przegląd zmian w prawie podatkowym

Analizy

Przegląd zmian w prawie podatkowym

Z dnia 22 maja 2019 r.

Aktualne informacje dotyczące zmian w prawie podatkowym oraz projektów ustaw i rozporządzeń z tego zakresu.

Subskrybuj "Przegląd zmian w prawie podatkowym"

Subskrybuj na e-mail powiadomienia o nowych wydaniach tego biuletynu.

Przegląd zmian w prawie podatkowym

VAT

Weszło w życie

1. Ustawa z dnia 15 marca 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy - Prawo o miarach

Ustawa weszła w życie z dniem 1 maja 2019 r.

Ustawa wprowadza rozwiązania pozwalające na stosowanie do ewidencji sprzedaży i kwot podatku należnego ze sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych kas online, czyli kas rejestrujących przesyłających dane do centralnego systemu teleinformatycznego – Centralnego Repozytorium Kas, prowadzonego przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. Przesyłanie danych z kas online będzie się odbywało w sposób ciągły i zautomatyzowany i będzie dokonywane za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnej.

Ustawa dopuszcza używanie dotychczasowych kas przez podatników. Po wejściu w życie przedmiotowej ustawy podatnicy nadal będą mogli używać do prowadzenia ewidencji kasy rejestrujące „starego” rodzaju. Podatnicy ci będą zobowiązani do zgłoszenia kasy rejestrującej do naczelnika urzędu skarbowego w celu otrzymania numeru ewidencyjnego kasy.

Producenci i importerzy kas rejestrujących z elektronicznym lub papierowym zapisem kopii będą musieli uzyskać potwierdzenia Prezesa Głównego Urzędu Miar, że kasy te spełniają funkcje oraz kryteria i warunki techniczne dla tych kas.

Kasy rejestrujące z elektronicznym i papierowym zapisem kopii będą stopniowo wycofywane z rynku, jako rozwiązania, które nie spełniają wymogów nowego systemu kas. Ustawa nie przewiduje obowiązku natychmiastowej wymiany kas rejestrujących na kasy online, poza wyjątkami dotyczącymi określonych branż.

Link

2. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie odliczania lub zwrotu kwot wydanych na zakup kas rejestrujących oraz zwrotu tych kwot przez podatnika

Rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 maja 2019 r.

W związku z procedowanymi zmianami do ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo o miarach, dalej: „ustawa zmieniająca”, która wprowadza m.in. możliwość, a dla podatników prowadzących działalność gospodarczą w określonych w ustawie branżach – obowiązek stosowania nowego rodzaju kas rejestrujących (kas online) w celu prowadzenia ewidencji sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych uległa zmianie delegacja ustawowa (zmieniony art. 111 ust. 7). Rozporządzenie określa nowe zasady odliczania „ulgi” z tytułu zakupu kas rejestrujących przez podatników, a także zasady zwrotu tej „ulgi” w sytuacji nienależnego jej wykorzystania lub w sytuacji niespełnienia warunków wykorzystania tej kwoty wydanej na zakup kasy rejestrującej, określonych w ustawie o podatku od towarów i usług.

W rozporządzeniu przewiduje się uproszczenie systemu zwrotu kwot wydatkowanych na zakup kas online poprzez wskazanie, że podatnicy podatku od towarów i usług będą mogli dokonać odliczenia lub zwrotu kwoty wydanej na zakup kas, co do zasady, w jednej deklaracji VAT, a nie tak jak dotychczas w deklaracjach za kolejne okresy rozliczeniowe. Na podstawie obecnie obowiązujących przepisów podatnicy często musieli dzielić tę kwotę na części. Zgodnie z projektowanymi regulacjami odliczenie może być dokonane w jednej deklaracji VAT, w stosunku do każdej kasy rejestrującej, na którą przysługuje odliczenie z tytułu zakupu kasy online. Zmiana ta jest uproszczeniem w stosunku do uregulowań zawartych w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 27 grudnia 2010 r. w sprawie odliczania i zwrotu kwot wydatkowanych na zakup kas rejestrujących (Dz.U. z 2013 r. poz. 163).

Link

3. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie kas rejestrujących

Rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 maja 2019 r.

Rozporządzenie wprowadza regulacje dotyczące sposobu prowadzenia ewidencji sprzedaży oraz warunków używania kas online, a także sposobu prowadzenia ewidencji sprzedaży oraz warunków używania kas rejestrujących z elektronicznym oraz papierowym zapisem kopii – który zasadniczo, w stosunku do treści rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. poz. 363), nie uległ zmianie. Rozporządzenie ponadto doprecyzowuje niektóre regulacje w zakresie stosowania kas i sposobu prowadzenia ewidencji.

Link

Wejdzie w życie

1. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 23 kwietnia 2019 r. w sprawie wzoru deklaracji podatkowej dla podatku od towarów i usług przedstawiciela podatkowego.

Rozporządzenie wejdzie w życie z dniem 1 czerwca 2019 r.

Niniejsze rozporządzenie stanowi element realizacji założeń Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju, przyjętej uchwałą Rady Ministrów z 14 lutego 2017 r., której celem jest likwidowanie barier rozwojowych i opieranie rozwoju w coraz większym stopniu na wiedzy, cyfryzacji i innowacyjności. Zgodnie ze Strategią, procesowi temu służyć powinny regulacje prawne wolne od zbędnych, anachronicznych rozwiązań oraz proste i niesformalizowane procedury umożliwiające osiągnięcie pożądanego rezultatu w sposób szybki i sprawny. Niewątpliwie, jak wskazano w przedmiotowym dokumencie, dolegliwością nieadekwatną do osiąganego rezultatu jest powszechność wymogu identyfikacji podmiotów i osób w obrocie prawnym za pomocą pieczęci/pieczątek (firmowych lub imiennych) w relacjach między obywatelem/przedsiębiorcą a organami administracji/organami władzy. Powyższa idea znalazła swój wyraz w przyjęciu przez Radę Ministrów z dniem 28 czerwca 2018 r. dokumentu Informacja dotycząca deregulacji obowiązku stosowania pieczęci/pieczątek przez obywateli i przedsiębiorców, przy jednoczesnym zobowiązaniu Członków Rady Ministrów do rezygnacji z obowiązku stosowania pieczęci/pieczątek przez obywateli i przedsiębiorców.

Przedstawione powyżej deregulacje zostaną zrealizowane poprzez dostosowanie wzoru deklaracji dla podatku od towarów i usług przedstawiciela podatkowego VAT-13 stanowiącego załącznik do przedmiotowego rozporządzenia. W deklaracji dla podatku od towarów i usług przedstawiciela podatkowego VAT-13 został zlikwidowany obowiązek stosowania pieczątki.

Link

Projekty

1. Projekt ustawy z dnia 14 maja 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (UA45)

Projekt zakłada zastąpienie odwróconego obciążenia i odpowiedzialności solidarnej obligatoryjnie stosowanym mechanizmem podzielonej płatności. Mechanizm podzielonej płatności to rozwiązanie systemowe, pozbawione wad charakterystycznych dla odwróconego obciążenia. Jego stosowanie eliminuje oszustwa w VAT już w samym zarodku. Mechanizm ten uważany jest za jedno z rozwiązań mających na celu przeciwdziałanie nadużyciom i oszustwom podatkowym, eliminując ryzyko znikania podatników wraz z zapłaconym im przez kontrahentów, a nieodprowadzonym podatkiem. System ten z założenia utrudnia lub wręcz uniemożliwia powstawanie nadużyć już na etapie samej transakcji, a jednocześnie zapewnia lepszą transparentność rozliczeń VAT-owskich. Stosowanie mechanizmu podzielonej płatności pozwoli z jednej strony na zabezpieczenie budżetu państwa przed ryzykiem nieodprowadzenia VAT przez dostawcę, z drugiej zaś strony uwolni kontrahentów od ryzyka uwikłania w schematy, zmierzające do wyłudzenia tego podatku. Podstawowym bowiem skutkiem zastosowania modelu podzielonej płatności jest fakt, że kwota podatku zgromadzona na odrębnym rachunku VAT podatnika będzie mogła być przez niego przeznaczona na ograniczone cele – tj. zasadniczo na zapłatę podatku VAT (w tym podatku od importu towarów), podatku dochodowego od osób prawnych, podatku dochodowego od osób fizycznych, podatku akcyzowego, należności celnych oraz składek na ZUS lub zapłatę VAT z faktur otrzymanych od innych kontrahentów. Model podzielonej płatności gwarantuje zatem otrzymanie przez organy podatkowe zarówno całej kwoty VAT, która powinna zostać odprowadzona na rzecz Skarbu Państwa jak i innych podatków i należności należnych Skarbowi Państwa.

Elementem identyfikującym obowiązkowe zastosowanie mechanizmu podzielonej płatności do danej transakcji będzie odpowiednia informacja zamieszczona na fakturze. Obligatoryjny mechanizm podzielonej płatności będzie stosowany w relacjach B2B wyłącznie w zakresie transakcji o wartości powyżej 15 tys. zł, czyli transakcji objętych obowiązkiem regulowania za pośrednictwem rachunku bankowego.

Obligatoryjna forma mechanizmu podzielonej płatności stosowana w odniesieniu do określonych branż nie zastąpi systemu fakultatywnego mechanizmu, będzie funkcjonowała równolegle z nim. Równolegle przedmiotowym projektem wprowadza się (zarówno w modelu dobrowolnym, jak i obowiązkowym) pewne ułatwienia w stosowaniu. Głównym jest wprowadzenie możliwości opłacania z rachunku VAT nie tylko podatku VAT jak to ma miejsce obecnie ale również innych należności czyli podatków dochodowych, akcyzy, cła oraz składek ZUS. Wprowadzenie tej możliwości jest odpowiedzią na obawy zgłaszane przez podatników co do pogorszenia ich płynności finansowej w związku z ograniczoną dyspozycyjnością środków zgromadzonych na rachunku VAT.

Konsekwencją rozszerzenia możliwości wydatkowania środków z rachunku VAT na inne, niż tylko VAT należności jest rozszerzenie egzekucji z rachunku VAT również na te inne należności.

Dodatkowo proponuje się aby podatnicy, którzy mimo obowiązku dokonania płatności w mechanizmie podzielonej płatności nie zastosują tej formy rozliczenia, ponosili określone konsekwencje. Proponuje się wprowadzenie takich konsekwencji zarówno na gruncie podatku VAT jak i podatku dochodowego, czyli sankcja w podatku VAT, jak też brak możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części (lub zmniejszenia wysokości kosztów), w jakiej płatność dotycząca transakcji powyżej 15 000 zł obejmująca towary lub usługi objęte obowiązkiem stosowania mechanizmu podzielonej płatności została dokonana w inny sposób niż mechanizm podzielonej płatności.

Ponadto proponuje się w przedmiotowym projekcie jednoznacznie zwolnić z opłaty skarbowej w wysokości 30 zł wnioski składane przez podatników o wyrażenie zgody na przekazanie środków zgromadzonych na rachunku VAT na rachunek rozliczeniowy podatnika (czynność wynikająca z art. 108b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług). Z uwagi na oparcie działania mechanizmu podzielonej płatności na rachunkach rozliczeniowych (tylko do tego typu rachunków otwierane są rachunki VAT) wystąpi obowiązek używania w prowadzonej działalności gospodarczej rachunków rozliczeniowych. Obowiązek ten będzie dotyczył wyłącznie podatników objętych obligatoryjną formą mechanizmu podzielonej płatności. Stosowne zmiany w tym zakresie zostaną wprowadzone w ustawie Prawo bankowe.

Zmiany regulacji w innych aktach prawnych są konsekwencją wynikającą z wyżej opisanego rozwiązania.

Stan: 16.05.2019 r. – projekt ustawy znajduje się na etapie opiniowania.
Projekt zakłada wejście ustawy w życie z dniem 1 września 2019 r., z wyjątkami.

Link

2. Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 kwietnia 2019 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wzorów deklaracji dla podatku od towarów i usług

Projektowane rozporządzenie dostosowuje objaśnienia do wzorów deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 i VAT-7K w związku z nowym brzmieniem art. 111 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług. Powyższe stanowi wykonanie delegacji zawartej w art. 99 ust. 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, w związku ze zmianami wprowadzonymi ustawą z dnia 15 marca 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo o miarach (Dz. U. poz. 675).
Uszczegółowienie objaśnień w załączniku nr 3 do wzorów deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 i VAT-7K. Nowe objaśnienia do wzorów deklaracji ułatwią podatnikom podatku od towarów i usług wykonywanie obowiązku podatkowego.

Stan: 16.05.2019 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie uzgodnień.
Projekt zakłada wejście rozporządzenia w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Link

3. Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2019 r. w sprawie wzoru zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o wyborze lub rezygnacji z wyboru miejsca opodatkowania w przypadku sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju

Niniejszy projekt stanowi element realizacji założeń Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju, przyjętej uchwałą Rady Ministrów z 14 lutego 2017 r., której celem jest likwidowanie barier rozwojowych i opieranie rozwoju w coraz większym stopniu na wiedzy, cyfryzacji i innowacyjności. Zgodnie ze Strategią, procesowi temu służyć powinny regulacje prawne wolne od zbędnych, anachronicznych rozwiązań oraz proste i niesformalizowane procedury umożliwiające osiągnięcie pożądanego rezultatu w sposób szybki, w miarę możliwości drogą elektroniczną. Niewątpliwie, dolegliwością nieadekwatną do osiąganego rezultatu jest powszechność wymogu identyfikacji podmiotów i osób w obrocie prawnym za pomocą pieczęci/pieczątek (firmowych lub imiennych) w relacjach między obywatelem/przedsiębiorcą a organami administracji/organami władzy. Powyższa idea znalazła swój wyraz w przyjęciu przez Radę Ministrów z dniem 28 czerwca.

Niniejszy projekt stanowi element realizacji założeń Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju, przyjętej uchwałą Rady Ministrów z 14 lutego 2017 r., której celem jest likwidowanie barier rozwojowych i opieranie rozwoju w coraz większym stopniu na wiedzy, cyfryzacji i innowacyjności. Zgodnie ze Strategią, procesowi temu służyć powinny regulacje prawne wolne od zbędnych, anachronicznych rozwiązań oraz proste i niesformalizowane procedury umożliwiające osiągnięcie pożądanego rezultatu w sposób szybki, w miarę możliwości drogą elektroniczną. Niewątpliwie, dolegliwością nieadekwatną do osiąganego rezultatu jest powszechność wymogu identyfikacji podmiotów i osób w obrocie prawnym za pomocą pieczęci/pieczątek (firmowych lub imiennych) w relacjach między obywatelem/przedsiębiorcą a organami administracji/organami władzy. Powyższa idea znalazła swój wyraz w przyjęciu przez Radę Ministrów z dniem 28 czerwca 2018 r. dokumentu Informacja dotycząca deregulacji obowiązku stosowania pieczęci/pieczątek przez obywateli i przedsiębiorców, przy jednoczesnym zobowiązaniu Członków Rady Ministrów do rezygnacji z obowiązku stosowania pieczęci/pieczątek przez obywateli i przedsiębiorców. Niniejszy projekt wykonuje to zobowiązanie. 

Dodatkowe zmiany uzasadnione są m.in. potrzebą dokonania standaryzacji formularzy i także mają charakter techniczny.
Projektowane rozporządzenie określi nowy wzór zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o wyborze lub rezygnacji z wyboru miejsca opodatkowania w przypadku sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju. Rezygnuje się z obowiązku opatrywania zawiadomienia przez podatników pieczątką.

Stan: 8.05.2019 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie uzgodnień.
Projekt zakłada wejście rozporządzenia w życie z dniem 1 czerwca 2019 r.

Link

4. Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 maja 2019 r. w sprawie wzoru informacji o wewnątrzwspólnotowym nabyciu środka transportu

Niniejszy projekt stanowi element realizacji założeń Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju, przyjętej uchwałą Rady Ministrów z 14 lutego 2017 r., której celem jest likwidowanie barier rozwojowych i opieranie rozwoju w coraz większym stopniu na wiedzy, cyfryzacji i innowacyjności. Zgodnie ze Strategią, procesowi temu służyć powinny regulacje prawne wolne od zbędnych, anachronicznych rozwiązań oraz proste i niesformalizowane procedury umożliwiające osiągnięcie pożądanego rezultatu w sposób szybki, w miarę możliwości drogą elektroniczną. Niewątpliwie, dolegliwością nieadekwatną do osiąganego rezultatu jest powszechność wymogu identyfikacji podmiotów i osób w obrocie prawnym za pomocą pieczęci/pieczątek (firmowych lub imiennych) w relacjach między obywatelem/przedsiębiorcą a organami administracji/organami władzy. Powyższa idea znalazła swój wyraz w przyjęciu przez Radę Ministrów z dniem 28 czerwca 2018 r. dokumentu Informacja dotycząca deregulacji obowiązku stosowania pieczęci/pieczątek przez obywateli i przedsiębiorców, przy jednoczesnym zobowiązaniu Członków Rady Ministrów do rezygnacji z obowiązku stosowania pieczęci/pieczątek przez obywateli i przedsiębiorców. Niniejszy projekt wykonuje to zobowiązanie.

Dodatkowe zmiany uzasadnione są potrzebą dokonania standaryzacji formularzy i również mają charakter techniczny. 

Projektowane rozporządzenie określi nowy wzór informacji o wewnątrzwspólnotowym nabyciu środka transportu. Rezygnuje się z obowiązku opatrywania zawiadomienia przez podatników pieczątką.

Stan: 16.05.2019 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie Komisji Prawniczej.
Projekt zakłada wejście rozporządzenia w życie z dniem 1 czerwca 2019 r.

Link

5. Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 maja 2019 r. w sprawie określenia wzoru dokumentu potwierdzającego wywóz przez nabywcę nowego środka transportu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na terytorium innego państwa członkowskiego

Niniejszy projekt stanowi element realizacji założeń Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju, przyjętej uchwałą Rady Ministrów z 14 lutego 2017 r., której celem jest likwidowanie barier rozwojowych i opieranie rozwoju w coraz większym stopniu na wiedzy, cyfryzacji i innowacyjności. Zgodnie ze Strategią, procesowi temu służyć powinny regulacje prawne wolne od zbędnych, anachronicznych rozwiązań oraz proste i niesformalizowane procedury umożliwiające osiągnięcie pożądanego rezultatu w sposób szybki, w miarę możliwości drogą elektroniczną. Niewątpliwie, dolegliwością nieadekwatną do osiąganego rezultatu jest powszechność wymogu identyfikacji podmiotów i osób w obrocie prawnym za pomocą pieczęci/pieczątek (firmowych lub imiennych) w relacjach między obywatelem/przedsiębiorcą a organami administracji/organami władzy. Powyższa idea znalazła swój wyraz w przyjęciu przez Radę Ministrów z dniem 28 czerwca 2018 r. dokumentu Informacja dotycząca deregulacji obowiązku stosowania pieczęci/pieczątek przez obywateli i przedsiębiorców, przy jednoczesnym zobowiązaniu Członków Rady Ministrów do rezygnacji z obowiązku stosowania pieczęci/pieczątek przez obywateli i przedsiębiorców. Niniejszy projekt wykonuje to zobowiązanie.

Dodatkowe zmiany uzasadnione są potrzebą dokonania standaryzacji formularzy i również mają charakter techniczny. 

Projektowane rozporządzenie określi nowy wzór dokumentu potwierdzającego wywóz przez nabywcę nowego środka transportu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na terytorium innego państwa członkowskiego. Rezygnuje się z obowiązku opatrywania zawiadomienia przez podatników pieczątką oraz uwzględnia się zmiany wynikające z potrzeby standaryzacji formularzy.

Stan: 13.05.2019 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie Komisji Prawniczej.
Projekt zakłada wejście rozporządzenia w życie z dniem 1 czerwca 2019 r.

Link

6. Projekt ustawy z dnia 1 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw

W projekcie proponuje się zmiany w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174) - zwanej dalej: ,,ustawą VAT" mające na celu zastąpienie deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 i VAT-7K przez przesyłanie nowej deklaracji w formie pliku JPK, a także zastąpienie obecnego JPK VAT i włączenie go do jednego pliku JPK VAT wraz z deklaracją. Wszystkie proponowane zmiany mają charakter dostosowujący do wprowadzenia proponowanego rozwiązania. Rozbudowane pliki JPK będą zawierały dane pozwalające na włączenie deklaracji VAT do nowego pliku JPK VAT. W plikach tych będą zawarte również inne informacje niezbędne do celów analitycznych i kontrolnych.

Projekt ma na celu uproszczenie rozliczeń w podatku od towarów i usług. Informacje wysyłane w sposób analogiczny, jak obecnie pliki JPK VAT, zastąpią deklarację podatkową, w szczególności deklarację VAT-7 i VAT-7K. Podatnicy nie będą musieli składać dwóch dokumentów: pliku JPK VAT i deklaracji VAT, tak jak dotychczas, ale tylko jeden - nową deklarację w formie pliku JPK. Dodatkowo nie będzie wymagane dołączanie do takiej deklaracji załączników, które są przewidziane przy obecnych deklaracjach tj. VAT-ZZ, VAT-ZD i VAT-ZT, a także dodatkowych wniosków występujących w standardowych deklaracjach.

Projekt wprowadza także stosowne dostosowanie i ułatwienia dotycz4ce importu towarów w procedurze uproszczonej, określonej w art. 33a ustawy VAT będące konsekwencją projektowanych rozwiązań.

Projekt przewiduje pełniejsze wykorzystanie danych pozyskanych na podstawie przesyłanych ewidencji, w ramach składanych nowych plików JPK VAT w ramach Centralnego Rejestru Danych Podatkowych. W projekcie zmieniono przepisy dotyczące deklaracji podatkowych i ewidencji VAT. Elementy ewidencji VAT będą, co do zasady, odzwierciedlały dane przesyłane obecnie w JPK VAT oraz będą zawierały dodatkowe dane, które są potrzebne do analizy i kontroli. Elementy z obecnej deklaracji VAT-7 (VAT-7K), co do zasady, zostaną przeniesione do nowej deklaracji w postaci pliku JPK. Plik ten, jako deklaracja, stanowiący rozliczenie w podatku od towarów i usług, będzie przesyłany analogicznie jak obecny plik JPK VAT. Projekt nie przewiduje rezygnacji z możliwości składania deklaracji podatkowych kwartalnych VAT-7K. Podatnicy, którzy wybiorą rozliczenie kwartalne, będą musieli (tak jak obecnie przesyłają plik JPK VAT) przesyłać ewidencję VAT w nowej formie. W związku z tym zasady dla podatników korzystających z rozliczenia kwartalnego nie zmienią się. W wyniku wprowadzonych zmian nastąpi znaczne zmniejszenie obciążeń podatników obowiązkami związanymi z procesem deklarowania podatku VAT i raportowania danych z ewidencji oraz uproszczenie rozliczeń z urzędem skarbowym. Wszyscy podatnicy będą składali tylko jeden dokument w terminie miesięcznym (odpowiednio kwartalnym) bez dodatkowych załączników, które były wymagane przy składaniu deklaracji VAT-7 (VAT-7K). Projekt przewiduje pełniejsze wykorzystanie danych pozyskanych na podstawie przesyłanych ewidencji, w ranach składanych nowych plików JPK VAT w ramach Centralnego Rejestru Danych Podatkowych. Ma ona na ce]u doregulowanie możliwości przetwarzania i analizowania danych przesyłanych przez podatników w formie nowego pliku JPK VAT, w zakresie części ewidencyjnej, a także doprecyzowanie istnienia tzw. Centralnego Rejestru Faktur, który de facto, jako zbiór powstał od 25 lutego 2018 r., tj. gdy po raz pierwszy wszyscy podatnicy podatku VAT mieli obowiązek przesłania plików JPK VAT, będącego informacją o wszystkich fakturach, które wystawili i otrzymali. Głównym celem tej regulacji jest efektywniejsza analiza i kontrola prawidłowości wystawianych przez podatników faktur VAT i eliminacja nadużyć związanych z procederem wystawiania ,,pustych faktur i wyłudzeń karuzelowych.

Stan: 10.04.2019 r. – projekt ustawy trafił do Komisji Prawniczej.
Projekt zakłada wejście ustawy w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.

Link

7. Rządowy projekt ustawy z dnia 21 marca 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (UA37)

Proponowane zmiany w ustawie o VAT nakierowane są na uszczelnienie systemu VAT. W pierwszej kolejności dotyczą wyłączenia możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego przez podatników dokonujących dostaw na odległość (sprzedaż internetowa) niektórych towarów wrażliwych na oszustwa, podatników dokonujących sprzedaży hurtowej i detalicznej części do pojazdów samochodowych i motocykli oraz podatników świadczących usługi ściągania długów. Zakłada się również doprecyzowanie zakresu obowiązku rozliczania podatku VAT w obrocie produktami ropopochodnymi poprzez wprowadzenie do ustawy o VAT katalogu wyrobów co do których podatnik jest obowiązany bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania kwot podatku na rachunek urzędu skarbowego właściwego w zakresie wpłat podatku akcyzowego, co wyeliminuje wątpliwości odnośnie do zakresu stosowania odpowiednich przepisów. Projektodawcy chcieliby wprowadzić również zmiany w zakresie rejestracji podatników. Ponadto, w projekcie przewidziano zmiany w zakresie zasad wystawiania faktur, których podstawą jest paragon fiskalny oraz korzystania z takich faktur (jednocześnie wprowadzenie stosownych sankcji w tym zakresie) mających na celu zapewnienie, że faktura wystawiona dla podatnika (oraz wykorzystana przez niego) na podstawie paragonu dokumentuje zakup dokonany przez tego podatnika. Karana ma być np. wymiana paragonów bez NIP na faktury.

Proponowane natomiast zmiany w Ordynacji podatkowej wiążą się z uwzględnieniem Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w katalogu podmiotów, którym mogą być udostępniane akta objęte tajemnicą skarbową, co pozwoli mu na skuteczniejszą realizację zadań w zakresie udzielania lub cofania koncesji na obrót paliwami, czyli w obszarze narażonym na ryzyko nadużyć VAT-owskich, objętym uszczelnieniami wprowadzanymi niniejszym projektem.

W zakresie zmian dotyczących podatku akcyzowego projekt przewiduje, że w przypadku przemieszczania na terytorium kraju w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego lub dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych niewymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, warunkiem zastosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy będzie dołączenie do tych wyrobów dokumentów handlowych (zamiast e-AD) i złożenie zabezpieczenia akcyzowego. Dodatkowo, w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego ww. wyrobów akcyzowych, warunkiem objęcia ich procedurą zawieszenia poboru akcyzy na terytorium kraju będzie złożenie przez podatnika zgłoszenia o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym do właściwego naczelnika urzędu skarbowego. W wyniku wprowadzenia powyższych zmian w ustawie o podatku akcyzowym oczekuje się, iż dojdzie do uszczelnienia obrotu oraz wyeliminowania nieprawidłowości występujących w obrocie wyrobami akcyzowymi niewymienionymi w załączniku nr 2 do ustawy, objętymi stawką akcyzy inną niż stawka zerowa (zwłaszcza olejami smarowymi). Ponadto projekt zawiera propozycję odwołania do wprowadzonego do ustawy o VAT katalogu wyrobów co do których podatnik jest obowiązany bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania kwot podatku na rachunek urzędu skarbowego właściwego w zakresie wpłat podatku akcyzowego, co zapobiegnie pojawiającym się wątpliwościom odnośnie do zakresu stosowania przepisów ustawy o podatku akcyzowym w odniesieniu do produktów ropopochodnych, które mogą być zastosowane zarówno do napędu pojazdów, jak i stanowić surowiec do produkcji innych wyrobów. Wprowadzenie w ustawie o podatku akcyzowym zmian doprecyzowujących i uszczelniających w zakresie klasyfikacji wyrobów energetycznych wprowadzonej w ustawie o podatku akcyzowym od dnia 1 stycznia 2019 r., na mocy ustawy z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu wprowadzenia uproszczeń dla przedsiębiorców w prawie podatkowym i gospodarczym.

Projekt ustawy nowelizującej w części dotyczącej ustawy Prawo energetyczne zawiera doprecyzowanie definicji paliw ciekłych poprzez wskazanie, że określone wyroby stanowią paliwa bez względu na różne możliwe ich zastosowania, co pozwoli uszczelnić system koncesjonowania i nadzoru nad obrotem, produkcją i przywozem paliw. W konsekwencji rozszerzeniu ulegnie katalog podmiotów zobowiązanych do uzyskania koncesji (zmiany zakresu posiadanej koncesji) lub obowiązanych do uzyskania wpisu do rejestru podmiotów przywożących, o którym mowa w art. 32a ustawy Prawo energetyczne. W tym zakresie projekt może przyczynić się do zmniejszenia szarej strefy w obszarze przedsiębiorstw działających na rynku paliw ciekłych

Stan: 20.05.2019 r. – projekt ustawy jest na etapie Komisji Prawniczej.
Projekt zakłada wejście ustawy w życie z dniem 1 lipca 2019 r., z wyjątkami.

Link

8. Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 marca 2019 r. w sprawie zakresu danych zawartych w ewidencji zakupu i sprzedaży oraz w deklaracjach dla podatku od towarów i usług

Na podstawie przepisów projektu ustawy o podatku od towarów i usług oraz innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz.), dalej zwaną: „ustawą zmieniającą”, wprowadza się zmiany do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2174, z późn. zm.) – zwanej dalej: „ustawą o VAT” mające na celu zastąpienie deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 i VAT-7K przez przesyłanie nowego przekształconego pliku JPK_VAT. W związku z projektowaną ustawą zmieniającą niezbędnym jest wykonanie upoważnienia ustawowego zawartego w art. 99 ust. 13b oraz art. 109 ust. 14 zmienianej ustawy o VAT.

Zgodnie z projektowanym art. 99 ust. 13b ustawy o VAT Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych objętych deklaracjami, o których mowa w ust. 1-3, potrzebny do obliczenia wysokości podatku, w tym wysokości podstawy opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące podatnika, uwzględniając konieczność prawidłowego rozliczenia podatku oraz kontroli tego obowiązku przez organ podatkowy.

W myśl art. 109 ust. 14 zmienianej ustawy o VAT Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 3b oraz sposób wykazywania danych w ewidencji przesyłanej zgodnie z ust. 3c i 3d, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowości rozliczeń podatników, identyfikowania obszarów, w których występują nadużycia w podatku od towarów i usług lub narażonych na te nadużycia oraz możliwości techniczno-organizacyjne prowadzenia przez podatników ewidencji.

Projektowane rozporządzenie określa szczegółowy zakres danych objętych deklaracjami, o których mowa w ust. 1-3, potrzebny do obliczenia wysokości podatku, w tym wysokości podstawy opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące podatnika, uwzględniając konieczność prawidłowego rozliczenia podatku oraz kontroli tego obowiązku przez organ podatkowy. Ponadto określa szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 3b oraz sposób wykazywania danych w ewidencji przesyłanej zgodnie z ust. 3c i 3d, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowości rozliczeń podatników, identyfikowania obszarów, w których występują nadużycia w podatku od towarów i usług lub narażonych na te nadużycia oraz możliwości techniczno-organizacyjne prowadzenia przez podatników ewidencji.

Stan: 10.04.2019 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie Komisji Prawniczej.
Projekt rozporządzenia przewiduje, że rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.

Link

9. Ustawa z dnia 12 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw

Regulacja zakładająca publikowanie przez Szefa KAS na stronie BIP Ministerstwa Finansów wykazu podatników VAT czynnych zawierającego informacje (dane) o podatnikach zarejestrowanych jako podatnicy VAT czynni, który będzie aktualizowany na bieżąco, tj. w każdy dzień roboczy, raz na dobę, ma przyczynić się do tego, że uczciwi podatnicy w sposób istotny ograniczą ryzyko narażenia się na możliwość zakwestionowania przez organy podatkowe prawa do odliczenia podatku naliczonego poprzez szeroki dostęp do informacji o swoich kontrahentach.

W stosunku do publikowanej już na stronie MF usługi umożliwiającej sprawdzenie statusu podmiotu w VAT projektowany wykaz będzie umożliwiał dostęp do większej ilości informacji do weryfikacji podatników poprzez dodanie takich istotnych informacji jak: firma (nazwa) lub imię i nazwisko, numer, za pomocą którego podmiot został zidentyfikowany na potrzeby podatku, jeżeli taki numer został przyznany, numer identyfikacyjny REGON, o ile został nadany, numer PESEL, o ile podmiot posiada, numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile został nadany, adres siedziby - w przypadku podmiotu niebędącego osobą fizyczną, adres stałego miejsca prowadzenia działalności albo adres rejestracyjny, w przypadku braku adresu stałego miejsca prowadzenia działalności - w odniesieniu do osoby fizycznej, imiona i nazwiska osób wchodzących w skład organu uprawnionego do reprezentowania podmiotu oraz ich numery identyfikacji podatkowej lub numery PESEL, imiona i nazwiska prokurentów oraz ich numery identyfikacji podatkowej lub numery PESEL, imię i nazwisko lub firmę (nazwę) wspólnika oraz jego numer identyfikacji podatkowej lub numer PESEL, daty rejestracji, odmowy rejestracji albo wykreślenia z rejestru oraz przywrócenia zarejestrowania jako podatnika VAT, podstawę prawną rejestracji, odmowy rejestracji albo wykreślenia z rejestru oraz przywrócenia zarejestrowania jako podatnika VAT, numery rachunków rozliczeniowych w rozumieniu art. 49 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe lub imiennych rachunków w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, otwartych w związku z prowadzoną przez członka działalnością gospodarczą.

Ustawa wprowadza w Ordynacji podatkowej odpowiedzialność solidarną wobec podatnika, na rzecz którego dokonano dostawy towaru lub wyświadczono usługę wraz z podmiotem dokonującym tej dostawy lub świadczącym tę usługę za jego zaległości podatkowe w części podatku proporcjonalnie przypadającej na tę dostawę lub tę usługę, w przypadku gdy zapłata należności zostanie przekazana na rachunek inny niż zawarty w projektowanym wykazie podatników VAT czynnych. Odpowiedzialność solidarna będzie dotyczyła tylko kwoty podatku, związanego z konkretną dostawą towarów lub świadczeniem usług, za które płatność nie została dokonana na rachunek bankowy podatnika zawarty w wykazie podatników VAT czynnych i transakcji, których wartość przekracza 15 000 zł.

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych wprowadza się zmiany, zgodnie z którymi podatnicy (w przypadku osób fizycznych będą to podatnicy  prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą) nie zaliczają do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części, w jakiej płatność dotycząca transakcji określonej w art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców została dokonana bez pośrednictwa rachunku płatniczego lub w przypadku transakcji z podatnikiem zarejestrowanym na potrzeby podatku od towarów i usług jako podatnik VAT czynny, na rachunek inny niż zawarty w wykazie, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W ww. zakresie zmiana ta poszerza zakres już istniejących przepisów dotyczących płatności gotówkowych w ramach transakcji przekraczających kwotę 15 000 zł.

W ustawie z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników wprowadza się zmiany w zakresie dotyczącym rozszerzenia danych nieobjętych tajemnicą skarbową również o numery rachunków bankowych podatnika lub imiennych rachunków w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazanych w zgłoszeniu identyfikacyjnym lub zgłoszeniu aktualizacyjnym, z wyjątkiem rachunku VAT. Wprowadzenie tej zmiany wynika z faktu, że publikowany wykaz będzie zawierał również informacje dotyczące takich numerów rachunków. Pozostałe zmiany mają charakter dostosowawczy.

Stan: 10.05.2019 r. – ustawa przekazana Prezydentowi do podpisu

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2019 r., z wyjątkami.

Link

Webcast: Zmiany w VAT

23 maja 2019 r.

Szczegóły i rejestracja

Akcyza i cło

Weszło w życie

1.   Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 12 kwietnia 2019 r. w sprawie zezwoleń na wykonywanie działalności w zakresie podatku akcyzowego

Rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 maja 2019 r.

Rozporządzenie zastąpi rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 2015 r. w sprawie zezwoleń na wykonywanie działalności w zakresie podatku akcyzowego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1714 i Dz. U. z 2018 r. poz. 1043). Nowe rozporządzenie będzie w zasadniczej mierze opierać się na dotychczasowych regulacjach. Załącznikom nr 1, 3, 4, 7 i 8 do rozporządzenia, stanowiącym wnioski o wydanie zezwoleń, zostanie nadane nowe brzmienie poprzez zastąpienie nieaktualnych kodów Nomenklatury Scalonej (CN) w opisach wyrobów energetycznych, w tabelach zawierających zestawienia wyrobów akcyzowych - aktualnymi kodami CN. Oczekiwanym efektem będzie opracowanie ww. wzorów formularzy uwzględniających kody Nomenklatury Scalonej CN stosowane dla wyrobów energetycznych, zgodnie z obowiązującymi regulacjami prawa celnego w tym zakresie.

Link

Projekty

1. Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 13 kwietnia 2019 r. w sprawie zmiany obszaru wolnego obszaru celnego w Gdańsku

W celu dostosowania warunków przestrzennych do projektowanych zmian związanych z wdrożeniem nowej strategii obsługi procesów biznesowych, konieczne jest zmniejszenie obszaru wolnego obszaru celnego w Gdańsku

Zgodnie z art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Prawo celne Dz. U. z 2018 r. poz. 167, z późn. zm.) zmiana powierzchni wolnego obszaru celnego następuje w drodze rozporządzenia wydawanego przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki. Zmiana jest dokonywana na wniosek zarządzającego wolnym obszarem celnym – Zarządu Morskiego Portu Gdańsk S.A. Zmniejszenie obszaru wolnego obszaru celnego jest następstwem opracowania przez zarządzającego nowej strategii zakładającej optymalizację procesów przeładunkowych. Wdrożenie projektowanych rozwiązań biznesowych przyczyni się do poprawy organizacji przeładunków i składowania towarów.

Stan: 16.05.2019 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie konsultacji publicznych.

Projekt przewiduje, że rozporządzenie wejdzie w życie po upływie czternastu dni od dnia ogłoszenia

Link

2. Projekt Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 maja 2019 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie przypadków, w których podmioty nie muszą spełniać dodatkowych warunków uzyskania zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego

Wprowadzenie zmian do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2015 r. w sprawie przypadków, w których podmioty nie muszą spełniać dodatkowych warunków uzyskania zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego (Dz. U. poz. 2212) polega na wykreśleniu nieaktualnego rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 marca 2013 r. w sprawie certyfikacji działalności w lotnictwie cywilnym (Dz. U. poz. 421), do którego w treści odwołuje się ww. rozporządzenie i wprowadzenie zapisu o charakterze ogólnym bez powoływania konkretnego aktu prawnego w zakresie certyfikacji działalności w lotnictwie cywilnym. Pozwoli to na uniknięcie konieczności nowelizacji ww. rozporządzenia Ministra Finansów w przypadku każdorazowej zmiany rozporządzenia wydanego na podstawie przepisów ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze (Dz. U. z 2018 r. poz. 1183 z późn. zm.).

Rekomendowanym rozwiązaniem jest zmiana rozporządzenia w sprawie przypadków, w których podmioty nie muszą spełniać dodatkowych warunków uzyskania zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego, by odnosiło się do przepisów aktualnych w zakresie certyfikacji działalności w lotnictwie cywilnym.

Stan: 21.05.2019 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie konsultacji publicznych.

Projekt przewiduje, że rozporządzenie wejdzie w życie po upływie czternastu dni od dnia ogłoszenia

Link

3. Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy

Projekt rozporządzenia obejmuje:

1) wydanie nowego rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy, który uchyli dotychczasowe rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2015 r. w sprawie oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy;

2) dodanie przepisów przejściowych dotyczących terminu, od którego będzie można stosować znaki akcyzy na płyn do papierosów elektronicznych i wyroby nowatorskie;

3) wprowadzenie czasowego wydłużenie stosowania legalizacyjnych znaków akcyzy o wymiarze 45x22 mm na wyroby tytoniowe.

Stan: 17.05.2019 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie konsultacji publicznych.

Projekt przewiduje, że rozporządzenie wejdzie w życie z dniem 21 maja 2019

Link

4. Projekt ustawy z dnia 25 marca 2019 r. o zmianie ustawy – Prawo celne oraz niektórych innych ustaw

Zmiana ustawy Prawo celne oraz niektórych innych ustaw spowodowana jest potrzebą ujednolicenia procedury wydawania przez naczelnika urzędu celno-skarbowego decyzji związanych z wymiarem należności celnych i podatkowych z tytułu importu w sytuacji, gdy dotyczy to tego samego zdarzenia powodującego powstanie długu celnego i zobowiązania podatkowego.

W przypadku importu towarów podlegającym należnościom celnym i podatkowym, postępowanie w sprawie określenia (wymiaru) należności celnych i należności podatkowych z tytułu importu towarów, mimo że dotyczy tego samego stanu faktycznego (ten sam podmiot, towar oraz zdarzenie powodujące powstanie długu celnego i zobowiązania podatkowego), z uwagi na odmienne uregulowania - prowadzone jest odrębnie dla wymiaru cła (na podstawie przepisów celnych) i podatków importowych (na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.) (dalej (Ordynacja podatkowa). W zdecydowanej większości przypadków decyzje podatkowe wydawane są dopiero po wydaniu decyzji celnych, gdyż do podstawy opodatkowania podatkiem VAT i podatkiem akcyzowym wlicza się wartość celną towaru i kwotę należności celnych określonych w decyzji celnej. Powoduje to brak możliwości prowadzenia ww. postępowań równolegle, co z kolei negatywnie wpływa na szybkość postępowania oraz jego ekonomikę. W obu postępowaniach (celnym i podatkowym), mimo, że dotyczą tego samego stanu faktycznego, wykonywane są dwukrotnie analogiczne czynności procesowe, jak choćby prawo do bycia wysłuchanym w postępowaniu celnym i następnie wyznaczenie 7-dniowego terminu do wypowiedzenia się w postępowaniu podatkowym, które realizują zasadniczo ten sam cel. Dualizm postępowań prowadzi do sytuacji, gdy w sprawie jednego zgłoszenia celnego może być wydanych nawet kilka decyzji wymiarowych (np. w przypadku importu wyrobów akcyzowych - paliw organ wyda decyzję celną, decyzję w sprawie podatku VAT, decyzję w sprawie podatku akcyzowego oraz decyzję w sprawie opłaty paliwowej), nie wspominając o dokumentach wydanych przez organ w toku postępowań. Przedsiębiorcy (importerzy) również zgłaszają potrzebę uproszczenia i odformalizowania tego procesu, bowiem oczekują od organów celnych sprawnego, całościowego zakończenia sprawy związanej z danym zgłoszeniem celnym. Rozwiązanie proponowane w projekcie ustawy o zmianie ustawy - Prawo celne oraz niektórych innych ustaw zakłada wyeliminowanie ww. dualizmu i ujednolicenie procedury związanej z wymiarem należności importowych, poprzez wprowadzenie rozwiązań prawnych umożliwiających przeprowadzenie jednego postępowania i wydanie jednej decyzji w sprawach związanych z importem.

Projekt ustawy przewiduje również odformalizowanie procesu ubiegania się o wpis do wykazu gwarantów uprawnionych do udzielania gwarancji składanych jako zabezpieczenie pokrycia kwot wynikających z długów celnych oraz wpis na listę agentów celnych.

W zakresie spraw związanych z dokonywaniem wpisu do wykazu gwarantów, zmianie ulega organ rozpatrujący sprawy z tego zakresu, z ministra właściwego do spraw finansów publicznych na Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. Zmiana ta jest uzasadniona z uwagi fakt, iż wykaz oraz sprawy z tego zakresu prowadzone są na podstawie przepisów prawa celnego, w związku z tym koniecznym jest rozszerzenie uprawnień Szefa KAS jako organu celnego.

Projekt ustawy zakłada ponadto doprecyzowanie przepisów w zakresie postępowania w sprawach celnych, w szczególności poprzez rozszerzenie zakresu stosowania Ordynacji podatkowej do ww. spraw o: tryb prostowania błędów rachunkowych oraz innych oczywistych omyłek (art.215 § 1 Op), regulacje dotyczące podania niespełniającego wymogów prawa (art. 169 § 2,3 i 4 Op), tryb umorzenia postępowania (art. 208 Op) - w zakresie odwołań.

Projektowane zmiany ustawy o podatku od towarów i usług, ustawy o podatku akcyzowym, ustawy - Prawo ochrony środowiska, ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym oraz ustawy Ordynacja podatkowa są konsekwencją wprowadzenia zasady ujednolicenia postępowania w sprawie należności celnych i podatkowych.

Projektowana zmiana ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2018 r. poz. 165, z późn.zm.) ma na celu zapewnienie możliwości elektronicznego prowadzenia spraw z zakresu gier hazardowych i odstąpienia od obowiązku przedkładania przez podmioty wymaganych informacji w formie pisemnej.

Zmiany przepisów ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej mają na celu ujednolicenie trybu prowadzenia kontroli celno-skarbowej w zakresie przestrzegania przepisów prawa celnego i prawa podatkowego w związku z przywozem towarów w obrocie między obszarem celnym UE a państwami trzecimi. Założeniem jest, że będzie mogła się odbywać jedna kontrola, która zakończy się protokołem.

Stan: 14.05.2019 r. – projekt ustawy znajduje się na etapie opiniowania.

Projekt przewiduje, że ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Link

5. Rządowy projekt ustawy z dnia 21 marca 2019 r. o zmianie ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz niektórych innych ustaw

Celem projektowanej ustawy jest ustanowienie kompleksowych regulacji prawnych, służących uszczelnieniu systemu podatkowego w zakresie obrotu olejem opałowym i olejem napędowym przeznaczonymi do celów opałowych oraz pozostałymi ciekłymi paliwami opałowymi, zwanych dalej „olejem opałowym”, a także zmniejszenie obciążeń administracyjnych dla przedsiębiorców handlujących olejami opałowymi poprzez wyeliminowanie obowiązku uzyskiwania papierowych oświadczeń i ich przechowywania przez okres 5 lat dla celów kontroli spełnienia warunków zastosowania obniżonej stawki dla tych wyrobów

Proponuje się w ustawie z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów wprowadzenie zmian, których celem jest objęcie systemem monitorowania przewozu i obrotu olejów opałowych (bez względu na jego objętość w przesyłce) oraz umożliwienie podmiotom dokonującym sprzedaży i podmiotom zużywającym składania w tym systemie oświadczeń o przeznaczeniu oleju opałowego do celów opałowych.

Potwierdzanie przez nabywców odbioru oleju opałowego w rejestrze zgłoszeń w systemie SENT pozwoli na zwolnienie sprzedających olej opałowy przedsiębiorców z obowiązku pobierania papierowych oświadczeń o przeznaczeniu tego wyrobu do celów opałowych, potwierdzenie odbioru oleju opałowego w rejestrze zgłoszeń będzie uznawane ex lege za złożenie takiego oświadczenia. Dzięki tym zmianom nastąpi zmniejszenie obciążeń administracyjnych wobec przedsiębiorców.

Spod obowiązku rejestracji wyłączono podmioty nabywające oleje opałowe w opakowaniach jednostkowych, których masa brutto nie przekracza 30 kg lub ich objętość nie przekracza 30 litrów i w łącznej ilości nieprzekraczającej jednorazowo odpowiednio 100 kg lub objętości 100 litrów. Dla potrzeb systemu monitorowania obrotu olejami opałowymi uznano, że skala sprzedaży detalicznej tych wyrobów jest na tyle niewielka, że objęcie podmiotów nabywających oleje opałowe w opakowaniach jednostkowych, obowiązkiem rejestracji jako zużywające podmioty olejowe oraz przemieszczaniem w systemie monitorowania przewozu i obrotu byłoby nadmiernym formalizmem. W tym przypadku wystarczający dla potrzeb nadzoru nad tą formą obrotu będzie rejestr prowadzony przez podmioty dokonujące sprzedaży.

Jednocześnie w celu realizacji powyższego założenia proponuje się dokonanie następujących zmian w ustawie o podatku akcyzowym:

1. wprowadzenie definicji pośredniczącego podmiotu olejowego i zużywającego podmiotu olejowego, a także obowiązku złożenia przez te podmioty zgłoszenia rejestracyjnego właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego (projektowane rozwiązania będą zbliżone do stosowanych obecnie zgłoszeń podatników podatku akcyzowego - art. 16 ustawy),

2. określenie organów podatkowych właściwych w sprawach rejestracji pośredniczącego podmiotu olejowego i zużywającego podmiotu olejowego,

3. rozszerzenie zakresu prowadzonych przez organy podatkowe rejestrów o elektroniczny rejestr pośredniczących podmiotów olejowych i elektroniczny rejestr zużywających podmiotów olejowych, co pozwoli na bieżącą informację o podmiotach dokonujących obrotu albo zużycia tych wyrobów,

4. zmiana warunków stosowania stawek akcyzy na oleje opałowe, m.in. poprzez odstąpienie od uciążliwego obowiązku pobierania przez sprzedawcę oleju opałowego papierowych oświadczeń w zamian za elektroniczne potwierdzenie odbioru w systemie SENT i składanie w tym systemie elektronicznie oświadczeń o przeznaczeniu olejów opałowych do celów opałowych,

5. nałożenie na pośredniczące podmioty olejowe dokonujące sprzedaży detalicznej olejów opałowych w opakowaniach jednostkowych obowiązku prowadzenia rejestru w miejsce pobierania papierowych oświadczeń.

W związku z projektowanymi zmianami regulacji w ustawie o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów i ustawy o podatku akcyzowym niezbędne jest dokonanie zmiany przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.) w zakresie wykonywania czynności sprawdzających (art. 272) wobec podmiotów dokonujących zgłoszenia rejestracyjnego uproszczonego, tj. pośredniczących podmiotów olejowych i zużywających podmiotów olejowych.

Stan: 05.04.2019 r. - projekt ustawy znajduje się na etapie Komisji Prawniczej.

Zakłada się, że ustawa wejdzie w życie z dniem 1 września 2019 r., z wyjątkami.

Link

Cykl warsztatów: Elektroniczny monitoring wyrobów akcyzowych: e-DD w EMCS PL2

Praktyczne zastosowanie przepisów w zakresie e-DD
Warszawa, Katowice, Poznań

Zarejestruj się

Podatki dochodowe

Weszło w życie

1.   Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów (przychodów) z tytułu nagród za przyczynienie się do szybkiej likwidacji choroby zakaźnej zwierząt

Rozporządzenie weszło w życie z dniem 30 kwietnia 2019 r.

Działanie na rzecz zwalczania chorób zakaźnych zwierząt. Zachęta dla osób do podejmowania działań przyczyniających się do szybkiej likwidacji choroby zakaźnej zwierząt.

Zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, w drodze rozporządzenia Ministra Finansów, od dochodów (przychodów) z tytułu nagród przyznanych przez wojewódzkiego lekarza weterynarii osobom za przyczynienie się do szybkiej likwidacji choroby zakaźnej zwierząt.

Link

Projekty

1.   Projekt ustawy z dnia 21 marca 2019 r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych

Podwójne opodatkowanie zysków w różnych państwach ma negatywny wpływ na działalność gospodarczą w skali międzynarodowej i prowadzi do pogorszenia warunków biznesowych i efektywności ekonomicznej przedsięwzięć, tworząc tym samym bariery rozwoju na wspólnym rynku. Istnieje potrzeba wprowadzenia mechanizmu, który będzie prowadził do zwiększenia efektywności i wydajności rozstrzygania sporów powstałych na gruncie problemu podwójnego opodatkowania w Unii Europejskiej. Brak jednolitości w procedurach rozstrzygania sporów, w tym na poziomie unijnym, w kontekście postępującej globalizacji, zmieniających się przepisów podatkowych, wzrostu ilościowego jak i wartościowego transgranicznych operacji gospodarczych, może rodzić obawy co do dodatkowych negatywnych konsekwencji, w których procedury chroniące podatników w obliczu problemu podwójnego opodatkowania byłyby blokowane, przewlekłe lub w istocie nie prowadziłyby do definitywnego rozstrzygnięcia kwestii spornej. Ponadto istnieje potrzeba uporządkowania i ujednolicenia terminologii w Ordynacji Podatkowej w zakresie objętym ustawą.

Projektowana ustawa wprowadza nowego mechanizmu zapewniającego ujednolicenie zasad rozwiązywania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania zysków w ramach Unii Europejskiej, który został przewidziany w dyrektywie Rady 2017/1852 z dnia 10 października 2017 r. w sprawie mechanizmów rozwiązywania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania (Dz. Urz. UE L 265 z 14.10.2017, str. 1; dalej: DRM). Dotyczy on spraw powstałych w związku z interpretacją i stosowaniem umów i konwencji przewidujących eliminowanie podwójnego opodatkowania dochodu lub majątku, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. W ramach tego mechanizmu wprowadzone zostają ramy czasowe i instytucjonalne oraz zasady na jakich odbywać się będzie przyjęcie i rozpatrzenie wniosku inicjującego procedurę wzajemnego porozumiewania, jej przeprowadzenie, ustanawianie komisji, w skład których wchodzić będą niezależne osoby, a także zapewnione zostaną jednolite gwarancje rozstrzygnięcia sprawy, interakcje z krajowymi postępowaniami i zasady odstępstwa od procedury. Zapewni także uproszczenia w dostępie do procedury dla osób fizycznych i mniejszych jednostek w rozumieniu dyrektywy DRM.

Przewiduje także uporządkowanie procedur dotyczących podwójnego opodatkowania poprzez skupienie postępowań prowadzonych na podstawie Konwencji z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie eliminowania podwójnego opodatkowania w przypadku korekty zysków przedsiębiorstw powiązanych (Dz. U. z 2007 r. poz. 1080), oraz postępowań prowadzonych na podstawie umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w jednym akcie prawnym.

Ponadto przewiduje wprowadzenie uproszczeń w zawieraniu jednostronnych uprzednich porozumień cenowych (uAPA), polegających głównie na zmniejszeniu wymogów dokumentacyjnych w stosunku do wybranych rodzajów transakcji, które cechują się ograniczonym poziomem ryzyka zmniejszenia dochodu podatkowego, a także przeniesienie uregulowań dotyczących APA z Ordynacji Podatkowej do projektowanej ustawy. Dla transakcji objętych uAPA przewiduje się również obniżenie wysokości opłat administracyjnych. Ponadto w ramach regulacji wprowadza się możliwość przeniesienia wniosków składanych przez podatników w ramach obecnie obowiązującego postępowania do postępowania przewidzianego dla uAPA (w przypadku spełnienia przesłanek do zastosowania tego postępowania) oraz możliwość przeniesienia wniosków składanych w ramach postępowania w sprawie uAPA do postepowania wynikającego z obecnie obowiązujących przepisów (w przypadku, gdy nie będą spełnione przesłanki do wydania decyzji w sprawie porozumienia w ramach postępowania w sprawie uAPA).

Projekt wprowadza również możliwość rozpoczęcia postępowania w sprawie APA przez podmiot zagraniczny planujący realizację w Polsce inwestycji, w wyniku której utworzony zostanie podmiot krajowy, z którym ten podmiot zagraniczny będzie zawierał transakcje kontrolowane; w takim przypadku, decyzja będzie wydawana dla podmiotu krajowego.

Stan: 26.04.2019 r. – projekt znajduje się na etapie opiniowania.

Projekt przewiduje, że ustawa wejdzie w życie z dniem 1 lipca 2019 r.

Link

2.   Projekt rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wzoru deklaracji o wysokości zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych od wypłat odsetek i dyskonta zrealizowanych w ramach emisji danej serii obligacji

Projekt rozporządzenia określa wzór formularza deklaracji o wysokości zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych od wypłat odsetek i dyskonta zrealizowanych w ramach emisji danej serii obligacji umożliwia prawidłowe obliczenie przez podatnika wysokości podatku z tytułu osiąganych przychodów z tytułu wypłat odsetek i dyskonta z emisji danej serii obligacji opodatkowanych w sposób określony w przepisach art. 18-21 ustawy.

Stan: 17.05.2019 r. – projekt rozporządzenia skierowano do podpisu ministra.

Projekt przewiduje, że rozporządzenie wejdzie w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Link

3.   Rządowy projekt ustawy z dnia 8 marca 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia zatorów płatniczych

Projektowane zmiany polegają na wprowadzeniu rozwiązań mobilizujących dłużników transakcji handlowych (przedsiębiorców i podmioty publiczne) do dokonywania zapłaty w ustalonym terminie, jak również zniechęcających do narzucania przez nich nieuzasadnionych, wydłużonych terminów zapłaty. Propozycje przewidują również wprowadzenie mechanizmów wsparcia dla wierzycieli, w szczególności MŚP. Projekt przewiduje również zmiany mające na celu ograniczenie potencjalnych nadużyć w korzystaniu z instrumentów przewidzianych w ustawie o terminach zapłaty w transakcjach handlowych oraz doprecyzowanie przepisów budzących wątpliwości w praktycznym ich stosowaniu.

Projekt zakłada ponadto:

1) skrócenie terminu zapłaty w transakcjach, w których dłużnikiem jest podmiot publiczny, do 30 dni, bez możliwości wydłużenia (wyjątek stanowią podmioty lecznicze dla który proponuje się pozostawienie terminu 60-dniowego);

2) wprowadzenie ustawowego obowiązku stosowania, maksymalnego 60-dniowego terminu zapłaty w transakcjach w których wierzycielem jest MŚP, a dłużnikiem duży przedsiębiorca (definiowany zgodnie z Załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu) pod rygorem nieważności zapisu umownego przewidującego dłuższy termin zapłaty;

3) zobowiązanie przedsiębiorców będących podatnikami, których dane indywidualne podlegają publikacji przez Ministra Finansów (grupy kapitałowe i podatników, których przychód przekracza rocznie 50 mln euro) do przekazywania Ministrowi Finansów corocznego sprawozdania o stosowanych terminach zapłaty;

4) wprowadzenie kar administracyjnych nakładanych przez Prezesa UOKiK na przedsiębiorców, którzy nadmiernie opóźniają się w płatnościach i tym samym kredytują swoją działalności kosztem kontrahentów (informacje o ukaranych podmiotach będą publikowane);

5) przerzucenie z wierzyciela na dłużnika ciężaru dowodu, że ustalony w umowie termin zapłaty jest rażąco nieuczciwy oraz wprowadzenie możliwości żądania takiego ustalenia w ciągu 3 lat od dnia, w którym umowa została wykonana;

6) wprowadzenie możliwości odstąpienia przez wierzyciela od umowy lub wypowiedzenia umowy, gdy termin zapłaty został ustalony w umowie jest nadmiernie wydłużony, a ustalenie tego terminu było rażąco nieuczciwe wobec wierzyciela (w projekcie przyjęto, że możliwość taka będzie przysługiwała w przypadku terminu dłuższego niż 120 dni);

7) uproszczenie procedury zabezpieczającej dla roszczeń o wartości nie wyższej niż 75 tys. zł, co nastąpi przez złagodzenie warunków wykazania spełnienia świadczenia przez wierzyciela;

8) wprowadzenie mechanizmu zapobiegającemu nadużywania prawa do rekompensaty w wysokości 40 euro w przypadku dokonania cesji wierzytelności na osoby trzecie (w szczególności na firmy windykacyjne);

9) wprowadzenie rozwiązań, zgodnie z którymi podmiot publiczny może nie dochodzić należności z tytułu rekompensaty, w przypadku gdy jej wysokość jest równa lub wyższa od wysokości należności głównej;

10) wprowadzenie progów wysokości rekompensaty w zależności od wysokości wynagrodzenia 40 euro (do 1000 euro), 70 euro (do 10000 euro) i 100 euro (powyżej 10000 euro);

11) wprowadzenie możliwości pomniejszenia przez wierzyciela podstawy opodatkowania (podatku PIT i CIT) o kwotę wierzytelności, jeżeli wierzytelność ta nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie w ciągu 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze (tzw. złe długi);

12) nałożenie na dłużnika obowiązku doliczenia do podstawy opodatkowania (podatek CIT i PIT) kwoty nieuregulowanego zobowiązania, jeżeli zobowiązanie nie zostało uregulowane w terminie 90 dni od dnia upływu terminu płatności określonego w fakturze (rachunku) lub umowie;

13) uzupełnienie katalogu czynów nieuczciwej konkurencji o działanie polegające na nieuzasadnionym wydłużaniu terminów zapłaty za dostarczone produkty lub wykonane usługi w ustawie o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz zmiany doprecyzowujące w ustawie o przeciwdziałaniu nieuczciwemu wykorzystywaniu przewagi kontraktowej w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi,

14) podniesienie wysokości odsetek ustawowych za opóźnienia w transkacjach handlowych o dwa punkty procentowe, tak by kredytowanie się kosztem kontrahentów było droższe niż uzyskanie pieniędzy np. z kredytu komercyjnego, za wyjątkiem transakcji, w których dłużnikiem jest podmiot leczniczy (w tych transakcjach odsetki pozostaną na dotychczasowym poziomie);

15) wprowadzenie obowiązku samodzielnego naliczania odsetek z tytułu przeterminowanych płatności – obowiązek obejmie dużych przedsiębiorców w transakcjach z MŚP.

Oczekiwanym efektem nowelizacji jest poprawa sytuacji wierzycieli, w szczególności tych, którzy są słabszą ekonomicznie stroną transakcji asymetrycznych oraz tych którzy zawierają umowy z podmiotami publicznymi. Większość rozwiązań dotyczy przedsiębiorców nierzetelnych, chroniąc jednocześnie przedsiębiorców, którzy terminowo regulują swoje zobowiązania

Stan: 02.04.2019 r. – projekt ustawy znajduje się na etapie Komisji Prawniczej.

Ustawa ma wejść w życie z dniem 1 czerwca 2019 r., z wyjątkiem zmian podatkowych, które wejdą w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.

Link

Webcast: Podatek u źródła (WHT) – zmiany zasad poboru

Jakie zmiany wprowadzają nowe przepisy dotyczące podatku u źródła (WHT)?

5 czerwca 2019 r., godz. 10.00-11.00

Dowiedz się więcej

Pozostałe

Weszło w życie

1.   Ustawa z dnia 4 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami oraz niektórych innych ustaw

Ustawa weszła w życie z dniem 30 kwietnia 2019 r.

Ustawa zmienia ustawę o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami, ustawę o wykonywaniu Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki w sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz wdrożenia ustawodawstwa FATCA, ustawę Ordynacja podatkowa oraz Kodeks karny skarbowy.

Link

Projekty

1.   Ustawa z dnia 16 maja 2019 r. o zmianie ustawy o pracowniczych planach kapitałowych, ustawy o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych oraz ustawy - Prawo bankowe

Obowiązująca ustawa z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych (dalej „ustawa o PPK”) w obecnym brzmieniu powoduje szereg negatywnych konsekwencji i komplikacji we wdrożeniu systemu dla zarówno pracodawców i pracowników jak i dla PFR, odpowiedzialnego za wdrożenie systemu Pracowniczych Planów Kapitałowych (dalej „PPK”).

Należy podkreślić, że system PPK jako dobrowolne narzędzie gromadzenia prywatnych oszczędności na indywidualnych kontach oszczędnościowych, jest całkowicie odrębny od powszechnego systemu ubezpieczeń, gdzie taki limit obowiązuje. Limitowanie wpłat na PPK do 30-krotności średniego wynagrodzenia to bardzo duże utrudnienie dla PFR w zakresie stworzenia systemu ewidencji uczestników PPK i rozliczania dopłat. Co niezwykle istotne, pozostawienie tego limitu rodzi duże kłopoty także po stronie pracowników i pracodawców.

Trudno rozstrzygać na przykład czy pracownicy, którzy już nie odprowadzają składek do ZUS powinni, czy nie powinni zawierać umowy o prowadzenie PPK. Wątpliwości i kłopoty pojawią się w przypadku kilku tytułów ubezpieczenia i osiągania różnych przychodów z różnych źródeł (np. kwestie zwrotów, pilnowania podstawy wymiaru z różnych tytułów).

Z technicznego punktu widzenia stosowanie limitu 30-krotności może przyczynić się w przyszłości do częstych wpłat w niewłaściwej wysokości oraz wpłat nienależnych. Dotyczy to głównie sytuacji przekroczenia rocznej podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe przez osobę zatrudnioną jednocześnie w kilku podmiotach. Obniżenie tego ryzyka wiązałoby się z istotnym kosztem wdrożenia rozwiązań informatycznych po stronie pracodawców i PFR.

W odpowiedzi na poruszone wyżej kwestie znosi się limit 30-krotności podstawy wpłat w PPK oraz wprowadza uproszczenia systemu PPK, m.in.:

- rozszerza się katalog osób zatrudnionych w rozumieniu ustawy o PPK o osoby przebywające na urlopach wychowawczych lub pobierające zasiłek macierzyński  albo zasiłek w wysokości zasiłku macierzyńskiego (podmioty zatrudniające dzięki tej zmianie nie będą zobowiązane do zawierania umów o prowadzenie PPK w różnych terminach w związku z powrotem poszczególnych osób z urlopów związanych z macierzyństwem do pracy),

- umożliwia się zastosowanie podpisu mechanicznego do wezwania podmiotu zatrudniającego do zawarcia umowy o zarządzanie PPK albo do przekazania do PFR informacji o zawarciu umowy o zarządzanie PPK,

- wprowadza się dodatkowe możliwości informowania uczestników PPK poprzez zapewnienie im dostępu do systemu teleinformatycznego instytucji finansowej, a w przypadku gdy będzie to niemożliwe, umożliwia się przekazywanie takiej informacji na wniosek uczestnika PPK w postaci papierowej,

- zobowiązuje się podmioty zatrudniające, które z przyczyn określonych w art. 133 ust. 1 ustawy o PPK nie zawarły umowy o zarządzanie, do przekazania informacji o spełnieniu warunków wymienionych w powołanym przepisie (taka informacja zwrotna zakończy procedurę w PFR, a zatem spowoduje, że Ewidencja PPK nie będzie wysyłać kolejnych wezwań do zawarcia umowy, aż do kolejnej weryfikacji w następnym terminie stosowania przepisów),

- wyłącza się rachunki PPK z obowiązku identyfikowania i raportowania w rozumieniu ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz. U. z 2019 r. poz. 648, z późn. zm.) oraz umowy z dnia 7 października 2014 r. między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki w sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz wdrożenia ustawodawstwa FATCA, oraz towarzyszących Uzgodnień Końcowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1647, z późn. zm.),

- w celu zapewnienia efektywności dokonywanych inwestycji wprowadza się dodatkowy warunek pobierania przez podmioty zarządzające PPK wynagrodzenia za osiągnięty wynik w postaci konieczności osiągnięcia stopy zwrotu przez fundusz inwestycyjny, fundusz emerytalny lub subfundusz na poziomie nie niższym niż 75% najwyższych stóp zwrotu w ramach funduszy tej samej zdefiniowanej daty,

- poprzez zmianę definicji reprezentatywnej organizacji związkowej usuwa się lukę prawną i umożliwia operatorowi portalu PPK (PFR) wydatkowanie środków z opłaty wstępnej oraz środków z opłaty rocznej, o których mowa w art. 79 ust. 1 ustawy o PPK, reprezentatywnym organizacjom związkowym, na ich wniosek z przeznaczeniem na edukację i promocję PPK.

Stan: 20.05.2019 r. – ustawę przekazano Prezydentowi do podpisu.

Ustawa wejdzie w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Link

2.   Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 21 marca 2019 r. w sprawie wzoru zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli podatkowej

Projektowane rozporządzenie jest konsekwencją zmian wprowadzanych z dniem 11 września 2018 r. w ustawie z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2017 r. poz. 570, z późn. zm.), ustawą z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1544). Zmiany te dotyczą zastąpienia stosowanego dotychczas określenia „profil zaufany ePUAP" określeniem „profil zaufany", a jednocześnie „podpis potwierdzony profilem zaufanym ePUAP" zostanie zastąpiony przez „podpis zaufany". Projekt uwzględnia także zmiany wprowadzone do ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.) ustawą z dnia 6 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy o dowodach osobistych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r. poz. 60), która wprowadza zaawansowany podpis elektroniczny zwany „podpisem osobistym”. Projektowane rozporządzenie jest wykonaniem delegacji ustawowej zawartej w art. 282b § 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa i podobnie jak dotychczas obowiązujące rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 27 października 2016 r. w sprawie wzoru zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli podatkowej (Dz. U. poz. 1778) określa wzór zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli podatkowej (ZAW-K). Projektowany wzór zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli podatkowej (ZAW-K) jest analogiczny do dotychczasowego, wprowadzono jedynie zmiany wynikające ze wskazanych wyżej zmian: ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz ustawy o dowodach osobistych oraz usunięto pole „Poczta”.

Stan: 21.05.2019 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie uzgodnień.

Projekt przewiduje, że rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia

Link

3.   Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2019 r. w sprawie wzoru deklaracji w sprawie podatku od niektórych instytucji finansowych

Projekt rozporządzenia jest konsekwencją wejścia w życie ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2215). Art. 130 ustawy wprowadza zmianę w ustawie z dnia 15 stycznia 2016 r. o podatku od niektórych instytucji finansowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1410), polegającą na możliwości obniżenia podstawy opodatkowania o wartość aktywów zgromadzonych w ramach umów o prowadzenie pracowniczych planów kapitałowych przez zakłady ubezpieczeń. Konieczne jest uwzględnienie tej zmiany w deklaracji w sprawie podatku od niektórych instytucji finansowych (FIN-1).

Określenie nowego wzoru deklaracji w sprawie podatku od niektórych instytucji finansowych (FIN-1) wraz z objaśnieniem co do sposobu wypełniania oraz terminu i miejsca jej składania.       

Stan: 30.04.2019 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie konsultacji publicznych.

Projekt przewiduje, że rozporządzenie wejdzie w życie z dniem 1 sierpnia 2019 r.

Link

4.   Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 kwietnia 2019 r. w sprawie poziomu istotności przeterminowanego zobowiązania kredytowego

Identyfikacja przeterminowanego zobowiązania kredytowego służy do stwierdzenia stanu niewykonania zobowiązania i w konsekwencji wpływa na poziom wymogów kapitałowych z tytułu ryzyka kredytowego oraz poziom oczekiwanych strat. Polska, podobnie jak pozostałe Państwa Członkowskie, została zobowiązana na mocy rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/171 z dnia 19 października 2017 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących wysokości progu istotności przeterminowanego zobowiązania kredytowego (Dz. Urz. UE L 32 z 6.2.2018 r., str. 1), zwanego dalej: „rozporządzeniem delegowanym”, do zdefiniowania kryteriów, po przekroczeniu których przeterminowane zobowiązanie kredytowe zostanie sklasyfikowane jako niewykonanie zobowiązania (default).

Zgodnie z rozporządzeniem delegowanym próg istotności przeterminowanego zobowiązania kredytowego składa się z elementów bezwzględnych i względnych. Składnik bezwzględny określa maksymalną kwotę sumy wszystkich kwot przeterminowanych zobowiązań dłużnika wobec instytucji, jej jednostki dominującej lub którejkolwiek z jej jednostek zależnych, dalej „przeterminowane zobowiązanie kredytowe”. Składnik względny wyrażony jest jako wielkość procentowa odzwierciedlająca kwotę przeterminowanych zobowiązań kredytowych w stosunku do łącznej kwoty wszystkich ekspozycji bilansowych tej instytucji, jej jednostki dominującej lub z którejkolwiek z jej jednostek zależnych wobec tego dłużnika, z wyłączeniem ekspozycji kapitałowych. W rozporządzeniu delegowanym zostały określone wartości graniczne progu istotności przeterminowanego zobowiązania kredytowego. W odniesieniu do składnika bezwzględnego dla ekspozycji detalicznych kwota maksymalna wynosi 100 euro lub równowartości tej kwoty w odpowiedniej walucie krajowej, a dla innych niż detaliczne 500 euro lub równowartości tej kwoty w odpowiedniej walucie krajowej. Dopuszczalna wartość progu względnego znajduje się w przedziale 0%-2,5%, przy czym wartość domyślna wynosi 1%. Projekt rozporządzenia przewiduje następujące parametry w zakresie progu istotności:

1) składnik bezwzględny: - 400 złotych w przypadku ekspozycji detalicznych, - 2000 złotych w przypadku ekspozycji innych niż detaliczne.

2) składnik względny na poziomie 1% ekspozycji dłużnika.

 Zaproponowane parametry progu są zbieżne z domyślnymi parametrami progu określonymi w rozporządzeniu delegowanym oraz z parametrami kształtującymi się w innych państwach UE. Takie podejście zwiększa spójność procesu identyfikacji niewykonania zobowiązania, co ma szczególne znaczenie w przypadku banków konsolidowanych na poziomie UE. Ponadto zaproponowana wysokość składnika bezwzględnego stanowi przybliżoną wartość składnika wynikającego z rozporządzenia delegowanego i jednocześnie zapewnia bufor związany z ewentualnymi fluktuacjami kursu EUR/PLN. Jednocześnie należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 5 rozporządzenia delegowanego, w przypadku wystąpienia wahań kursu powodujących przekroczenie równowartości składnika bezwzględnego wyrażonego w innej walucie względem wielkości ustalonej w euro, składnik ten może pozostać niezmienny, chyba, że przestał on odzwierciedlać racjonalny poziom ryzyka. Elementem niezbędnym w procesie oceny istotności przeterminowanego zobowiązania kredytowego jest kryterium czasu. Zobowiązanie, w przypadku którego przekroczony został zarówno składnik bezwzględny, jak i względny, może zostać uznane za istotne tylko w sytuacji, gdy zwłoka w wykonaniu zobowiązania przekracza 90 dni. Kryterium czasu zawarte jest w art. 178 ust. 1 lit. b rozporządzenia CRR, które co do zasady jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Stan: 07.05.2019 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie opiniowania.

Projekt przewiduje, że rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Link

5.   Poselski projekt ustawy Karta Praw Podatnika

Celem ustawy jest zapewnienie należytej ochrony praw podatników, która każdorazowo wymaga odpowiedniego wyważenia interesu publicznego i prywatnego w prawie podatkowym. Ustawa ma również na celu podniesienie świadomości społecznej praw podatnika.

Ustawa wprowadza do polskiego systemu podatkowego nową instytucję, to jest Kartę Praw Podatnika, rozumianą jako tekst normatywny, w którym w zwięzły sposób określone są podstawowe prawa podatników, którym odpowiadają obowiązki organów podatkowych.

Podstawowym zadaniem proponowanej karty nie jest przyznanie podatnikom nowych praw, bo te wynikają już z Konstytucji, a także z  ustaw szczegółowych prawa proceduralnego i materialnego. Karta ma za zadanie wzmocnić ochronę tych praw, poprzez usystematyzowanie ich w formie zasad systemu prawa podatkowego, to jest norm zawartych bezpośrednio w prawie pozytywnym i cechujących się szczególną doniosłością dla systemu prawa podatkowego jako całości, poszczególnych jego części i instytucji. Normy zapisane w karcie, z istoty swej bardziej ogólne, podlegają uszczegółowieniu w innych ustawach, w tym w szczególności w Ordynacji podatkowej. Normy zapisane w karcie należy stosować łącznie z innymi normami albo bezpośrednio i samodzielnie. Normy te powinny stanowić też kontekst interpretacyjny dla całego systemu prawa podatkowego, wszystkich pozostałych przepisów prawa podatkowego.

W niektórych obszarach proponowana karta uzupełnienia dotychczasowy katalog praw podatnika albo wyraża wprost prawa, których obowiązywanie obecnie jest niekiedy kwestionowane, choć nie powinno być. Jednakże nawet wówczas, gdy proponowana karta powtarza jedynie prawa, które wynikają już z innych przepisów, ma do odegrania ważną rolę porządkującą, wzmacniającą oraz edukacyjną. Karta w formie krótkiej ustawy ułatwi podatnikom, szczególnie tym nie korzystającym z usług profesjonalnych pełnomocników,  odnalezienie i powołanie konkretnej podstawy prawnej dla ochrony ich praw.

Ustanowione w karcie liczne obowiązki informacyjne są wyrazem roli edukacyjnej, jaką karta ma odegrać wobec podatników i przedstawicieli administracji podatkowej.

Stan: 15.05.2019 r. – projekt ustawy został skierowany do pierwszego czytania na posiedzeniu Sejmu.

Projekt przewiduje, że ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Link

6.   Poselski projekt ustawy o zmianie ustawy o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych oraz niektórych innych ustaw

Projekt ustawy stanowi propozycję alternatywnego rozwiązania kwestii Otwartych Funduszy Emerytalnych (OFE) w świetle zapowiadanych zmian projektowanych przez rząd.

Projektodawcy stoją na stanowisku, że środki zgromadzone w OFE są prywatnym majątkiem obywateli, na które co prawda nałożono pewne ograniczenia prawne, lecz nie zmienia to ich prywatnego charakteru. Priorytetem władz państwowych powinno być zatem takie ukształtowanie stanu prawnego, aby obywatele mogli swobodnie z tych środków korzystać i dysponować nimi na swoje cele zgodnie z własną wolą.

Projektodawcy są jednak świadomi, że środki obecnie zgromadzone w OFE są przedmiotem inwestycji w instrumenty finansowe, a głównie w akcje – i są tym samym ulokowane na giełdzie. Według danych KNF z lutego  2019 r. aktywa wszystkich OFE wynosiły łącznie ponad 162 mld zł15. Umorzenie całości jednostek rozrachunkowych na kontach OFE i wypłata całości środków członkom OFE wymagałaby w praktyce zwiększenia podaży na rynku kapitałowym o całość pozostających w dyspozycji OFE instrumentów finansowych. Niewątpliwie skutkowałoby to gwałtownym obniżeniem wartości aktywów, ze szkodą dla członków OFE, a także nieprzewidzialnymi skutkami dla rynku. Tymczasem ustawodawca, projektując rozwiązania prawne w interesie obywateli, nie może abstrahować od dalekosiężnych skutków podejmowanych działań i nie powinien ignorować też interesu publicznego. Biorąc te okoliczności pod uwagę, projektodawcy proponują w przedłożonym projekcie szereg zabezpieczeń i zachęt, które będą niwelowały opisane powyżej ryzyka, a jednocześnie będą zapewniały płynność uprawnień wynikających ze zgromadzonych środków.

Projekt przewiduje zmiany m.in. w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych i ustawie o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji.

Stan: 08.05.2019 r. – zwrócono się do przedstawiciela wnioskodawców o uzupełnienie uzasadnienia.

Projekt przewiduje, że ustawa wchodzi w życie w terminie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Link

7.   Projekt ustawy z dnia 12 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych oraz ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej

Potrzeba nowelizacji ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych ((Dz. U. z 2018 r. poz. 473, z późn. zm.) oraz ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Dz. U. z 2019 r. poz. 381) wynika z konieczności zapewnienia Komisji Nadzoru Finansowego, jako polskiemu organowi nadzoru, skutecznych mechanizmów nadzoru nad zagranicznymi zakładami ubezpieczeń oraz zagranicznymi zakładami reasekuracji z innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej wykonujących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność przez oddział lub w inny sposób niż przez oddział, w ramach swobody świadczenia usług.

Projekt ustawy zakłada zmianę w art. 14 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych. Proponuje się dodanie przepisu, który precyzowałby, iż regulacje dotyczące terminów na wypłatę odszkodowania oraz odpowiedzialności w razie ich przekroczenia dotyczą również zagranicznych zakładów ubezpieczeń.

Z kolei zmiany w ustawie o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej zakładają możliwość natychmiastowej i nadzwyczajnej interwencji organu nadzoru w przypadku konieczności niezwłocznego usunięcia lub zapobieżenia naruszania interesów ubezpieczających, ubezpieczonych i uprawnionych z umów ubezpieczenia. W tym zakresie projektowana ustawa implementuje do polskiego porządku prawnego art. 155 ust. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiej i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II). Zgodnie z jego treścią przepisy określające procedurę zwykłą nie mają wpływu na uprawnienia zainteresowanych państw członkowskich do podejmowania odpowiednich środków nadzwyczajnych w celu zapobiegania nieprawidłowościom lub karania za nieprawidłowości na ich terytorium. Uprawnienia te obejmują możliwość zapobiegania dalszemu zawieraniu przez zakład ubezpieczeń nowych umów ubezpieczenia na ich terytoriach. Zaproponowane zmiany pozostają również w zgodności z wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-559/15 Onix Asigurari. Proponowane zwiększenie uprawnień nadzorczych Komisji Nadzoru Finansowego będzie miało pośredni wpływ na obywateli korzystających z usług zagranicznych zakładów ubezpieczeń oraz zakładów reasekuracji z państw członkowskich Unii Europejskiej wykonujących działalność na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, którzy zyskają dodatkową ochronę swoich interesów w przypadkach nadzwyczajnych, co może zwiększyć zaufanie do instytucji ubezpieczeniowych.

Stan: 15.05.2019 r. – projekt ustawy znajduje się na etapie opiniowania.

Projekt przewiduje, że ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Link

8.   Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 kwietnia 2019 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie dodatkowych sprawozdań finansowych i statystycznych zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji

Nowelizacja rozporządzenia w sprawie dodatkowych sprawozdań finansowych  i statystycznych zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji wynika ze zmian wprowadzonych ustawą z dnia 26 stycznia 2018 r. o zmianie ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 398 i 650), ustawą z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o usługach zaufania publicznego oraz identyfikacji elektronicznej (Dz. U.  z 2018 r. poz. 1544, z późn. zm.) oraz uchylenia ustawy z  dnia  4 marca 2010 r. o świadczeniu usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. poz. 278, z późn. zm.).

Obecnie obowiązujące rozporządzenie zawiera odwołanie do definicji państwa członkowskiego zawartej w ustawie z dnia 4 marca 2010 r. o świadczeniu usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, która została uchylona przez art. 193 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej (Dz. U. poz. 650). Część regulacji zawartych w ww. ustawie, w tym definicja państwa członkowskiego zostały przeniesione do nowej ustawy z dnia 6 marca 2018 r.  o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, która kompleksowo reguluje zasady uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych  w  obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W związku z tym, w rozporządzeniu konieczne jest uaktualnienie odwołania do definicji państwa członkowskiego zawartej w  art. 3 pkt  6 tej ustawy.

Zawarte w projekcie zmiany zakładają:

• sporządzanie części A dodatkowego sprawozdania finansowego i statystycznego zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji w postaci elektronicznej oraz opatrzenie takiego sprawozdania kwalifikowanym podpisem elektronicznym lub podpisem zaufanym przez osoby do tego uprawnione,

• rezygnację z dołączania do części A dodatkowego sprawozdania finansowego i statystycznego zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji dodatkowych dokumentów i informacji (dokumenty udostępnianie będą z repozytorium dokumentów finansowych), za wyjątkiem informacji o wartości składki przypisanej brutto, która będzie sporządzana w postaci elektronicznej przez zakłady ubezpieczeń  działające w formie towarzystw ubezpieczeń wzajemnych,

• uaktualnienie odwołania do definicji państwa członkowskiego, która zawarta jest w ustawie z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Stan: 9.05.2019 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie opiniowania.

Projekt przewiduje, że rozporządzenie wejdzie w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Link

9.   Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 kwietnia 2019 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie formy oraz sposobu sporządzenia przez zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji danych i informacji do celów nadzoru

Nowelizacja  rozporządzenia w sprawie formy oraz sposobu sporządzenia przez zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji danych i informacji do celów nadzoru ma na celu dostosowanie wskazanego w rozporządzeniu odwołania do definicji państwa członkowskiego zawartej w ustawie z dnia 6 marca 2018 r.  o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej (Dz. U. poz. 649, z późn. zm.).

Obecnie obowiązujące rozporządzenie zawiera odwołanie do definicji państwa członkowskiego zawartej w ustawie z dnia 4 marca 2010 r. o świadczeniu usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, która została uchylona przez art. 193 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarczej (Dz. U. poz. 650). Część regulacji zawartych w ww. ustawie, w tym definicja państwa członkowskiego, zostały przeniesione do nowej ustawy z dnia 6 marca 2018 r.  o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, która kompleksowo reguluje zasady uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych  w  obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W celu zapewnienie właściwego odwołania w § 4 pkt 1 lit. b projektowanego rozporządzenia proponuje się wprowadzenie odwołania do definicji państwa członkowskiego zawartej w art. 3 pkt 6 ustawie z dnia 6 marca 2018 r.  o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej (Dz. U. poz. 649, z późn. zm.).

Stan: 24.04.2019 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie opiniowania.

Projekt przewiduje, że rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Link

10. Projekt rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 kwietnia 2019 r. w sprawie wpłat na pokrycie kosztów nadzoru nad małymi instytucjami płatniczymi

Rozporządzenie stanowi wykonanie przewidzianego w art. 117u ust. 3 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (Dz.U. z 2017 r. poz. 2003, z późn.zm.), zwanej dalej „ustawą”, upoważnienia dla Prezesa Rady Ministrów do określenia terminów uiszczania, wysokości i sposobu obliczania wpłat z tytułu nadzoru nad małymi instytucjami płatniczymi, a także sposobów i terminy rozliczenia tych wpłat. Wytyczne zawarte w art. 117u ust. 3 ustawy nakazują wydanie przepisów wykonawczych przy uwzględnieniu charakteru czynności, z którymi wiąże się obowiązek uiszczenia opłat i z zapewnieniem skuteczności sprawowanego nadzoru, mając zarazem na względzie, aby wysokość wpłat na pokrycie kosztów nadzoru i opłat nie wpływała w istotny sposób na zwiększenie kosztów działalności podmiotów obowiązanych do ich uiszczenia.

Celem projektu jest określenie modelu obliczania wpłat na koszty nadzoru dla małych instytucji płatniczych (MIP) na rzecz Komisji Nadzoru Finansowego, wynikająca z delegacji ustawowej dotyczącej zasad pokrywania kosztów nadzoru nad małymi instytucjami płatniczymi. Z tego względu nie ma możliwości osiągnięcia celu tego aktu normatywnego za pomocą innych środków (art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorcy, Dz. U. poz. 646).

Projektowane rozporządzenie wyznacza stawkę na poziomie dozwolonego ustawowo maksimum, tj. w wysokości 0,025%, przy czym, – stosownie do przepisów ustawy, wysokość należnych wpłat na pokrycie kosztów nadzoru nad małymi instytucjami płatniczymi, wyliczana będzie od wartości obrotów związanych ze świadczeniem przedmiotowych usług. Ustalenie wysokości opłat oraz stawki na proponowanym poziomie jest niezbędne ze względu na szacowaną wielkość uzyskanych z tego tytułu środków w zestawieniu z kosztami, na pokrycie których środki te mają być przeznaczone.  

Stan: 18.04.2019 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie opiniowania.

Projekt przewiduje, że rozporządzenie wejdzie w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Link

11. Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 13 maja 2019 r. w sprawie wzoru zbiorczej deklaracji w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych

Projekt rozporządzenia jest konsekwencją zmian w ustawie z dnia 9 września 2000  r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1150, z późn. zm.), wprowadzonych ustawą z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu wprowadzenia uproszczeń dla przedsiębiorców w prawie podatkowym i gospodarczym (Dz. U. poz. 2244). Projekt rozporządzenia stanowi wykonanie przez Ministra Finansów dyspozycji wynikającej z przepisu art. 10 ust. 5 znowelizowanej ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i określa wzór zbiorczej deklaracji w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych.

Określenie wzoru zbiorczej deklaracji w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych ułatwi podatnikom tego podatku – dokonującym w ciągu miesiąca wielu czynności cywilnoprawnych - wywiązywanie się z obowiązku deklarowania i zapłaty podatku. Obowiązek składania deklaracji po dokonaniu każdej czynności cywilnoprawnej zostanie ograniczony do złożenia jednej deklaracji, tym samym przyczyni się do zmniejszenia biurokratycznych obowiązków.

Stan: 15.05.2019 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie Komisji Prawniczej.

Projekt przewiduje, że rozporządzenie wejdzie w życie z dniem 1 lipca 2019 r.

Link

12. Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 maja 2019 r. w sprawie sposobu przesyłania informacji o lasach oraz deklaracji na podatek leśny za pomocą środków komunikacji elektronicznej

Projektowane rozporządzenie jest konsekwencją zmian wprowadzonych do ustawy z dnia 30 października 2002 r. o podatku leśnym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1821, z późn. zm.) ustawą z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu wprowadzenia uproszczeń dla przedsiębiorców w prawie podatkowym i gospodarczym (Dz. U. poz. 2244), które wejdą w życie 1 lipca 2019 r.

Projektowane rozporządzenie stanowi wykonanie upoważnienia ustawowego dla ministra właściwego do spraw finansów publicznych wynikającego z art. 6 ust. 10 ustawy o podatku leśnym. Zgodnie z tym przepisem, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw informatyzacji, określi, w drodze rozporządzenia:

1) sposób przesyłania informacji o lasach oraz deklaracji na podatek leśny za pomocą środków komunikacji elektronicznej,

2) rodzaje podpisu elektronicznego, którym powinny być opatrzone informacje o lasach oraz deklaracje na podatek leśny

 - uwzględniając potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności i niezaprzeczalności danych zawartych w tych informacjach i deklaracjach, oraz potrzebę ich ochrony przed nieuprawnionym dostępem.

Do końca czerwca 2019 r. uprawnienia w zakresie określenia sposobu przesyłania formularzy w zakresie podatku leśnego za pomocą środków komunikacji elektronicznej oraz rodzajów podpisu elektronicznego, którym powinny być one opatrzone, przysługuje radom gmin. Podjęcie uchwały w tym zakresie jest fakultatywne. Od 1 lipca 2019 r. ma być zapewniona powszechna możliwość składania formularzy w zakresie podatku leśnego za pomocą środków komunikacji elektronicznej (przy jednoczesnym zachowaniu prawa do składania formularzy w formie papierowej).

Projekt rozporządzenia przewiduje przesyłane informacji i deklaracji, obowiązujących w zakresie podatku leśnego, z wykorzystaniem:

1) elektronicznej platformy usług administracji publicznej (ePUAP) lub

2) innego systemu teleinformatycznego wskazanego na stronie Biuletynu Informacji Publicznej właściwego organu jednostki samorządu terytorialnego.

Przewiduje się trzy rodzaje podpisu elektronicznego, którym powinny być opatrzone informacje i deklaracje w podatku leśnym: kwalifikowany podpis elektroniczny, podpis osobisty albo podpis zaufany.

Rozporządzenie umożliwi podatnikom podatku leśnego składanie formularzy w tym podatku za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

Stan: 16.05.2019 r. – projekt znajduje się na etapie Komisji Prawniczej.

Projekt przewiduje, że rozporządzenie wejdzie w życie z dniem 1 lipca 2019 r.

Link

13. Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 maja 2019 r. w sprawie sposobu przesyłania informacji o gruntach oraz deklaracji na podatek rolny za pomocą środków komunikacji elektronicznej

Projektowane rozporządzenie jest konsekwencją zmian wprowadzonych do ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1892, z późn. zm.) ustawą z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu wprowadzenia uproszczeń dla przedsiębiorców w prawie podatkowym i gospodarczym (Dz. U. poz. 2244), które wejdą w życie 1 lipca 2019 r.

Projektowane rozporządzenie stanowi wykonanie upoważnienia ustawowego dla ministra właściwego do spraw finansów publicznych wynikającego z art. 6a ust. 12 ustawy o podatku rolnym. Zgodnie z tym przepisem, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw informatyzacji, określi, w drodze rozporządzenia:

1) sposób przesyłania informacji o gruntach i deklaracji na podatek rolny, za pomocą środków komunikacji elektronicznej,

2) rodzaje podpisu elektronicznego, którym powinny być opatrzone te informacje i deklaracje.

 - uwzględniając potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności i niezaprzeczalności danych zawartych w tych informacjach i deklaracjach, oraz potrzebę ich ochrony przed nieuprawnionym dostępem.

Do końca czerwca 2019 r. uprawnienia w zakresie określenia sposobu przesyłania formularzy za pomocą środków komunikacji elektronicznej oraz rodzajów podpisu elektronicznego, którym powinny być one opatrzone, przysługuje radom gmin. Podjęcie uchwały w tym zakresie jest fakultatywne. Od 1 lipca 2019 r. ma być zapewniona powszechna możliwość składania formularzy w zakresie podatku rolnego za pomocą środków komunikacji elektronicznej (przy jednoczesnym zachowaniu prawa do składania formularzy w formie papierowej).

Projekt rozporządzenia przewiduje przesyłanie informacji i deklaracji, obowiązujących w zakresie podatku rolnego, z wykorzystaniem:

1) elektronicznej platformy usług administracji publicznej (ePUAP) lub

2) innego systemu teleinformatycznego wskazanego na stronie Biuletynu Informacji Publicznej właściwego organu jednostki samorządu terytorialnego.

Przewiduje się trzy rodzaje podpisu elektronicznego, którym powinny być opatrzone informacje i deklaracje w podatku rolnym: kwalifikowany podpis elektroniczny, podpis osobisty albo podpis zaufany.

Określenie sposobu przesyłania informacji o gruntach i deklaracji na podatek rolny, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, oraz rodzajów podpisu elektronicznego, którym powinny być opatrzone te informacje i deklaracje, umożliwi podatnikom podatku rolnego składanie tych formularzy w formie elektronicznej w każdej gminie.

Stan: 16.05.2019 r. – projekt znajduje się na etapie Komisji Prawniczej.

Projekt przewiduje, że rozporządzenie wejdzie w życie z dniem 1 lipca 2019 r.

Link

14. Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 12 marca 2019 r. w sprawie sposobu przesyłania informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych oraz deklaracji na podatek od nieruchomości za pomocą środków komunikacji elektronicznej

Projektowane rozporządzenie jest konsekwencją zmian wprowadzonych do ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1445, z późn. zm.) ustawą z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu wprowadzenia uproszczeń dla przedsiębiorców w prawie podatkowym i gospodarczym (Dz. U. poz. 2244), które wejdą w życie 1 lipca 2019 r.

Projektowane rozporządzenie stanowi wykonanie upoważnienia ustawowego dla ministra właściwego do spraw finansów publicznych wynikającego z art. 6 ust. 14 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Zgodnie z tym przepisem, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw informatyzacji, określi, w drodze rozporządzenia:

1) sposób przesyłania informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych i deklaracji na podatek od nieruchomości, za pomocą środków komunikacji elektronicznej,

2) rodzaje podpisu elektronicznego, którym powinny być opatrzone te informacje i deklaracje

 - uwzględniając potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności i niezaprzeczalności danych zawartych w tych informacjach i deklaracjach, oraz potrzebę ich ochrony przed nieuprawnionym dostępem.

Do końca czerwca 2019 r. uprawnienia w zakresie określenia sposobu przesyłania formularzy za pomocą środków komunikacji elektronicznej oraz rodzajów podpisu elektronicznego, którym powinny być one opatrzone, przysługuje radom gmin. Podjęcie uchwały w tym zakresie jest fakultatywne. Od 1 lipca 2019 r. ma być zapewniona powszechna możliwość składania formularzy w zakresie podatku od nieruchomości za pomocą środków komunikacji elektronicznej (przy jednoczesnym zachowaniu prawa do składania formularzy w formie papierowej).

Projekt rozporządzenia przewiduje przesyłane informacji i deklaracji, obowiązujących w zakresie podatku od nieruchomości, z wykorzystaniem:

1) elektronicznej platformy usług administracji publicznej (ePUAP) lub

2) innego systemu teleinformatycznego wskazanego na stronie Biuletynu Informacji Publicznej właściwego organu jednostki samorządu terytorialnego.

Przewiduje się trzy rodzaje podpisu elektronicznego, którym powinny być opatrzone informacje i deklaracje w podatku od nieruchomości: kwalifikowany podpis elektroniczny, podpis osobisty albo podpis zaufany.

Określenie sposobu przesyłania informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych i deklaracji na podatek od nieruchomości, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, oraz rodzajów podpisu elektronicznego, którym powinny być opatrzone te informacje i deklaracje, umożliwi podatnikom podatku od nieruchomości składanie tych formularzy w formie elektronicznej w każdej gminie.

Stan: 08.04.2019 r. – projekt znajduje się na etapie uzgodnień.

Projekt przewiduje, że rozporządzenie wejdzie w życie z dniem 1 lipca 2019 r.

Link

15. Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 marca 2019 r. w sprawie wzorów informacji o lasach i deklaracji na podatek leśny

Projektowane rozporządzenie jest konsekwencją zmian wprowadzonych do ustawy z dnia 30 października 2002 r. o podatku leśnym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1821, z późn. zm.) ustawą z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu wprowadzenia uproszczeń dla przedsiębiorców w prawie podatkowym i gospodarczym (Dz. U. poz. 2244), które wejdą w życie 1 lipca 2019 r.

Projekt rozporządzenia stanowi wykonanie upoważnienia dla ministra właściwego do spraw finansów publicznych wynikającego ze znowelizowanego art. 6 ust. 9 ustawy o podatku leśnym. Zgodnie z tym przepisem minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzory formularzy informacji o lasach i deklaracji na podatek leśny, o których mowa w art. 6 ust. 2 i ust. 5 pkt 1 ustawy o podatku leśnym, wraz z załącznikami, oraz szczegółowy zakres zawartych w nich danych niezbędnych do wymiaru i poboru podatku leśnego, z uwzględnieniem możliwości wprowadzania przez rady gmin zwolnień od tego podatku, wraz z objaśnieniami co do sposobu ich wypełniania, terminu i miejsca składania oraz niezbędnymi pouczeniami, mając na uwadze prawidłowe obliczenie podatku.

Projekt rozporządzenia określa wzór:

1) informacji o lasach (IL-1), stanowiący załącznik nr 1 do rozporządzenia,

2) załącznika do informacji o lasach - dane o przedmiotach opodatkowania podlegających opodatkowaniu (ZIL-1), stanowiący załącznik nr 2 do rozporządzenia,

3) załącznika do informacji o lasach - dane o przedmiotach opodatkowania zwolnionych z opodatkowania (ZIL-2), stanowiący załącznik nr 3 do rozporządzenia,

4) załącznika do informacji o lasach - dane pozostałych podatników (ZIL-3), stanowiący załącznik nr 4 do rozporządzenia,

5) deklaracji na podatek leśny (DL-1), stanowiący załącznik nr 5  do rozporządzenia,

6) załącznika do deklaracji na podatek leśny - dane o przedmiotach opodatkowania podlegających opodatkowaniu (ZDL-1), stanowiący załącznik nr 6 do rozporządzenia,

7) załącznika do deklaracji na podatek leśny - dane o przedmiotach opodatkowania zwolnionych z opodatkowania (ZDL-2), stanowiący załącznik nr 7 do rozporządzenia.

Określone w projekcie rozporządzenia jednolite wzory formularzy w zakresie podatku leśnego będą obowiązywały we wszystkich gminach, również w gminach stosujących zwolnienia od tego podatku.

Projektowane rozporządzenie umożliwi wykonywanie obowiązków informacyjnych, tj. składanie informacji i deklaracji obowiązujących w zakresie podatku leśnego przez podatników tego podatku.

Stan: 08.04.2019 r. – projekt znajduje się na etapie uzgodnień.

Projekt przewiduje, że rozporządzenie wejdzie w życie z dniem 1 lipca 2019 r.

Link

16. Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 maja 2019 r. w sprawie wzorów informacji o gruntach i deklaracji na podatek rolny

Projektowane rozporządzenie jest konsekwencją zmian wprowadzonych do ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1892, z późn. zm.) ustawą z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu wprowadzenia uproszczeń dla przedsiębiorców w prawie podatkowym i gospodarczym (Dz. U. poz. 2244), które wejdą w życie 1 lipca 2019 r. Projekt stanowi wykonanie upoważnienia ustawowego dla ministra właściwego do spraw finansów publicznych wynikającego ze znowelizowanego art. 6a ust. 11 ustawy o podatku rolnym.  Zgodnie z tym przepisem minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzory: informacji o gruntach oraz deklaracji na podatek rolny, wraz z załącznikami, oraz szczegółowy zakres zawartych w nich danych niezbędnych do wymiaru i poboru podatku rolnego, z uwzględnieniem możliwości wprowadzania przez rady gmin zwolnień i ulg w tym podatku, wraz z objaśnieniami co do sposobu ich wypełniania, terminu i miejsca składania oraz niezbędnymi pouczeniami, mając na uwadze prawidłowe obliczenie podatku.

Projekt rozporządzenia określa wzór: 1) informacji o gruntach (IR-1), stanowiący załącznik nr 1 do rozporządzenia, 2) załącznika do informacji o gruntach - dane o przedmiotach opodatkowania podlegających opodatkowaniu (ZIR1), stanowiący załącznik nr 2 do rozporządzenia, 3) załącznika do informacji o gruntach - dane o przedmiotach opodatkowania zwolnionych z opodatkowania (ZIR2), stanowiący załącznik nr 3 do rozporządzenia, 4) załącznika do informacji o gruntach - dane pozostałych podatników (ZIR-3), stanowiący załącznik nr 4 do rozporządzenia, 5) deklaracji na podatek rolny, stanowiący załącznik nr 5 do rozporządzenia, 6) załącznika do deklaracji na podatek rolny - dane o przedmiotach opodatkowania podlegających opodatkowaniu (ZDR-1), stanowiący załącznik nr 6 do rozporządzenia, 7) załącznika do deklaracji na podatek rolny - dane o przedmiotach opodatkowania zwolnionych z opodatkowania (ZDR-2), stanowiący załącznik nr 7 do rozporządzenia. Określone w projekcie rozporządzenia jednolite wzory formularzy w zakresie podatku rolnego będą obowiązywały we wszystkich gminach, również w gminach stosujących zwolnienia i ulgi w tym podatku. Projektowane rozporządzenie umożliwi wykonywanie obowiązków informacyjnych, tj. składanie informacji i deklaracji obowiązujących w zakresie podatku rolnego przez podatników tego podatku.

Stan: 17.05.2019 r. – projekt znajduje się na etapie Komisji Prawniczej.

Projekt przewiduje, że rozporządzenie wejdzie w życie z dniem 1 lipca 2019 r. 

Link

17. Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z 10 maja 2019 r. w sprawie wzorów informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych oraz deklaracji na podatek od nieruchomości

Projektowane rozporządzenie jest konsekwencją zmian wprowadzonych do ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1445, z późn. zm.) ustawą z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu wprowadzenia uproszczeń dla przedsiębiorców w prawie podatkowym i gospodarczym (Dz. U. poz. 2244), które wejdą w życie 1 lipca 2019 r.

Projekt stanowi wykonanie upoważnienia ustawowego dla ministra właściwego do spraw finansów publicznych wynikającego ze znowelizowanego art. 6 ust. 13 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.  Zgodnie z tym przepisem minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzory: informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych oraz deklaracji na podatek od nieruchomości, wraz z załącznikami, oraz szczegółowy zakres zawartych w nich danych niezbędnych do wymiaru i poboru podatku od nieruchomości, z uwzględnieniem możliwości różnicowania przez rady gmin stawek tego podatku oraz wprowadzania zwolnień od tego podatku, wraz z objaśnieniami co do sposobu ich wypełniania, terminu i miejsca składania oraz niezbędnymi pouczeniami, mając na uwadze prawidłowe obliczenie podatku.

Projekt rozporządzenia określa wzory:

1) informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych IN-1, stanowiący załącznik nr 1 do rozporządzenia,

2) załącznika do informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych – dane o przedmiotach opodatkowania podlegających opodatkowaniu ZIN-1, stanowiący załącznik nr 2 do rozporządzenia,

3) załącznika do informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych – dane o przedmiotach opodatkowania zwolnionych z opodatkowania ZIN-2, stanowiący załącznik nr 3 do rozporządzenia,

4) załącznika do informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych – dane pozostałych podatników ZIN-3, stanowiący załącznik nr 4 do rozporządzenia,

5) deklaracji na podatek od nieruchomości DN-1, stanowiący załącznik nr 5 do rozporządzenia,

6) załącznika do deklaracji na podatek od nieruchomości – dane o przedmiotach opodatkowania podlegających opodatkowaniu ZDN-1, stanowiący załącznik nr 6 do rozporządzenia oraz

7) załącznika do deklaracji na podatek od nieruchomości – dane o przedmiotach opodatkowania zwolnionych z opodatkowania ZDN-2, stanowiący załącznik nr 7 do rozporządzenia.

Określone w projekcie rozporządzenia jednolite wzory formularzy w zakresie podatku od nieruchomości będą obowiązywały we wszystkich gminach, w tym również w gminach stosujących zwolnienia od tego podatku i różnicujących stawki.

Projektowane rozporządzenie umożliwi wykonywanie obowiązków informacyjnych, tj. składania informacji i deklaracji obowiązujących w zakresie podatku od nieruchomości przez podatników tego podatku.

Stan: 17.05.2019 r. – projekt znajduje się na etapie Komisji Prawniczej.

Projekt przewiduje, że rozporządzenie wejdzie w życie z dniem 1 lipca 2019 r.

Link

18. Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 2 kwietnia 2019 r. w sprawie sporządzania i przekazywania przez wybraną instytucję finansową informacji dotyczącej uczestnika pracowniczego planu kapitałowego, który złożył dyspozycję wypłaty transferowej oraz jej wzoru

W art. 104 ust. 5 ustawy o pracowniczych planach kapitałowych wprowadzono delegację ustawową dla ministra do spraw instytucji finansowych do określenia sposobu sporządzania i przekazywania przez wybraną instytucję finansową informacji dotyczącej uczestnika pracowniczego planu kapitałowego, który złożył dyspozycję wypłaty transferowej oraz jej wzoru. Mając na uwadze powyższe, istnieje konieczność opracowania projektu rozporządzenia realizującego przedmiotową delegację ustawową.

Zgodnie z ustawą wypłata transferowa środków zgromadzonych w ramach PPK oznacza przekazanie tych środków na warunkach określonych w ustawie odpowiednio z jednego rachunku PPK na inny rachunek PPK, na rachunek byłego małżonka uczestnika PPK (w razie podziału środków w przypadku rozwodu lub unieważnienia małżeństwa), na rachunek PPK, IKE lub PPE małżonka zmarłego uczestnika PPK lub osoby uprawnionej (w razie podziału środków w przypadku śmierci uczestnika PPK), na rachunek terminowej lokaty oszczędnościowej uczestnika PPK, rachunek lokaty terminowej uczestnika PPK prowadzony w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub do zakładu ubezpieczeń na życie. Przed dokonaniem wypłaty transferowej wybrana instytucja finansowa będzie sporządzać informację w formie elektronicznej pozwalającej jej na utrwalenie na trwałym nośniku dotyczącą uczestnika, który złożył dyspozycję wypłaty transferowej.

Stan: 16.05.2019 r. – projekt znajduje się na etapie opiniowania.

Projekt przewiduje, że rozporządzenie wejdzie w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Link

19. Poselski projekt ustawy o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn

Projekt ma na celu zwolnienie od podatku nabycia w drodze dziedziczenia lub darowizny własności rzeczy lub praw majątkowych, przez osoby przebywające, lub które przebywały w rodzinie zastępczej lub w rodzinnym domu dziecka, o których mowa w ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, jeżeli darczyńcą lub spadkodawcą była osoba tworząca rodzinę zastępczą lub prowadząca rodzinny dom dziecka, w którym przebywała osoba obdarowana lub spadkobierca.

Stan: 16.05.2019 r. – I czytanie na posiedzeniu Sejmu.

Projekt przewiduje, że ustawa wejdzie w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Link

20. Ustawa z dnia 12 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od wydobycia niektórych kopalin

Obniżenie wymiaru podatku od niektórych kopalin o 15% (szacunkowo 180 mln zł w 2019 roku oraz 240 mln zł w latach kolejnych) udostępni dodatkowe fundusze KGHM Polska Miedź S.A., które istotnie przełożą się na długoterminową stabilność i rozwój Spółki. Znacznemu zwolnieniu ulegnie trend wzrostowy zadłużenia KGHM, które mogłoby w długiej perspektywie zagrozić istnieniu wielu tysięcy miejsc dobrze opłacanej pracy. Jednocześnie możliwe będzie spokojne planowanie wydobycia i przerobu rud na kolejne dziesięciolecia. KGHM pozostanie głównym silnikiem gospodarczym regionu Dolnego Śląska i Zagłębia Miedziowego. Co więcej, uwolnione fundusze umożliwią zwiększone inwestycje w eksplorację i eksploatację złóż rud miedzi, co przełoży się na lepszą sytuację ekonomiczną regionu, pracowników Spółki i ich rodzin oraz samorządów terytorialnych. Zwiększą się wpływy z pozostałych podatków oraz wydatki na cele społeczne – zarówno ze strony Grupy Kapitałowej KGHM, Fundacji KGHM jak i samorządów, które utrzymywane są z danin publicznych Spółki.  W długiej perspektywie obniżka podatku od niektórych kopalin może przełożyć się również na zupełnie nowe inwestycje krajowe KGHM poza Zagłębiem Miedziowym, a zlokalizowane na pozyskanych lub pozyskiwanych koncesjach (m.in. złoża polihalitu w okolicach Pucka w woj. pomorskim, złoża miedzi w woj. lubuskim). Pozwoliłoby to większej liczbie regionów, a nie tylko Dolnemu Śląskowi, na istotne wzbogacenie się dzięki efektywnej gospodarczo działalności wydobywczej KGHM Polska Miedź S.A. na ich obszarze. Skutkiem finansowym obniżenia wymiaru podatku od niektórych kopalin o 15%, będzie obniżenie wpływu do budżetu państwa o szacunkową kwotę 180 mln zł w 2019 roku oraz 240 mln zł w latach kolejnych. Jednakże, w ocenie wnioskodawców, powyższe obniżenie wpływów z podatku od niektórych kopalin w dużej mierze zrównoważone zostanie dodatkowymi wpływami z podatku CIT i VAT odprowadzanych przez KGHM Polska Miedź S.A. oraz podmioty kooperujące, a także pośrednio poprzez wpływy fiskalne samorządu terytorialnego i odprowadzany PIT pracowników Spółki.

Stan: 16.05.2019 r. – Ustawa została podpisana przez Prezydenta.

Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Link

21. Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 6 maja 2019 r. w sprawie deklaracji o rezygnacji z dokonywania wpłat do Pracowniczych Planów Kapitałowych

Niniejszy projekt rozporządzenia realizuje delegację ustawową zawartą w art. 23 ust. 12 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych (Dz. U. poz. 2215), zwanej dalej „ustawą”, zobowiązującą ministra właściwego do spraw instytucji finansowych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego, do określenia wzoru deklaracji rezygnacji z dokonywania wpłat do pracowniczych planów kapitałowych (zwanego dalej „PPK”), o której mowa w art. 23 ust. 2 ustawy, oraz szczegółowego zakresu zawartych w niej danych.

Jednym z fundamentalnych założeń ustawy o pracowniczych planach kapitałowych jest dobrowolność oszczędzania w PPK (art. 23 ustawy). Uczestnik PPK będzie mógł zrezygnować z dokonywania wpłat do PPK na podstawie pisemnej deklaracji złożonej podmiotowi zatrudniającemu. Podmiot zatrudniający będzie niezwłocznie, nie później niż w terminie 7 dni od dnia złożenia deklaracji, informował o złożeniu deklaracji wybraną instytucję finansową, z którą w imieniu i na rzecz uczestnika PPK podmiot zatrudniający zawarł umowę o prowadzenie PPK.

Załącznik do rozporządzenia określa wzór deklaracji rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK.

Stan: 20.05.2019 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie Komisji Prawniczej.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Link

22. Projekt ustawy z dnia 6 marca 2019 r. o systemie instytucji rozwoju oraz o zmianie niektórych innych ustaw

W okresie od 1989 roku instytucje rozwoju w Polsce nie były tworzone w ramach skoordynowanego systemu, spójnego z wieloletnimi strategiami i politykami rozwoju państwa. Brak zintegrowanego podejścia do polityki rozwoju i kształtowania jej instrumentów skutkował często nieefektywnością wdrażania polityki gospodarczej Rady Ministrów oraz brakiem instrumentów finansowych i doradczych dla sektora przedsiębiorstw, samorządów, osób indywidualnych, czy inwestorów, które są dla nich dostępne w innych krajach. Skutkiem tego jest często obniżenie poziomu konkurencyjności gospodarki, w związku z występowaniem tzw. błędów rynkowych (market failures). Podstawową kwestią dotyczącą polskich instytucji rozwoju, wymagającą uregulowania jest brak zintegrowanej strategii i struktury zarządzania instrumentami rozwoju oraz centrami kompetencji.

Dotychczasowy rozproszony model funkcjonowania polskich instytucji rozwoju nie zapewniał prawidłowej koordynacji wdrażanych programów i instrumentów rozwojowych. Kolejną kwestią wymagającą rozwiązania jest rozproszenie tych samych kompetencji w różnych instytucjach. Utrzymywanie kilku instytucji rozwoju w nieskoordynowanym systemie i bez formalnego powiązania uniemożliwia również osiągnięcie operacyjnych synergii kosztowych. Ponadto, z uwagi na brak realizowania wspólnej strategii i koordynacji działań dotychczas nie następował proces wymiany doświadczeń i wiedzy między instytucjami rozwoju. Brak wspólnej strategii i rady koordynującej działania instytucji uniemożliwia także efektywne i spójne z polityką gospodarczą Rady Ministrów adresowanie luk rynkowych. Istotnym problemem obecnego modelu instytucji rozwoju była niska efektywność finansowa. Rozproszenie działalności rozwojowej w kilku instytucjach, brak koordynacji działań, zwiększa ryzyko nieefektywnego wykorzystania kapitału. Z uwagi na rolę Polskiego Funduszu Rozwoju w systemie pracowniczych planów kapitałowych, proponuje się także zniesienie limitu 30-krotności podstawy wpłat do pracowniczych planów kapitałowych. Limit wpłat rodzi ryzyko wpłat w niewłaściwej wysokości i wpłat nienależnych.

Rekomendowanym rozwiązaniem jest stworzenie zintegrowanego systemu instytucji rozwoju nazwanego Grupą Polskiego Funduszu Rozwoju, działającego na podstawie spójnej strategii zgodnej z polityką gospodarczą Rady Ministrów, z jasnym podziałem centrów kompetencji i zintegrowanym nadzorem. System instytucji rozwoju posiadałaby 5 kluczowych obszarów działalności: inwestycje (wiodąca rola PFR), bankowość (wiodąca rola BGK), ubezpieczenia eksportowe (wiodąca rola KUKE), handel zagraniczny (wiodąca rola PAIH) oraz rozwój przedsiębiorczości (PARP).

Ustawa tworzy Radę Grupy Polskiego Funduszu Rozwoju. Planuje się, by w skład Rady weszli prezesi instytucji rozwoju wchodzących w skład systemu. Zadaniem Rady będzie inicjowanie i koordynacja działań instytucji rozwoju w ramach wspólnej strategii w celu zapewnienia trwałego i zrównoważonego rozwoju kraju.

Stan: 15.04.2019 r. – projekt jest na etapie opiniowania.

Projekt przewiduje wejście ustawy w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkami.

Link

23. Rządowy projekt ustawy z dnia 4 marca 2019 r. o Rzeczniku Praw Podatnika

Projekt ustawy kompleksowo reguluje funkcjonowanie nowej instytucji – Rzecznika Praw Podatnika. Projektowane rozwiązania dotyczą w pierwszej kolejności osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. W zakresie spraw przedsiębiorców, podlegających ochronie przez Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców, pierwszeństwo w udzielaniu im wsparcia będzie przysługiwało temu drugiemu. Projekt zakłada więc, że Rzecznik Praw Podatnika będzie współpracował z Rzecznikiem Małych i Średnich Przedsiębiorców i w razie potrzeby udzielał mu wsparcia. Proponowane w projekcie rozwiązania mają zagwarantować zwiększenie ochrony praw podatników i zwiększyć poczucie bezpieczeństwa prowadzonej działalności oraz w kontaktach z organami podatkowymi.

Do zadań Rzecznika będzie należało:

1) opiniowanie projektów aktów normatywnych z zakresu prawa podatkowego;

2) promowanie mediacji między podatnikami a organami podatkowymi;

3) współdziałanie ze stowarzyszeniami, samorządami zawodowymi, ruchami obywatelskimi, innymi dobrowolnymi zrzeszeniami i fundacjami, organizacjami reprezentującymi podatników oraz z zagranicznymi i międzynarodowymi organami i organizacjami działającymi na rzecz ochrony praw podatnika, zajmującymi się monitoringiem jakości prawa podatkowego i kierunkami jego reform;

4) prowadzenie działalności edukacyjnej i informacyjnej w zakresie prawa podatkowego;

5) analiza orzecznictwa sądów administracyjnych w sprawach podatkowych oraz orzecznictwa innych sądów i trybunałów w zakresie, w jakim wpływają na rozstrzyganie spraw podatkowych;

6) analiza interpretacji ogólnych wydawanych na podstawie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz interpretacji indywidualnych wydawanych na podstawie ustawy - Ordynacja podatkowa;

7) przedstawianie właściwym organom, organizacjom lub instytucjom publicznym oceny oraz wniosków zmierzających do zapewnienia skutecznej ochrony praw podatnika, wzmocnienia spójności i sprawności prawa podatkowego, usunięcia zbędnych procedur, czy wymogów formalnych lub usprawnienia trybu załatwiania spraw;

8) kierowanie do Rzecznika Praw Obywatelskich wniosków o wystąpienie przez Rzecznika Praw Obywatelskich do Trybunału Konstytucyjnego w kwestiach dotyczących praw podatnika z wnioskiem w sprawach, o których mowa w art. 188 Konstytucji;

9) analiza sposobu załatwiania przez organy podatkowe skarg i wniosków składanych na zasadach przewidzianych w ustawie - Ordynacja podatkowa;

10) podejmowanie innych działań, o ile służą one ochronie praw podatników.

Stan: 08.03.2019 r. – projekt ustawy znajduje się na etapie Komisji Prawniczej.

Ustawa wejdzie w życie w terminie i na zasadach określonych w ustawie Przepisy wprowadzające ustawę – Ordynacja podatkowa i ustawę o Rzeczniku Praw Podatnika.

Link

24.  Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 kwietnia 2019 r. w sprawie sposobu ustalania stopy referencyjnej i szczegółowego sposobu obliczania wynagrodzenia za osiągnięty wynik, pobieranego przez towarzystwa funduszy inwestycyjnych, powszechne towarzystwa emerytalne, pracownicze towarzystwa emerytalne lub zakłady ubezpieczeń umieszczone w Ewidencji Pracowniczych Planów Kapitałowych

Projekt rozporządzenia określa sposób ustalania wartości stopy referencyjnej dla celów obliczania wynagrodzenia za osiągnięty wynik. Wysokość stopy referencyjnej będzie zależeć od okresu pozostającego do osiągnięcia zdefiniowanej daty. Zgodnie z art. 49 ust. 11 ustawy, stopę referencyjną ustala się z uwzględnieniem obiektywnym czynników ekonomicznych, w szczególności stopy zwrotu z papierów wartościowych wyemitowanych przez Skarb Państwa.

Zgodnie projektem rozporządzenia, wartość stopy referencyjnej będzie uzależniona od średniej arytmetycznej rentowności obligacji emitowanych przez Skarb Państwa o okresie zapadalności dziesięciu lat, obliczonej za okres od 1 września do 30 listopada roku kalendarzowego poprzedzającego okres rozliczeniowy oraz od okresu pozostającego do osiągnięcia zdefiniowanej daty.

Zgodnie z projektem rozporządzenia, rentowność obligacji będzie ustalana przez Polski Fundusz Rozwoju S.A. (PFR) na podstawie obliczeń rentowności obligacji dokonywanych przez podmiot, o którym mowa w art. 13d ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (obecnie Treasury BondSpot Poland). PFR będzie obowiązany do publikowania rentowności obligacji, ustalonych na potrzeby obliczania stopy referencyjnej dla poszczególnych okresów rozliczeniowych.

Projekt rozporządzenia określa również szczegółowy sposób obliczania wynagrodzenia za osiągnięty wynik w danym okresie rozliczeniowym. Wynagrodzenie za osiągnięty wynik będzie mogło być pobierane przez instytucję zarządzającą funduszem, jeżeli zostaną spełnione warunki związane z efektywnością dokonywanych inwestycji. Zgodnie z treścią art. 49 ust. 4 ustawy oraz praktyką rynkową, instytucja zarządzająca funduszem została zobowiązana do tworzenia rezerwy na wynagrodzenie za osiągnięty wynik. Rezerwa będzie tworzona począwszy od drugiego okresu rozliczeniowego.

Stan: 20.05.2019 r. – projekt znajduje się na etapie Komisji Prawniczej.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Link

25. Projekt ustawy z dnia 30 stycznia 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw

Projektowana regulacja przewiduje uproszenie i usprawnienie postępowania egzekucyjnego w zakresie:

1. wszczęcia postępowania egzekucyjnego poprzez elektroniczne doręczanie organowi egzekucyjnemu tytułu wykonawczego i zapewnienie automatycznej rejestracji tego tytułu w systemie obsługującym organ egzekucyjny oraz eliminujący spory o właściwość miejscową organów egzekucyjnych;

2. procedur administracyjnych obowiązujących w egzekucji administracyjnej, w tym trybu rozpatrywania zarzutów i wniosków o umorzenie postępowania egzekucyjnego poprzez eliminację dublowania czynności procesowych wierzyciela i organu egzekucyjnego;

3. procedury dochodzenia z majątku wspólnego zobowiązanego i jego małżonka i dłużnika rzeczowego przy zapewnieniu środków ochrony prawnej tych osób oraz zmniejszeniu kosztów dochodzenia obciążających małżonka zobowiązanego i dłużnika rzeczowego;

4. zbiegów egzekucji poprzez zmianę zasad rozstrzygania zbiegów co do należności alimentacyjnych i należności celnych oraz uproszczenie procedury przekazywania dokumentów pomiędzy organami egzekucyjnymi;

5. egzekucji z ruchomości poprzez wprowadzenie nowej formy sprzedaży ruchomości przez zobowiązanego pod nadzorem organu egzekucyjnego oraz wprowadzenia innych usprawnień w ramach tej egzekucji;

6. egzekucji z nadpłaty lub zwrotu podatku, m. in. poprzez wprowadzenie elektronizacji dokonywanych przez komorników sądowych i niektóre administracyjne organy egzekucyjne zajęć wierzytelności z ww. tytułu;

7. egzekucji z pieniędzy poprzez wprowadzenie możliwości korzystania z terminali płatniczych;

8. egzekucji z rachunku bankowego prowadzonego przez Spółdzielczą Kasę Oszczędnościowo-Kredytową oraz z praw z instrumentów finansowych zapisanych na rachunkach papierów wartościowych lub innych rachunkach prowadzonych przez banki poprzez ich elektronizację;

9. dokonywania przez naczelników urzędów skarbowych postanowień o zabezpieczeniu majątkowym wydanych na podstawie Kpk i ograniczenie rozpatrywania środków zaskarżenia podejrzanego przez naczelników urzędów skarbowych, które rozpatruje prokurator lub sąd w postępowaniu karnym;

10. kolejności zaspokojenia należności celnych w ten sposób, aby koszty egzekucyjne powstałe w egzekucji tych należności celnych były zaspokajane po zaspokojeniu należności celnych.

Stan: Projekt ustawy znajduje się na etapie Komisji Prawniczej.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia z wyjątkami.

Link

26. Poselski projekt ustawy o uchyleniu ustawy o podatku od niektórych kopalin oraz o zmianie innych ustaw

Podstawowym celem ustawy jest całkowita likwidacja podatku od wydobycia niektórych kopalin. 18 kwietnia 2012 r. weszła w życie ustawa z dnia 2 marca 2012 r. o podatku od wydobycia niektórych kopalin. W uzasadnieniu ustawy wskazano, że „projektowany podatek ma na celu uchwycenie nadzwyczajnych zysków podmiotów wydobywających miedź i srebro”. Podatek od wydobycia niektórych kopalin wprowadzano w sytuacji wysokich cen miedzi na rynkach światowych. W momencie wejścia w życie ustawy cena miedzi kształtowała się na 3 poziomie 8023 dolarów za tonę (stan na 18 kwietnia 2012 r.), a średnioroczna cena miedzi na londyńskiej giełdzie wynosiła w 2012 r. blisko 7950 dolarów za tonę. Obecnie, cena miedzi na londyńskiej giełdzie wynosi nieco ponad 6 tys. dolarów za tonę, więc nie można mówić o „nadzwyczajnych zyskach podmiotów wydobywających miedź i srebro”.

Straty dla budżetu państwa z tytułu likwidacji podatku od wydobycia niektórych kopalin będą miały w opinii projektodawców charakter przejściowy oraz będą rekompensowane zwiększonymi wpływami z podatków związanych ze wzrostem nakładów inwestycyjnych KGHM Polska Miedź S.A. Ponadto, w wyniku likwidacji podatku od wydobycia niektórych kopalin możliwe będzie wypłacanie dywidendy przez koncern, która - w części przypadającej na Skarb Państwa - zasili budżet państwa.

Stan: 11.04.2019 r. – sprawozdanie komisji z wnioskiem o odrzucenie projektu ustawy.

Wejście ustawy w życie ma nastąpić z dniem 1 stycznia 2019 r.

Link

27. Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 stycznia 2019 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczególnych zasad rachunkowości funduszy inwestycyjnych

W przypadku tego projektu występują trzy podstawowe przesłanki aktualizacji przepisów.

1. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1131 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie funduszy rynku pieniężnego (Dz.U. L 169 z 30.6.2017, s. 8-45), które uściśla metody wyceny dla funduszy tego rodzaju i jest punktem odniesienia w kwestii metod wyceny dla wszystkich funduszy inwestycyjnych. Rozporządzenie zakłada, że instrumenty finansowe są wyceniane do wartości godziwej definiowanej jako wartość rynkowa lub wycena według modelu zbudowanego w oparciu o parametry rynkowe.

2. Wieloletnia praktyka wytworzyła system wyceny produktów dłużnych odbiegający od międzynarodowych standardów. Standardy te oparte są o wycenę rynkową, bądź model zbudowany na bazie obserwowalnych bezpośrednio lub pośrednio danych rynkowych. W wyjątkowych przypadkach dopuszczalna byłaby wycena modelem opartym o parametry nieobserwowalne. Tymczasem praktyka ewoluowała w kierunku dominacji skorygowanej ceny nabycia jako podstawowego sposobu wyceny instrumentów dłużnych, która nie uwzględnia parametrów oraz ryzyk rynkowych emitenta.

3. Wzrost ryzyka systemowego wynikający z błędnej oceny ryzyka instrumentów dłużnych, w tym w szczególności ryzyka kredytowego i ryzyka płynności. Zastosowanie skorygowanej ceny nabycia wytwarza nieprawdziwe postrzeganie produktów wycenianych zgodnie z tą metodą jako produktów o niskiej zmienności wartości i tym samym wysokim bezpieczeństwie. Wycena ta nie uwzględnia zmian parametrów oraz ryzyk rynkowych emitenta, aż do momentu jego bankructwa lub powstania poważnych problemów z obsługą zobowiązań.

Mając na uwadze wskazane czynniki Ministerstwo Finansów zaproponowało zmiany w rozporządzeniu idące w kierunku:

1. Wprowadzenia podejścia do wyceny instrumentów z wykorzystaniem wartości godziwej, tj. zgodnym z przyjętym w Międzynarodowych Standardach Rachunkowości (MSR/MSSF).

2. Podkreślenia istoty wartości godziwej przy wycenie aktywów finansowych.

3. Określenie wartości godziwej w pierwszej kolejności jako wartości rynkowej. W sytuacji braku ceny rynkowej, wartość godziwa szacowana jest modelem opartym o parametry rynkowe obserwowalne bezpośrednio i pośrednio, tj. uwzględniającym np. ceny obligacji tego samego emitenta, emitentów z tej samej branży, tego samego rynku, wysokości stop procentowych przy ustalaniu stopy dyskontowania przyszłych przepływów z wycenianego instrumentu. W wyjątkowych przypadkach - i pod rygorem dodatkowych ujawnień - dopuszczalna jest wycena w oparciu o model oparty o dane nieobserwowalne.

4. W każdym przypadku model wyceny instrumentu ma być uzgadniany z depozytariuszem.

5. Ograniczenia zastosowania metody wyceny według skorygowanej ceny nabycia z wykorzystaniem efektywnej stopy procentowej do instrumentów o terminie zapadalności krótszym niż 92 dni (lokaty bankowe, transakcje repo /buy-sell back, certyfikaty depozytowe etc.). Tym samym jakikolwiek instrument o terminie zapadalności dłuższym niż 3 miesiące (okres rozliczeniowy kuponów nie gra roli), powinien być wyceniany do wartości rynkowej lub z wykorzystaniem modelu opartego o parametry rynkowe.

Stan: 7.05.2019 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie opiniowania.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.

Link

28. Rządowy projekt ustawy z dnia 4 lipca 2018 r. – Ordynacja podatkowa

Przedmiotowy projekt został opracowany przez Komisję Kodyfikacyjną Ogólnego Prawa Podatkowego, zgodnie z § 8 pkt 2 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 października 2014 r. w sprawie utworzenia, organizacji i trybu działania Komisji Kodyfikacyjnej Ogólnego Prawa Podatkowego, na podstawie kierunkowych założeń nowej ordynacji podatkowej przyjętych przez Radę Ministrów w dniu 13 października 2015 r.

Poniżej przegląd wybranych unormowań nowej Ordynacji:

Zasady ogólne prawa podatkowego

W projektowanych przepisach zostanie zapewniona zgodność między zasadami ogólnymi prawa podatkowego i zasadami ogólnymi skatalogowanymi w Prawie przedsiębiorców.

Prawo do informacji i wsparcia

W proponowanych przepisach wskazano na sposoby udzielania podatnikom przez organy podatkowe informacji i wsparcia. Udzielane informacje mają dotyczyć praw i obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego. Informacje i wsparcie udzielane będą na zasadach określonych w ustawie z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej. Proponowane rozwiązanie ma zapewnić powszechny dostęp do informacji podatkowej, co przełoży się bezpośrednio na zwiększenie stopnia znajomości przepisów prawa podatkowego przez podatników, a tym samym ograniczy ilość popełnianych błędów w samoobliczeniu podatku. Zwiększenie świadomości podatkowej wśród podmiotów rozliczających należne podatki ma spowodować zmniejszenie liczby interpretacji indywidualnych, a w konsekwencji kosztów wiążących się z obsługą wniosków.

Zastosowanie środków komunikacji elektronicznej

Proponuje się, aby podstawowe zagadnienia z zakresu komunikacji elektronicznej były ujęte w odrębnym rozdziale, w części ogólnej projektowanego aktu prawnego, co przyczyni się do uporządkowania przedmiotowego zagadnienia w nowym akcie prawnym. W tym rozdziale uregulowano podstawowe zasady związane z komunikacją elektroniczną pomiędzy organami podatkowymi i podatnikami.

Zmodyfikowano zasadę pisemności załatwiania spraw podatkowych, w sposób niebudzący wątpliwości, że pismo to również pismo w postaci elektronicznej. Zmodyfikowano obecnie obowiązujące rozwiązanie niejednoznacznie zobowiązujące profesjonalnego pełnomocnika do posiadania adresu elektronicznego i posługiwania się tym adresem w kontaktach z organem podatkowym. W projektowanym akcie zobowiązuje się profesjonalnych pełnomocników do komunikacji elektronicznej z organami podatkowymi. Proponuje się również, by ten sam obowiązek spoczywał również na podmiotach będących użytkownikami portalu, zarejestrowanymi użytkownikami konta ePUAP oraz prowadzących działalność gospodarczą, z wyłączeniem jednakże podmiotów wykonujących działalność gospodarczą, z której przychody (dochody) opodatkowane są ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych lub kartą podatkową.

W przygotowanym projekcie składanie deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej jest co do zasady uprawnieniem podmiotów zobowiązanych. Zrezygnowano z obecnie obowiązujących rozwiązań różnicujących zasady składania deklaracji do państwowych, czy samorządowych organów podatkowych.

W projektowanych przepisach zostaną uporządkowane kwestie reprezentacji i pełnomocnictw, przy uwzględnieniu potrzeby dokonania uproszczeń dla przedsiębiorców w tym zakresie.

Tajemnica skarbowa

Proponowane rozwiązania w zakresie tajemnicy skarbowej będą korzystniejsze niż dotychczas obowiązujące, albowiem są ukierunkowane w większym stopniu na uszczelnienie danych i innych informacji objętych tajemnicą skarbową, a w szczególności chronić będą informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa na takim samym poziomie, jak dane objęte tajemnicą bankową. Ma to doprowadzić do poprawy relacji między zobowiązanymi i organami podatkowymi, wzmocni pozycję zobowiązanych wobec organów podatkowych. W projektowanych przepisach zostanie uwzględniona potrzeba wymiany informacji między organami państwa (w szczególności zapewnienia dostępu rejestrowi CEIDG do określonych danych gromadzonych w CRP KEP w celu skrócenia postępowań administracyjnych i podatkowych z uwzględnieniem ograniczeń technicznych).

Deklaracje

Wprowadza się rozwiązanie zgodnie z którym deklaracja rzetelna i niewadliwa stanowi dowód tego, co wynika z zawartej w niej treści. Deklaracja uzyskuje zatem moc dowodową dokumentu urzędowego. Oznacza to, że wprowadza się generalną zasadę, że każda deklaracja korzysta z ochrony prawnej. Stanowi to realizację zasady ogólnej prawa podatkowego, zgodnie z którą domniemywa się rzetelność zobowiązanego, chyba że jest powód, aby uważać inaczej. Projekt przewiduje zasadę umożliwiającą stronie postępowania podatkowego w pierwszej instancji dokonanie korekty deklaracji podatkowej, w zakresie objętym postępowaniem podatkowym, przed ewentualnym wydaniem decyzji podatkowej. W konsekwencji skorzystanie przez stronę z takiej możliwości przyczyni się do przyśpieszenia załatwiania spraw. W przypadku skorygowania deklaracji przez stronę postępowania i niekwestionowania takiej korekty przez organ podatkowy prowadzący postępowanie podatkowe, zakończenie postępowania nie nastąpi poprzez wydanie decyzji wymiarowej. Oczekiwane efekty mają być korzystne zarówno dla zobowiązanych jak też dla organów podatkowych. Przyjęcie proponowanego rozwiązania ma spowodować uproszczenie postępowania podatkowego poprzez zmniejszenie czynników władczych organu podatkowego oraz zwiększenie znaczenia samoobliczenia podatku przez zobowiązanego.

Przedawnienie

W nowej ordynacji podatkowej wprowadzono instytucje przedawnienia wymiaru i przedawnienia poboru. W ramach pierwszego rodzaju przedawnienia określono czas na doręczenie zobowiązanemu decyzji przez organ I instancji. Przedawnienie poboru wyznacza natomiast czas na wyegzekwowanie należnego podatku. Wprowadzenie realnych limitów czasowych, w których organy będą mogły prowadzić wymiar i pobór podatkowy ma na celu zwiększenie bezpieczeństwa prawnego podatników. Zawieszenie biegu terminu przedawnienia będzie następować tylko z przyczyn obiektywnych, niezależnych od organu podatkowego, takich jak m.in.: śmierć zobowiązanego, śmierć przedstawiciela ustawowego zobowiązanego, utraty przez zobowiązanego lub jego przedstawiciela ustawowego zdolności do czynności prawnych, wystąpienie do innego organu lub sądu o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego, od którego rozstrzygnięcia uzależnione jest wydanie decyzji wymiarowej przez organ podatkowy. W projektowanych regulacjach wyeliminowano z katalogu przesłanek powodujących zawieszenie biegu terminu przedawnienia wszczęcie postępowania w sprawie o przestępstwo lub wykroczenie skarbowe, a także wyeliminowano możliwość nadania rygoru natychmiastowej wykonalności w oparciu o przesłankę z art. 239b § 1 pkt 4 o.p., tj. gdy okres do upływu przedawnienia jest krótszy niż 3 miesiące. Wprowadzenie proponowanych rozwiązań spowodowuje zwiększenie zaufania podmiotów do organów podatkowych w wyniku ograniczenia i uproszczenia przesłanek zawieszenia biegu terminu przedawnienia, które obecnie są przedmiotem wielu sporów w ramach toczących się postepowań.

Wprowadzono dwa okresy przedawnienia wymiaru tj. 3 i 5 lat. Przyjęto przy tym zasadę, iż prawo do wymiaru wygasa po upływie 3 lat (będzie miał zastosowanie przede wszystkim do podatków niezwiązanych z prowadzoną działalnością gospodarczą), z wyjątkiem sytuacji wyliczonych enumeratywnie i określonych w przepisach regulujących przedmiotową kwestię.

Wprowadzenie 3-letniego okresu przedawnienia dotyczącego wymiaru dla tzw. spraw nieskomplikowanych tj. m.in. nie dotyczących działalności gospodarczej spowoduje, że dla zdecydowanej większości podatników przedawnienie nastąpi znacznie szybciej niż dziś, bo już po trzech latach.

Wprowadzenie natomiast 5-letniego okresu przedawnienia wymiaru należności podatkowych związanych z działalnością gospodarczą umożliwi jego przeprowadzenie bez ryzyka uszczerbku dla wpływów do budżetu państwa i jednostek samorządu terytorialnego, gdyż co do zasady nie zmienia się okres na zakończenie procedowania w tego typu sprawach. Wprowadzenie tych rozwiązań spowoduje zwiększenie zaufania do organów państwa, a co najważniejsze zwiększy efektywność organów podatkowych, w tym w obszarach istotnych, wpływających na lukę podatkową tj. identyfikacji i likwidacji oszustw podatkowych występujących w obszarze związanym z działalnością gospodarczą.

Nadpłata i zwrot podatku

W projektowanej ustawie uproszczono definicję nadpłaty, a także uwzględniono element bezpodstawnego wzbogacenia, jako przesłankę, której zaistnienie eliminuje możliwość zwrotu nadpłaty. Organ podatkowy będzie mógł odmówić dokonania zwrotu należności jeśli wykaże, że w wyniku zwrotu tej kwoty nastąpi bezpodstawne wzbogacenie. Wprowadzenie tego rozwiązania uwzględnia orzecznictwo TSUE. Uregulowanie tej kwestii doprowadzi do eliminacji wątpliwości w zakresie istnienia obowiązku weryfikacji, czy podmiot ubiegający się o zwrot nadpłaty poniósł ciężar ekonomiczny podatku.

We wprowadzonych rozwiązaniach organ podatkowy zwraca nadpłatę bez wydawania decyzji, chyba że nadpłata została określona w nieprawidłowej wysokości w deklaracji lub wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Proponuje się więc regułę bezdecyzyjnego zwrotu nadpłaty. Organ podatkowy ma obowiązek bezdecyzyjnego zwrotu nadpłaty także w każdym innym przypadku, gdy stwierdzi jej istnienie np. po zmianie, uchyleniu lub stwierdzeniu nieważności decyzji, ale również gdy nastąpi to w ramach czynności sprawdzających, czy kontroli podatkowej. Przyjęte rozwiązanie stanowi realizację postulatu zwrotu nadpłaty w możliwie uproszczonej procedurze. Przyjęcie zaproponowanych regulacji w tym zakresie uprości, a co najistotniejsze, przyspieszy rozpatrywanie spraw w tym zakresie.

W projektowanych przepisach przyznano oprocentowanie nadpłat w sytuacji, w której wynika ona z niezgodności przepisów prawa krajowego z przepisami prawa Unii Europejskiej i która została usunięta w wyniku nowelizacji przepisów prawa krajowego. Nie powinno mieć znaczenia, czy zmiana taka wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, czy na skutek działania innych okoliczności np. zastrzeżeń Komisji Europejskiej. Rozwiązanie to jest istotne z uwagi na zasadę równego traktowania podatników.

Ulgi w spłacie

Proponuje się wprowadzenie możliwości umorzenia podatku przed upływem terminu jego płatności, a po jego konkretyzacji w deklaracji podatkowej lub decyzji. Określono niezbędne elementy jakie powinien zawierać wniosek o udzielenie ulgi w spłacie, co będzie praktyczną wskazówką dla zobowiązanego do prawidłowego jego sporządzenia i w konsekwencji powinno wpłynąć na przyśpieszenie rozpatrywania podań w tym zakresie.

Załatwianie spraw

Uprawniono stronę do wniesienia ponaglenia na przewlekłość ex post, tj. w celu ustalenia istnienia przewlekłości według stanu z daty jego wniesienia, co dla strony może okazać się potrzebne dla ewentualnych roszczeń odszkodowawczych. Proponowanym nowym środkiem procesowym jest „zobowiązanie” przewlekle działającego organu do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie. Tylko w sytuacji, gdy wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody, wymagające odpowiednio dłuższego postępowania, nieznane w momencie wyznaczania terminu, organ wyższego stopnia będzie mógł wyznaczyć termin odpowiednio dłuższy. Skrócono do 14 dni termin rozpatrzenia ponaglenia. Wprowadzone rozwiązanie pogłębi zaufanie do organów podatkowych.

Wszczęcie postępowania

Proponuje się uprawnienie organu podatkowego do niewszczynania oraz umarzania wszczętego z urzędu postępowania, jeżeli spodziewana kwota uszczuplenia nie przekracza ustawowo określonego limitu kwotowego. W zakresie podatków pobieranych przez samorządowe organy podatkowe, gdzie zazwyczaj wymierzane są niższe kwoty zobowiązań oraz inaczej mogą kształtować się koszty postępowania, proponuje się uprawnić radę gminy do obniżenia ustawowo określonego limitu bagatelności. Przyjęcie proponowanego rozwiązania przyczyni się do zwiększenia efektywności organów podatkowych w wyniku przesunięcia działań na najpoważniejsze, z punktu widzenia budżetu państwa, sprawy podatkowe.

Umowa podatkowa

Ustanowiono prawną podstawę do konsensualnego rozwiązywania sporów podatkowych poprzez zawarcie w nowej ordynacji podatkowej normy kompetencyjnej dla organów podatkowych do zawierania umów z podatnikami oraz określenie w przepisach formy procesowej i skutków prawnych takich porozumień.

Norma kompetencyjna przewiduje, że umowa może zostać zawarta w szczególności w przypadku trudnych do usunięcia wątpliwości co do stanu faktycznego w sprawie. Katalog obszarów możliwych uzgodnień jest otwarty (niewyczerpujący). Umowy podatkowe będą zawierane po przeprowadzeniu uzgodnień między podatnikiem a organem podatkowym i dokumentowane protokołem, stwierdzającym m.in. zakres i treść dokonanych uzgodnień. Umowa będzie mogła zostać zawarta w dowolnej procedurze podatkowej.

Proponowane rozwiązanie pozwoli zwiększyć efektywność prowadzonych sporów podatkowych poprzez wygaszenie części z nich, ograniczenie kosztów postępowań, w tym kosztów procesowych. Nastąpi również zmniejszenie współczynnika zaskarżalności decyzji podatkowych przez odwołania i skargi do sądów administracyjnych, a w konsekwencji zmniejszenie obciążeń dla organów odwoławczych oraz sądów. Wprowadzenie przedmiotowej procedury zapewnieni również dobrowolne wykonanie przez podatnika - stronę zobowiązania podatkowego wynikającego z decyzji opartej na umowie i zwiększenie prawdopodobieństwa realizacji zobowiązań podatkowych w przyszłości.

Mediacja

Jako mechanizm procesowy ułatwiający komunikację między organem podatkowym (pracownikiem działającym z jego upoważnienia) a podatnikiem, zostanie wprowadzona mediacja podatkowa – procedura rozwiązywania sporów z udziałem pośrednika - mediatora. Jej wszczęcie będzie możliwe na każdym etapie tego postępowania (tj. w I lub w II instancji).

Strony będą dokonywać swobodnego, wspólnego wyboru mediatora z listy prowadzonej przez Szefa KAS. Wynik 9 mediacji będzie dokumentowany w protokole zawierającym m.in. informację o treści umowy lub jej braku. Proponowane rozwiązanie pozwoli osiągnąć efekty wskazane powyżej w stosunku do umów. Równocześnie da ono lepsze zrozumienie prawnych i faktycznych uwarunkowań (aspektów) sprawy, spowoduje zmniejszenie napięć towarzyszących sporom - konfliktom, wypracowanie lepszego nastawienia uczestników sporów do siebie nawzajem, nawet w przypadku niezawarcia umowy.

Uproszczone postępowanie podatkowe

Proponuje się stworzyć model postępowania uproszczonego. Fundamentem postępowania uproszczonego powinien być brak postanowienia o wszczęciu, brak zawiadomienia o wyznaczeniu terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego oraz niesporządzanie uzasadnienia wydanej w tym trybie decyzji, które będzie konieczne tylko na żądanie strony wniesione już po doręczeniu decyzji. Termin do wniesienia odwołania będzie liczony dopiero od dnia doręczenia stronie uzasadnienia decyzji. Zastosowanie trybu uproszczonego wymaga bezwzględnie zgody lub wniosku strony. Ten nowy tryb procedowania przyczyni się do szybszego rozstrzygnięcia sprawy w zamian za rezygnację z pewnych gwarancji procesowych oraz zwiększy koncentrację zasobów organów podatkowych na sprawach trudnych, co daje pole do poprawy jakości i terminowości ich działania.

Interpretacje i informacje dotyczące przepisów prawa podatkowego

Chcąc ujednolicić interpretacje dotyczące lokalnego prawa podatkowego proponuje się upoważnić do tego jeden podmiot – Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Oznacza to wprowadzenie jednolitych zasad w odniesieniu do całości interpretacji przepisów prawa podatkowego niezależnie od tego, czy dany podatek stanowi dochód budżetu państwa czy jednostek samorządu terytorialnego.

Proponuje się możliwość występowania przez uprawniony organ do wydawania tego rodzaju interpretacji z pytaniem prawnym do Naczelnego Sądu Administracyjnego, co wymusza równoległą zmianę w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W efekcie zmniejszeniu ulegnie liczba skarg kierowanych do sądów administracyjnych.

Konsultacja skutków podatkowych transakcji

Proponuje się wprowadzenie procedury konsultacyjnej (jako typu postępowania podatkowego), w której wnioskodawca oraz organ podatkowy będą mogli w trybie konsultacji dokonać uzgodnień dotyczących przeszłych rozliczeń podatkowych przed zaistnieniem ewentualnego sporu. W ramach procedury będą dokonywane ustalenia faktyczne oraz uzgodnienia między organem podatkowym a podatnikiem. W postępowaniu konsultacyjnym będą wydawane decyzje podatkowe. Decyzje te, na zasadach ogólnych, będą wiążące dla organu podatkowego i podatnika oraz będą podlegać zaskarżeniu. W przyszłym postępowaniu podatkowym organ podatkowy nie będzie mógł zająć stanowiska różniącego się od wyrażonego w tej decyzji. Korzystanie z procedury konsultacyjnej będzie odpłatne.

Proponowane rozwiązanie pozwoli wyposażyć podatników w cenny instrument uzyskiwania pewności prawa w sprawach złożonych i istotnych dla ich działalności. Nastąpi ograniczenie liczby sporów, a jeżeli takie powstaną będą prowadzone w warunkach mniej antagonizujących strony.

Klauzula ogólna przeciwko unikaniu opodatkowania

Biorąc pod uwagę ochronę wpływów budżetowych, utrzymanie przedmiotowej instytucji jest niezbędne. Wprowadzenie tego rozwiązania do polskiego systemu prawa podatkowego z dniem 16 lipca 2016 r. uporządkowało system prawa podatkowego, wyznaczając granice dopuszczalnej optymalizacji podatkowej, jak również umocniło autonomię prawa podatkowego wobec prawa cywilnego. Dlatego też wskazane regulacje winny mieć zastosowanie w przypadku agresywnej optymalizacji podatkowej, której zasadniczym celem jest uzyskanie korzyści podatkowej. Proponuje się również zachowanie funkcji niezależnego nadzoru ekspercko - społecznego sprawowanego przez Radę ds. Przeciwdziałania Unikaniu Opodatkowania. Odmiennie od obowiązującego rozwiązania, dokonano podziału scentralizowanej obecnie instytucji poprzez umieszczenie w Dziale I (przepisy ogólne), odrębnych rozdziałów „Klauzula ogólna przeciwko unikaniu opodatkowania” i „Rada do spraw Unikania Opodatkowania”, natomiast procedurę w tym zakresie unormowano w Dziale IV (postępowania szczególne), w rozdziale 5 „Przeciwdziałanie unikaniu opodatkowania”, podzielonym na dwa oddziały.

Umowa o współdziałanie

Ustanowiono zrębową regulację programu poprawnego rozliczenia opartego na współpracy (tzw. cooperative 10 compliance).

Program będzie maksymalnie odformalizowany i oparty na osobistym zobowiązaniu biorących w nim udział osób będących decydentami w podmiocie gospodarczym oraz w organie podatkowym – na porozumieniu między podatnikiem a administracją oraz na dobrej woli i zaufaniu okazywanym przez obie strony w praktyce. Każda ze stron będzie mogła swobodnie zdecydować o przystąpieniu oraz ewentualnym wystąpieniu z programu. Program będzie adresowany tylko do podmiotów strategicznych.

Wdrożenie tej procedury umożliwi, w miarę potrzeby, monitorowanie rozliczeń podmiotów strategicznych w czasie rzeczywistym. Spowoduje również, w przeważającej mierze, przesunięcie funkcji kontrolnej do wnętrza podatnika, a tym samym obniżenie kosztu tej kontroli dla organów podatkowych i umożliwienie im lepszej alokacji zasobów. Nastąpi zmniejszenie obciążeń administracyjnych przedsiębiorców wiążących się z przestrzeganiem prawa podatkowego, a kontrole organów podatkowych będą dla tej grupy podmiotów zdecydowanie mniej liczne i uciążliwe.

Stan: 12.03.2019 r. – projekt znajduje się na etapie Komisji Prawniczej.

Wejście ustawy w życie nastąpi w terminie, który zostanie przewidziany w ustawie Przepisy wprowadzające ustawę – Ordynacja podatkowa.

Link

Webcast: JPK_VDEK – Nowe wymogi i wyzwania dla firm

11 czerwca 2019 r., godz. 10.00 - 11.00

Szczegóły i rejestracja
Czy ta strona była pomocna?