TSUE wypowie się w kwestii zapłaty VAT z nieprawidłowo wystawionej faktury dotyczącej transakcji przy użyciu kart paliwowych

Artykuł

TSUE wypowie się w kwestii zapłaty VAT z nieprawidłowo wystawionej faktury dotyczącej transakcji przy użyciu kart paliwowych

Pytanie prejudycjalne NSA w sprawie sygn. I FSK 1535/17

21 listopada 2019 r.

Postanowieniem z dnia 15 listopada 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniem prejudycjalnym dotyczącym możliwości stosowania art. 108 ustawy VAT zobowiązującego wystawcę faktury do zapłaty podatku z niej wynikającego, w sytuacji gdy umożliwienie zakupu paliwa za pomocą kart paliwowych zostało przez niego błędnie uznane za dostawę towaru, a nie zwolnioną z VAT usługę finansową.

Wyrokiem z dnia 19 lipca 2017 r. sygn. I SA/Bk 506/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę litewskiej spółki, która w ramach prowadzonej działalności gospodarczej umożliwiała litewskim firmom bezgotówkowy zakup paliwa z wykorzystaniem kart paliwowych. Podatnik dokumentował dostawę paliwa na rzecz litewskich kontrahentów fakturami z VAT. Zarówno WSA, jak i organy podatkowe uznały, że spółka w istocie nie nabywała oraz nie dostarczała paliwa, lecz świadczyła na rzecz klientów zwolnioną z VAT usługę polegającą na finansowaniu jego zakupu. WSA podkreślił także, że kontrahenci podatnika mogli odliczyć VAT w kwocie wynikającej z wystawionych na ich rzecz faktur, które nie odzwierciedlały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, zatem w tej sprawie istniało ryzyko uszczuplenia należności publicznoprawnych. Wobec tego, spółka musi ponieść konsekwencje z tego tytułu i zapłacić VAT zgodnie z art. 108 ust. 1 ustawy o VAT.

NSA rozpatrując tę sprawę powziął wątpliwości do zasadności stosowania art. 108 ust. 1 ustawy o VAT i skierował do TSUE następujące pytanie prejudycjalne:

Czy art. 203 Dyrektywy 112 oraz zasadę proporcjonalności należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie zastosowaniu, w sytuacji takiej jak w postępowaniu głównym, przepisu krajowego takiego jak art. 108 ust. 1 u.p.t.u. do faktur z nienależnie wykazanym VAT wystawionych przez podatnika działającego w dobrej wierze, jeżeli:

  • działanie podatnika nie wiązało się z oszustwem podatkowym, ale wynikało z błędnej wykładni przepisów prawa dokonanej przez strony biorące udział w transakcji, opartej o wykładnię przepisów prezentowaną przez organy podatkowe i powszechną praktykę w tym zakresie w momencie dokonywania transakcji, przyjmującą wadliwie, że wystawca faktury dokonuje dostawy towarów, podczas gdy faktycznie świadczy usługę pośrednictwa finansowego zwolnioną od VAT oraz
  • odbiorca faktury z nienależnie wykazanym VAT miałby prawo do żądania jego zwrotu przy prawidłowym zafakturowaniu transakcji przez podatnika faktycznie dokonującego na jego rzecz dostawy towarów?

Konsekwencje w praktyce

Wyrok TSUE w niniejszej sprawie będzie miał istotne znaczenie szczególnie w sprawach, w których podatnicy działali w dobrej wierze, lecz nieprawidłowo wystawili fakturę z VAT. Na wyrok trzeba będzie poczekać, ale może on przynieść ważny argument w dyskusji nad tym kiedy w istocie dochodzi do ryzyka uszczuplenia należności publicznoprawnych, a więc kiedy należy zastosować art. 108 ustawy o VAT.

Czy ta strona była pomocna?