przegląd zmian w prawie podatkowym

Analizy

Przegląd zmian w prawie podatkowym

Z dnia 26 lutego 2019 r.

Aktualne informacje dotyczące zmian w prawie podatkowym oraz projektów ustaw i rozporządzeń z tego zakresu.

Subskrybuj "Przegląd zmian w prawie podatkowym"

Subskrybuj na e-mail powiadomienia o nowych wydaniach tego biuletynu.

Przegląd zmian w prawie podatkowym

VAT

Weszło w życie

1.   Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 2018 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień

Weszło w życie z dniem 1 lutego 2019 r.

Rozporządzenie wprowadza odpowiednie rozwiązania prawne wynikające ze związania Rzeczypospolitej Polskiej Umową między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Dowództwem Naczelnego Sojuszniczego Dowódcy Transformacji i Naczelnym Dowództwem Sojuszniczych Sił w Europie.

Regulacja wprowadza preferencje w zakresie zwolnienia od podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów oraz dostaw towarów w kantynach, mesach i stołówkach dowództw sojuszniczych dyslokowanych na terytorium RP i ich uprawnionych członków.

Link
 

2.   Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 21 stycznia 2019 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wzorów deklaracji dla podatku od towarów i usług

Weszło w życie z dniem 1 lutego 2019 r.

Rozporządzenie dostosowuje wzory deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 i VAT-7K w związku z wprowadzeniem uproszczeń dla podatników poprzez usunięcie obowiązku składania wniosków VAT-ZZ i VAT-ZT w przypadku ubiegania się o zwrot podatku VAT lub o przyspieszenie zwrotu podatku VAT. Powyższe stanowi wykonanie delegacji zawartej w art. 99 ust. 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, w związku ze zmianami wprowadzonymi ustawą z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu wprowadzenia uproszczeń dla przedsiębiorców w prawie podatkowym i gospodarczym (Dz. U. poz. 2244).

Link

Projekty

1.   Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 1 lutego 2019 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie deklaracji importowej dla podatku od towarów i usług

W związku ze zmianami wprowadzonymi ustawą z dnia 22 listopada 2018 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. poz. 2392), zgodnie z którymi m.in. dodaje art. 146aa ust. 1 pkt 1 i 2 dot. okresu i zakresu obowiązywania stawki 23 % i 8 % podatku od towarów i usług, istnieje potrzeba dostosowania objaśnień w załączniku do rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów w sprawie deklaracji importowej dla podatku od towarów i usług.

W związku z tym, proponuje się wydanie rozporządzenia Ministra Finansów zmieniającego rozporządzenie w sprawie deklaracji importowej dla podatku od towarów i usług, w którym zmieniony zostanie załącznik do tego rozporządzenia stanowiący wzór deklaracji importowej. We wzorze tym dostosowana zostanie treść objaśnień nr 5 i 6 do wprowadzonych regulacji. W treści objaśnienia 5 wyrazy: „art. 146a” zastąpione zostaną wyrazami: „art. 146aa ust. 1 pkt 1”, zaś w treści objaśnienia 6 wyrazy: „art. 146a” zastąpione zostaną wyrazami: „art. 146aa ust. 1 pkt 2”. We wzorze deklaracji uwzględnione zostaną również aktualne publikatory wymienionych w nim ustaw oraz odstąpiono od obowiązku podania poczty w części B.2. Odstąpiono również od wymogu podawania we wzorach numeru REGON.

Stan: 20.02.2019 r. – projekt ustawy znajduje się na etapie Komisji Prawniczej.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Link
 

2.   Projekt ustawy z dnia 30 listopada 2018 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Ordynacja podatkowa

W projekcie proponuje się zmiany w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r. poz. 1221, z późn. zm.) – zwanej dalej: „ustawą VAT” mające na celu zastąpienie deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT - 7 i VAT- 7K przez przesyłanie nowej deklaracji w formie pliku JPK. Wszystkie proponowane zmiany mają charakter dostosowujący do wprowadzenia proponowanego rozwiązania. Rozbudowane pliki JPK będą zawierały dane pozwalające na wyeliminowanie deklaracji VAT. W plikach tych będą zawarte również inne informacje niezbędne do celów analitycznych i kontrolnych.

Projekt ma na celu uproszczenie rozliczeń w podatku od towarów i usług. Informacje wysyłane w sposób analogiczny, jak obecnie pliki JPK_VAT zastąpią deklarację podatkową, w szczególności deklarację VAT-7 i VAT-7K. W wyniku wprowadzonych zmian nastąpi znaczne zmniejszenie obciążeń podatkowych dla podatników podatku VAT i uproszczenie rozliczeń z urzędem skarbowym. Wszyscy podatnicy będą składali tylko jeden dokument w terminie miesięcznym (odpowiednio kwartalnym) bez dodatkowych załączników, które były wymagane przy składaniu deklaracji VAT-7 (VAT-7K).

Stan: 04.12.2018 r. – projekt ustawy znajduje się na etapie opiniowania.

Projekt zakłada wejście ustawy w życie z dniem 1 lipca 2019 r.

Link
 

3.   Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 12 lutego 2019 r. w sprawie wzoru deklaracji podatkowej dla podatku od towarów i usług przedstawiciela podatkowego

Niniejszy projekt stanowi element realizacji założeń Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju, przyjętej uchwałą Rady Ministrów z 14 lutego 2017 r., której celem jest likwidowanie barier rozwojowych i opieranie rozwoju w coraz większym stopniu na wiedzy, cyfryzacji i innowacyjności. Zgodnie ze Strategią, procesowi temu służyć powinny regulacje prawne wolne od zbędnych, anachronicznych rozwiązań oraz proste i niesformalizowane procedury umożliwiające osiągnięcie pożądanego rezultatu w sposób szybki i sprawny. Niewątpliwie, jak wskazano w przedmiotowym dokumencie, dolegliwością nieadekwatną do osiąganego rezultatu jest powszechność wymogu identyfikacji podmiotów i osób w obrocie prawnym za pomocą pieczęci/pieczątek (firmowych lub imiennych) w relacjach między obywatelem/przedsiębiorcą a organami administracji/organami władzy. Powyższa idea znalazła swój wyraz w przyjęciu przez Radę Ministrów z dniem 28 czerwca 2018 r. dokumentu Informacja dotycząca deregulacji obowiązku stosowania pieczęci/pieczątek przez obywateli i przedsiębiorców, przy jednoczesnym zobowiązaniu Członków Rady Ministrów do rezygnacji z obowiązku stosowania pieczęci/pieczątek przez obywateli i przedsiębiorców.

Przedstawione powyżej deregulacje zostaną zrealizowane poprzez dostosowanie wzoru deklaracji dla podatku od towarów i usług przedstawiciela podatkowego VAT-13(2) stanowiącego załącznik do przedmiotowego rozporządzenia. W deklaracji dla podatku od towarów i usług przedstawiciela podatkowego VAT-13(2) został zlikwidowany obowiązek stosowania pieczątki.

Stan: 20.02.2019 r. – projekt ustawy znajduje się na etapie uzgodnień.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 czerwca 2019 r.

Link
 

4.   Rządowy projekt ustawy z dnia 6 września 2018 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (UA37)

Proponowane zmiany w ustawie o VAT nakierowane są na uszczelnienie systemu VAT. W pierwszej kolejności dotyczą wyłączenia możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego przez podatników dokonujących dostaw na odległość (sprzedaż internetowa) niektórych towarów wrażliwych na oszustwa oraz podatników świadczących usługi ściągania długów. Zakłada się również doprecyzowanie zakresu obowiązku rozliczania podatku VAT w obrocie produktami ropopochodnymi poprzez odwołanie do nowej definicji paliw ciekłych. Projekt doprecyzowuje też przepisy dotyczące przesłanek wykreślania z urzędu z rejestru podatników VAT oraz podatników VAT UE. Projektodawcy chcieliby wprowadzić również dodatkowy warunek, od którego uzależnione byłoby wpisanie podatnika do wykazu podmiotów, które złożyły kaucję gwarancyjną - aby podmiot przez co najmniej 12 miesięcy działał jako podatnik VAT czynny przed wpisaniem go do wykazu. Ponadto, w projekcie przewidziano zmiany w zakresie zasad wystawiania faktur, których podstawą jest paragon fiskalny oraz korzystania z takich faktur (jednocześnie wprowadzenie stosownych sankcji w tym zakresie) mających na celu zapewnienie, że faktura wystawiona dla podatnika (oraz wykorzystana przez niego) na podstawie paragonu dokumentuje zakup dokonany przez tego podatnika. Karana ma być np. wymiana paragonów bez NIP na faktury.

Projektodawcy planują również modyfikację przesłanek stosowania zwolnienia dla dostaw budynków, budowli i ich części, poprzez likwidację warunku, że ich zasiedlenie nastąpiło w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu (wykorzystywanie na własne potrzeby wybudowanego przez podatnika budynku nie było uznawane za zasiedlenie) – stanowi to realizację wyroku TSUE z 16.11.2017 r. w sprawie C-308/16.

W ustawie z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe proponuje się zmiany związane z wyłączeniem z masy upadłości kaucji gwarancyjnej, o której mowa w art. 105b ust. 1 ustawy o VAT, złożonej w formie depozytu pieniężnego lub pisemnego nieodwołalnego upoważnienia organu podatkowego, potwierdzonego przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową, do wyłącznego dysponowania, do wysokości składanej kaucji gwarancyjnej, środkami pieniężnymi zgromadzonymi na rachunku prowadzonym w tym banku lub w tej kasie.

Proponowane natomiast zmiany w Ordynacji podatkowej wiążą się z:

- wprowadzeniem przepisów doprecyzowujących (Ordynacja podatkowa) w zakresie braku zwrotu podatnikowi podatku, gdy doszłoby do nieuzasadnionego jego wzbogacenia; - uwzględnieniem Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w katalogu podmiotów, którym mogą być udostępniane akta objęte tajemnicą skarbową, co pozwoli mu na skuteczniejszą realizację zadań w zakresie udzielania lub cofania koncesji na obrót paliwami, czyli w obszarze narażonym na ryzyko nadużyć VAT-owskich, objętym uszczelnieniami wprowadzanymi niniejszym projektem.

W zakresie zmian dotyczących podatku akcyzowego projekt przewiduje, że w przypadku przemieszczania na terytorium kraju w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego lub dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych niewymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, warunkiem zastosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy będzie dołączenie do tych wyrobów dokumentów handlowych (zamiast e-AD) i złożenie zabezpieczenia akcyzowego. Dodatkowo, w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego ww. wyrobów akcyzowych, warunkiem objęcia ich procedurą zawieszenia poboru akcyzy na terytorium kraju będzie złożenie przez podatnika zgłoszenia o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym do właściwego naczelnika urzędu skarbowego. W wyniku wprowadzenia powyższych zmian w ustawie o podatku akcyzowym oczekuje się, iż dojdzie do uszczelnienia obrotu oraz wyeliminowania nieprawidłowości występujących w obrocie wyrobami akcyzowymi niewymienionymi w załączniku nr 2 do ustawy, objętymi stawką akcyzy inną niż stawka zerowa (zwłaszcza olejami smarowymi).

Projekt ustawy nowelizującej w części dotyczącej ustawy Prawo energetyczne zawiera doprecyzowanie definicji paliw ciekłych poprzez wskazanie, że określone wyroby stanowią paliwa bez względu na różne możliwe ich zastosowania, co pozwoli uszczelnić system koncesjonowania i nadzoru nad obrotem, produkcją i przywozem paliw. W konsekwencji rozszerzeniu ulegnie katalog podmiotów zobowiązanych do uzyskania koncesji (zmiany zakresu posiadanej koncesji) lub obowiązanych do uzyskania wpisu do rejestru podmiotów przywożących, o którym mowa w art. 32a ustawy Prawo energetyczne. W tym zakresie projekt może przyczynić się do zmniejszenia szarej strefy w obszarze przedsiębiorstw działających na rynku paliw ciekłych

Stan: 27.11.2018 r. – projekt ustawy jest na etapie opiniowania.

Projekt zakładał wejście ustawy w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.

Link
 

5.   Projekt ustawy z dnia 8 listopada 2018 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Ordynacja podatkowa

Projekt przewiduje zmiany w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług:

  • wprowadzenie nowej matrycy stawek VAT – nowe wykazy towarów i usług opodatkowanych stawkami obniżonymi 8% i 5% (nowe załączniki nr 3 i 10 do ustawy) opartych na CN oraz PKWiU 2015, przy przyjęciu zasady stosowania jednej stawki dla całych (w miarę możliwości) działów CN, generalnego obniżania stawki w przypadku konieczności jej zmiany dla danego towaru („równanie w dół) oraz podwyższenia stawki dla punktowo wybranych (nielicznych) towarów lub usług (w celu maksymalnie możliwego zrównoważenia efektu finansowego);
  • zmiany w systemie ryczałtowym dla rolników polegające na uchyleniu załącznika nr 2 i wprowadzeniu nowej ogólnej definicji produktów rolnych, co pozwoli objąć tym system wszystkie produkty (oraz towary z nich wytworzone) pochodzące z własnej działalności rolniczej rolnika ryczałtowego. Obecnie dotyczy to tylko towarów wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy o VAT (oraz towarów z nich wytworzonych);
  • wprowadzenie instytucji wiążącej informacji stawkowej (WIS) – jako instrumentu zapewniającego podatnikom większą pewność co do prawidłowości opodatkowania podatkiem VAT realizowanych transakcji. W tym zakresie projektowane przepisy określają procedurę wydawania WIS oraz przewidują stosowną ochronę dla podatników posługujących się WIS.
  • „przełożenie” obecnego PKWiU 2008 na odpowiednie kody CN (dla towarów) lub symbole PKWiU 2015 (dla usług) w przepisach ustawy, bez zmiany – zasadniczo – zakresu odpowiednich regulacji – większość tego rodzaju zmian pozostanie neutralna dla obecnie obowiązujących regulacji. Zmiany nastąpią w obszarze stosowania mechanizmu odwróconego obciążenia w obrocie krajowym oraz stosowania instytucji odpowiedzialności solidarnej, co wynika z „przełożenia” symboli PKWiU dla towarów wymienionych w załącznikach nr 11 i 13 do ustawy na CN – gdzie przy założeniu maksymalnie uproszczonej formy tych załączników (i racjonalizacji ich zakresu), nie sposób było osiągnąć efektu w postaci wiernego przełożenia (na zasadzie 1:1) odpowiednich symboli.

Projekt ustawy przewiduje również zmianę w przepisach ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa polegającą na ustanowieniu Szefa Krajowej Administracji Skarbowej organem odwoławczym od WIS.

Stan: 04.12.2018 r. – projekt ustawy jest na etapie opiniowania.

Projekt zakłada wejście części przepisów ustawy 1 stycznia 2019 r., pozostałe przepisy mają wejść w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.

Link
 

6.   Rządowy projekt ustawy z dnia 20 września 2017 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (UA34)

Projektowana regulacja zakładająca publikowanie przez Szefa KAS na stronie BIP Ministerstwa Finansów wykazu podatników VAT czynnych zawierającego informacje (dane) o podatnikach zarejestrowanych jako podatnicy VAT czynni, który będzie aktualizowany na bieżąco, tj. w każdy dzień roboczy, raz na dobę, ma przyczynić się do tego, że uczciwi podatnicy w sposób istotny ograniczą ryzyko narażenia się na możliwość zakwestionowania przez organy podatkowe prawa do odliczenia podatku naliczonego poprzez szeroki dostęp do informacji o swoich kontrahentach.

W stosunku do publikowanej już na stronie MF usługi umożliwiającej sprawdzenie statusu podmiotu w VAT projektowany wykaz będzie umożliwiał dostęp do większej ilości informacji do weryfikacji podatników poprzez dodanie takich istotnych informacji jak: firma (nazwa) lub imię i nazwisko, numer, za pomocą którego podmiot został zidentyfikowany na potrzeby podatku, jeżeli taki numer został przyznany, numer identyfikacyjny REGON, o ile został nadany, numer PESEL, o ile podmiot posiada, numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile został nadany, adres siedziby - w przypadku podmiotu niebędącego osobą fizyczną, adres stałego miejsca prowadzenia działalności albo adres rejestracyjny, w przypadku braku adresu stałego miejsca prowadzenia działalności - w odniesieniu do osoby fizycznej, imiona i nazwiska osób wchodzących w skład organu uprawnionego do reprezentowania podmiotu oraz ich numery identyfikacji podatkowej lub numery PESEL, imiona i nazwiska prokurentów oraz ich numery identyfikacji podatkowej lub numery PESEL, imię i nazwisko lub firmę (nazwę) wspólnika oraz jego numer identyfikacji podatkowej lub numer PESEL, daty rejestracji, odmowy rejestracji albo wykreślenia z rejestru oraz przywrócenia zarejestrowania jako podatnika VAT, podstawę prawną rejestracji, odmowy rejestracji albo wykreślenia z rejestru oraz przywrócenia zarejestrowania jako podatnika VAT, numery rachunków rozliczeniowych w rozumieniu art. 49 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe lub imiennych rachunków w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, otwartych w związku z prowadzoną przez członka działalnością gospodarczą.

Projekt zakłada wprowadzenie w Ordynacji podatkowej odpowiedzialności solidarnej wobec podatnika, na rzecz którego dokonano dostawy towaru lub wyświadczono usługę wraz z podmiotem dokonującym tej dostawy lub świadczącym tę usługę za jego zaległości podatkowe w części podatku proporcjonalnie przypadającej na tę dostawę lub tę usługę, w przypadku gdy zapłata należności zostanie przekazana na rachunek inny niż zawarty w projektowanym wykazie podatników VAT czynnych. Odpowiedzialność solidarna będzie dotyczyła tylko kwoty podatku, związanego z konkretną dostawą towarów lub świadczeniem usług, za które płatność nie została dokonana na rachunek bankowy podatnika zawarty w wykazie podatników VAT czynnych i transakcji, których wartość przekracza 15 000 zł.

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych wprowadza się zmiany, zgodnie z którymi podatnicy (w przypadku osób fizycznych będą to podatnicy  prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą) nie zaliczają do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części, w jakiej płatność dotycząca transakcji określonej w art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców została dokonana bez pośrednictwa rachunku płatniczego lub w przypadku transakcji z podatnikiem zarejestrowanym na potrzeby podatku od towarów i usług jako podatnik VAT czynny, na rachunek inny niż zawarty w wykazie, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W ww. zakresie zmiana ta poszerza zakres już istniejących przepisów dotyczących płatności gotówkowych w ramach transakcji przekraczających kwotę 15 000 zł.

W ustawie z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników wprowadza się zmiany w zakresie dotyczącym rozszerzenia danych nieobjętych tajemnicą skarbową również o numery rachunków bankowych podatnika lub imiennych rachunków w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazanych w zgłoszeniu identyfikacyjnym lub zgłoszeniu aktualizacyjnym, z wyjątkiem rachunku VAT. Wprowadzenie tej zmiany wynika z faktu, że publikowany wykaz będzie zawierał również informacje dotyczące takich numerów rachunków. Pozostałe zmiany mają charakter dostosowawczy.

Stan: 29.10.2018 r. – projekt ustawy jest na etapie Komisji Prawniczej.

Projekt zakłada wejście ustawy w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Link
 

7.   Rządowy projekt ustawy z dnia 26 kwietnia 2018 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy - Prawo o miarach

Projekt ustawy zakłada wprowadzenie obowiązku stosowania przez podatników nowego rodzaju kas rejestrujących (kas online) umożliwiających, oprócz zapisu w pamięci kasy, również przekazywanie w sposób ciągły, zautomatyzowany i bezpośredni informacji z kas rejestrujących, z prowadzonej ewidencji oraz o zdarzeniach mających znaczenie dla pracy kas, które zaistniały podczas ich użytkowania, do systemu teleinformatycznego (Centralnego Repozytorium Kas) prowadzonego przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. System ten będzie odbierał i gromadził dane z kas rejestrujących w celach analitycznych i kontrolnych.

Zaproponowane przepisy dopuszczają, co do zasady, używanie dotychczasowych kas przez podatników, z zastrzeżeniem wprowadzenia dla wybranych branż obowiązku stosowania tylko nowego rodzaju kas (mowa tu m.in. o dostawach benzyny silnikowej lub oleju napędowego, świadczeniu usług naprawy pojazdów silnikowych, usług fryzjerskich, budowlanych bądź w zakresie opieki medycznej świadczonej przez lekarzy i lekarzy dentystów).

Proponuje się również wprowadzenie regulacji zmieniającej art. 24 ust. 2 pkt 12 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. Prawo o miarach, stanowiącej dostosowanie do regulacji wprowadzonej w ustawie o podatku od towarów i usług w zakresie zmiany potwierdzenia. Producenci kas w celu wprowadzenia danego typu kasy rejestrującej do obrotu na terytorium kraju, są obowiązani do uzyskania dla tej kasy potwierdzenia Prezesa Głównego Urzędu Miar, że spełnia ona funkcje wymienione w ustawie i wymogi techniczne określone w rozporządzeniu „technicznym”.

Stan: 29.01.2019 r. – wpłynęło sprawozdanie podkomisji po pracy w komisjach po I czytaniu projektu ustawy.

Projekt zakłada wejście ustawy w życie z dniem 1 marca 2019 r.

Link

Nagranie webcastu: Zmiany stawek VAT

Co czeka przedsiębiorców już od 2019 roku i jak się do tego przygotować?

Zarejestruj się i obejrzyj nagranie

Akcyza i cło

Weszło w życie

1.    Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 31 grudnia 2018 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy

Weszło w życie z dniem 21 lutego 2019 r.

Rozporządzenie przewiduje objęcie płynu do papierosów elektronicznych oraz wyrobów nowatorskich obowiązkiem oznaczania znakami akcyzy.

W stosunku do płynu do papierosów elektronicznych i wyrobów nowatorskich będą miały zastosowanie ogólne przepisy dotyczące opodatkowania akcyzą wyrobów akcyzowych, w tym przedmiotu opodatkowania, powstania obowiązku podatkowego, opodatkowania ubytków, właściwości organów podatkowych, rejestracji podmiotów, deklaracji podatkowych i terminów płatności akcyzy oraz importu.

Link

Projekty

1.   Ustawa z dnia 21 lutego 2019 r. o zmianie ustawy o zwrocie podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej

Projekt dotyczy umożliwienia uzyskania zwrotu części podatku akcyzowego zakupionego i wykorzystanego do produkcji rolnej od wszystkich rodzajów oleju napędowego oferowanego na rynku poprzez dodanie do katalogu oleju napędowego klasyfikowanego do kodu CN 2710 20 11.

Stan: 21.02.2019 r. – ustawa została uchwalona na III czytaniu na posiedzeniu Sejmu.

Ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia, z mocą od dnia 1 stycznia 2019 r.

Link
 

2.   Ustawa z dnia 21 lutego 2019 r. zmieniająca ustawę o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw, ustawę o zmianie ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych oraz niektórych innych ustaw, ustawę - Prawo ochrony środowiska, ustawę o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji oraz ustawę o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji

Projekt ustawy zmieniającej ustawę o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw obejmuje propozycje zmian, polegające między innymi na:

a) doprecyzowaniu, że ceny i stawki opłat w określonych wysokościach należy stosować wobec odbiorców końcowych energii elektrycznej, o których mowa w art. 3 pkt 13a ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne, co jest zgodne z pozostałymi przepisami nowelizowanej ustawy;

b) doprecyzowaniu, że obowiązek określony w tym przepisie dotyczy wszystkich rodzajów umów zawieranych pomiędzy przedsiębiorstwem obrotu a odbiorcą końcowym;

c) usunięciu z art. 5 obowiązku dla przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej, polegającego na określeniu na 2019 r. cen i stawek za energię elektryczną w wysokości nie wyższej niż ceny i stawki opłat brutto stasowane w dniu 31 grudnia 2018 r.;

d) zmianie terminu, do którego przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną będzie obowiązane dokonać zmiany umów w stosunku do cenników energii elektrycznej;

e) możliwości ubiegania się o wypłatę kwoty różnicy cen przez odbiorców końcowych energii elektrycznej, kupujących energię elektryczną na własny użytek, którzy nie zakupują energii elektrycznej od przedsiębiorstw obrotu, lecz sami dokonują zakupu na Towarowej Giełdzie Energii S.A. lub za pośrednictwem towarowego domu maklerskiego.

Stan: 21.02.2019 r. – ustawa została uchwalona na III czytaniu na posiedzeniu Sejmu.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1, który wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Link
 

3.   Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 12 grudnia 2018 r. w sprawie danych umieszczanych w Systemie oraz trybu postępowania w przypadku przemieszczania wyrobów akcyzowych przy użyciu Systemu

Przedmiotowe rozporządzenie reguluje kwestie dotyczące informacji umieszczanych w Systemie oraz w e-AD i e-DD w związku z przemieszczaniem wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy jak i przemieszczenia wyrobów poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy. W zakresie regulacji dotyczących procedury zawieszenia poboru akcyzy rozporządzenie to powiela rozwiązania prawne określone rozporządzeniem Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie informacji umieszczanych w Systemie oraz w e-AD (Dz. U. poz. 388), które utraci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia w związku ze zmianą upoważnienia ustawowego (ustawa o zmianie ustawy o podatku akcyzowym m.in. zmienia numerację niektórych przepisów, w tym numerację wspomnianego upoważnienia ustawowego – z art. 41h ust. 2 i art. 46 ust. 8 na art. 46w ust. 2).

Celem przedmiotowego rozporządzenia jest określenie:

1)   szczegółowego zakres informacji, które zgodnie z art. 46w ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym powinny być dostarczone do krajowego systemu teleinformatycznego służącego do obsługi przemieszczania wyrobów akcyzowych, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 26 ustawy, oraz przypadki, w których informacje takie powinny być dostarczone,

2)   szczegółowych danych, o których mowa w art. 46w ust. 1 pkt 2 ustawy, które w przypadku przemieszczania poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy z użyciem Systemu powinny być zawarte w: elektronicznym dokumencie, ustawy, raporcie odbioru, potwierdzeniu odbioru na wydruku e-DD, elektronicznym potwierdzeniu odbioru, unieważnieniu e-DD, zmianie miejsca przeznaczenia,

3)   szczegółowego trybu postępowania w przypadku przesłania do Systemu e-DD, raportu odbioru, unieważnienia e-DD oraz zmiany miejsca przeznaczenia;

4)   sposobu komunikowania się użytkowników z Systemem, w szczególności rodzaje podpisów elektronicznych, jakimi należy opatrywać dokumenty przesyłane do Systemu pocztą elektroniczną oraz sposób dostępu do Systemu przez użytkowników Systemu,

5)   struktury lokalnego numeru referencyjnego nadawanego e-AD lub e-DD w Systemie,

6)   warunków i sposobu dostarczenia danych przez podmioty właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego celem wprowadzenia ich do Systemu,

7)   danych pozostawionych do decyzji państw członkowskich Unii Europejskiej, wymienione w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 684/2009 z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie wykonania dyrektywy Rady 2008/118/WE w odniesieniu do skomputeryzowanych procedur przemieszczania wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy (Dz.Urz. UE L 197 z 29.07.2009, str. 24, z późn. zm.), które umieszcza się obowiązkowo w e-AD lub w dokumencie zastępującym e-AD.

Stan: 18.02.2019 r. – projekt rozporządzenia został skierowany do podpisu ministra.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Link
 

4.   Rządowy projekt ustawy z dnia 20 kwietnia 2018 r. o zmianie ustawy o zwrocie podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej oraz ustawy – Ordynacja podatkowa

Celem wprowadzenia zmian w ustawie z dnia 10 marca 2006 r. o zwrocie podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej jest przede wszystkim przeciwdziałanie procederowi sprzedaży producentom rolnym oleju napędowego lub innych paliw silnikowych niewiadomego pochodzenia, od którego nie został zapłacony podatek akcyzowy lub podatek VAT z tytułu sprzedaży a także używania przez producentów rolnych olejów przeznaczonych do celów opałowych jako olejów napędowych.

Nowe regulacje wprowadzają ograniczenie zwrotu producentowi rolnemu podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do produkcji rolnej w przypadku gdy organ podatkowy wydał w stosunku do tego producenta, decyzję ostateczną określającą zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku akcyzowego lub podatku od towarów i usług, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego, lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług dotyczącą oleju napędowego, lub innego paliwa silnikowego w rozumieniu art. 86 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, od którego nie został zapłacony w należnej wysokości podatek akcyzowy lub podatek VAT (w okresie poprzedzającym złożenie wniosku).

W ocenie projektodawców wprowadzenie projektowanych przepisów powinno wpłynąć na dobieranie przez producentów rolnych wiarygodnych dostawców, a także unikanie zakupu paliwa po tzw. „okazyjnej cenie”, która znacznie odbiega od średnich cen obowiązujących na krajowym rynku paliw, co może wskazywać na jego nielegalne pochodzenie.

Stan: 21.12.2018 r. – projekt ustawy znajduje się na etapie konsultacji publicznych.

Ustawa ma wejść w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Link
 

5.   Rządowy projekt ustawy z dnia 13 września 2018 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów

Proponowana ustawa przewiduje rozwiązanie polegające na tym, że oleje opałowe objęte pozycją CN 2710, nieobjęte zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, określone w art. 89 ust. 1 pkt 9, 10 i pkt 15 lit. a ustawy o podatku akcyzowym (objęte specyficzną, obniżoną stawką akcyzy związaną z przeznaczeniem tych olejów do celów opałowych) podlegać będą systemowi monitorowania bez względu na status podmiotu nabywającego te towary i bez względu na jego objętość w przesyłce. Przepis ten będzie stanowił lex specialis w stosunku do przepisu art. 3 ust. 2 pkt 1 lit. a.

Przewiduje się, że projektowane rozwiązania powinny przełożyć się na usprawnienie procesu nadzoru i sprawowania kontroli nad prawidłowym wykorzystaniem oleju opałowego. Czynności organów kontroli będą mogły być przeprowadzane z wykorzystaniem systemów elektronicznych przy ograniczeniu sprawozdawczości wykonywanej przez przedsiębiorców. Zwiększy to możliwości analityczne organów Krajowej Administracji Skarbowej np. w zakresie ustalenia faktycznego zużycia nabywanego z obniżoną stawką podatku akcyzowego oleju opałowego.

Przewiduje się, że zwiększone możliwości analityczne organów Krajowej Administracji Skarbowej pozwolą na szybsze wykrywanie zmiany przeznaczenia oleju opałowego np. do celów napędowych bez uiszczania należnej akcyzy. Ponadto, zawarte w projektowanej ustawie rozwiązania, zmniejszą obowiązki o charakterze administracyjnym w obrocie tym wyrobem akcyzowym, zastępując dotychczas stosowane papierowe oświadczenia o przeznaczeniu oleju opałowego do celów opałowych, pobierane przy sprzedaży tego wyrobu do celów uprawniających do zastosowania obniżonych stawek akcyzy, czynnościami, które podatnik będzie mógł wykonać z wykorzystaniem systemu elektronicznego i złożyć takie oświadczenie w systemie SENT. Równocześnie pośredniczące podmioty olejowe i podmioty zużywające olej opałowy zostaną zobowiązane do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego. Obowiązki te nie będą miały charakteru powtarzalnego, ale jednorazowy. Mając przy tym na uwadze, że nadrzędnym celem regulacji jest ochrona interesów finansowych Państwa, są one uzasadnione.

Stan: 15.02.2019 r. - projekt ustawy znajduje się na etapie konsultacji publicznych.

Zakłada się, że ustawa wejdzie w życie z dniem 1 marca 2019 r.

Link

Przewodnik po zmianach w podatku akcyzowym

Przewodnik to kompleksowa publikacja, przedstawiająca porównanie przepisów dotychczas obowiązującej ustawy o podatku akcyzowym do tych, zmienionych ustawą z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz ustawy – Prawo celne (Nowelizacja).

Dowiedz się więcej

Podatki dochodowe

Weszło w życie

1.   Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 31 stycznia 2019 r. w sprawie przedłużenia niektórych terminów w zakresie podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków

Weszło w życie z dniem 1 lutego 2019 r.

Rozporządzenie przewiduje wydłużenie terminu do dnia 7 lipca 2019 r. na złożenia deklaracji, o których mowa w art. 30 da ust. 14 ustawy PIT i art. 24f ust. 12 ustawy CIT, a także do wpłaty podatku należnego od dochodu z niezrealizowanych zysków.

Link
 

2.   Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 7 stycznia 2019 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów uzyskanych w następstwie wykonania umów offsetowych

Weszło w życie z dniem 24 stycznia 2019 r.

Rozporządzenie zakłada wykorzystanie przez ministra finansów instytucji zaniechania poboru podatku od dochodów uzyskiwanych przez polskie podmioty będące beneficjentami umów offsetowych, w związku z otrzymaniem nieodpłatnie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w postaci technologii, licencji i know-how oraz prawa do korzystania z tych wartości, usług szkoleniowych w zakresie wykorzystywania otrzymanych środków i wartości, pozostające w związku z produkcją lub handlem bronią, amunicją lub materiałami wojennymi, pod warunkiem, że produkty te przeznaczone zostaną wyłączenie na cele wojskowe (obronności).

Link
 

3.   Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 31 grudnia 2018 r. w sprawie wyłączenia lub ograniczenia stosowania art. 26 ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych

Weszło w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.

Mając na uwadze specyficzny status niektórych grup podatników i płatników oraz specyfikę dokonywania niektórych czynności, w rozporządzeniu wprowadza się następujące rozwiązania w zakresie zasad poboru podatku u źródła określonych w art. 26 ust. 2e ustawy.

Wyłącza się stosowanie art. 26 ust. 2e ustawy w przypadku wypłat należności:

1) z tytułu odsetek lub dyskonta od obligacji emitowanych przez:

a) Skarb Państwa i oferowanych na rynkach zagranicznych,

b) Bank Gospodarstwa Krajowego i oferowanych na rynkach zagranicznych, przeznaczonych na finansowanie ustawowych celów działalności Banku Gospodarstwa Krajowego, dotyczących wspierania polityki gospodarczej Rady Ministrów, realizacji rządowych programów społeczno-gospodarczych, programów samorządności lokalnej i rozwoju regionalnego, oraz dochody z odpłatnego zbycia tych obligacji

– uzyskanych przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy;

2) uzyskanych z tytułu odsetek lub dyskonta od obligacji skarbowych wyemitowanych przez Skarb Państwa na rynku krajowym, które zostały nabyte od dnia 7 listopada 2015 r., przez banki centralne niemające siedziby lub zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

3) z tytułów wymienionych w art. 21 ust.1 i art. 22 ust. 1 ustawy na rzecz:

a) jednostek gospodarczych utworzonych przez organ administracji państwowej wspólnie z innymi państwami na podstawie porozumienia lub umowy, chyba że porozumienia te lub umowy stanowią inaczej,

b) organizacji międzynarodowych, których Rzeczpospolita Polska jest członkiem;

c) podmiotów, z którymi zostały zawarte umowy o współpracy, jeżeli zostały zwolnione z podatku dochodowego od osób prawnych od tych należności,

d) podmiotów zwolnionych od tych należności poprzez wskazanie ich nazwy z podatku dochodowego od osób prawnych w umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polską.

Na podstawie § 3 projektu rozporządzenia wyłącza się stosowanie art. 26 ust. 2e ustawy w przypadku dokonywanych:

1) do dnia 31 grudnia 2019 r. wypłat należności:

a) za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego,

b) z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych,

c) uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga posiadania biletu lotniczego przez pasażera

– na rzecz podatników mających siedzibę lub zarząd na terytorium państwa będącego stroną zawartej z Rzecząpospolitą Polską umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, której przepisy określają zasady opodatkowania dochodów z dywidend, odsetek oraz należności licencyjnych, jeżeli istnieje podstawa prawna do wymiany informacji podatkowych z państwem siedziby lub zarządu tych podatników;

2) do dnia 30 czerwca 2019 r. wypłat należności innych niż określone w pkt 1 na rzecz podatników, o których mowa w tym przepisie, jeżeli istnieje podstawa prawna do wymiany informacji podatkowych z państwem siedziby lub zarządu tych podatników;

3) do dnia 30 czerwca 2019 r. wypłat należności z tytułu dywidend i innych przychodów (dochodów) z udziału w zyskach osób prawnych na rzecz podatników, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy.

W przepisie § 4 projektu rozporządzenia wskazano zaś na ograniczenie w stosowaniu art. 26 ust. 2e ustawy w ten sposób, że płatnicy są obowiązani pobrać zryczałtowany podatek dochodowy, według zasad określonych w tym przepisie, od wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust.1 i art. 22 ust. 1 ustawy dokonywanych w obowiązującym u wypłacającego te należności pierwszym roku podatkowym rozpoczynającym się po dniu 31 grudnia 2018 r., jeżeli:

1) łączna kwota należności wypłacanych od papierów wartościowych zapisanych na rachunkach papierów wartościowych albo na rachunkach zbiorczych przekracza kwotę 2 000 000 zł;

2) łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust.1 i art. 22 ust. 1 ustawy, innych niż wskazane w pkt 1, przekracza kwotę 2 000 000 zł.

Link
 

Projekty

1.   Rządowy projekt ustawy z dnia 31 stycznia 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia zatorów płatniczych

Projektowane zmiany polegają na wprowadzeniu rozwiązań mobilizujących dłużników transakcji handlowych (przedsiębiorców i podmioty publiczne) do dokonywania zapłaty w ustalonym terminie, jak również zniechęcających do narzucania przez nich nieuzasadnionych, wydłużonych terminów zapłaty. Propozycje przewidują również wprowadzenie mechanizmów wsparcia dla wierzycieli, w szczególności MŚP. Projekt przewiduje również zmiany mające na celu ograniczenie potencjalnych nadużyć w korzystaniu z instrumentów przewidzianych w ustawie o terminach zapłaty w transakcjach handlowych oraz doprecyzowanie przepisów budzących wątpliwości w praktycznym ich stosowaniu.

Projekt zakłada ponadto:

1)   skrócenie terminu zapłaty w transakcjach, w których dłużnikiem jest podmiot publiczny, do 30 dni, bez możliwości wydłużenia (wyjątek stanowią podmioty lecznicze dla który proponuje się pozostawienie terminu 60-dniowego);

2)   wprowadzenie ustawowego obowiązku stosowania, maksymalnego 60-dniowego terminu zapłaty w transakcjach w których wierzycielem jest MŚP, a dłużnikiem duży przedsiębiorca (definiowany zgodnie z Załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu) pod rygorem nieważności zapisu umownego przewidującego dłuższy termin zapłaty;

3)   zobowiązanie przedsiębiorców będących podatnikami, których dane indywidualne podlegają publikacji przez Ministra Finansów (grupy kapitałowe i podatników, których przychód przekracza rocznie 50 mln euro) do przekazywania Ministrowi Finansów corocznego sprawozdania o stosowanych terminach zapłaty;

4)   wprowadzenie kar administracyjnych nakładanych przez Prezesa UOKiK na przedsiębiorców, którzy nadmiernie opóźniają się w płatnościach i tym samym kredytują swoją działalności kosztem kontrahentów (informacje o ukaranych podmiotach będą publikowane);

5)   przerzucenie z wierzyciela na dłużnika ciężaru dowodu, że ustalony w umowie termin zapłaty jest rażąco nieuczciwy oraz wprowadzenie możliwości żądania takiego ustalenia w ciągu 3 lat od dnia, w którym umowa została wykonana;

6)   wprowadzenie możliwości odstąpienia przez wierzyciela od umowy lub wypowiedzenia umowy, gdy termin zapłaty został ustalony w umowie jest nadmiernie wydłużony, a ustalenie tego terminu było rażąco nieuczciwe wobec wierzyciela (w projekcie przyjęto, że możliwość taka będzie przysługiwała w przypadku terminu dłuższego niż 120 dni);

7)   uproszczenie procedury zabezpieczającej dla roszczeń o wartości nie wyższej niż 75 tys. zł, co nastąpi przez złagodzenie warunków wykazania spełnienia świadczenia przez wierzyciela;

8)   wprowadzenie mechanizmu zapobiegającemu nadużywania prawa do rekompensaty w wysokości 40 euro w przypadku dokonania cesji wierzytelności na osoby trzecie (w szczególności na firmy windykacyjne);

9)   wprowadzenie rozwiązań, zgodnie z którymi podmiot publiczny może nie dochodzić należności z tytułu rekompensaty, w przypadku gdy jej wysokość jest równa lub wyższa od wysokości należności głównej;

10)  wprowadzenie progów wysokości rekompensaty w zależności od wysokości wynagrodzenia 40 euro (do 1000 euro), 70 euro (do 10000 euro) i 100 euro (powyżej 10000 euro);

11)  wprowadzenie możliwości pomniejszenia przez wierzyciela podstawy opodatkowania (podatku PIT i CIT) o kwotę wierzytelności, jeżeli wierzytelność ta nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie w ciągu 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze (tzw. złe długi);

12)  nałożenie na dłużnika obowiązku doliczenia do podstawy opodatkowania (podatek CIT i PIT) kwoty nieuregulowanego zobowiązania, jeżeli zobowiązanie nie zostało uregulowane w terminie 90 dni od dnia upływu terminu płatności określonego w fakturze (rachunku) lub umowie;

13)  uzupełnienie katalogu czynów nieuczciwej konkurencji o działanie polegające na nieuzasadnionym wydłużaniu terminów zapłaty za dostarczone produkty lub wykonane usługi w ustawie o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz zmiany doprecyzowujące w ustawie o przeciwdziałaniu nieuczciwemu wykorzystywaniu przewagi kontraktowej w obrocie produktami rolnymi i spożywczymi,

14)  podniesienie wysokości odsetek ustawowych za opóźnienia w transkacjach handlowych o dwa punkty procentowe, tak by kredytowanie się kosztem kontrahentów było droższe niż uzyskanie pieniędzy np. z kredytu komercyjnego, za wyjątkiem transakcji, w których dłużnikiem jest podmiot leczniczy (w tych transakcjach odsetki pozostaną na dotychczasowym poziomie);

15)  wprowadzenie obowiązku samodzielnego naliczania odsetek z tytułu przeterminowanych płatności – obowiązek obejmie dużych przedsiębiorców w transakcjach z MŚP.

Oczekiwanym efektem nowelizacji jest poprawa sytuacji wierzycieli, w szczególności tych, którzy są słabszą eknomicznie stroną transakcji asymetrycznych oraz tych którzy zawierają umowy z podmiotami publicznymi. Większość rozwiązań dotyczy przedsiębiorców nierzetelnych, chroniąc jednocześnie przedsiębiorców, którzy terminowo regulują swoje zobowiązania

Stan: 11.02.2019 r. – projekt ustawy znajduje się na etapie Stałego Komitetu Rady Ministrów.

Ustawa ma wejść w życie z dniem 1 czerwca 2019 r., z wyjątkiem zmian podatkowych, które wejdą w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.

Link
 

2.   Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 stycznia 2019 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie określenia wzorów deklaracji, zeznania, oświadczenia oraz informacji podatkowych obowiązujących w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych

Projektowane rozporządzenie dostosowuje składane przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych wzory formularzy CIT-8, CIT-8AB, CIT-8/O, CIT/BR, CIT/MIT, CIT/8S, CIT/8SP i CIT/PGK do wprowadzonych ustawą z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. poz. 1162) zmian do ustawy CIT w zakresie zwolnień podatkowych przysługujących przedsiębiorcom prowadzącym działalność gospodarczą na terenie określonym w decyzji o wsparciu oraz dla przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą na podstawie zezwolenia na terenie specjalnych stref ekonomicznych (SSE), a także formularz CIT/BR do zmian wprowadzonych przez ustawę z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668 z późn. zm), które zmieniają nomenklaturę pojęć w zakresie badań naukowych poprzez wprowadzenie badań aplikacyjnych. Które zastąpiły badania stosowane i przemysłowe. Dodatkowo w zakresie formularza CIT-8 i CIT-8AB wprowadza się zmiany w zakresie rozliczania podatku, o którym mowa w art. 24b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tak aby w pełni zrealizować regulacje wynikające z przepisów ustawowych.

Stan: 18.02.2019 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie Komisji Prawniczej.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Link
 

3.   Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 stycznia 2019 r. w sprawie wzorów deklaracji o wysokości dochodu z niezrealizowanych zysków i informacji o wysokości wartości rynkowej składnika majątku określonej w państwie członkowskim Unii Europejskiej dla celów opodatkowania podatkiem równoważnym do podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków, obowiązujących w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych

Zgodnie z art. 24f ustawy CIT, na podatników, którzy mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (nieograniczony obowiązek podatkowy) oraz podatników którzy nie mają na terytorium Polski siedziby lub zarządu i podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy), nałożony został obowiązek składania urzędom skarbowym deklaracji o wysokości dochodu z niezrealizowanych zysków oraz informacji o wysokości wartości rynkowej składnika majątku, w tym przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części.

W celu realizacji powyższego obowiązku przygotowano projekt rozporządzenia, który określa wzór deklaracji o wysokości dochodu z niezrealizowanych zysków (CIT-NZ) i informacji o wysokości wartości rynkowej składnika majątku określonej w państwie członkowskim Unii Europejskiej dla celów opodatkowania podatkiem równoważnym do podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków (CIT/NZI).

Określenie wzorów deklaracji o wysokości dochodu z niezrealizowanych zysków (CIT-NZ) i informacji o wysokości wartości rynkowej składnika majątku, określonej w państwie członkowskim Unii Europejskiej dla celów opodatkowania podatkiem równoważnym do podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków (CIT-NZI) obowiązujących w zakresie podaku dochodowego od osób prawnych umożliwiają prawidłowe obliczenie przez podatnika wysokości podatku z tytułu dochodów z niezrealizowanych zysków, w związku z:

1) przeniesieniem przez polskiego rezydenta do swojego zagranicznego zakładu składnika majątku dotychczas związanego z działalnością prowadzoną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2) zmianą rezydencji podatkowej przez polskiego rezydenta, w wyniku której Rzeczpospolita Polska traci prawo do opodatkowania dochodów ze zbycia składnika majątku będącego własnością tego podatnika, w związku z przeniesieniem jego miejsca zamieszkania, siedziby lub zarządu do innego państwa;

3) przeniesieniem przez nierezydenta do państwa swojej rezydencji podatkowej lub do innego niż Polska państwa, w którym prowadzi działalność poprzez zagraniczny zakład, składnika majątku dotychczas związanego z działalnością prowadzoną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczny zakład;

4) przeniesieniem przez nierezydenta do innego państwa całości lub części działalności prowadzonej dotychczas poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład.

Stan: 08.02.2019 r. – projekt rozporządzenia został skierowany do podpisu ministra.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Link
 

4.   Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 2 stycznia 2019 r. w sprawie wzorów deklaracji o wysokości dochodu z niezrealizowanych zysków i informacji o wysokości wartości rynkowej składnika majątku określonej w państwie członkowskim Unii Europejskiej do celów opodatkowania podatkiem równoważnym do podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków, obowiązujących w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych

Określenie wzorów deklaracji o wysokości dochodu z niezrealizowanych zysków przez podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT-NZ), zwanej dalej „deklaracją PIT-NZ”, deklaracji o wysokości osiągniętego dochodu z niezrealizowanych zysków przez podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych będącego przedsiębiorstwem w spadku (PIT-NZS), zwanej dalej „deklaracją PIT-NZS” oraz informacji o wysokości wartości rynkowej składnika majątku określonej w państwie członkowskim Unii Europejskiej do celów opodatkowania podatkiem równoważnym do podatku od niezrealizowanych zysków, w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT/NZI), zwanej dalej „informacją PIT/NZI”.

Określenie wzorów deklaracji PIT-NZ i deklaracji PIT-NZS umożliwiają prawidłowe obliczenie przez podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych wysokości podatku z tytułu dochodów osiąganych z niezrealizowanych zysków, w związku z:

1) przeniesieniem przez polskiego rezydenta do swojego zagranicznego zakładu składnika majątku dotychczas związanego z działalnością prowadzoną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2) zmianą rezydencji podatkowej przez polskiego rezydenta, w wyniku której Rzeczpospolita Polska traci prawo do opodatkowania dochodów ze zbycia składnika majątku będącego własnością tego podatnika, w związku z przeniesieniem jego miejsca zamieszkania, siedziby lub zarządu do innego państwa;

3) przeniesieniem przez nierezydenta do państwa swojej rezydencji podatkowej lub do innego niż Polska państwa, w którym prowadzi działalność poprzez zagraniczny zakład, składnika majątku dotychczas związanego z działalnością prowadzoną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczny zakład;

4) przeniesieniem przez nierezydenta do innego państwa całości lub części działalności prowadzonej dotychczas poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;

5) nieodpłatne przekazanie innemu podmiotowi położonego na terytorium Polski składnika majątku;

6) wniesienie składnika majątku położonego na terytorium Polski do podmiotu innego niż spółka lub spółdzielnia, jeżeli w wyniku tego przeniesienia lub wniesienia składnika majątku jako wkładu, Polska utraci w całości lub w części prawo do opodatkowania dochodów ze zbycia tego składnika majątku.

Z kolei informacja PIT/NZI pozwoli wskazać wartości rynkowe składników majątku sprowadzanych do Polski, określone w państwie członkowskim Unii Europejskiej do celów opodatkowania podatkiem równoważnym do podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków, od których odpisy amortyzacyjne w Polsce stanowią koszt uzyskania przychodu.

Stan: 12.02.2019 r. – projekt rozporządzenia został skierowany do podpisu ministra.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Link

Nagranie webcastu: Zmiany w PIT

Jakie nowe obowiązki dla pracodawców wprowadza ustawa?

Zarejestruj się i obejrzyj nagranie

Pozostałe

Weszło w życie

1.   Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 12 lutego 2019 r. w sprawie wpłat na pokrycie kosztów nadzoru nad działalnością ubezpieczeniową, reasekuracyjną oraz w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego

Weszło w życie z dniem 22 lutego 2019 r.

Rozporządzenie zmienia sposób wyliczania wpłaty (m.in. likwidacja współczynnika korygującego) oraz termin wnoszenia należnej wpłaty przez zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji (z 31 października na 15 kwietnia). Przeniesienie terminu wpłaty na pierwszy miesiąc II kwartału roku umożliwi bieżące pokrywanie kosztów sprawowanego przez KNF nadzoru w części przypadającej na sektor ubezpieczeniowy i jest wymogiem utrzymania płynności finansowej przez UKNF jako państwowej osoby prawnej, która nie będzie już finansowana z budżetu państwa. Wpłaty z sektora ubezpieczeniowego są, poza wpłatami z sektora bankowego, najistotniejszą częścią przychodów UKNF, i konieczne jest ich zrealizowane w pierwszej części roku obrotowego. Wpłaty sektora bankowego mają być realizowane do 15 marca danego roku, a wpłaty z sektora ubezpieczeniowego z jednomiesięcznym przesunięciem, które umożliwi rozłożenie w czasie czynności związanych z ewidencjonowaniem i weryfikowaniem wpłat przez UKNF. Obliczenie należnej wpłaty będzie następowało na podstawie danych pochodzących ze zbadanych i zatwierdzonych sprawozdań finansowych sporządzanych na ostatni dzień roku kalendarzowego poprzedzającego o dwa lata dany rok.

W przypadku zakładów ubezpieczeń, których rok obrotowy nie pokrywa się z rokiem kalendarzowym, podstawę ustalenia wysokości wpłaty stanowić będą dane ze zbadanych i zatwierdzonych sprawozdań finansowych za rok obrotowy zakończony w roku kalendarzowym poprzedzającym o dwa lata dany rok.

Rozporządzenie utrzymuje dotychczasowy sposób uwzględniania w kosztach nadzoru pokrywanych przez zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji zarówno kosztów nadzoru ubezpieczeniowego, jak i ‒ stosownie do art. 14 ust. 1a ustawy o nadzorze ubezpieczeniowym i emerytalnym w stanie obowiązującym od 1 stycznia 2016 r. ‒ obowiązku pokrycia 1,5% wartości odrębnie ustalanych kosztów nadzoru nad rynkiem kapitałowym.

Rozporządzenie podtrzymuje dotychczasowy obowiązek samoobliczenia należności oraz złożenia organowi nadzoru deklaracji, w której podmiot zobowiązany wykazuje wysokość należności.

Link
 

2.   Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 13 lutego 2019 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie zakresu i warunków korzystania z portalu podatkowego

Weszło w życie z dniem 15 lutego 2019 r.

Rozporządzenie umożliwia wykorzystanie instytucji portalu podatkowego (stosownie do art. 3 pkt 14 ustawy - Ordynacja podatkowa) i stosowanie go jako systemu teleinformatyczny administracji podatkowej służącego do kontaktu organów podatkowych z podatnikami i płatnikami. Celem rozporządzenia jest wdrożenie funkcjonalności umożliwiających składanie zeznań za pośrednictwem portalu podatkowego na podstawie art. 45cd ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2018 r. poz. 1509, z pói. zm.) oraz art. 21c w ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2019 r. poz. 43).

Link
 

3.   Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 8 lutego 2019 r. w sprawie wpłat na pokrycie kosztów nadzoru bankowego

Weszło w życie z dniem 12 lutego 2019 r.

Celem rozporządzenia jest dostosowanie przepisów wykonawczych do nowych rozwiązań ustawowych, a także uproszczenie sposobu i trybu wnoszenia wpłat na pokrycie kosztów nadzoru. W porównaniu z obecnie obowiązującym rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 23 sierpnia 2016 r. w sprawie wpłat na pokrycie kosztów nadzoru bankowego (Dz. U. poz. 1371) zmieniony został sposób wyliczania wpłaty (m.in. likwidacja współczynnika korygującego) oraz termin wnoszenia należnej wpłaty przez banki (z 31 października na 15 marca). Przeniesienie terminu wpłaty na I kwartał roku umożliwi bieżące pokrywanie kosztów sprawowanego przez KNF nadzoru w części przypadającej na sektor bankowy i jest wymogiem utrzymania płynności finansowej przez UKNF jako państwowej osoby prawnej, która nie będzie już finansowana z budżetu państwa. Obliczenie należnej wpłaty będzie następowało na podstawie danych pochodzących ze zbadanych i zatwierdzonych sprawozdań finansowych sporządzanych na ostatni dzień roku kalendarzowego poprzedzającego o dwa lata dany rok. W przypadku banków, których rok obrotowy obejmuje okres inny niż rok kalendarzowy, podstawę ustalenia wysokości wpłaty stanowić będą dane ze zbadanych i zatwierdzonych sprawozdań finansowych za rok obrotowy zakończony w roku kalendarzowym poprzedzającym o dwa lata dany rok.

Rozporządzenie utrzymuje dotychczasowy sposób uwzględniania w kosztach nadzoru pokrywanych przez banki zarówno kosztów nadzoru bankowego, jak i ‒ stosownie do art. 131a ust. 1b ustawy – Prawo bankowe w stanie obowiązującym od 1 stycznia 2016 r. ‒ obowiązku pokrycia 16,5% wartości odrębnie ustalanych kosztów nadzoru nad rynkiem kapitałowym.

Rozporządzenie podtrzymuje dotychczasowy obowiązek samoobliczenia należności oraz złożenia organowi nadzoru deklaracji, w której podmiot zobowiązany wykazuje wysokość należności. Formularz deklaracji stanowi załącznik do projektu.

Link
 

4.   Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 2 stycznia 2019 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie właściwości organów podatkowych

Weszło w życie z dniem 25 stycznia 2019 r.

W rozporządzeniu dodaje się w § 9a ust. 3, określając właściwość organów podatkowych w sprawach opodatkowania podatkiem od towarów i usług, spółek wchodzących w skład podatkowej grupy kapitałowej, według siedziby spółki dominującej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

Praktyka wypracowana przez urzędy s na gruncie obecnie obowiązujących przepisów prowadzi do wniosku, że w sprawach opodatkowania podatkiem od towarów i usług, spółki wchodzące w skład podatkowej grupy kapitałowej powinny być objęte właściwością jednego urzędu skarbowego ze względu na siedzibę spółki dominującej. Wprowadzone zmiany będą miały korzystny wpływ ekonomiczny zarówno dla podatnika, jak również organu podatkowego.

Link
 

Wejdzie w życie

1.   Ustawa z dnia 9 listopada 2018 r. o elektronicznym fakturowaniu w zamówieniach publicznych, koncesjach na roboty budowlane lub usługi oraz partnerstwie publiczno-prywatnym

Wejdzie w życie z dniem 18 kwietnia 2019 r.

Główną przyczyną wdrożenia planowanych regulacji jest implementacja Dyrektywy 2014/55/UE o elektronicznym fakturowaniu w dostawach publicznych. Wyniki rozmaitych badań wskazują na na znaczną skalę problemu, jakim jest niskie wykorzystanie ustrukturyzowanych faktur elektronicznych w zamówieniach publicznych i obrocie gospodarczym (e-faktury ustrukturyzowane są to takie faktury, które pozwalają na automatyczne przekazywanie i przetwarzanie w komputerowych systemach finansowo-księgowych, bez manualnego wprowadzania danych przez człowieka).

W tym kontekście zakresem przedmiotowym projektu ustawy zostaną objęte następujące kwestie:

• możliwość wystawiania i wysyłania przez wykonawców oraz obowiązek przyjmowania przez zamawiających ustrukturyzowanych faktur elektronicznych, związanych z realizacją zamówień publicznych w rozumieniu ustawy Prawo zamówień publicznych,

• zasady funkcjonowania systemu teleinformatycznego (platformy elektronicznego fakturowania), służącego do wymiany dokumentów elektronicznych i ustrukturyzowanych faktur elektronicznych oraz przetwarzania i udostępniania informacji związanych z realizacją zamówień publicznych.

Link
 

Projekty

1.   Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 stycznia 2019 r. w sprawie szczegółowych warunków, jakie musi spełniać rynek regulowany oraz platforma aukcyjna

Projekt rozporządzenia zmienia warunki, które muszą spełniać rynek regulowany i platforma aukcyjna celem dostosowania przepisów krajowych do wymogów unijnych. W szczególności w tym celu dokonano zmiany przepisów regulujących zakres upowszechniania przez spółkę prowadzącą rynek regulowany informacji dotyczących ofert, transakcji, obrotów w zakresie instrumentów finansowych oraz akcji.

Ze względu na umożliwienie świadczenia bezpośredniego dostępu elektronicznego przez spółkę prowadzącą rynek regulowany, w projekcie rozporządzenia na spółkę nałożono dodatkowe obowiązki, m.in. polegające na ustanowieniu odpowiednich zasad, systemów i procedur związanych z udostępnianiem bezpośredniego dostępu elektronicznego.

Celem dostosowania przepisów krajowych do przepisów unijnych w stosunku do zastępowanego rozporządzenia, na spółkę prowadzącą rynek regulowany nałożono również obowiązek ustanowienia zasad dotyczących usług kolokacji. Ponadto, w projekcie rozporządzenia uregulowano kwestię synchronizacji zegarów służbowych przez spółkę prowadzącą rynek regulowany oraz członków rynku regulowanego.

Część dotycząca szczegółowych warunków, jakie musi spełniać platforma aukcyjna, w stosunku do uchylanego rozporządzenia, nie została zmieniona.

Efektem przyjęcia projektowanego rozporządzenia będzie zapewnienie spójności przepisów krajowych z przepisami unijnymi, a także podniesienie poziomu bezpieczeństwa rynku regulowanego oraz ustanowienie skuteczniejszych mechanizmów nadzoru i zapobiegania nadużyciom na rynku.

Projektowane rozporządzenie w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniającą dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE (Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014, str. 349, z późn. zm.) oraz dostosowuje przepisy krajowe do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady 600/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniające rozporządzenie (EU) 648/2012 (Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014, str. 84, z późn. zm.).

Stan: 06.02.2019 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie opiniowania.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Link
 

2.   Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 stycznia 2019 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczególnych zasad rachunkowości funduszy inwestycyjnych

W przypadku tego projektu występują trzy podstawowe przesłanki aktualizacji przepisów.

1. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1131 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie funduszy rynku pieniężnego (Dz.U. L 169 z 30.6.2017, s. 8-45), które uściśla metody wyceny dla funduszy tego rodzaju i jest punktem odniesienia w kwestii metod wyceny dla wszystkich funduszy inwestycyjnych. Rozporządzenie zakłada, że instrumenty finansowe są wyceniane do wartości godziwej definiowanej jako wartość rynkowa lub wycena według modelu zbudowanego w oparciu o parametry rynkowe.

2. Wieloletnia praktyka wytworzyła system wyceny produktów dłużnych odbiegający od międzynarodowych standardów. Standardy te oparte są o wycenę rynkową, bądź model zbudowany na bazie obserwowalnych bezpośrednio lub pośrednio danych rynkowych. W wyjątkowych przypadkach dopuszczalna byłaby wycena modelem opartym o parametry nieobserwowalne. Tymczasem praktyka ewoluowała w kierunku dominacji skorygowanej ceny nabycia jako podstawowego sposobu wyceny instrumentów dłużnych, która nie uwzględnia parametrów oraz ryzyk rynkowych emitenta.

3. Wzrost ryzyka systemowego wynikający z błędnej oceny ryzyka instrumentów dłużnych, w tym w szczególności ryzyka kredytowego i ryzyka płynności. Zastosowanie skorygowanej ceny nabycia wytwarza nieprawdziwe postrzeganie produktów wycenianych zgodnie z tą metodą jako produktów o niskiej zmienności wartości i tym samym wysokim bezpieczeństwie. Wycena ta nie uwzględnia zmian parametrów oraz ryzyk rynkowych emitenta, aż do momentu jego bankructwa lub powstania poważnych problemów z obsługą zobowiązań.

Mając na uwadze wskazane czynniki Ministerstwo Finansów zaproponowało zmiany w rozporządzeniu idące w kierunku:

1. Wprowadzenia podejścia do wyceny instrumentów z wykorzystaniem wartości godziwej, tj. zgodnym z przyjętym w Międzynarodowych Standardach Rachunkowości (MSR/MSSF).

2. Podkreślenia istoty wartości godziwej przy wycenie aktywów finansowych.

3. Określenie wartości godziwej w pierwszej kolejności jako wartości rynkowej. W sytuacji braku ceny rynkowej, wartość godziwa szacowana jest modelem opartym o parametry rynkowe obserwowalne bezpośrednio i pośrednio, tj. uwzględniającym np. ceny obligacji tego samego emitenta, emitentów z tej samej branży, tego samego rynku, wysokości stop procentowych przy ustalaniu stopy dyskontowania przyszłych przepływów z wycenianego instrumentu. W wyjątkowych przypadkach - i pod rygorem dodatkowych ujawnień - dopuszczalna jest wycena w oparciu o model oparty o dane nieobserwowalne.

4. W każdym przypadku model wyceny instrumentu ma być uzgadniany z depozytariuszem.

5. Ograniczenia zastosowania metody wyceny według skorygowanej ceny nabycia z wykorzystaniem efektywnej stopy procentowej do instrumentów o terminie zapadalności krótszym niż 92 dni (lokaty bankowe, transakcje repo /buy-sell back, certyfikaty depozytowe etc.). Tym samym jakikolwiek instrument o terminie zapadalności dłuższym niż 3 miesiące (okres rozliczeniowy kuponów nie gra roli), powinien być wyceniany do wartości rynkowej lub z wykorzystaniem modelu opartego o parametry rynkowe.

Stan: 07.02.2019 r. – projekt rozporządzenia znajduje się na etapie opiniowania.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2020 r.

Link
 

3.    Projekt ustawy z dnia 10 października 2018 r. o finansowym wspieraniu produkcji kulturowych gier wideo oraz o zmianie innych ustaw

W celu zmaksymalizowania korzyści płynących z potencjałów, zasobów i szans rozwojowych polskiego sektora gier wideo, jak również z myślą o przeciwdziałaniu negatywnym konsekwencjom gospodarczo-kulturowym przewag konkurencyjnych występujących na rynkach zagranicznych, a także mając na względzie zagraniczną promocję polskich treści kulturowych poprzez gry wideo oraz pozytywnego wizerunku Polski, planuje się wprowadzenie ulgi podatkowej na produkcję gier kulturowych.

Konstrukcja ulgi zakłada możliwość dodatkowego odliczenia od podstawy opodatkowania w podatku dochodowym CIT/PIT 100% ustawowo określonych kosztów kwalifikowanych, co przełoży się na realną korzyść dla podatnika w wysokości 19% kosztów kwalifikowanych.

Dopuszczalność objęcia ulgą danego projektu rozpatrywana będzie indywidualnie w oparciu o tzw. test kulturowy, którego celem jest weryfikacja, czy dana gra może być uznana za grę o charakterze kulturowym. Przewiduje się, że procedura ta realizowana będzie przez MKiDN.

Stan: 04.01.2019 r. – projekt znajduje się na etapie opiniowania.

Wejście ustawy w życie przewidziane jest po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia.

Link
 

4.   Rządowy projekt ustawy z dnia 22 listopada 2017 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z rozwojem płatności elektronicznych

Projekt ustawy przewiduje ułatwienia w przyjmowaniu oraz obowiązek zapewnienia możliwości płatności bezgotówkowych w instytucjach administracji publicznej za opłaty i podatki. Chodzi tu o możliwość dokonywania zapłaty podatków, opłat, niepodatkowych należnościach budżetowych, opłaty skarbowej oraz opłat w organach podatkowych, o których mowa w przepisach o podatkach i opłatach lokalnych, a także należności w postępowaniu egzekucyjnym. Nowa regulacja nałoży ponadto na określone w rozporządzeniu wykonawczym do ustawy grupy przedsiębiorców, którzy z racji osiąganego przychodu są zobowiązani do stosowania kas rejestrujących, obowiązek zapewnienia akceptacji przynajmniej jednego instrumentu płatniczego w formie elektronicznej.

Zdaniem autorów projektu zniesienie dodatkowych opłat za dokonywanie płatności podatków w formie bezgotówkowej obniży koszty płatników. Opłacanie podatków w formie bezgotówkowej ułatwi również sytuację dowodową płatników w przypadku kontroli organów podatkowych. Korzystanie z płatności bezgotówkowych ma w zamyśle zwiększyć także ogólne bezpieczeństwo obrotu gospodarczego, dzięki zwiększeniu transparencji transakcji, zmniejszyć możliwości „prania pieniędzy” pochodzących z nielegalnych źródeł, a także poprawić warunki konkurencji pomiędzy podatnikami opłacającymi podatki a „szarą strefą”.

Stan: 11.01.2019 r. – projekt ustawy jest na etapie Stałego Komitetu Rady Ministrów.

Projekt zakłada wejście większości przepisów w życie w ciągu 30 dni od ogłoszenia

Link
 

5.    Projekt ustawy z dnia 10 października 2018 r. o zmianie ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami oraz niektórych innych ustaw

Projektowana ustawa zmienia ustawę o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami, ustawę o wykonywaniu Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki w sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz wdrożenia ustawodawstwa FATCA, ustawę Ordynacja podatkowa oraz Kodeks karny skarbowy.

W zakresie automatycznej wymiany informacji o rachunkach raportowanych projekt przewiduje m.in. uspójnienie oraz uzupełnienie definicji pod kątem ich zgodności z Dyrektywą. Ponadto projekt wprowadza wymóg dodatkowowej weryfikacji rachunków finansowych otwartych w okresie między dniem 1 stycznia 2016 r. a dniem 30 kwietnia 2017 r. w zakresie w jakim nie zostało to zrobione zgodnie z Dyrektywą oraz standardem automatycznej wymiany informacji opracowanym przez OECD. Projekt wprowadza również regulacje dotyczące trustów, które nie zostały uwzględnione w pierwotnej wersji ustawy.

W stosunku do automatycznej wymiany informacji podatkowych o jednostkach wchodzących w skład grupy podmiotów zmodyfikowana została zgodnie z wyjaśnieniami MF, wytycznymi OECD, dyrektywą Rady (UE) 2016/881, BEPS 13 oraz Peer review of the implementation of the Action 13 minimum standard  m.in. definicja grupy podmiotów oraz sposób kalkulacji kwoty progowej w przypadku, gdy rok obrotowy obejmuje okres inny niż 12 miesięcy. Ponadto obok kwoty progowej w euro określona została równowartość wskazanej kwoty w złotych polskich. Wprowadzone zostało również odniesienie do sposobu obliczania wartości kwoty progowej w państwie rezydencji jednostki dominującej oraz wprowadzono wymóg, aby dodatkowe informacje lub wyjaśnienia zawarte w informacji o grupie podmiotów przekazywane były także w języku angielskim. Dookreślono także środki komunikacji elektronicznej do przesyłania informacji o grupie podmiotów oraz wprowadzona została instytucja korekty składanych wcześniej raportów.

Projekt wprowadza również niewielkie zmiany dostosowawcze do ustawy o wykonywaniu Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki w sprawie poprawy wypełniania międzynarodowych obowiązków podatkowych oraz wdrożenia ustawodawstwa FATCA w zakresie raportowania informacji o amerykańskim NIP.

Zmiany w zakresie Ordynacji podatkowej wprowadzają obowiązek podania przez wnioskodawcę występującego z wnioskiem o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, odpowiednio danych identyfikujących osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej lub państw, na terytorium których wystąpiły lub mogą wystąpić skutki transgraniczne.

Stan: 14.02.2019 r. – projekt skierowano do I czytania na posiedzeniu Sejmu.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Link
 

6.   Rządowy projekt ustawy z dnia 6 sierpnia 2018 r. o Rzeczniku Praw Podatnika

Projekt ustawy kompleksowo reguluje funkcjonowanie nowej instytucji – Rzecznika Praw Podatnika. Projektowane rozwiązania dotyczą w pierwszej kolejności osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. W zakresie spraw przedsiębiorców, podlegających ochronie przez Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców, pierwszeństwo w udzielaniu im wsparcia będzie przysługiwało temu drugiemu. Projekt zakłada więc, że Rzecznik Praw Podatnika będzie współpracował z Rzecznikiem Małych i Średnich Przedsiębiorców i w razie potrzeby udzielał mu wsparcia. Proponowane w projekcie rozwiązania mają zagwarantować zwiększenie ochrony praw podatników i zwiększyć poczucie bezpieczeństwa prowadzonej działalności oraz w kontaktach z organami podatkowymi.

Do zadań Rzecznika będzie należało:

1) opiniowanie projektów aktów normatywnych z zakresu prawa podatkowego;

2) promowanie mediacji między podatnikami a organami podatkowymi;

3) współdziałanie ze stowarzyszeniami, samorządami zawodowymi, ruchami obywatelskimi, innymi dobrowolnymi zrzeszeniami i fundacjami, organizacjami reprezentującymi podatników oraz z zagranicznymi i międzynarodowymi organami i organizacjami działającymi na rzecz ochrony praw podatnika, zajmującymi się monitoringiem jakości prawa podatkowego i kierunkami jego reform;

4) prowadzenie działalności edukacyjnej i informacyjnej w zakresie prawa podatkowego;

5) analiza orzecznictwa sądów administracyjnych w sprawach podatkowych oraz orzecznictwa innych sądów i trybunałów w zakresie, w jakim wpływają na rozstrzyganie spraw podatkowych;

6) analiza interpretacji ogólnych wydawanych na podstawie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz interpretacji indywidualnych wydawanych na podstawie ustawy - Ordynacja podatkowa;

7) przedstawianie właściwym organom, organizacjom lub instytucjom publicznym oceny oraz wniosków zmierzających do zapewnienia skutecznej ochrony praw podatnika, wzmocnienia spójności i sprawności prawa podatkowego, usunięcia zbędnych procedur, czy wymogów formalnych lub usprawnienia trybu załatwiania spraw;

8) kierowanie do Rzecznika Praw Obywatelskich wniosków o wystąpienie przez Rzecznika Praw Obywatelskich do Trybunału Konstytucyjnego w kwestiach dotyczących praw podatnika z wnioskiem w sprawach, o których mowa w art. 188 Konstytucji;

9) analiza sposobu załatwiania przez organy podatkowe skarg i wniosków składanych na zasadach przewidzianych w ustawie - Ordynacja podatkowa;

10) podejmowanie innych działań, o ile służą one ochronie praw podatników.

Stan: 18.02.2019 r. – projekt ustawy znajduje się na etapie opiniowania.

Ustawa wejdzie w życie w terminie i na zasadach określonych w ustawie Przepisy wprowadzające ustawę – Ordynacja podatkowa i ustawę o Rzeczniku Praw Podatnika.

Link
 

7.   Rządowy projekt ustawy z dnia 4 lipca 2018 r. – Ordynacja podatkowa

Przedmiotowy projekt został opracowany przez Komisję Kodyfikacyjną Ogólnego Prawa Podatkowego, zgodnie z § 8 pkt 2 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 października 2014 r. w sprawie utworzenia, organizacji i trybu działania Komisji Kodyfikacyjnej Ogólnego Prawa Podatkowego, na podstawie kierunkowych założeń nowej ordynacji podatkowej przyjętych przez Radę Ministrów w dniu 13 października 2015 r.

Poniżej przegląd wybranych unormowań nowej Ordynacji:

Zasady ogólne prawa podatkowego

W projektowanych przepisach zostanie zapewniona zgodność między zasadami ogólnymi prawa podatkowego i zasadami ogólnymi skatalogowanymi w Prawie przedsiębiorców.

Prawo do informacji i wsparcia

W proponowanych przepisach wskazano na sposoby udzielania podatnikom przez organy podatkowe informacji i wsparcia. Udzielane informacje mają dotyczyć praw i obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego. Informacje i wsparcie udzielane będą na zasadach określonych w ustawie z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej. Proponowane rozwiązanie ma zapewnić powszechny dostęp do informacji podatkowej, co przełoży się bezpośrednio na zwiększenie stopnia znajomości przepisów prawa podatkowego przez podatników, a tym samym ograniczy ilość popełnianych błędów w samoobliczeniu podatku. Zwiększenie świadomości podatkowej wśród podmiotów rozliczających należne podatki ma spowodować zmniejszenie liczby interpretacji indywidualnych, a w konsekwencji kosztów wiążących się z obsługą wniosków.

Zastosowanie środków komunikacji elektronicznej

Proponuje się, aby podstawowe zagadnienia z zakresu komunikacji elektronicznej były ujęte w odrębnym rozdziale, w części ogólnej projektowanego aktu prawnego, co przyczyni się do uporządkowania przedmiotowego zagadnienia w nowym akcie prawnym. W tym rozdziale uregulowano podstawowe zasady związane z komunikacją elektroniczną pomiędzy organami podatkowymi i podatnikami.

Zmodyfikowano zasadę pisemności załatwiania spraw podatkowych, w sposób niebudzący wątpliwości, że pismo to również pismo w postaci elektronicznej. Zmodyfikowano obecnie obowiązujące rozwiązanie niejednoznacznie zobowiązujące profesjonalnego pełnomocnika do posiadania adresu elektronicznego i posługiwania się tym adresem w kontaktach z organem podatkowym. W projektowanym akcie zobowiązuje się profesjonalnych pełnomocników do komunikacji elektronicznej z organami podatkowymi. Proponuje się również, by ten sam obowiązek spoczywał również na podmiotach będących użytkownikami portalu, zarejestrowanymi użytkownikami konta ePUAP oraz prowadzących działalność gospodarczą, z wyłączeniem jednakże podmiotów wykonujących działalność gospodarczą, z której przychody (dochody) opodatkowane są ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych lub kartą podatkową.

W przygotowanym projekcie składanie deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej jest co do zasady uprawnieniem podmiotów zobowiązanych. Zrezygnowano z obecnie obowiązujących rozwiązań różnicujących zasady składania deklaracji do państwowych, czy samorządowych organów podatkowych.

W projektowanych przepisach zostaną uporządkowane kwestie reprezentacji i pełnomocnictw, przy uwzględnieniu potrzeby dokonania uproszczeń dla przedsiębiorców w tym zakresie.

Tajemnica skarbowa

Proponowane rozwiązania w zakresie tajemnicy skarbowej będą korzystniejsze niż dotychczas obowiązujące, albowiem są ukierunkowane w większym stopniu na uszczelnienie danych i innych informacji objętych tajemnicą skarbową, a w szczególności chronić będą informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa na takim samym poziomie, jak dane objęte tajemnicą bankową. Ma to doprowadzić do poprawy relacji między zobowiązanymi i organami podatkowymi, wzmocni pozycję zobowiązanych wobec organów podatkowych. W projektowanych przepisach zostanie uwzględniona potrzeba wymiany informacji między organami państwa (w szczególności zapewnienia dostępu rejestrowi CEIDG do określonych danych gromadzonych w CRP KEP w celu skrócenia postępowań administracyjnych i podatkowych z uwzględnieniem ograniczeń technicznych).

Deklaracje

Wprowadza się rozwiązanie zgodnie z którym deklaracja rzetelna i niewadliwa stanowi dowód tego, co wynika z zawartej w niej treści. Deklaracja uzyskuje zatem moc dowodową dokumentu urzędowego. Oznacza to, że wprowadza się generalną zasadę, że każda deklaracja korzysta z ochrony prawnej. Stanowi to realizację zasady ogólnej prawa podatkowego, zgodnie z którą domniemywa się rzetelność zobowiązanego, chyba że jest powód, aby uważać inaczej. Projekt przewiduje zasadę umożliwiającą stronie postępowania podatkowego w pierwszej instancji dokonanie korekty deklaracji podatkowej, w zakresie objętym postępowaniem podatkowym, przed ewentualnym wydaniem decyzji podatkowej. W konsekwencji skorzystanie przez stronę z takiej możliwości przyczyni się do przyśpieszenia załatwiania spraw. W przypadku skorygowania deklaracji przez stronę postępowania i niekwestionowania takiej korekty przez organ podatkowy prowadzący postępowanie podatkowe, zakończenie postępowania nie nastąpi poprzez wydanie decyzji wymiarowej. Oczekiwane efekty mają być korzystne zarówno dla zobowiązanych jak też dla organów podatkowych. Przyjęcie proponowanego rozwiązania ma spowodować uproszczenie postępowania podatkowego poprzez zmniejszenie czynników władczych organu podatkowego oraz zwiększenie znaczenia samoobliczenia podatku przez zobowiązanego.

Przedawnienie

W nowej ordynacji podatkowej wprowadzono instytucje przedawnienia wymiaru i przedawnienia poboru. W ramach pierwszego rodzaju przedawnienia określono czas na doręczenie zobowiązanemu decyzji przez organ I instancji. Przedawnienie poboru wyznacza natomiast czas na wyegzekwowanie należnego podatku. Wprowadzenie realnych limitów czasowych, w których organy będą mogły prowadzić wymiar i pobór podatkowy ma na celu zwiększenie bezpieczeństwa prawnego podatników. Zawieszenie biegu terminu przedawnienia będzie następować tylko z przyczyn obiektywnych, niezależnych od organu podatkowego, takich jak m.in.: śmierć zobowiązanego, śmierć przedstawiciela ustawowego zobowiązanego, utraty przez zobowiązanego lub jego przedstawiciela ustawowego zdolności do czynności prawnych, wystąpienie do innego organu lub sądu o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego, od którego rozstrzygnięcia uzależnione jest wydanie decyzji wymiarowej przez organ podatkowy. W projektowanych regulacjach wyeliminowano z katalogu przesłanek powodujących zawieszenie biegu terminu przedawnienia wszczęcie postępowania w sprawie o przestępstwo lub wykroczenie skarbowe, a także wyeliminowano możliwość nadania rygoru natychmiastowej wykonalności w oparciu o przesłankę z art. 239b § 1 pkt 4 o.p., tj. gdy okres do upływu przedawnienia jest krótszy niż 3 miesiące. Wprowadzenie proponowanych rozwiązań spowodowuje zwiększenie zaufania podmiotów do organów podatkowych w wyniku ograniczenia i uproszczenia przesłanek zawieszenia biegu terminu przedawnienia, które obecnie są przedmiotem wielu sporów w ramach toczących się postepowań.

Wprowadzono dwa okresy przedawnienia wymiaru tj. 3 i 5 lat. Przyjęto przy tym zasadę, iż prawo do wymiaru wygasa po upływie 3 lat (będzie miał zastosowanie przede wszystkim do podatków niezwiązanych z prowadzoną działalnością gospodarczą), z wyjątkiem sytuacji wyliczonych enumeratywnie i określonych w przepisach regulujących przedmiotową kwestię.

Wprowadzenie 3-letniego okresu przedawnienia dotyczącego wymiaru dla tzw. spraw nieskomplikowanych tj. m.in. nie dotyczących działalności gospodarczej spowoduje, że dla zdecydowanej większości podatników przedawnienie nastąpi znacznie szybciej niż dziś, bo już po trzech latach.

Wprowadzenie natomiast 5-letniego okresu przedawnienia wymiaru należności podatkowych związanych z działalnością gospodarczą umożliwi jego przeprowadzenie bez ryzyka uszczerbku dla wpływów do budżetu państwa i jednostek samorządu terytorialnego, gdyż co do zasady nie zmienia się okres na zakończenie procedowania w tego typu sprawach. Wprowadzenie tych rozwiązań spowoduje zwiększenie zaufania do organów państwa, a co najważniejsze zwiększy efektywność organów podatkowych, w tym w obszarach istotnych, wpływających na lukę podatkową tj. identyfikacji i likwidacji oszustw podatkowych występujących w obszarze związanym z działalnością gospodarczą.

Nadpłata i zwrot podatku

W projektowanej ustawie uproszczono definicję nadpłaty, a także uwzględniono element bezpodstawnego wzbogacenia, jako przesłankę, której zaistnienie eliminuje możliwość zwrotu nadpłaty. Organ podatkowy będzie mógł odmówić dokonania zwrotu należności jeśli wykaże, że w wyniku zwrotu tej kwoty nastąpi bezpodstawne wzbogacenie. Wprowadzenie tego rozwiązania uwzględnia orzecznictwo TSUE. Uregulowanie tej kwestii doprowadzi do eliminacji wątpliwości w zakresie istnienia obowiązku weryfikacji, czy podmiot ubiegający się o zwrot nadpłaty poniósł ciężar ekonomiczny podatku.

We wprowadzonych rozwiązaniach organ podatkowy zwraca nadpłatę bez wydawania decyzji, chyba że nadpłata została określona w nieprawidłowej wysokości w deklaracji lub wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Proponuje się więc regułę bezdecyzyjnego zwrotu nadpłaty. Organ podatkowy ma obowiązek bezdecyzyjnego zwrotu nadpłaty także w każdym innym przypadku, gdy stwierdzi jej istnienie np. po zmianie, uchyleniu lub stwierdzeniu nieważności decyzji, ale również gdy nastąpi to w ramach czynności sprawdzających, czy kontroli podatkowej. Przyjęte rozwiązanie stanowi realizację postulatu zwrotu nadpłaty w możliwie uproszczonej procedurze. Przyjęcie zaproponowanych regulacji w tym zakresie uprości, a co najistotniejsze, przyspieszy rozpatrywanie spraw w tym zakresie.

W projektowanych przepisach przyznano oprocentowanie nadpłat w sytuacji, w której wynika ona z niezgodności przepisów prawa krajowego z przepisami prawa Unii Europejskiej i która została usunięta w wyniku nowelizacji przepisów prawa krajowego. Nie powinno mieć znaczenia, czy zmiana taka wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, czy na skutek działania innych okoliczności np. zastrzeżeń Komisji Europejskiej. Rozwiązanie to jest istotne z uwagi na zasadę równego traktowania podatników.

Ulgi w spłacie

Proponuje się wprowadzenie możliwości umorzenia podatku przed upływem terminu jego płatności, a po jego konkretyzacji w deklaracji podatkowej lub decyzji. Określono niezbędne elementy jakie powinien zawierać wniosek o udzielenie ulgi w spłacie, co będzie praktyczną wskazówką dla zobowiązanego do prawidłowego jego sporządzenia i w konsekwencji powinno wpłynąć na przyśpieszenie rozpatrywania podań w tym zakresie.

Załatwianie spraw

Uprawniono stronę do wniesienia ponaglenia na przewlekłość ex post, tj. w celu ustalenia istnienia przewlekłości według stanu z daty jego wniesienia, co dla strony może okazać się potrzebne dla ewentualnych roszczeń odszkodowawczych. Proponowanym nowym środkiem procesowym jest „zobowiązanie” przewlekle działającego organu do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie. Tylko w sytuacji, gdy wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody, wymagające odpowiednio dłuższego postępowania, nieznane w momencie wyznaczania terminu, organ wyższego stopnia będzie mógł wyznaczyć termin odpowiednio dłuższy. Skrócono do 14 dni termin rozpatrzenia ponaglenia. Wprowadzone rozwiązanie pogłębi zaufanie do organów podatkowych.

Wszczęcie postępowania

Proponuje się uprawnienie organu podatkowego do niewszczynania oraz umarzania wszczętego z urzędu postępowania, jeżeli spodziewana kwota uszczuplenia nie przekracza ustawowo określonego limitu kwotowego. W zakresie podatków pobieranych przez samorządowe organy podatkowe, gdzie zazwyczaj wymierzane są niższe kwoty zobowiązań oraz inaczej mogą kształtować się koszty postępowania, proponuje się uprawnić radę gminy do obniżenia ustawowo określonego limitu bagatelności. Przyjęcie proponowanego rozwiązania przyczyni się do zwiększenia efektywności organów podatkowych w wyniku przesunięcia działań na najpoważniejsze, z punktu widzenia budżetu państwa, sprawy podatkowe.

Umowa podatkowa

Ustanowiono prawną podstawę do konsensualnego rozwiązywania sporów podatkowych poprzez zawarcie w nowej ordynacji podatkowej normy kompetencyjnej dla organów podatkowych do zawierania umów z podatnikami oraz określenie w przepisach formy procesowej i skutków prawnych takich porozumień.

Norma kompetencyjna przewiduje, że umowa może zostać zawarta w szczególności w przypadku trudnych do usunięcia wątpliwości co do stanu faktycznego w sprawie. Katalog obszarów możliwych uzgodnień jest otwarty (niewyczerpujący). Umowy podatkowe będą zawierane po przeprowadzeniu uzgodnień między podatnikiem a organem podatkowym i dokumentowane protokołem, stwierdzającym m.in. zakres i treść dokonanych uzgodnień. Umowa będzie mogła zostać zawarta w dowolnej procedurze podatkowej.

Proponowane rozwiązanie pozwoli zwiększyć efektywność prowadzonych sporów podatkowych poprzez wygaszenie części z nich, ograniczenie kosztów postępowań, w tym kosztów procesowych. Nastąpi również zmniejszenie współczynnika zaskarżalności decyzji podatkowych przez odwołania i skargi do sądów administracyjnych, a w konsekwencji zmniejszenie obciążeń dla organów odwoławczych oraz sądów. Wprowadzenie przedmiotowej procedury zapewnieni również dobrowolne wykonanie przez podatnika - stronę zobowiązania podatkowego wynikającego z decyzji opartej na umowie i zwiększenie prawdopodobieństwa realizacji zobowiązań podatkowych w przyszłości.

Mediacja

Jako mechanizm procesowy ułatwiający komunikację między organem podatkowym (pracownikiem działającym z jego upoważnienia) a podatnikiem, zostanie wprowadzona mediacja podatkowa – procedura rozwiązywania sporów z udziałem pośrednika - mediatora. Jej wszczęcie będzie możliwe na każdym etapie tego postępowania (tj. w I lub w II instancji).

Strony będą dokonywać swobodnego, wspólnego wyboru mediatora z listy prowadzonej przez Szefa KAS. Wynik 9 mediacji będzie dokumentowany w protokole zawierającym m.in. informację o treści umowy lub jej braku. Proponowane rozwiązanie pozwoli osiągnąć efekty wskazane powyżej w stosunku do umów. Równocześnie da ono lepsze zrozumienie prawnych i faktycznych uwarunkowań (aspektów) sprawy, spowoduje zmniejszenie napięć towarzyszących sporom - konfliktom, wypracowanie lepszego nastawienia uczestników sporów do siebie nawzajem, nawet w przypadku niezawarcia umowy.

Uproszczone postępowanie podatkowe

Proponuje się stworzyć model postępowania uproszczonego. Fundamentem postępowania uproszczonego powinien być brak postanowienia o wszczęciu, brak zawiadomienia o wyznaczeniu terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego oraz niesporządzanie uzasadnienia wydanej w tym trybie decyzji, które będzie konieczne tylko na żądanie strony wniesione już po doręczeniu decyzji. Termin do wniesienia odwołania będzie liczony dopiero od dnia doręczenia stronie uzasadnienia decyzji. Zastosowanie trybu uproszczonego wymaga bezwzględnie zgody lub wniosku strony. Ten nowy tryb procedowania przyczyni się do szybszego rozstrzygnięcia sprawy w zamian za rezygnację z pewnych gwarancji procesowych oraz zwiększy koncentrację zasobów organów podatkowych na sprawach trudnych, co daje pole do poprawy jakości i terminowości ich działania.

Interpretacje i informacje dotyczące przepisów prawa podatkowego

Chcąc ujednolicić interpretacje dotyczące lokalnego prawa podatkowego proponuje się upoważnić do tego jeden podmiot – Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Oznacza to wprowadzenie jednolitych zasad w odniesieniu do całości interpretacji przepisów prawa podatkowego niezależnie od tego, czy dany podatek stanowi dochód budżetu państwa czy jednostek samorządu terytorialnego.

Proponuje się możliwość występowania przez uprawniony organ do wydawania tego rodzaju interpretacji z pytaniem prawnym do Naczelnego Sądu Administracyjnego, co wymusza równoległą zmianę w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W efekcie zmniejszeniu ulegnie liczba skarg kierowanych do sądów administracyjnych.

Konsultacja skutków podatkowych transakcji

Proponuje się wprowadzenie procedury konsultacyjnej (jako typu postępowania podatkowego), w której wnioskodawca oraz organ podatkowy będą mogli w trybie konsultacji dokonać uzgodnień dotyczących przeszłych rozliczeń podatkowych przed zaistnieniem ewentualnego sporu. W ramach procedury będą dokonywane ustalenia faktyczne oraz uzgodnienia między organem podatkowym a podatnikiem. W postępowaniu konsultacyjnym będą wydawane decyzje podatkowe. Decyzje te, na zasadach ogólnych, będą wiążące dla organu podatkowego i podatnika oraz będą podlegać zaskarżeniu. W przyszłym postępowaniu podatkowym organ podatkowy nie będzie mógł zająć stanowiska różniącego się od wyrażonego w tej decyzji. Korzystanie z procedury konsultacyjnej będzie odpłatne.

Proponowane rozwiązanie pozwoli wyposażyć podatników w cenny instrument uzyskiwania pewności prawa w sprawach złożonych i istotnych dla ich działalności. Nastąpi ograniczenie liczby sporów, a jeżeli takie powstaną będą prowadzone w warunkach mniej antagonizujących strony.

Klauzula ogólna przeciwko unikaniu opodatkowania

Biorąc pod uwagę ochronę wpływów budżetowych, utrzymanie przedmiotowej instytucji jest niezbędne. Wprowadzenie tego rozwiązania do polskiego systemu prawa podatkowego z dniem 16 lipca 2016 r. uporządkowało system prawa podatkowego, wyznaczając granice dopuszczalnej optymalizacji podatkowej, jak również umocniło autonomię prawa podatkowego wobec prawa cywilnego. Dlatego też wskazane regulacje winny mieć zastosowanie w przypadku agresywnej optymalizacji podatkowej, której zasadniczym celem jest uzyskanie korzyści podatkowej. Proponuje się również zachowanie funkcji niezależnego nadzoru ekspercko - społecznego sprawowanego przez Radę ds. Przeciwdziałania Unikaniu Opodatkowania. Odmiennie od obowiązującego rozwiązania, dokonano podziału scentralizowanej obecnie instytucji poprzez umieszczenie w Dziale I (przepisy ogólne), odrębnych rozdziałów „Klauzula ogólna przeciwko unikaniu opodatkowania” i „Rada do spraw Unikania Opodatkowania”, natomiast procedurę w tym zakresie unormowano w Dziale IV (postępowania szczególne), w rozdziale 5 „Przeciwdziałanie unikaniu opodatkowania”, podzielonym na dwa oddziały.

Umowa o współdziałanie

Ustanowiono zrębową regulację programu poprawnego rozliczenia opartego na współpracy (tzw. cooperative 10 compliance).

Program będzie maksymalnie odformalizowany i oparty na osobistym zobowiązaniu biorących w nim udział osób będących decydentami w podmiocie gospodarczym oraz w organie podatkowym – na porozumieniu między podatnikiem a administracją oraz na dobrej woli i zaufaniu okazywanym przez obie strony w praktyce. Każda ze stron będzie mogła swobodnie zdecydować o przystąpieniu oraz ewentualnym wystąpieniu z programu. Program będzie adresowany tylko do podmiotów strategicznych.

Wdrożenie tej procedury umożliwi, w miarę potrzeby, monitorowanie rozliczeń podmiotów strategicznych w czasie rzeczywistym. Spowoduje również, w przeważającej mierze, przesunięcie funkcji kontrolnej do wnętrza podatnika, a tym samym obniżenie kosztu tej kontroli dla organów podatkowych i umożliwienie im lepszej alokacji zasobów. Nastąpi zmniejszenie obciążeń administracyjnych przedsiębiorców wiążących się z przestrzeganiem prawa podatkowego, a kontrole organów podatkowych będą dla tej grupy podmiotów zdecydowanie mniej liczne i uciążliwe.

Stan: 18.02.2019 r. – projekt znajduje się na etapie opiniowania.

Wejście ustawy w życie nastąpi w terminie, który zostanie przewidziany w ustawie Przepisy wprowadzające ustawę – Ordynacja podatkowa.

Link
 

8.   Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 1 lutego 2019 r. w sprawie wysokości opłaty wstępnej za utworzenie i prowadzenie portalu Pracowniczych Planów Kapitałowych oraz wysokości stawki opłaty za udział w tym portalu

Niniejszy projekt rozporządzenia realizuje upoważnienie ustawowe zawarte w art. 79 ust. 4 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych (Dz. U. poz. 2215), zwanej dalej „ustawą”, który zobowiązuje ministra właściwego do spraw instytucji finansowych do określenia:

1) wysokości opłaty za utworzenie i prowadzenie portalu PPK, zwanej dalej „opłatą wstępną”, przy uwzględnieniu potrzeby zapewnienia pokrycia kosztów utworzenia portalu PPK;

2) wysokości stawki opłaty za udział w portalu PPK, zwanej dalej „opłatą roczną”, przy uwzględnieniu potrzeby zapewnienia pokrycia kosztów funkcjonowania portalu PPK.

Na podstawie art. 79 ust. 4 ustawy o pracowniczych planach kapitałowych minister właściwy do spraw instytucji finansowych określa w drodze rozporządzenia wysokość opłaty wstępnej, kierując się potrzebą zapewnienia pokrycia kosztów utworzenia portalu PPK, oraz wysokość stawki opłaty rocznej, kierując się potrzebą zapewnienia pokrycia kosztów funkcjonowania portalu PPK.

Zgodnie z art. 79 ust. 1 ustawy o pracowniczych planach kapitałowych towarzystwo funduszy inwestycyjnych, powszechne towarzystwo emerytalne, pracownicze towarzystwo emerytalne lub zakład ubezpieczeń wnosi na rzecz operatora portalu PPK opłatę wstępną oraz opłatę roczną. Opłata wstępna będzie wnoszona w terminie 7 dni od dnia poinformowania instytucji finansowej o umieszczeniu w Ewidencji Pracowniczych Planów Kapitałowych. Natomiast zgodnie z art. 79 ust. 3 ustawy o pracowniczych planach kapitałowych opłata roczna będzie wnoszona w terminie do 31 marca roku następującego po roku, za który będzie należna.

Proponuje się, aby opłata wstępna wynosiła 700 000 zł w odniesieniu do jednego towarzystwa funduszy inwestycyjnych, PTE, pracowniczego towarzystwa emerytalnego lub zakładu ubezpieczeń. Z kolei wysokość opłaty rocznej ustalona została na poziomie 0,05% aktywów zgromadzonych w PPK przez ww. instytucję finansową umieszczoną w ewidencji PPK, których wartość ustalana jest na ostatni dzień wyceny w roku kalendarzowym, za który opłata jest należna.

Stan: 15.02.2019 r. – projekt znajduje się na etapie Komisji Prawniczej.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Link
 

9.   Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie opłaty za prowadzenie Ewidencji Pracowniczych Planów Kapitałowych

Niniejszy projekt rozporządzenia realizuje upoważnienie ustawowe zawarte w art. 67 ust. 3 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych (Dz. U. poz. 2215), zwanej dalej „ustawą”, który zobowiązuje ministra właściwego do spraw instytucji finansowych do określenia terminów uiszczania oraz wysokości i sposobu obliczania opłaty wnoszonej przez towarzystwo funduszy inwestycyjnych, powszechne towarzystwo emerytalne, pracownicze towarzystwo emerytalne lub zakład ubezpieczeń na rzecz Polskiego Funduszu Rozwoju S.A. (dalej: PFR) za prowadzenie Ewidencji Pracowniczych Planów Kapitałowych, zwanej dalej „ewidencją PPK”, oraz realizację obowiązków, o których mowa w art. 8 ust. 4 i 5 ustawy, przy uwzględnieniu potrzeby zapewnienia pokrycia kosztów funkcjonowania ewidencji PPK oraz realizacji obowiązków, o których mowa w art. 8 ust. 4 i 5 ustawy. Zgodnie z art. 138 ustawy przepis art. 67 ust. 1 ustawy po raz pierwszy ma zastosowanie od dnia 1 lipca 2022 r., przy czym do tego terminu miesięczna opłata za prowadzenie ewidencji PPK oraz realizację obowiązków, o których mowa w art. 8 ust. 4 i 5 nie może być wyższa niż iloczyn liczby rachunków PPK prowadzonych przez wybraną instytucję finansową i kwoty 20 gr.

Projektowane rozporządzenie ustala wysokość opłaty miesięcznej za prowadzenie ewidencji PPK oraz realizację obowiązków, o których mowa w art. 8 ust. 3 i 4 ustawy, jako iloczyn kwoty równej 0,18 złotych i liczby rachunków PPK prowadzonych przez towarzystwo funduszy inwestycyjnych, powszechne towarzystwo emerytalne, pracownicze towarzystwo emerytalne lub zakład ubezpieczeń na ostatni dzień miesiąca, za który należna jest opłata.

Stan: 11.02.2019 r. – projekt znajduje się na etapie opiniowania.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Link
 

10.   Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 5 lutego 2018 r. w sprawie dokumentów dołączanych do oświadczenia o spełnianiu warunków koniecznych do umieszczenia w Ewidencji Pracowniczych Planów Kapitałowych

Niniejszy projekt rozporządzenia realizuje delegację ustawową zawartą w art. 60 ust. 9 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych (Dz. U. poz. 2215), zwanej dalej „ustawą”, zobowiązującą ministra do spraw instytucji finansowych do określenia dokumentów, które należy załączyć do składanego przez towarzystwo funduszy inwestycyjnych, powszechne towarzystwo emerytalne, pracownicze towarzystwo emerytalne lub zakład ubezpieczeń do Polskiego Funduszu Rozwoju Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie, zwanego dalej "PFR", oraz do organu nadzoru oświadczenia o spełnianiu warunków koniecznych do umieszczenia w Ewidencji Pracowniczych Planów Kapitałowych, zwanych dalej „PPK”.

Zgodnie z art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 4 października o pracowniczych planach kapitałowych (Dz. U. poz. 2215), towarzystwo funduszy inwestycyjnych, PTE, pracownicze towarzystwo emerytalne oraz zakład ubezpieczeń składa PFR oraz organowi nadzoru oświadczenie o spełnianiu warunków do umieszczenia w ewidencji PPK (art. 59 ust. 1 ustawy). Wśród warunków ustawodawca wskazał obowiązek:

  • posiadania co najmniej 3-letniego doświadczenia w zakresie zarządzania funduszami inwestycyjnymi typu otwartego, funduszami emerytalnymi lub otwartymi funduszami emerytalnymi, a w przypadku zakładów ubezpieczeń – co najmniej 3-letniego doświadczenia w prowadzeniu działalności określonej w grupie 3 w dziale I załącznika do ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, w zakresie oferowania ubezpieczeń z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym;
  • posiadania kapitału własnego, a w przypadku zakładów ubezpieczeń – dopuszczonych środków własnych, w wysokości co najmniej 25 000 000 zł, w tym co najmniej 10 000 000 zł w środkach płynnych;
  • spełniania wymogów, o których mowa w art. 38 lub art. 39 ustawy, w zakresie zarządzania funduszami inwestycyjnymi albo funduszami emerytalnymi w liczbie odpowiadającej co najmniej liczbie ograniczeń poziomu ryzyka inwestycyjnego w odniesieniu do udziałów części udziałowej i części dłużnej portfela funduszu inwestycyjnego albo funduszu emerytalnego, lub subfunduszu funduszu inwestycyjnego, w zależności od wieku uczestnika PPK.

Regulacja art. 60 ust. 2 ustawy przewiduje obowiązek dołączenia do ww. oświadczenia dokumentów potwierdzających spełnianie powyższych warunków, a także dokumentów, które zgodnie z art. 71 obejmuje ewidencja towarzystw funduszy inwestycyjnych, powszechnych towarzystw emerytalnych, pracowniczych towarzystw emerytalnych i zakładów ubezpieczeń. Zgodnie z upoważnieniem ustawowym zawartym w art. 60 ust. 9 ustawy, minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia, dokumenty, które zgodnie z ust. 2 należy dołączyć do oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając w szczególności potrzebę wykazania spełniania powyższych warunków.

W związku z tym istnieje konieczność opracowania projektu rozporządzenia realizującego przedmiotową delegację ustawową.

Stan: 18.02.2019 r. – projekt znajduje się na etapie Komisji Prawniczej.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Link
 

11.   Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 stycznia 2019 r. w sprawie deklaracji rezygnacji z dokonywania wpłat do Pracowniczego Planu Kapitałowego

Niniejszy projekt rozporządzenia realizuje delegację ustawową zawartą w art. 23 ust. 12 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych (Dz. U. poz. 2215), zwanej dalej „ustawą”, zobowiązującą ministra właściwego do spraw instytucji finansowych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego, do określenia wzoru deklaracji rezygnacji z dokonywania wpłat do pracowniczego planu kapitałowego (zwanego dalej „PPK”), o której mowa w art. 23 ust. 2 ustawy, oraz szczegółowego zakresu zawartych w niej danych.

W świetle art. 23 ust. 2 ustawy uczestnik PPK może zrezygnować z dokonywania wpłat do PPK na podstawie pisemnej deklaracji złożonej podmiotowi zatrudniającemu. Deklaracja zawiera dane dotyczące podmiotu zatrudniającego i uczestnika PPK oraz oświadczenie uczestnika PPK o posiadaniu przez niego wiedzy o konsekwencjach jej złożenia, w tym rezygnacji z możliwości uzyskiwania regularnych korzyści finansowych, które przysługują uczestnikom PPK.

Rezygnacja ta nie wymaga jednocześnie zmiany umowy o prowadzenie PPK (w związku z przewidzianą na mocy ustawy możliwością zawieszenia dokonywania wpłat do PPK). Podmiot zatrudniający będzie niezwłocznie, nie później niż w terminie 7 dni od dnia złożenia deklaracji, informował o złożeniu deklaracji wybraną instytucję finansową, z którą w imieniu i na rzecz uczestnika PPK podmiot zatrudniający zawarł umowę o prowadzenie PPK. Począwszy od miesiąca, w którym uczestnik PPK złoży deklarację, podmiot zatrudniający nie będzie dokonywał wpłat za tego uczestnika.

Załącznik do rozporządzenia określa wzór deklaracji rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK. Rozbudowana treść deklaracji, w tym oświadczenia, wynika z celu zapewnienia przejrzystości i kompletności w trakcie procesu dokonywania rezygnacji z wpłat do PPK oraz skutków z tym związanych dla uczestnika programu.

Stan: 01.02.2019 r. – projekt znajduje się na etapie opiniowania.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Link
 

12.   Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 lutego 2019 r. w sprawie sposobu ustalania stopy referencyjnej i szczegółowego sposobu obliczania wynagrodzenia za osiągnięty wynik, pobieranego przez instytucję finansową umieszczoną w Ewidencji Pracowniczych Planów Kapitałowych

Projekt rozporządzenia określa sposób ustalania wartości stopy referencyjnej dla celów obliczania wynagrodzenia za osiągnięty wynik. Wysokość stopy referencyjnej będzie zależeć od okresu pozostającego do osiągnięcia zdefiniowanej daty. Zgodnie z art. 49 ust. 11 ustawy, stopę referencyjną ustala się z uwzględnieniem obiektywnym czynników ekonomicznych, w szczególności stopy zwrotu z papierów wartościowych wyemitowanych przez Skarb Państwa.

Zgodnie projektem rozporządzenia, wartość stopy referencyjnej będzie uzależniona od średniej arytmetycznej rentowności obligacji emitowanych przez Skarb Państwa o okresie zapadalności dziesięciu lat, obliczonej za okres od 1 września do 30 listopada roku kalendarzowego poprzedzającego okres rozliczeniowy oraz od okresu pozostającego do osiągnięcia zdefiniowanej daty.

Zgodnie z projektem rozporządzenia, rentowność obligacji będzie ustalana przez Polski Fundusz Rozwoju S.A. (PFR) na podstawie obliczeń rentowności obligacji dokonywanych przez podmiot, o którym mowa w art. 13d ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (obecnie Treasury BondSpot Poland). PFR będzie obowiązany do publikowania rentowności obligacji, ustalonych na potrzeby obliczania stopy referencyjnej dla poszczególnych okresów rozliczeniowych.

Projekt rozporządzenia określa również szczegółowy sposób obliczania wynagrodzenia za osiągnięty wynik w danym okresie rozliczeniowym. Wynagrodzenie za osiągnięty wynik będzie mogło być pobierane przez instytucję zarządzającą funduszem, jeżeli zostaną spełnione warunki związane z efektywnością dokonywanych inwestycji. Zgodnie z treścią art. 49 ust. 4 ustawy oraz praktyką rynkową, instytucja zarządzająca funduszem została zobowiązana do tworzenia rezerwy na wynagrodzenie za osiągnięty wynik. Rezerwa będzie tworzona począwszy od drugiego okresu rozliczeniowego.

Stan: 25.02.2019 r. – projekt znajduje się na etapie opiniowania.

Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Link
 

13.   Projekt rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2018 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie określenia obowiązków pozostających we właściwości naczelnika urzędu skarbowego uprawnionego do żądania ich wykonania w drodze egzekucji administracyjnej oraz właściwości miejscowej tego naczelnika urzędu skarbowego

Projekt rozporządzenia ustala właściwość miejscową naczelnika urzędu skarbowego uprawnionego do żądania wykonania w drodze egzekucji administracyjnej obowiązku wynikającego z decyzji lub postanowienia wydanego przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. Właściwość ta będzie określona w oparciu o miejsce zamieszkania lub adres siedziby zobowiązanego w dniu wydania ww. decyzji lub ww. postanowienia. Ponadto uregulowano właściwość wierzyciela ww. obowiązków w przypadku, gdy miejsce zamieszkania lub siedziby zobowiązanego w dniu wydania decyzji lub postanowienia znajduje się poza terytorium RP. W takich przypadkach wierzycielem będzie właściwy naczelnik urzędu skarbowego ze względu na adres siedziby odpowiednio Szefa Krajowej Administracji Skarbowej lub naczelnika urzędu celno-skarbowego. Oczekiwanym efektem projektowanych rozwiązań jest zapewnienie sprawnego wykonywania funkcji wierzyciela zobowiązań podatkowych, spójnie z obowiązującymi regulacjami w tym zakresie.

Stan: 25.02.2019 r. – projekt skierowano do podpisu ministra.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.

Link

Podcast Podatki/Prawo: Exit tax

W jakich sytuacjach należy stosować wprowadzony podatek?

Odsłuchaj nagranie
Czy ta strona była pomocna?