepisach przyznano oprocentowanie nadpłat w sytuacji, w której wynika ona z niezgodności przepisów prawa krajowego z przepisami prawa Unii Europejskiej i która została usunięta w wyniku nowelizacji przepisów prawa krajowego. Nie powinno mieć znaczenia, czy zmiana taka wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, czy na skutek działania innych okoliczności np. zastrzeżeń Komisji Europejskiej. Rozwiązanie to jest istotne z uwagi na zasadę równego traktowania podatników.

Ulgi w spłacie

Proponuje się wprowadzenie możliwości umorzenia podatku przed upływem terminu jego płatności, a po jego konkretyzacji w deklaracji podatkowej lub decyzji. Określono niezbędne elementy jakie powinien zawierać wniosek o udzielenie ulgi w spłacie, co będzie praktyczną wskazówką dla zobowiązanego do prawidłowego jego sporządzenia i w konsekwencji powinno wpłynąć na przyśpieszenie rozpatrywania podań w tym zakresie.

Załatwianie spraw

Uprawniono stronę do wniesienia ponaglenia na przewlekłość ex post, tj. w celu ustalenia istnienia przewlekłości według stanu z daty jego wniesienia, co dla strony może okazać się potrzebne dla ewentualnych roszczeń odszkodowawczych. Proponowanym nowym środkiem procesowym jest „zobowiązanie” przewlekle działającego organu do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie. Tylko w sytuacji, gdy wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody, wymagające odpowiednio dłuższego postępowania, nieznane w momencie wyznaczania terminu, organ wyższego stopnia będzie mógł wyznaczyć termin odpowiednio dłuższy. Skrócono do 14 dni termin rozpatrzenia ponaglenia. Wprowadzone rozwiązanie pogłębi zaufanie do organów podatkowych.

Wszczęcie postępowania

Proponuje się uprawnienie organu podatkowego do niewszczynania oraz umarzania wszczętego z urzędu postępowania, jeżeli spodziewana kwota uszczuplenia nie przekracza ustawowo określonego limitu kwotowego. W zakresie podatków pobieranych przez samorządowe organy podatkowe, gdzie zazwyczaj wymierzane są niższe kwoty zobowiązań oraz inaczej mogą kształtować się koszty postępowania, proponuje się uprawnić radę gminy do obniżenia ustawowo określonego limitu bagatelności. Przyjęcie proponowanego rozwiązania przyczyni się do zwiększenia efektywności organów podatkowych w wyniku przesunięcia działań na najpoważniejsze, z punktu widzenia budżetu państwa, sprawy podatkowe.

Umowa podatkowa

Ustanowiono prawną podstawę do konsensualnego rozwiązywania sporów podatkowych poprzez zawarcie w nowej ordynacji podatkowej normy kompetencyjnej dla organów podatkowych do zawierania umów z podatnikami oraz określenie w przepisach formy procesowej i skutków prawnych takich porozumień.

Norma kompetencyjna przewiduje, że umowa może zostać zawarta w szczególności w przypadku trudnych do usunięcia wątpliwości co do stanu faktycznego w sprawie. Katalog obszarów możliwych uzgodnień jest otwarty (niewyczerpujący). Umowy podatkowe będą zawierane po przeprowadzeniu uzgodnień między podatnikiem a organem podatkowym i dokumentowane protokołem, stwierdzającym m.in. zakres i treść dokonanych uzgodnień. Umowa będzie mogła zostać zawarta w dowolnej procedurze podatkowej.

Proponowane rozwiązanie pozwoli zwiększyć efektywność prowadzonych sporów podatkowych poprzez wygaszenie części z nich, ograniczenie kosztów postępowań, w tym kosztów procesowych. Nastąpi również zmniejszenie współczynnika zaskarżalności decyzji podatkowych przez odwołania i skargi do sądów administracyjnych, a w konsekwencji zmniejszenie obciążeń dla organów odwoławczych oraz sądów. Wprowadzenie przedmiotowej procedury zapewnieni również dobrowolne wykonanie przez podatnika - stronę zobowiązania podatkowego wynikającego z decyzji opartej na umowie i zwiększenie prawdopodobieństwa realizacji zobowiązań podatkowych w przyszłości.

Mediacja

Jako mechanizm procesowy ułatwiający komunikację między organem podatkowym (pracownikiem działającym z jego upoważnienia) a podatnikiem, zostanie wprowadzona mediacja podatkowa – procedura rozwiązywania sporów z udziałem pośrednika - mediatora. Jej wszczęcie będzie możliwe na każdym etapie tego postępowania (tj. w I lub w II instancji).

Strony będą dokonywać swobodnego, wspólnego wyboru mediatora z listy prowadzonej przez Szefa KAS. Wynik 9 mediacji będzie dokumentowany w protokole zawierającym m.in. informację o treści umowy lub jej braku. Proponowane rozwiązanie pozwoli osiągnąć efekty wskazane powyżej w stosunku do umów. Równocześnie da ono lepsze zrozumienie prawnych i faktycznych uwarunkowań (aspektów) sprawy, spowoduje zmniejszenie napięć towarzyszących sporom - konfliktom, wypracowanie lepszego nastawienia uczestników sporów do siebie nawzajem, nawet w przypadku niezawarcia umowy.

Uproszczone postępowanie podatkowe

Proponuje się stworzyć model postępowania uproszczonego. Fundamentem postępowania uproszczonego powinien być brak postanowienia o wszczęciu, brak zawiadomienia o wyznaczeniu terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego oraz niesporządzanie uzasadnienia wydanej w tym trybie decyzji, które będzie konieczne tylko na żądanie strony wniesione już po doręczeniu decyzji. Termin do wniesienia odwołania będzie liczony dopiero od dnia doręczenia stronie uzasadnienia decyzji. Zastosowanie trybu uproszczonego wymaga bezwzględnie zgody lub wniosku strony. Ten nowy tryb procedowania przyczyni się do szybszego rozstrzygnięcia sprawy w zamian za rezygnację z pewnych gwarancji procesowych oraz zwiększy koncentrację zasobów organów podatkowych na sprawach trudnych, co daje pole do poprawy jakości i terminowości ich działania.

Interpretacje i informacje dotyczące przepisów prawa podatkowego

Chcąc ujednolicić interpretacje dotyczące lokalnego prawa podatkowego proponuje się upoważnić do tego jeden podmiot – Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Oznacza to wprowadzenie jednolitych zasad w odniesieniu do całości interpretacji przepisów prawa podatkowego niezależnie od tego, czy dany podatek stanowi dochód budżetu państwa czy jednostek samorządu terytorialnego.

Proponuje się możliwość występowania przez uprawniony organ do wydawania tego rodzaju interpretacji z pytaniem prawnym do Naczelnego Sądu Administracyjnego, co wymusza równoległą zmianę w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W efekcie zmniejszeniu ulegnie liczba skarg kierowanych do sądów administracyjnych.

Konsultacja skutków podatkowych transakcji

Proponuje się wprowadzenie procedury konsultacyjnej (jako typu postępowania podatkowego), w której wnioskodawca oraz organ podatkowy będą mogli w trybie konsultacji dokonać uzgodnień dotyczących przeszłych rozliczeń podatkowych przed zaistnieniem ewentualnego sporu. W ramach procedury będą dokonywane ustalenia faktyczne oraz uzgodnienia między organem podatkowym a podatnikiem. W postępowaniu konsultacyjnym będą wydawane decyzje podatkowe. Decyzje te, na zasadach ogólnych, będą wiążące dla organu podatkowego i podatnika oraz będą podlegać zaskarżeniu. W przyszłym postępowaniu podatkowym organ podatkowy nie będzie mógł zająć stanowiska różniącego się od wyrażonego w tej decyzji. Korzystanie z procedury konsultacyjnej będzie odpłatne.

Proponowane rozwiązanie pozwoli wyposażyć podatników w cenny instrument uzyskiwania pewności prawa w sprawach złożonych i istotnych dla ich działalności. Nastąpi ograniczenie liczby sporów, a jeżeli takie powstaną będą prowadzone w warunkach mniej antagonizujących strony.

Klauzula ogólna przeciwko unikaniu opodatkowania

Biorąc pod uwagę ochronę wpływów budżetowych, utrzymanie przedmiotowej instytucji jest niezbędne. Wprowadzenie tego rozwiązania do polskiego systemu prawa podatkowego z dniem 16 lipca 2016 r. uporządkowało system prawa podatkowego, wyznaczając granice dopuszczalnej optymalizacji podatkowej, jak również umocniło autonomię prawa podatkowego wobec prawa cywilnego. Dlatego też wskazane regulacje winny mieć zastosowanie w przypadku agresywnej optymalizacji podatkowej, której zasadniczym celem jest uzyskanie korzyści podatkowej. Proponuje się również zachowanie funkcji niezależnego nadzoru ekspercko - społecznego sprawowanego przez Radę ds. Przeciwdziałania Unikaniu Opodatkowania. Odmiennie od obowiązującego rozwiązania, dokonano podziału scentralizowanej obecnie instytucji poprzez umieszczenie w Dziale I (przepisy ogólne), odrębnych rozdziałów „Klauzula ogólna przeciwko unikaniu opodatkowania” i „Rada do spraw Unikania Opodatkowania”, natomiast procedurę w tym zakresie unormowano w Dziale IV (postępowania szczególne), w rozdziale 5 „Przeciwdziałanie unikaniu opodatkowania”, podzielonym na dwa oddziały.

Umowa o współdziałanie

Ustanowiono zrębową regulację programu poprawnego rozliczenia opartego na współpracy (tzw. cooperative 10 compliance).

Program będzie maksymalnie odformalizowany i oparty na osobistym zobowiązaniu biorących w nim udział osób będących decydentami w podmiocie gospodarczym oraz w organie podatkowym – na porozumieniu między podatnikiem a administracją oraz na dobrej woli i zaufaniu okazywanym przez obie strony w praktyce. Każda ze stron będzie mogła swobodnie zdecydować o przystąpieniu oraz ewentualnym wystąpieniu z programu. Program będzie adresowany tylko do podmiotów strategicznych.

Wdrożenie tej procedury umożliwi, w miarę potrzeby, monitorowanie rozliczeń podmiotów strategicznych w czasie rzeczywistym. Spowoduje również, w przeważającej mierze, przesunięcie funkcji kontrolnej do wnętrza podatnika, a tym samym obniżenie kosztu tej kontroli dla organów podatkowych i umożliwienie im lepszej alokacji zasobów. Nastąpi zmniejszenie obciążeń administracyjnych przedsiębiorców wiążących się z przestrzeganiem prawa podatkowego, a kontrole organów podatkowych będą dla tej grupy podmiotów zdecydowanie mniej liczne i uciążliwe.

Stan: 24.09.2018 r. – projekt znajduje się na etapie opiniowania.

Wejście ustawy w życie nastąpi w terminie, który zostanie przewidziany w ustawie Przepisy wprowadzające ustawę – Ordynacja podatkowa.

Link

Webcast: Rewolucyjne wymagania raportowania w podatkach

Nowe zasady podatku „u źródła” (WHT) i raportowania schematów podatkowych (MDR)

Zarejestruj się i obejrzyj nagranie spotkania
Czy ta strona była pomocna?